Sukta 76

Mantra 1

धर्ता दिवः पवते कृत्व्यो रसो दक्षो देवानामनुमाद्यो नृभिः । हरिः सृजानो अत्यो न सत्वभिर्वृथा पाजांसि कृणुते नदीष्वा ॥

దివ్యలోకాన్ని ధారించువాడు పునీతుడై ప్రవహించుచున్నాడు—కార్యసాధక రసం, దేవుల దక్షత, నృశక్తులు ఆస్వాదించదగినది. హరివర్ణ సోముడు విడుదలై, బలవంతమైన అశ్వంలా, నదులలో (ప్రవాహ మార్గాలలో) ప్రవేశించి, తన మహాశక్తి ‘పాజాంసి’ని స్వేచ్ఛగా నిర్మించుచున్నాడు.

Mantra 2

शूरो न धत्त आयुधा गभस्त्योः स्वः सिषासन्रथिरो गविष्टिषु । इन्द्रस्य शुष्ममीरयन्नपस्युभिरिन्दुर्हिन्वानो अज्यते मनीषिभिः ॥

వీరునివలె అతడు తన గభస్తి-హస్తాలలో ఆయుధాలను ధరించుచున్నాడు; స్వః (దీప్త లోకం) కోరుతూ, గవిష్టి—కిరణాన్వేషణలో—రథమార్గంలో స్థిరంగా నిలుచున్నాడు. అపస్యు కర్మలచే ఇంద్రుని శుష్మాన్ని ఉద్ధీపింపజేస్తూ, ముందుకు నడిపింపబడిన ఇందు మనీషుల ధియా చేత అభిషిక్తుడగుచున్నాడు.

Mantra 3

इन्द्रस्य सोम पवमान ऊर्मिणा तविष्यमाणो जठरेष्वा विश । प्र णः पिन्व विद्युदभ्रेव रोदसी धिया न वाजाँ उप मासि शश्वतः ॥

ఓ సోమా, ఇంద్రునికై పవమానుడై, నీ ఉప్పొంగే ఊర్మి (తరంగం)తో ఈ అంతర-ఉదర-రూప పాత్రాలలో ప్రవేశించు; బలంలో వృద్ధి చెందుతూ. మమ్మల్ని పుష్టిపరచు—మేఘంలో విద్యుత్తుతో రెండు రోదసీ (ద్యావా-పృథివీ) మేల్కొనినట్లు—బలసమృద్ధులతో, ధియా (ప్రేరిత బుద్ధి)తో, శాశ్వతంగా మా సమీపానికి రా.

Mantra 4

विश्वस्य राजा पवते स्वर्दृश ऋतस्य धीतिमृषिषाळवीवशत् । यः सूर्यस्यासिरेण मृज्यते पिता मतीनामसमष्टकाव्यः ॥

సర్వస్య రాజా పవమానుడై ప్రవహిస్తాడు, స్వః (దీప్త లోకాన్ని) దర్శించేవాడు; ఋతస్య ప్రేరిత ధీతిని మేల్కొలిపేవాడు, ‘ఋషి-శాళ్’ (మిథ్యా ఋషిత్వాన్ని భంగం చేసేవాడు)గా. సూర్యుని తీక్ష్ణ ధారతో శుద్ధి చేయబడినవాడు, మతుల (ప్రేరిత ఆలోచనల) పిత అవుతాడు—అసమ (అతుల) అష్టకావ్యుడు (అద్వితీయ సమన్వయ కవి).

Mantra 5

वृषेव यूथा परि कोशमर्षस्यपामुपस्थे वृषभः कनिक्रदत् । स इन्द्राय पवसे मत्सरिन्तमो यथा जेषाम समिथे त्वोतयः ॥

గుంపులలో వృషభంలా నీవు పాత్ర చుట్టూ వేగంగా దూసుకుపోతావు; అపాం (జల) ఒడిలో వృషభుడు గర్జిస్తాడు. నీవు ఇంద్రునికై పవమానుడవై శుద్ధమవుతావు, మదంలో అత్యంత ‘మత్సరిన్తమ’; యుద్ధంలో నీ ఓట (ఆశ్రయం/సహాయం)తో మేము జయించునట్లు.