Sukta 110

Mantra 1

समिद्धो अद्य मनुषो दुरोणे देवो देवान्यजसि जातवेदः । आ च वह मित्रमहश्चिकित्वान्त्वं दूतः कविरसि प्रचेताः ॥

ಹೇ ಜಾತವೇದಸ್ ಅಗ್ನಿಯೇ! ಇಂದು ಮಾನವನ ಗೃಹದಲ್ಲಿ ನೀನು ಸಮಿದ್ಧನಾಗಿ, ದೇವಸ್ವರೂಪನಾಗಿ ದೇವರಿಗೆ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೀಯ. ಮಹಿಮೆಯ ಮಿತ್ರನನ್ನೂ ಇಲ್ಲಿ ಕರೆತಂದು; ಏಕೆಂದರೆ ನೀನು ದೂತನು, ಕವಿ-ಋಷಿಯು, ಪ್ರಚೇತಾಃ—ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಜಾಗರೂಕ ಜ್ಞಾನಿ—ನಮ್ಮ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗುವವನು.

Mantra 2

तनूनपात्पथ ऋतस्य यानान्मध्वा समञ्जन्त्स्वदया सुजिह्व । मन्मानि धीभिरुत यज्ञमृन्धन्देवत्रा च कृणुह्यध्वरं नः ॥

ಹೇ ತನೂನಪಾತ್! ಋತದ ಪಥಗಳಲ್ಲಿ, ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗುವ ಯಾನಗಳಲ್ಲಿ, ಮಧುವಿನಿಂದ ಅಭಿಷೇಕಿಸಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಸಿಹಿಯಾಗಿಸು—ಹೇ ಸುಜಿಹ್ವ! ಧೀಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ನಮ್ಮ ಮನ್‌ಮಾನಗಳನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಿ, ನಮ್ಮ ಯಜ್ಞವನ್ನು ದೇವತ್ರಾ ಗತಿಯಾಗಿ ರೂಪಿಸು; ನಮ್ಮ ಅಧ್ವರವು ಅವಿಘ್ನವಾಗಿ ಋತಸಮ್ಮತವಾಗಿರಲಿ.

Mantra 3

आजुह्वान ईड्यो वन्द्यश्चा याह्यग्ने वसुभिः सजोषाः । त्वं देवानामसि यह्व होता स एनान्यक्षीषितो यजीयान् ॥

ಹೇ ಅಗ್ನಿಯೇ! ಆಜುಹ್ವಾನ—ಲಡಲಿನಿಂದ ಆಹ್ವಾನಿತ—ಈಡ್ಯ ಮತ್ತು ವಂದ್ಯನಾಗಿ, ವಸುಗಳೊಂದಿಗೆ ಏಕಮನಸ್ಕವಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಬಾ. ನೀನು ದೇವರ ಯಹ್ವ ಹೋತೃ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ, ಇವರಿಗೆ ಯಜ್ಞಾರ್ಪಣೆ ಮಾಡು—ಹೇ ಯಜೀಯಾನ್, ಅರ್ಪಣೆಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಯೋಗ್ಯನಾದವನೇ.

Mantra 4

प्राचीनं बर्हिः प्रदिशा पृथिव्या वस्तोरस्या वृज्यते अग्रे अह्नाम् । व्यु प्रथते वितरं वरीयो देवेभ्यो अदितये स्योनम् ॥

ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿಗೆ ಬರ್ಹಿಸ್ (ಪವಿತ್ರ ಆಸನ) ಭೂಮಿಯ ದಿಕ್ಕಿನಂತೆ—ದಿನಗಳ ಉಷಸ್ಸಿನ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ—ವಿಸ್ತರಿಸಿ ಹಾಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಅದು ಇನ್ನಷ್ಟು ಇನ್ನಷ್ಟು ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಹರಡುತ್ತದೆ, ಹೆಚ್ಚು ಕಲ್ಯಾಣಕರವಾದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಾಗಿ; ದೇವರಿಗೆ, ಮತ್ತು ಅದಿತಿ (ಅನಂತ)ಗೆ, ಸುಖಕರ ಆಧಾರವಾಗಲಿ.

Mantra 5

व्यचस्वतीरुर्विया वि श्रयन्तां पतिभ्यो न जनयः शुम्भमानाः । देवीर्द्वारो बृहतीर्विश्वमिन्वा देवेभ्यो भवत सुप्रायणाः ॥

ವಿಶಾಲವೂ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವೂ ಆದ ದ್ವಾರಗಳು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ತೆರೆಯಲಿ—ಸ್ವಪತಿಗಳಿಗಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಸ್ತ್ರೀಯರಂತೆ. ಹೇ ದಿವ್ಯ ದ್ವಾರಗಳೇ, ಮಹತ್ತಾದವು, ವಿಶ್ವವನ್ನು ಮುಂದೂಡುವವು; ದೇವರಿಗೆ ಸುಪ್ರಾಯಣ—ಸುಖಕರ ಪ್ರವೇಶ ಮತ್ತು ಸಮ್ಯಕ್ ಗಮನೆ—ಆಗಿರಿ.

Mantra 6

आ सुष्वयन्ती यजते उपाके उषासानक्ता सदतां नि योनौ । दिव्ये योषणे बृहती सुरुक्मे अधि श्रियं शुक्रपिशं दधाने ॥

ಯಜ್ಞವನ್ನು ಸಮೀಪದಿಂದ ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುವ ಉಷಸ್ಸು ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿಯು ತಮ್ಮ ಸೌಹಾರ್ದದ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದು ಆಸೀನರಾಗಲಿ. ದಿವ್ಯ ಯೋಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ—ವಿಶಾಲ, ಸುರುಕ್ಮ (ಸುವರ್ಣಾಭರಣ)ಯುಕ್ತ—ಅವರು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಶ್ರೀಯನ್ನೂ, ಶುಕ್ರಪಿಶ (ಉಜ್ಜ್ವಲ ರೂಪ)ವಾದ ಕాంతಿಯನ್ನೂ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಿ.

Mantra 7

दैव्या होतारा प्रथमा सुवाचा मिमाना यज्ञं मनुषो यजध्यै । प्रचोदयन्ता विदथेषु कारू प्राचीनं ज्योतिः प्रदिशा दिशन्ता ॥

ದೈವ್ಯ ಹೋತಾರರು—ಸು-ವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲಾದವರು—ಮನುಷ್ಯನು ಯಜಿಸಲು ಯೋಗ್ಯವಾಗುವಂತೆ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಅಳೆಯುತ್ತಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ವಿಧಥಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಕವಿ-ಕಾರುವನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸುತ್ತಾರೆ; ಮುಂಭಾಗದ ಜ್ಯೋತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಅದರ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಅಂತರದಲ್ಲಿ ನಿಯೋಜಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 8

आ नो यज्ञं भारती तूयमेत्विळा मनुष्वदिह चेतयन्ती । तिस्रो देवीर्बर्हिरेदं स्योनं सरस्वती स्वपसः सदन्तु ॥

ನಮ್ಮ ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಭಾರತಿ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಬರಲಿ; ಮನುಷ್ಯಮುಖಿಯಾದ ಇಳಾ ಇಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಚೇತನ ನೀಡಲಿ. ಬರ್ಹಿಸಿನ ಈ ಸುಖಾಸನದಲ್ಲಿ ಮೂರು ದೇವಿಯರು—ಸರಸ್ವತಿ ಮತ್ತು ಇತರರು—ಸ್ವಪಸ (ಸುಕಾರ್ಯ)ದಿಂದ ಕುಳಿತು ವಿಧಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಿ.

Mantra 9

य इमे द्यावापृथिवी जनित्री रूपैरपिंशद्भुवनानि विश्वा । तमद्य होतरिषितो यजीयान्देवं त्वष्टारमिह यक्षि विद्वान् ॥

ಜನಿತ್ರೀ ದ್ಯಾವಾ-ಪೃಥಿವಿಯೊಂದಿಗೆ ರೂಪಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲ ಭುವನಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿದವನು—ಆ ದೈವ ತ್ವಷ್ಟಾರನನ್ನು ಇಂದು, ಹೋತರೆ, ಋಷಿಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾವಂತನಾಗಿ, ಇಲ್ಲಿ ಯಜಿಸು; ಪೂರ್ಣ ಜಾಗೃತಿಯಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸು.

Mantra 10

उपावसृज त्मन्या समञ्जन्देवानां पाथ ऋतुथा हवींषि । वनस्पतिः शमिता देवो अग्निः स्वदन्तु हव्यं मधुना घृतेन ॥

ಅಂತರಾತ್ಮದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಮಾಡಿ, ಬಿಡಿರಿ; ಯುಕ್ತ ಸಂಯೋಜನೆಯಿಂದ ದೇವರಿಗೆ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿರಿ—ಋತುವಿನಂತೆ ಹವಿಷ್ಯಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿರಿ. ವನಸ್ಪತಿ—ವ್ಯವಸ್ಥಾಪಕ—ಮತ್ತು ದಿವ್ಯ ಅಗ್ನಿ, ಮಧು ಮತ್ತು ಘೃತದಿಂದ ಹವ್ಯವನ್ನು ರುಚಿಕರವಾಗಿ, ಮಧುರವಾಗಿ ಮಾಡಲಿ.

Mantra 11

सद्यो जातो व्यमिमीत यज्ञमग्निर्देवानामभवत्पुरोगाः । अस्य होतुः प्रदिश्यृतस्य वाचि स्वाहाकृतं हविरदन्तु देवाः ॥

ತಕ್ಷಣ ಜನಿಸಿದ ಅಗ್ನಿ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಅಳೆಯಿಸಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಮಾಡಿ, ದೇವರ ಪುರೋಗಾಮಿಯಾದನು. ಈ ಹೋತಾರದ ನಿರ್ದೇಶಕ ವಚನದಲ್ಲಿ, ಋತದ ವಾಣಿಯಲ್ಲಿ, ಸ್ವಾಹಾ-ಕೃತ ಹವಿಷ್ಯವನ್ನು ದೇವರುಗಳು ಭುಂಜಿಸಲಿ.