Deity · Ramcharitmanas

พระศิวะ in the Ramcharitmanas

शिवNamed in 308 verses

Speaks in 57 verses

In this book

Named as
Shiva, Shambhu, Shankara, Mahesha, Hara, Mahadeva, Śiva, Rudra
  1. Kanda 1186
  2. Kanda 231
  3. Kanda 37
  4. Kanda 47
  5. Kanda 510
  6. Kanda 627
  7. Kanda 740

Key chapters

The chapters where พระศิวะ matters most.

  1. भक्ति-उद्गम की पहली सीढ़ी: ‘श्रद्धा’ से ‘श्रवण’ और ‘संशय-निवृत्ति’ तक। बालकाण्ड में रामकथा का प्रवेश-द्वार शिव-उमा संवाद है, जहाँ जिज्ञासा (उमा) गुरु-वाणी (शिव) से शुद्ध होकर ‘सगुण’ में ‘निर्गुण’ की पह

    Ramcharitmanas 1.11 · 17 verses

  2. सोपान-प्रवेश: ‘भक्ति का बीज’, शिव-उमा संवाद के माध्यम से जीव के भीतर संकल्प (हठ), श्रद्धा (गुर-वचन-प्रतीति) और काम-निग्रह का उदय। यहाँ कथा-भूमि राम-जन्म से पहले ‘अंतःकरण-शुद्धि’ की तैयारी करती है: देवह

    Ramcharitmanas 1.9 · 16 verses

  3. भक्ति का जन्म-चरण: जिज्ञासा (प्रश्न) से श्रद्धा, फिर श्रद्धा से शरणागति। बालकाण्ड ‘सोपान’ में साधक को ‘कथा-प्रवेश’ का अधिकार देता है, जहाँ अहं-रहित प्रश्न (उमा) और कृपा-समाधान (शंकर) से मानस-सर में प्र

    Ramcharitmanas 1.13 · 6 verses

  4. The first sopāna (step) where bhakti is born through śravaṇa-darśana: the seeker’s heart is trained to recognize divinity hidden in apparent childhood, humility, and ‘play’ (kautuka). In this passage,

    Ramcharitmanas 1.26 · 9 verses

  5. सोपान-शिखर का ‘लोक-धर्म-परिक्षण’ चरण: राम-राज्य के आदर्श के बाद कलियुग-स्वभाव का निदान, और उससे भी ऊपर ‘नाम-आश्रय’ द्वारा सहज निस्तार। उत्तरकाण्ड यहाँ ‘समाज-व्यवस्था’ का वर्णन मात्र नहीं, बल्कि साधक क

    Ramcharitmanas 7.11 · 8 verses

  6. सोपान-प्रवेश: ‘श्रद्धा-विश्वास’ की देहरी पर खड़े होकर साधक गुरु-वंदना, सत्संग-महिमा, और राम-नाम/राम-गुण के प्रति अनुराग से ‘मानस’ में अवगाहन करता है। यह काण्ड जन्म-कथा से पहले ‘भक्ति की जन्मभूमि’ बनात

    Ramcharitmanas 1.1 · 7 verses

  7. सोपान-प्रवेश: ‘भक्ति का जन्म’ और ‘सगुण-साकार के सौंदर्य में चित्त-स्थापन’। बालकाण्ड मन को कथा-श्रवण योग्य बनाता है, नाम, रूप, गुण, लीला के माध्यम से चित्त की मलिनता घटाकर उसे मंगल-लग्न (अनुकूल काल) की

    Ramcharitmanas 1.32 · 7 verses

  8. यह सोपान ‘धर्म-विजय’ का द्वार है: साधक के भीतर ‘अहं-लंका’ (अभिमान, भय, काम-क्रोध) पर सेतु-बंध के द्वारा विवेक-मार्ग बनता है। यहाँ भक्ति केवल भाव नहीं रहती, वह संगठन, अनुशासन, और ‘नाम-सेतु’ बनकर जीव को

    Ramcharitmanas 6.1 · 4 verses

  9. राज्याभिषेक-उपरांत ‘धर्म-स्थापन’ और ‘भक्ति-स्थैर्य’ का सोपान: साधक के भीतर राम-राज्य (अन्तःकरण-राज्य) की प्रतिष्ठा, जहाँ सेवा, सत्संग, और नाम-स्मरण जीवन-व्यवस्था बनते हैं। यह चरण ‘फल-श्रुति’ द्वारा पा

    Ramcharitmanas 7.2 · 6 verses

  10. This Sopāna is the awakening of bhakti through ‘darśana’ and ‘parīkṣā’: the soul witnesses the Lord’s effortless supremacy (bow-breaking) and learns that egoic strength collapses before grace. Bālakāṇ

    Ramcharitmanas 1.27 · 5 verses

Every verse that names พระศิวะ

308 verses

  1. 1.1.1

    ๑) ข้าพเจ้านมัสการพระวาณี (พระสรัสวดี) และพระวินายก (พระคเณศ) ผู้ทรงเป็นแหล่งกำเนิดแห่งอักษรและความหมายอันรวบรวมไว้ แห่งรสอันประเสริฐและฉันทลักษณ์ และทรงเป็นผู้สร้างมงคลทั้งปวง ๒) ข้าพเจ้านมัสการพระภวานีและพระศังกระ…

  2. 1.1.2

    ๑) ผู้ซึ่งด้วยการระลึกถึงย่อมบรรลุความสำเร็จ คือ พระคเณศ ผู้นำแห่งเทวบริษัท ผู้ทรงพระพักตร์ดั่งช้าง ขอพระองค์ผู้ทรงเป็นคลังแห่งปัญญา ผู้ทรงเป็นที่สถิตแห่งคุณธรรมอันเป็นมงคล ทรงโปรดประทานพระคุณแก่ข้าพเจ้า ๒) ด้วยพระกรุณาของพระองค์…

  3. 1.1.3

    ข้าพเจ้ากราบแด่ธุลีแห่งดอกบัวคู่บาทของคุรุผู้เป็นที่รัก ผู้มีกลิ่นหอมอันงดงาม มีความหวานชื่นที่พึงพอใจ และมีรสแห่งความภักดี เป็นผงอันงดงามที่ทำจากรากแห่งอมฤต ซึ่งทำลายตระกูลแห่งความเจ็บป่วยในโลกทั้งหมด เป็นเถ้าถ่านบริสุทธิ์บนร่างกายของศมภู…

  4. 1.1.5

    ธุลิแห่งพระบาทของคุรุเป็นยาทาตาที่นุ่มนวลและงดงาม เป็นอมฤตแห่งดวงตา ผู้ทำลายความบกพร่องทั้งปวงแห่งสายตา เมื่อชำระดวงตาแห่งปัญญาญาณด้วยธุลินั้นแล้ว ข้าพเจ้าขอพรรณนาจริยากิจของพระราม ผู้ปลดปล่อยจากวัฏสงสาร ประการแรก…

  5. 1.1.7

    ผลแห่งการอาบน้ำศักดิ์สิทธิ์ย่อมปรากฏทันที กาบ้างเป็นนกกาเหว่า นกกระยางบ้างเป็นหงส์ อย่าได้ประหลาดใจเมื่อได้ยินเช่นนี้เลย ความรุ่งโรจน์แห่งสังฆะแห่งนักบุญไม่ได้ซ่อนเร้น พระวาลมีกิ พระนารท และฤๅษีที่เกิดจากหม้อ…

  6. 1.1.9

    อีกครั้งข้าพเจ้าน้อมคารวะแด่หมู่คนชั่ว ผู้โดยไม่มีเหตุ ย่อมหันมาเป็นปฏิปักษ์ต่อแม้ผู้ที่เป็นมิตรต่อเขา ความดีของผู้อื่นคือความสูญเสียของเขา และความได้ประโยชน์ของผู้อื่นคือความเสียหายของเขา เขายินดีในความพินาศของผู้อื่น…

  7. 1.1.19

    การเยาะเย้ยของคนชั่วจักเป็นประโยชน์แก่ข้าพเจ้า เพราะอีกากล่าวว่าเสียงของนกกาเหว่าอันไพเราะนั้นแข็งกระด้าง นกกระยางหัวเราะเยาะหงส์ และกบหัวเราะเยาะนกจาตกะ ฉะนั้นคนชั่วผู้มีใจมืดยังหัวเราะเยาะถ้อยคำอันบริสุทธิ์…

  8. 1.2.21

    ในงานนี้มีพระนามอันสูงส่งของพระราม บริสุทธิ์ยิ่ง เป็นแก่นสาระแห่งปุราณะและเวท เป็นที่อยู่แห่งความเป็นมงคลทั้งปวงและผู้ขจัดความไม่เป็นมงคลทั้งปวง เป็นพระนามที่พระศิวะ ผู้ทำลายตรีปุระ สวดซ้ำพร้อมด้วยพระอุมา…

  9. 1.2.22

    เรื่องราวของพระรฆุนาถ ตุลสีทาสกล่าวว่า เป็นผู้นำมาซึ่งความมงคลและขจัดมลทินแห่งกัลยุค ทางแห่งบทกวีของข้าพเจ้าคดเคี้ยวดังทางแห่งแม่น้ำ ทว่าดังที่น้ำแม่น้ำเป็นบริสุทธิ์ บทเรื่องราวนี้ก็เป็นเช่นนั้นบ้าง…

  10. 1.2.27

    พระสุรัสวดี พระเศษ พระมเหศวร และพระพรหม พร้อมด้วยอาคม นิคม และปุราณ ร้องเพลงคุณธรรมของพระองค์ไม่หยุดหย่อน แต่กล่าวว่า เนติ เนติ คือ ไม่ใช่สิ่งนี้ ไม่ใช่สิ่งนี้ สารภาพว่าพระองค์เหนือการพรรณนาให้ครบถ้วน

  11. 1.2.31

    ข้าพเจ้าน้อมบัญชูแด่พระสารทา เทวีแห่งวาจา และแด่พระคงคา สายน้ำของทวยเทพ ทั้งสองทรงบริสุทธิ์เสมอกัน และกริยาของพระองค์งดงาม องค์หนึ่งชำระบาปด้วยการสรงสนานและดื่ม อีกองค์หนึ่งชำระความไม่รู้ด้วยการกล่าวและฟัง…

  12. 1.2.32

    หากทั้งในความฝันและในความจริงอันตื่นรู้ พระศิวะและพระเคารีทรงแสดงความเมตตาต่อข้าพเจ้า ก็ขอให้ทุกสิ่งที่ข้าพเจ้ากล่าวไว้เป็นจริงขึ้นมาทันที และขอให้บทกวีของข้าพเจ้าในภาษาสามัญมีอานุภาพ

  13. 1.2.39

    ข้าพเจ้าขอนมัสการพระนามราม ผู้เป็นยอดแห่งราชวงศ์รคุ อันเป็นต้นกำเนิดแห่งไฟ พระอาทิตย์ และพระจันทร์ พระนามนั้นเป็นสารัตถะแห่งพระพรหม พระวิษณุ และพระศิวะ เป็นลมหายใจแห่งพระเวท เป็นผู้ไร้คุณลักษณะและไร้ผู้เสมอเหมือน เป็นคลังแห่งคุณธรรมทั้งปวง…

  14. 1.3.49

    เพื่อประโยชน์แก่ผู้ภักดี พระรามทรงรับกายมนุษย์ ทรงอดทนต่อความยากลำบาก และทรงทำให้ผู้ทรงธรรมเป็นสุข แต่ผู้ที่สวดพระนามด้วยความรัก ผู้ภักดีย่อมเป็นที่อยู่แห่งความปีติและความเป็นมงคลโดยไม่ยากลำบาก…

  15. 1.3.52

    พระนามทรงยิ่งใหญ่กว่าทั้งพระพรหมผู้ไร้รูปและพระรามผู้มีรูป ทรงเป็นผู้ประทานพรแม้แก่ผู้ประทานพรผู้ยิ่งใหญ่ที่สุด ทราบเช่นนี้ในดวงใจ พระมเหศวรทรงเลือกพระนามนั้นจากพุทธศตโกติแห่งพระรามจริต

  16. 1.3.53

    ด้วยพระคุณแห่งพระนาม ศัมภูทรงเป็นอมตะ แม้เครื่องประกอบจะไม่เป็นมงคล แต่ทรงเป็นแหล่งแห่งมงคลอย่างยิ่ง ศุกะ สนกะและพวก สิทธะ ฤาษีและโยคี ด้วยพระคุณแห่งพระนามย่อมเสวยสุขแห่งพรหมัน นารททรงทราบซึ่งอานุภาพแห่งพระนาม พระหริทรงเป็นที่รักแห่งโลก…

  17. 1.4.61

    เรื่องราวอันน่ายินดีที่ยัชนวัลกยะเล่าให้มุนีผู้ยิ่งใหญ่ภรทวาชะฟัง บทสนทนานั้นแหละข้าพเจ้าจะเล่าและอธิบาย จงฟังเถิด ผู้ดีทั้งหลาย แล้วจงมีความสุขในเรื่องนี้ ศมภุแต่งเรื่องราวอันน่ารักนี้ แล้วด้วยความกรุณาเล่าให้อุมาฟังอีกครั้ง…

  18. 1.4.63

    ถึงกระนั้นครูของข้าก็ได้กล่าวซ้ำแล้วซ้ำเล่า และข้าได้เข้าใจบางสิ่งบางอย่างตามสติปัญญาที่มีอยู่ เรื่องราวนั้นแหละข้าจักจารึกไว้ในภาษาสามัญ เพื่อว่าจิตใจของข้าเองจะได้รับการตรัสรู้จากมัน ด้วยกำลังแห่งปัญญาและวิจารณญาณเท่าที่ข้ามีอยู่…

  19. 1.4.66

    ในแบบที่ภวานีทรงถามคำถาม และในแบบที่ศังกระทรงอธิบายและตอบ ข้าพเจ้าจะขับขานทั้งหมดนั้นพร้อมเหตุผล โดยแต่งเรื่องราวให้เป็นนิทานอัศจรรย์และหลากหลาย ผู้ใดที่ยังไม่เคยได้ยินเรื่องราวนี้ จงอย่าได้ประหลาดใจเมื่อได้ฟัง…

  20. 1.4.68

    ด้วยวิธีนี้ข้าพเจ้าได้ขจัดความสงสัยทั้งปวงให้ไกลไป และตั้งธุลีแห่งบาทบัวบุญของครูบาอาจารย์ไว้บนศีรษะ อีกครั้งข้าพเจ้าประนมมืออ้อนวอนทุกท่าน ขอผู้ใดที่เพลิดเพลินในเรื่องราวศักดิ์สิทธิ์นี้อย่าได้มีความบกพร่อง…