Opening the text

Pagpapanumbalik ng mapalad na kaayusan, pagpapakawala ng kasalanan/sakuna, pagtitiyak ng pagkakasundo at kasaganaan, at pagpapalakas ng mga layuning panlipunan sa pamamagitan ng mga pang-aliw at protektibong encanto. Ang pagpapakawala ng pāśa ni Varuṇa at pagbabayad-sala; pagtanggal ng masasamang panaginip. Ang merito ng Dāna, yajña at paglalahok sa istilong abhiṣeka para sa mapagpalang tadhana. Ang Saumanasa (pagkakaisa) at pagkakasundo ng kapulungan. Ang mapalad na timing ayon sa oras at nakṣatra (bhadrāham). Ang kasaganaang Paustika at ang nararapat na bahagi (Bhaga). Ang Bhaiṣajya na pagpapalayas ng yakṣma at mga karamdaman na pamamaga. Ang paglilinis na panlaban sa Nirṛti sa pamamagitan ng tubig at Agni. Ang mga paglalahok na pandigma: karo at digmang tambol bilang kapangyarihang Indraic. Ang pagpuwersa ng pag-ibig ni Kāma/Smara sa pamamagitan ng mga Apsarases (erotikong encanto). Para sa mga sambahayan at komunidad na naghahanap ng pagbabayad-sala at kaluwagan ng isipan, pagkakaisa ng grupo, mapalad na timing, kasaganaan, paggaling ng kalusugan, proteksyon sa sakuna, at ritwal na pagpapalakas para sa digma/kompitensya at pag-ibig.
Ang apat-na-talik na himno na ito ay isang panalangin ng pagpapakawala at pagbabayad-sala na humihingi kay Varuṇa na paluwain ang kanyang mga pāśas na juridical (mga gapos ng kasalanan, paglabag sa panata, at paghihigpit) at palayasin ang duṣvapnya (masasamang panaginip) at durita (kapahamakan). Sa pamamagitan ng pagtanggal ng masasamang gapos at pagpapanumbalik ng tamang kaayusan, ito ay naglalayong magkaroon ng kalusugan, malayang pagkilos sa mga "landas" ng buhay, at isang ligtas na paglalakbay patungo sa sukṛta-loka (ang mundong nakamit sa pamamagitan ng kabutihan).
Ang himalang ito ay nagsasama-sama ng etika ng dāna (kaloob), ang pataas na 'sinulid' ng katangian ng mga ninuno, at ang patungong-langit na lakas ng yajña, na nagtatapos sa isang abhiṣeka-style na pagpapakonsagra na humihingi kay Indra kasama ang mga Marut na bigyan ang minimithing biyaya. Ang kapangyarihan nito ay nasa pag-align ng panlipunan-relihiyosong kilos (pagbibigay, pagpapamagitan ng saserdote, sakripisyo) sa isang konsagrataryong gawa (pagwiwisik) na nagtatatakda ng kasaganaan, proteksyon, at mapalad na katayuan. Ang sukta ay gumagana bilang isang paustika-saṃskāra na anting-anting: ito ay nagpapahintulot ng tagumpay dito at isang ligtas na landas sa kabila, sa ilalim ng ritwal na pangangalaga ng Brahman.
Ang maikling himnong ito ay nagpapamahagi at nagpapatibay ng saumanasa, ang pagkakaisa ng kalooban, pagkakasundo, at mapayapang pagkakaunawaan, sa isang nagkakaisang pangkat na tinatawag na "mga kapatid sa iisang upuan" (sadhásthaḥ). Si Agni Jātavedas ay nakikita bilang ang banal na tagadala ng "kayamanan" ng pagkakasundo, habang ang mga diyos at mga ninuno ay tinatawag upang magbigay ng patuloy na pagkakakilanlan at kaayusan sa lipunan. Ang huling bahagi ay humihingi ng "karapatang-hari" (rājan) mula sa mataas na sakop, upang matiyak ang pabor sa komunidad at pagkilala sa kanilang mga karapat-dapat na kaloob (pūrta).
Ang maikling Atharvanic na anting-anting na ito ay lumalaban sa Nirṛti, kapahamakan, pagkasayang, at kamatayan, sa pamamagitan ng mga dumadaloy na tubig, pagpapanumbalik na tinataguyod ni Agni, at ritwal na pananalitang suportado ng kabutihan. Ito ay itinuturing ang nakabababang "pagdikit" (isang nahuhulog na bunga o hipang mula sa himpapawid) bilang isang matatanggal na dumi, na nililinis mula sa katawan at kasuotan, at pagkatapos ay pinoprotektahan ang tao sa kasaganaan, sinag, at mabuting kapalarang nagkakaloob ng supling.
Ang maikling himno ng kasaganaang pandigma ay nagpapakibinbin sa karo ng mandirigma sa pamamagitan ng pagtawag kay Vanaspati (ang banal na panginoon ng kahoy o mga puno) at sa pagkilala sa ratha na kapantay ng lakas ni Indra na parang vajra. Ang mga mantra ay nagbubuklod sa kahoy, lakas ng baka, sigla ng tubig, at banal na kapangyarihan sa pakikidigma upang ang nakasakay na mandirigma ay manalo ng tagumpay at "ang mga panalo" (mga samsam) habang ang sasakyan ay nananatiling matibay, protektado, at mabisa.
Ang maikling himalig na pandigma ay nagpapakabanal sa dundubhi (panundong-digma) bilang isang buhay na lakas na parang hininga, na ang kulog ay nagbibigay-buhay sa sansinukob at nagpapatakot sa mga kalaban sa malayo. Kasama si Indra, ang tambol ay nagiging sandatang pangproteksyon: nito'y pinapanatap ang durita (masama/malas), pinagkakaisa ang sariling mga tropa, at tinitiyak ang tagumpay para sa mga mandirigma sa karo.
Ang maikling himnong panggagamot na ito ng Atharvan ay isang direktang medikal na encantasyon na naguutos na tuluyang puksain nang walang natitira ang Yakṣma (sakit na nagpapahina) at mga kaugnay na kondisyon, abseso (vidradha), balāsa-phlegm, pamamaga na "pula", at visalpaka (kumakalat na pagsusugat). Pinapalakas ng himno ang isang gamot na halaman (Oṣadhi/Vanaspati) at isang pinangalanang remedyo (cīpudru) na "pumitas" ng sakit mula sa mga tiyak na bahagi ng katawan at palayain ang nakatagong (ajñāta) Yakṣma pababa at malayo.
Ang maikling engkanto ng Atharvaveda na ito ay nananalangin kay Śakadhūma, hari ng mga Nakṣatra, at sa mga kapangyarihang nagreregula ng oras, Araw/Gabi at Araw/Buwan, upang gawing "bhadrāham," isang mapalad at tagumpay-taglay na araw, ang kasalukuyang sandali. Ito ay gumagana sa pamamagitan ng ritwal na pag-align ng isang gawaing pantao (lalo na ang royal/pampublikong aksyon) sa kosmikong orden, na nagpapakalma sa mga hindi kanais-nais na tanda ng oras at nakakakuha ng matatag na kapalaran sa bulong siklo ng araw-gabi.
Ang maikling himnong Paustika na ito ay tumatawag kay Bhaga, ang kapalaran bilang sariling "bahagi", kasama ang saganaang lakas ni Indra upang matamo ang kasaganaan at gawing "mapalad" (bhagin) ang umawit. Hinuhubog nito ang kasaganaan mula sa kaharian ng mga halaman (mga puno, lalo na ang śāṃśapa) at sabay na pinapaalis ang mga arāti (mga may masamang hangad, mga karibal, mga hadlang) na makakasagabal sa pagkakamit. Ang kapangyarihan ng mantra ay nakasalalay sa pag-align ng practitioner sa paulit-ulit, kahit nakatagong bahagi ni Bhaga at pagpapalinya nito sa apotropaic na pagpapalayas.
Ang AV 6.130 ay isang siksik na Atharvanic na anting-anting ng pag-ibig na nagpapadala kay Smara (Kāma) sa pamamagitan ng mga Apsarases at mga diyos upang ang nais na tao ay magkasakit ng pag-ibig, maguluhan, at masunog sa paghahangad sa tagagawa. Pinagsasama ng himno ang pagpapakilig (vaśīkaraṇa) at pagbubukod sa mga karibal, na iniuutos na tandaan ng target lamang ang tagaganap at kalimutan ang lahat ng iba. Ang kapangyarihan nito ay nakapaloob bilang isang pagpapadala mula sa mga diyos: ang mga diyos ang nagpapadala kay Smara, habang pinapalakas ng Maruts at Agni ang panloob na pagkabaliw ng target.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.