Sukta 110

Mantra 1

समिद्धो अद्य मनुषो दुरोणे देवो देवान्यजसि जातवेदः । आ च वह मित्रमहश्चिकित्वान्त्वं दूतः कविरसि प्रचेताः ॥

ఈ రోజు మనుష్యుల గృహంలో సమిద్ధుడై, హే జాతవేదస్, నీవు దేవస్వరూపుడై దేవులకు యజ్ఞం నిర్వహిస్తున్నావు. మహిమ యొక్క మిత్రుని కూడా ఇక్కడికి వాహించు; ఎందుకంటే నీవు దూతవు, కవి-ఋషివు, ప్రచేతాః—జాగ్రత్తగా తెలిసినవాడు—మా సంకల్పాన్ని పైకి మోసుకెళ్లేవాడు.

Mantra 2

तनूनपात्पथ ऋतस्य यानान्मध्वा समञ्जन्त्स्वदया सुजिह्व । मन्मानि धीभिरुत यज्ञमृन्धन्देवत्रा च कृणुह्यध्वरं नः ॥

హే తనూనపాత్, ఋతస్య ముందుకు సాగే మార్గాలపై, వాటిని మధువుతో అభ్యంజనం చేసి మధురంగా చేయి—హే సుజిహ్వ. ధీశక్తులతో మా మన్మానాలను బలపరచి, మా యజ్ఞాన్ని దేవత్రా—దేవుల వైపు—అధ్వరంగా, అవిఘ్నంగా మరియు సత్యంగా తీర్చిదిద్దు.

Mantra 3

आजुह्वान ईड्यो वन्द्यश्चा याह्यग्ने वसुभिः सजोषाः । त्वं देवानामसि यह्व होता स एनान्यक्षीषितो यजीयान् ॥

హే అగ్నే, ఆజుహ్వాన—స్రువాతో ఆహ్వానింపబడినవాడా—ఈడ్యుడవు, వంద్యుడవు; వసువులతో ఏకభావంగా ఇక్కడికి రా. నీవు దేవుల యహ్వ హోతృవు; కాబట్టి నీ ప్రేరణతో వీరందరికీ యజ్ఞం చేయి—హే యజీయాన్, యజ్ఞకర్మకు అత్యంత యోగ్యుడవు.

Mantra 4

प्राचीनं बर्हिः प्रदिशा पृथिव्या वस्तोरस्या वृज्यते अग्रे अह्नाम् । व्यु प्रथते वितरं वरीयो देवेभ्यो अदितये स्योनम् ॥

భూమి దిశను అనుసరించి తూర్పుముఖంగా పవిత్రమైన బర్హిస్ (యజ్ఞాసనం) పరచబడుతుంది—దినాల అగ్రభాగంలో, ఉషస్సు ముఖద్వారంలో. అది విస్తరిస్తుంది; మరింత మరింత విశాలంగా, మరింత మరింత శుభప్రదంగా—దేవులకై, అలాగే అదితి (అనంతా)కై, సుఖశాంతిమయమైన ఆధారంగా నిలుస్తుంది.

Mantra 5

व्यचस्वतीरुर्विया वि श्रयन्तां पतिभ्यो न जनयः शुम्भमानाः । देवीर्द्वारो बृहतीर्विश्वमिन्वा देवेभ्यो भवत सुप्रायणाः ॥

విశాలమూ కాంతిమంతమూ అయిన ద్వార-దేవతలు విప్పి విస్తరించుగాక—భర్తలకై అలంకరించిన స్త్రీలవలె. ఓ దివ్య ద్వారాలారా, మహత్తరులై విశ్వాన్ని ప్రేరేపించువారై, దేవులకై సుఖప్రదమైన మార్గముగా, శుభప్రస్థానముగా ఉండండి.

Mantra 6

आ सुष्वयन्ती यजते उपाके उषासानक्ता सदतां नि योनौ । दिव्ये योषणे बृहती सुरुक्मे अधि श्रियं शुक्रपिशं दधाने ॥

యజ్ఞాన్ని సమీపం నుంచే మేల్కొలిపే ఉషస్సు మరియు నక్తా—తమ స్వంత యోని, తమ సమరస-ఆశ్రయంలో వచ్చి ఆసీనులగుదురు. దివ్య యోషణ-క్షేత్రంలో, విశాలమై సువర్ణాభరణాలతో శోభించే దానిలో, వారు మనలో జ్యోతిర్మయ సౌందర్యాన్ని, ప్రకాశరూపమైన శ్రీని స్థాపించుగాక.

Mantra 7

दैव्या होतारा प्रथमा सुवाचा मिमाना यज्ञं मनुषो यजध्यै । प्रचोदयन्ता विदथेषु कारू प्राचीनं ज्योतिः प्रदिशा दिशन्ता ॥

దైవ హోతృలు—సువాణిలో ప్రథములు—మనుష్యుడు యజించుటకు యజ్ఞాన్ని కొలిచి నియమిస్తారు. వారు విదథములలో (సభలలో) కారు-కవిని ప్రేరేపించి, పురోగమ్య జ్యోతిని ప్రకటించి, దాని దిశలను నిర్దేశిస్తారు.

Mantra 8

आ नो यज्ञं भारती तूयमेत्विळा मनुष्वदिह चेतयन्ती । तिस्रो देवीर्बर्हिरेदं स्योनं सरस्वती स्वपसः सदन्तु ॥

భారతీ త్వరగా మా యజ్ఞానికి రాగాక; ఇళా—మనుష్యాభిముఖి—ఇక్కడ మమ్మల్ని చైతన్యపరచుగాక. ఈ స్యోనమైన (సుఖద) బర్హిస్ ఆసనంపై మూడు దేవీలు—సరస్వతీ మొదలైనవారు—స్వపసః (సుకర్మ)తో ఆసీనులగుదురు గాక.

Mantra 9

य इमे द्यावापृथिवी जनित्री रूपैरपिंशद्भुवनानि विश्वा । तमद्य होतरिषितो यजीयान्देवं त्वष्टारमिह यक्षि विद्वान् ॥

ద్యావా-పృథివీ అనే రెండు జనిత్రీలతో, రూపములచే సమస్త భువనములను నిర్మించినవాడు అతడు. కావున నేడు, హోతరా, ఋషి-ఇషితుడై (ఋషి ప్రేరితుడై) విద్యతో, ఇక్కడ దైవ త్వష్టారుని యజించు—అతనికై యజ్ఞం చేయు.

Mantra 10

उपावसृज त्मन्या समञ्जन्देवानां पाथ ऋतुथा हवींषि । वनस्पतिः शमिता देवो अग्निः स्वदन्तु हव्यं मधुना घृतेन ॥

అంతఃస్వరూపంతో విడిచిపెట్టు, విముక్తం చేయి; సమ్యక్ సంయోజనంలో ఋతు (కాలధర్మం) ప్రకారం హవులతో దేవుల మార్గాన్ని సరిచేయి. వనస్పతి—సమిధాతా—మరియు దైవ అగ్ని, మధు మరియు ఘృతంతో హవ్యాన్ని రుచికరంగా చేయుగాక.

Mantra 11

सद्यो जातो व्यमिमीत यज्ञमग्निर्देवानामभवत्पुरोगाः । अस्य होतुः प्रदिश्यृतस्य वाचि स्वाहाकृतं हविरदन्तु देवाः ॥

తక్షణమే జన్మించిన అగ్ని యజ్ఞాన్ని కొలిచి క్రమబద్ధం చేసి, దేవుల పురోగామి అయ్యాడు. ఈ హోతృ యొక్క నియమవాక్యంలో, ఋత (ధర్మ-సత్య) వాణిలో, ‘స్వాహా’తో సిద్ధమైన హవ్యాన్ని దేవులు స్వీకరించుగాక.