พระเสาร์

ไม่ว่าเทพหรืออสูร ผู้ใดถูกรบกวนด้วยเศาริ (พระเสาร์) ครั้นบูชาพระศิวะในนาม “เศารีศวร” ด้วยศรัทธาในวันเสาร์ ย่อมพ้นจากความทุกข์นั้น

เขาไปสวรรค์เป็นนิตย์ และยังทำให้วาสวะ (พระอินทร์) ปีติยินดีอยู่เสมอ เขาเป็นผู้ปราบศไนศจะระ (เสาร์) ได้ แม้เมื่อเสาร์กำลังกระทบกระเทือนโรหิณี

"เป็นเพราะพระเสาร์ (ศนิ) ที่สถิตอยู่ในดวงชะตาเมื่อแรกเกิดของเจ้า ที่ทำให้เจ้าตกอยู่ในสภาพนี้ อย่างไม่ต้องสงสัย เพราะเหตุนั้นเจ้าจึงประสบชะตากรรมนี้ ไม่มีสาเหตุอื่นใดอีก"

เช่นเดียวกัน เมื่อดวงอาทิตย์อยู่กึ่งกลางแห่งการขึ้น; เมื่ออาทิตย์สถิตในนักษัตรปุษยะ; เมื่อดาวพุธสถิตในโรหิณี; เมื่อดาวเสาร์สถิตในโรหิณี; และเมื่อดาวอังคารสถิตในอัศวินี—(การบำเพ็ญภักตินี้ย่อมให้ผลยิ่งนัก)

สำหรับศิตะ (ศุกร์/ดาวศุกร์) และศีฆระ (พุธ/ดาวพุธ) มีกลุ่มชื่อว่า “ยัษณะ, สัตริยะ, อาศวิ, สวะ, ภูธระ”; ส่วนสำหรับศนิ (เสาร์) มีกลุ่ม “ภูชคะ, ษัฏปจะระ, สเวทะ, นิศากระ”

เมื่อชีวางศะเป็นเช่นนี้ ผู้นั้นมีอารมณ์ขันและความรู้ เข้มแข็ง เป็นที่ปรึกษา/อำมาตย์ และทรงธรรม; มีบุตรน้อย มักเศร้าหมอง และเมื่อส่วนของเสาร์ (ศนิ) ให้ผล ย่อมได้ภรรยาทราม.

“ภ้าม” กำหนดที่ดวงตา; “วสฺ” และ “อรกาสตร” (อาวุธแห่งสุริยะ); “ราชญี”, “ศักติ” (หอก) และ “นิษกุภา”—สิ่งเหล่านี้กำหนดตามลำดับแก่ โสมะ (จันทร์), อังคารกะ (อังคาร), พุธะ, ชีวะ/พฤหัสบดี, ศุกระ และศนิ (เสาร์) ตามลำดับ.

ในกลีบที่อยู่ทิศตะวันออกและกลีบอื่น ๆ—เริ่มจากทิศอาคเนย์ (เขตของอัคนี)—พึงทำเนียสพยางค์พีชะคือ “อํ” สำหรับพระภौม (อังคาร), “ศํ” สำหรับพระศไนศจะระ (เสาร์), “รํ” สำหรับราหู และ “เกํ” สำหรับเกตุ แล้วบูชาด้วยเครื่องหอมและเครื่องสักการะอื่น ๆ…

เสาร์ อังคาร อาทิตย์ และเกตุ ถือว่าเป็นมงคลเมื่ออยู่ในตำแหน่งที่หกและที่สาม; และดาวทั้งปวงไม่ว่าดี ร้าย หรือให้โทษ ล้วนกล่าวกันว่าให้ผลตามตำแหน่งทั้งสิบเอ็ด

เมื่อเห็นอาวุธทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัวแก่ทั้งเทพและอสูร พระศนิทร์ทรงหัวเราะ และสารีผู้ไม่เกรงกลัวได้ตรัสถ้อยคำเหล่านี้

เพื่อบูชาไศไนศจะระ (พระศनि) พึงทำมณฑลเป็นรูปมนุษย์ แล้วใช้ผงสีดำประกอบพิธีบูชาที่นั่นด้วยศรัทธาภักดี

ด้วยอานุภาพแห่งตบะ “ศนิ” ก็ได้บรรลุความเสมอภาคท่ามกลางหมู่ดาวเคราะห์ และ “ยมุนา” กับ “ตปตี” ก็กลับเป็นสายน้ำอีกครั้ง