Sukta 76

Mantra 1

धर्ता दिवः पवते कृत्व्यो रसो दक्षो देवानामनुमाद्यो नृभिः । हरिः सृजानो अत्यो न सत्वभिर्वृथा पाजांसि कृणुते नदीष्वा ॥

வானத்தின் தாங்கியவன் புனிதமடைந்து பாய்கின்றான்—செயல்திறன் கொண்ட ரசம், தேவர்களின் தக்ஷம், மனித சக்திகள் அனுபவிக்கத் தக்கது. ஹரி-வர்ண சோமன் விடுபட்டு, வலமுள்ள குதிரைபோல், நதிகளுள் (ஓடும் வழிகளுள்) புகுந்து, தன் பேராற்றல் ‘பாஜாஂஸி’யைத் தன்னிச்சையாக அமைக்கின்றான்.

Mantra 2

शूरो न धत्त आयुधा गभस्त्योः स्वः सिषासन्रथिरो गविष्टिषु । इन्द्रस्य शुष्ममीरयन्नपस्युभिरिन्दुर्हिन्वानो अज्यते मनीषिभिः ॥

வீரனைப் போல அவன் தன் கபஸ்தி-கரங்களில் ஆயுதங்களை ஏந்துகிறான்; ஸ்வः (ஒளிமிகு உலகம்) வேண்டி, கவிஷ்டி—கதிர்-தேடலில்—ரதப்பாதையில் உறுதியாக நிற்கிறான். அபஸ்யு செயல்களால் இந்திரனின் ஶுஷ்மத்தை எழுப்பி, முன்னே தள்ளப்பட்ட இந்து, முனிவர்களின் மநீஷை-தியானத்தால் அபிஷேகமடைகிறான்.

Mantra 3

इन्द्रस्य सोम पवमान ऊर्मिणा तविष्यमाणो जठरेष्वा विश । प्र णः पिन्व विद्युदभ्रेव रोदसी धिया न वाजाँ उप मासि शश्वतः ॥

ஓ சோமா, இந்திரனுக்காகப் பவமானனாய், உன் எழும் ஊர்மி (அலை) உடன் இவ்வந்தர-உதர-ஆதாரங்களில் புகு; வலிமையில் வளர்ந்து. எங்களைப் போஷி—மேகத்தில் மின்னல் எழும்போது இரு ரோதஸீ (த்யாவா-பிருதிவீ) விழித்தெழுவது போல—வலத்தின் நிறைவுகளுடன், தியா (ஊக்கமூட்டும் அறிவு) உடன், எந்நாளும் எங்களருகே வா.

Mantra 4

विश्वस्य राजा पवते स्वर्दृश ऋतस्य धीतिमृषिषाळवीवशत् । यः सूर्यस्यासिरेण मृज्यते पिता मतीनामसमष्टकाव्यः ॥

அனைத்திற்கும் அரசன் பவமானனாய் ஓடுகின்றான், ஸ்வஃ (ஒளிமிகு உலகை) காண்பவன்; ருதத்தின் ஊக்கமூட்டும் தீதியை எழுப்புகிறான், ‘ரிஷி-ஷாள்’ (பொய்யான ரிஷித்துவத்தை முறிப்பவன்) ஆக. சூரியனின் கூரிய धारையால் சுத்திகரிக்கப்படுபவன், மதிகள் (ஊக்கமூட்டப்பட்ட சிந்தனைகள்) அனைத்தின் தந்தையாவான்—அசம (ஒப்பற்ற) அஷ்டகாவ்யன் (அத்விதீய ஒருமைப்பாடு-கவி).

Mantra 5

वृषेव यूथा परि कोशमर्षस्यपामुपस्थे वृषभः कनिक्रदत् । स इन्द्राय पवसे मत्सरिन्तमो यथा जेषाम समिथे त्वोतयः ॥

மந்தைகளில் காளை போல நீ பாத்திரத்தைச் சுற்றி வேகமாய் பாய்கிறாய்; அபாம் (நீர்) மடியில் காளை முழங்குகிறது. இந்திரனுக்காக நீ பவமானனாய் சுத்தமாவாய், மதத்தில் மிகுந்த ‘மத்ஸரின்தம’; போரில் உன் ஓட (துணை) கொண்டு நாம் வெல்லும்படியாக.