Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 46
Dharmānukathana
Narration of Dharma
अर्द्धोदये च सूर्यस्य पुष्यार्के रोहिणीबुधे । तथैव शनिरोहिण्यां भौमाश्विन्यां तथैव च ॥ ४६ ॥
arddhodaye ca sūryasya puṣyārke rohiṇībudhe | tathaiva śanirohiṇyāṃ bhaumāśvinyāṃ tathaiva ca || 46 ||
เช่นเดียวกัน เมื่อดวงอาทิตย์อยู่กึ่งกลางแห่งการขึ้น; เมื่ออาทิตย์สถิตในนักษัตรปุษยะ; เมื่อดาวพุธสถิตในโรหิณี; เมื่อดาวเสาร์สถิตในโรหิณี; และเมื่อดาวอังคารสถิตในอัศวินี—(การบำเพ็ญภักตินี้ย่อมให้ผลยิ่งนัก)
Sanatkumara (teaching Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
FAQs
The verse highlights that sacred acts gain added merit when performed at specially auspicious astronomical conditions (muhūrta), showing that Dharma is supported not only by intention but also by proper time (kāla).
While not directly describing Bhakti doctrines, it supports devotional practice by prescribing favorable timings that traditionally enhance the fruit of worship, vows, and offerings performed with faith.
It draws on Jyotiṣa Vedāṅga—using grahas (Sun, Mercury, Saturn, Mars) and nakṣatras (Puṣyā, Rohiṇī, Aśvinī) to determine auspicious windows for conducting vratas and ritual actions.