Sukta 110

Mantra 1

समिद्धो अद्य मनुषो दुरोणे देवो देवान्यजसि जातवेदः । आ च वह मित्रमहश्चिकित्वान्त्वं दूतः कविरसि प्रचेताः ॥

இன்று மனிதரின் இல்லத்தில் நன்கு எரியவைத்து, ஹே ஜாதவேதஸ், நீ தெய்வமாகத் தெய்வங்களுக்கு யாகம் செய்கிறாய். மகிமையின் நண்பனையும் இங்கே கொண்டு வா; ஏனெனில் நீ தூதன், கவிஞர்-ரிஷி, ப்ரசேதாஃ—விழிப்புடன் அறிந்தவன்—எங்கள் விருப்பத்தை மேலே எடுத்துச் செல்பவன்.

Mantra 2

तनूनपात्पथ ऋतस्य यानान्मध्वा समञ्जन्त्स्वदया सुजिह्व । मन्मानि धीभिरुत यज्ञमृन्धन्देवत्रा च कृणुह्यध्वरं नः ॥

ஹே தனூனபாத், ருதத்தின் முன்னே செல்லும் பாதைகளில், அவற்றை மதுவால் அப்யஞ்சனம் செய்து இனிமையாக்கு—ஹே சுஜிஹ்வ. திகளின் (dhī) வலிமையால் எங்கள் மன்மானங்களை உறுதிப்படுத்து; மேலும் எங்கள் யாகத்தை தேவத்ரா—தேவர்களை நோக்கி—அத்வரமாக, தடையற்றதும் உண்மையுமானதுமாக அமைத்தருளு.

Mantra 3

आजुह्वान ईड्यो वन्द्यश्चा याह्यग्ने वसुभिः सजोषाः । त्वं देवानामसि यह्व होता स एनान्यक्षीषितो यजीयान् ॥

ஹே அக்னே, ஆஜுஹ்வான—ஸ்ருவாவால் அழைக்கப்பட்டவன்—ஈட்யமும் வந்த்யமும் ஆன நீ, வசுக்களுடன் ஒருமனத்துடன் இங்கே வா. நீ தேவர்களின் யஹ்வ ஹோத்ரு; ஆகவே உன் தூண்டுதலால் இவர்களுக்கெல்லாம் யாகம் செய்—ஹே யஜீயான், யாகம் செய்ய மிகத் தகுதியானவன்.

Mantra 4

प्राचीनं बर्हिः प्रदिशा पृथिव्या वस्तोरस्या वृज्यते अग्रे अह्नाम् । व्यु प्रथते वितरं वरीयो देवेभ्यो अदितये स्योनम् ॥

பூமியின் திசைப்படி கிழக்குநோக்கிப் புனிதமான பர்ஹிஸ் (யாகாசனம்) விரிக்கப்படுகிறது—நாட்களின் முன்பகுதியில், விடியலின் முகப்பில். அது விரிகிறது; மேலும் மேலும் விசாலமாக, மேலும் மேலும் நலமளிப்பதாக—தேவர்களுக்காகவும், அதிதி (அனந்தை)க்காகவும், இனிமையும் அமைதியும் நிறைந்த அடித்தளமாகிறது.

Mantra 5

व्यचस्वतीरुर्विया वि श्रयन्तां पतिभ्यो न जनयः शुम्भमानाः । देवीर्द्वारो बृहतीर्विश्वमिन्वा देवेभ्यो भवत सुप्रायणाः ॥

விசாலமும் ஒளிமிக்கதுமான வாயில்-தேவியர் விரிந்து திறக்கட்டும்—தம் கணவர்களுக்காக அலங்கரித்த பெண்களைப் போல. ஓ தெய்வீக வாயில்களே, பெருமையும் உலகை முன்னேற்றுவோரும் ஆகிய நீங்கள், தேவர்களுக்கு இனிய வழியாயும் சிறந்த புறப்பாடாயும் ஆகுங்கள்.

Mantra 6

आ सुष्वयन्ती यजते उपाके उषासानक्ता सदतां नि योनौ । दिव्ये योषणे बृहती सुरुक्मे अधि श्रियं शुक्रपिशं दधाने ॥

யாகத்தை அருகிலிருந்து எழுப்பும் உஷஸும் நக்தாவும்—தம் சொந்த யோனி, தம் இசைவு-ஆலயத்தில் வந்து அமரட்டும். தெய்வீக யோஷணை-வெளியில், விசாலமும் அழகிய பொற்கலன்களும் உடையதாக, அவர்கள் நம்முள் ஒளிமிகு அழகையும் பிரகாசமான வடிவுடைய ஸ்ரீயையும் நிலைநிறுத்தட்டும்.

Mantra 7

दैव्या होतारा प्रथमा सुवाचा मिमाना यज्ञं मनुषो यजध्यै । प्रचोदयन्ता विदथेषु कारू प्राचीनं ज्योतिः प्रदिशा दिशन्ता ॥

தெய்வ ஹோதர்கள்—சுவாணியில் முதன்மையாய்—மனிதன் யஜிக்க வேண்டிய யாகத்தை அளந்து ஒழுங்குபடுத்துகின்றனர். அவர்கள் விததங்களில் (சபைகளில்) காரு-கவியைத் தூண்டி, முன்னோக்கிய ஜ்யோதியை வெளிப்படுத்தி, அதன் திசைகளை நிர்ணயிக்கின்றனர்.

Mantra 8

आ नो यज्ञं भारती तूयमेत्विळा मनुष्वदिह चेतयन्ती । तिस्रो देवीर्बर्हिरेदं स्योनं सरस्वती स्वपसः सदन्तु ॥

பாரதி விரைந்து எங்கள் யாகத்துக்கு வருக; இளா—மனிதர்நோக்கி—இங்கே எங்களை விழிப்புறச் செய்க. இந்த ச்யோனமான (இன்பமிகு) பர்ஹிஸ் ஆசனத்தில் மூன்று தேவியர்—சரஸ்வதி முதலியோர்—சுவபஸம் (நல்ல செயற்பாடு) உடையவர்களாய் அமர்வாராக.

Mantra 9

य इमे द्यावापृथिवी जनित्री रूपैरपिंशद्भुवनानि विश्वा । तमद्य होतरिषितो यजीयान्देवं त्वष्टारमिह यक्षि विद्वान् ॥

த்யாவா-பிருதிவீ எனும் இரு ஜனித்ரீகளோடு, ரூபங்களால் எல்லாப் புவனங்களையும் அமைத்தவன் அவன். ஆகவே இன்று, ஹோதரே, ரிஷி-இஷிதனாய் (ரிஷியால் வழிநடத்தப்பட்டவனாய்) அறிவுடன், இங்கே தெய்வ த்வஷ்ட்ரை யஜி—அவனுக்காக யாகம் செய்.

Mantra 10

उपावसृज त्मन्या समञ्जन्देवानां पाथ ऋतुथा हवींषि । वनस्पतिः शमिता देवो अग्निः स्वदन्तु हव्यं मधुना घृतेन ॥

உள்ளத்தின் ஆத்மசக்தியால் விடுவித்து விடு; சரியான இணைப்பில் தேவர்களின் பாதையை, ऋतु (காலஒழுங்கு)ப்படி ஹவிகளால் அமை. வனஸ்பதி—சமிதாதா—மற்றும் தெய்வ அக்்னி, மது மற்றும் க்ஹ்ருதம் (நெய்) கொண்டு ஹவ்யத்தை இனிமையாக்கட்டும்.

Mantra 11

सद्यो जातो व्यमिमीत यज्ञमग्निर्देवानामभवत्पुरोगाः । अस्य होतुः प्रदिश्यृतस्य वाचि स्वाहाकृतं हविरदन्तु देवाः ॥

உடனே பிறந்த அக்்னி யஜ்ஞத்தை அளந்து ஒழுங்குபடுத்தி, தேவர்களின் முன்னோடியாக ஆனான். இந்த ஹோத்ரின் வழிநடத்தும் வாக்கில், ऋதத்தின் (ஒழுங்கு-சத்தியத்தின்) மொழியில், ‘ஸ்வாஹா’யால் நிறைவேற்றப்பட்ட ஹவ்யத்தை தேவர்கள் உண்ணட்டும்.