Sukta 29

Mantra 1

इन्द्रं वो नरः सख्याय सेपुर्महो यन्तः सुमतये चकानाः । महो हि दाता वज्रहस्तो अस्ति महामु रण्वमवसे यजध्वम् ॥

ఓ నరులారా! సఖ్యత కోసం మీరు ఇంద్రుని వైపు మొగ్గారు; మహత్త్వం వైపు సాగుతూ, సుమతిలో ఆనందిస్తున్నారు. వజ్రహస్తుడు నిజంగా మహాదాత. సహాయార్థం ఆ మహానుభావుడైన, రమణీయుడైన వానికి యజ్ఞం చేయండి—విశాల అనుగ్రహం మీలోకి దిగివచ్చునట్లు.

Mantra 2

आ यस्मिन्हस्ते नर्या मिमिक्षुरा रथे हिरण्यये रथेष्ठाः । आ रश्मयो गभस्त्योः स्थूरयोराध्वन्नश्वासो वृषणो युजानाः ॥

య whose చేతిలో నర్య (పౌరుష) శక్తులు సమీకృతమై ఉన్నాయో, అతడు స్వర్ణమయ రథంపై రథిష్ఠాః (రథాధిష్ఠితుడు). అతని రెండు దృఢమైన చేతుల్లో రశ్మయః (లాగాలు) స్థాపితమై ఉన్నాయి; మార్గమున అతని వృషణ (బలవంతమైన) అశ్వాసః యుజానాః (యుగంలో యుక్తమై) దూసుకుపోతాయి—ఆ శక్తియే మనలను అవరోధాల పైనికి తీసుకెళ్తుంది.

Mantra 3

श्रिये ते पादा दुव आ मिमिक्षुर्धृष्णुर्वज्री शवसा दक्षिणावान् । वसानो अत्कं सुरभिं दृशे कं स्वर्ण नृतविषिरो बभूथ ॥

శ్రీ (కీర్తి) కొరకు దానకర్మలో నీ పాదాలు ముందుకు సాగాయి; నీవు ధృష్ణు (నిర్భయ) వజ్రీ, శవసా (బలంతో) మహత్తరుడు, దక్షిణావాన్ (దానశక్తి గలవాడు). సురభి అత్కం (సువాసన గల ఆవరణం/వస్త్రం) ధరించి దర్శనార్థం నీవు స్వర్ణ (సూర్యుడు) వలె అయ్యావు; యుద్ధనృత్యంలో ఉద్ధతుడు, గమనంలో శీఘ్రుడు.

Mantra 4

स सोम आमिश्लतमः सुतो भूद्यस्मिन्पक्तिः पच्यते सन्ति धानाः । इन्द्रं नरः स्तुवन्तो ब्रह्मकारा उक्था शंसन्तो देववाततमाः ॥

ఆ సోమం, ఆమిశ్లతమః (అత్యంత సమృద్ధిగా మిశ్రమమైనది), సుతః (పిండిపీడించి) ఉద్భవించింది—అక్కడ పక్తిః (పాకం/యజ్ఞభోజనం) పక్చ్యతే, ధానాః (ధాన్యకణాలు) ఉన్నాయి. ఇంద్రుని స్తుతించే నరులు, బ్రహ్మకారాః (బ్రహ్మవాణి కర్తలు), ఉక్థా (స్తోత్రాలు) శంసిస్తూ, దేవవాతతమాః (దైవ శ్వాసచేత అత్యంత ప్రేరితులు) అవుతారు.

Mantra 5

न ते अन्तः शवसो धाय्यस्य वि तु बाबधे रोदसी महित्वा । आ ता सूरिः पृणति तूतुजानो यूथेवाप्सु समीजमान ऊती ॥

నీ ఈ శక్తికి అంతర్లీనంగా ఎలాంటి అంతం లేదు; నీ మహిమచేత నీవు ద్యావా‑పృథివీలను విడదీసి విస్తరింపజేశావు. ఆ (లోకాలు/శక్తులు) వైపు సూర్యసదృశ దాత, ప్రేరితుడై ఉత్సాహపడి వచ్చి, నింపుతాడు—నీటిలో గుంపుగా కలిసి కదిలే మందలాగా—నీ రక్షక ఊతి (సహాయం)చేత.

Mantra 6

एवेदिन्द्रः सुहव ऋष्वो अस्तूती अनूती हिरिशिप्रः सत्वा । एवा हि जातो असमात्योजाः पुरू च वृत्रा हनति नि दस्यून् ॥

ఇలానే ఇంద్రుడు—సుహవ, ఋష్వ—మాకు ఊతి, పునఃపునః ఊతి—హరిశిప్ర, సత్వా—గా ఉండుగాక. ఎందుకంటే అతడు ఇలానే జన్మించాడు, అజేయ ఓజస్సుతో; అనేక వృత్రాలను హతమార్చి దస్యువులను కిందకు నొక్కి దమనిస్తాడు.