Sarga 8

Verse 1

मन्थरा त्वभ्यसूयैनामुत्सृज्याभरणं च तत्।उवाचेदं ततो वाक्यं कोपदुःखसमन्विता।।2.8.1।।

ஆனால் மந்தரை அவள்மேல் பொறாமையால் அந்த ஆபரணத்தைத் தள்ளிவிட்டு, கோபமும் துயரமும் நிறைந்து, இவ்வாறு சொன்னாள்.

Verse 2

हर्षं किमिदमस्थाने कृतवत्यसि बालिशे।शोकसागरमध्यस्थमात्मानं नावबुध्यसे।।2.8.2।।

ஏ மூடப் பெண்ணே! தகாத நேரத்தில் இத்தகைய மகிழ்ச்சி ஏன்? நீ துக்கக் கடலின் நடுவே நிற்கிறாய் என்பதை உணராதவளா?

Verse 3

मनसा प्रहसामि त्वां देवि दुःखार्दिता सती।यच्छोचितव्ये हृष्टाऽसि प्राप्येदं व्यसनं महत्।।2.8.3।।

தேவி! நான் துயரால் நெகிழ்ந்திருந்தாலும் மனத்துள் உன்னைப் பார்த்து நகைக்கிறேன்; ஏனெனில் அழவேண்டிய இடத்தில், இந்தப் பெரும் பேரிடர் வந்தும் நீ மகிழ்கிறாய்.

Verse 4

शोचामि दुर्मतित्वं ते का हि प्राज्ञा प्रहर्षयेत्।अरेस्सपत्नीपुत्रस्य वृद्धिं मृत्योरिवागताम्।।2.8.4।।

உன் துர்மதியை நினைத்து நான் வருந்துகிறேன். பகைவரெனத் திகழும் சபத்னியின் புதல்வன் உயர்வில், அது மரணத்தின் அணுகுமையைப் போலத் தோன்றும் போது, எந்த அறிவுடைய பெண் மகிழ்வாள்?

Verse 5

भरतादेव रामस्य राज्यसाधारणाद्भयम्।तद्विचिन्त्य विषण्णाऽस्मि भयं भीताऽद्धि जायते।।2.8.5।।

அரசுரிமை பொதுவாக இருப்பதால் ராமனுக்குப் பயம் பாரதனிடமிருந்தே. இதை எண்ணி நான் மனம் தளர்கிறேன்; ஏனெனில் பயந்தவனிடமிருந்தே பயம் (ஆபத்து) பிறக்கிறது.

Verse 6

लक्ष्मणो हि महेष्वासो रामं सर्वात्मना गतः।शत्रुघ्नश्चापि भरतं काकुत्स्थं लक्ष्मणो यथा।।2.8.6।।

மகாதனுர்தரனான லக்ஷ்மணன் முழு உள்ளத்தோடு ராமனுக்கு அர்ப்பணித்தவன்; அதுபோல சத்ருக்னனும் பாரதனுக்கு—காகுத்ஸ்த ராமனுக்கு லக்ஷ்மணன் இருப்பதுபோல்.

Verse 7

प्रत्यासन्नक्रमेणापि भरतस्यैव भामिनि।राज्यक्रमो विप्रकृष्टस्तयोस्तावत्कनीयसोः।।2.8.7।।

அழகியவளே, பிறப்பின் வரிசையின்படியும் அரசுரிமை பாரதனுக்கே நெருக்கமானது; அந்த இரு இளையோருக்கு அது இன்னும் தொலைவிலேயே உள்ளது.

Verse 8

विदुषः क्षत्रचारित्रे प्राज्ञस्य प्राप्तकारिणः।भयात्प्रवेपे रामस्य चिन्तयन्ती तवात्मजम्।।2.8.8।।

ராமன் க்ஷத்திரிய தர்மநடையில் தேர்ந்தவன், அறிவுடையவன், காலத்திற்கேற்ற செயல் புரிவவன். உன் மகனை நினைத்து, ராமனைப் பற்றிய பயத்தால் நான் நடுங்குகிறேன்.

Verse 9

सुभगा खलु कौशल्या यस्याः पुत्रोऽभिषेक्ष्यते।यौवराज्येन महता श्वः पुष्येण द्विजोत्तमैः।।2.8.9।।

உண்மையாகவே கௌசல்யை பாக்கியவதி; அவளுடைய புதல்வனுக்கு நாளை புஷ்ய நக்ஷத்திரத்தில் உயர்ந்த பிராமணர்களால் மகத்தான யுவராஜ்யப் பதவிக்குப் அபிஷேகம் நடைபெறும்.

Verse 10

प्राप्तां सुमहतीं प्रीतिं प्रतीतां तां हतद्विषम्।उपस्थास्यसि कौसल्यां दासीव त्त्वं कृताञ्जलिः।।2.8.10।।

பகைவர்களை அடக்கி மிகுந்த மகிழ்ச்சியடைந்த புகழ்மிக்க கௌசல்யையை நீ கை கூப்பி, அடிமைப்பெண்ணைப் போலச் சேவிக்க வேண்டி வரும்.

Verse 11

एवं चेत्त्वं सहास्माभिस्तस्याः प्रेष्या भविष्यसि।पुत्रश्च तव रामस्य प्रेष्यभावं गमिष्यति।।2.8.11।।

இவ்வாறு நடந்தால், நீ எங்களுடன் சேர்ந்து அவளுக்குப் பணிவிடைக்காரியாக ஆகிவிடுவாய்; உன் மகனும் ராமருக்குக் கீழ்ப்பட்டு அடிமைநிலைக்குச் செல்வான்.

Verse 12

हृष्टाः खलु भविष्यन्ति रामस्य परमास्स्त्रियः।अप्रहृष्टा भविष्यन्ति स्नुषास्ते भरतक्षये।।2.8.12।।

ராமனுடைய பக்கத்திலுள்ள பெண்கள் அனைவரும் நிச்சயமாக மகிழ்வார்கள்; ஆனால் பரதன் தாழ்வுற்றால் உன் மருமகள்கள் மகிழ்ச்சியின்றி இருப்பார்கள்।

Verse 13

तां दृष्ट्वा परमप्रीतां ब्रुवन्तीं मन्थरां ततः।रामस्यैव गुणान्देवी कैकेयी प्रशशंस ह।।2.8.13।।

மந்தரையை அவ்வாறு மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் பேசுவதைக் கண்ட தேவியான கைகேயி, அப்போது ராமனுடைய குணங்களையே மட்டும் புகழ்ந்தாள்।

Verse 14

धर्मज्ञो गुरुभिर्दान्तः कृतज्ञस्सत्यवाक्छुचिः।रामो राज्ञ स्सुतो ज्येष्ठो यौवराज्यमतोऽर्हति।।2.8.14।।

ராமன் தர்மத்தை அறிந்தவன்; பெரியோரால் பயிற்றுவிக்கப்பட்டு தன்னடக்கம் உடையவன்; நன்றியுணர்வும், உண்மை மொழியும், தூய்மையும் கொண்டவன். ஆகவே அரசனின் மூத்த மகனாகியதால் இளவரசுப் பதவிக்கு உரியவன்।

Verse 15

भ्रातृ़न्भृत्यांश्च दीर्घायुः पितृवत्पालयिष्यति।सन्तप्स्यसे कथं कुब्जे श्रुत्वा रामाभिषेचनम्।।2.8.15।।

நீண்ட ஆயுளுடைய ராமன் தன் சகோதரர்களையும் பணியாளர்களையும் தந்தைபோல் காப்பான். ஏ குப்ஜே! ராமனின் அபிஷேகச் செய்தியை கேட்டும் நீ எவ்வாறு வருந்துகிறாய்?

Verse 16

भरतश्चापि रामस्य ध्रुवं वर्षशतात्परम्।पितृपैतामहं राज्यमवाप्ता पुरुषर्षभः।।2.8.16।।

மேலும் பரதனும்—நிச்சயமாக—ராமன் நூறு ஆண்டுகளுக்கு மேலாக ஆட்சி செய்த பின், அந்த நரசிறந்தவன் பித்ரு-பைதாமக அரசாட்சியை அடைவான்।

Verse 17

सा त्वमभ्युदये प्राप्ते वर्तमाने च मन्थरे।भविष्यति च कल्याणे किमर्थं परितप्यसे।।2.8.17।।

ஏ மந்தரையே! நீ செழிப்பை அடைந்தவள்; இப்போதும் அதிலேயே நிலைத்திருக்கிறாய்; இனிமேலும் நலம் தொடரும்—அப்படியிருக்க ஏன் நீ வருந்துகிறாய்?

Verse 18

यथा मे भरतो मान्यस्तथा भूयोऽपि राघवः।कौशल्यातोऽतिरिक्तं च सोऽनुशुश्रूषते हि माम्।।2.8.18।।

எனக்கு பரதன் எவ்வளவு மதிப்பிற்குரியவனோ, அதைவிடவும் ராகவன் (ராமன்) மேலும் மதிப்பிற்குரியவன்; கௌசல்யைக்கு செய்யும் சேவையைவிடவும் அதிகமாகவே அவன் எனக்கு உபசரித்து சேவை செய்கிறான்.

Verse 19

राज्यं यदि हि रामस्य भरतस्यापि तत्तदा।मन्यते हि यथात्मानं तथा भ्रातृ़ंश्च राघवः।।2.8.19।।

ராமனுக்குரிய அரசாட்சி என்றால் அது பரதனுக்கும்தான்; ஏனெனில் ராகவன் தன் சகோதரர்களைத் தன் உயிரைப் போலவே கருதுகிறான்.

Verse 20

कैकेयीवचनं श्रुत्वा मन्थरा भृशदुःखिता।दीर्घमुष्णं च विनिश्वस्य कैकेयीमिदमब्रवीत्।।2.8.20।।

கைகேயியின் சொற்களை கேட்ட மந்தரா மிகுந்த துயருற்றாள்; நீண்ட, சூடான மூச்சை இழுத்து விட்டபின் கைகேயியிடம் இவ்வாறு கூறினாள்.

Verse 21

अनर्थदर्शिनी मौर्ख्यान्नात्मानमवबुध्यसे। शोकव्यसनविस्तीर्णे मज्जन्ती दुःखसागरे।।2.8.21।।

அனர்த்தமே காணும் நீ, மூடத்தினால் உன் நிலையையே உணரவில்லை. சோகம், துன்பம் விரிந்த துக்கக் கடலில் மூழ்கி, முன்னே வரும் அனர்த்தத்தை நீ காணவில்லை॥

Verse 22

भविता राघवो राजा राघवस्यानु यस्सुतः।राजवंशात्तु कैकेयि भरतःपरिहास्यते।।2.8.22।।

ராகவனே அரசனாவான்; ராகவனுக்குப் பின் அவனுடைய மகனே அரசுரிமை பெறுவான். ஆனால் ஓ கைகேயி, பரதன் அரசவம்சத்திலிருந்து தள்ளப்பட்டு பரிகாசப் பொருளாவான்॥

Verse 23

न हि राज्ञस्सुता स्सर्वे राज्ये तिष्ठन्ति भामिनि।स्थाप्यमानेषु सर्वेषु सुमहाननयो भवेत्।।2.8.23।।

ஓ உணர்ச்சிமிகு பெண்ணே, அரசனின் மகன்கள் அனைவரும் அரியணையில் நிலைக்க முடியாது. அனைவரையும் ஆட்சியாளர்களாக நிறுவினால் மிகப் பெரிய குழப்பமும் அனர்த்தமும் உண்டாகும்॥

Verse 24

तस्माज्ज्येष्ठे हि कैकेयि राज्यतन्त्राणि पार्थिवाः।स्थापयन्त्यनवद्याङ्गि गुणवत्स्वितरेष्वपि।।2.8.24।।

ஆகையால் ஓ கைகேயி—ஓ குற்றமற்ற அங்கங்களையுடையவளே—மன்னர்கள் அரசாட்சியின் பொறுப்பை முதற்புத்திரனிடம் ஒப்படைப்பர்; அல்லது குணமுடைய மற்றொரு மகனையும் நிறுவுவர்॥

Verse 25

असावत्यन्तनिर्भग्नस्तव पुत्रो भविष्यति।अनाथवत्सुखेभ्यश्च राजवंशाच्च वत्सले।।2.8.25।।

ஓ அன்புடையவளே, உன் மகன் முற்றிலும் நசுங்குவான். அவன் அனாதைபோல் இன்பங்களிலிருந்து விலக்கப்பட்டு, அரசவம்சத் தொடரிலிருந்தும் துண்டிக்கப்படுவான்॥

Verse 26

साऽहं त्वदर्थे सम्प्राप्ता त्वं तु मां नावबुद्ध्यसे।सपत्नि वृद्धौ या मे त्वं प्रदेयं दातुमिच्छसि।।2.8.26।।

நான் உன் நலனுக்காகவே இங்கு வந்தேன்; ஆனால் நீ என்னை உணரவில்லை. இணைமனைவியின் உயர்வு நேரத்தில், எனக்கு உரியதையே தானமாக அளிக்க விரும்புகிறாய்.

Verse 27

ध्रुवं तु भरतं रामः प्राप्य राज्यमकण्टकम्।देशान्तरं वा नयिता लोकान्तरमथाऽपि वा।।2.8.27।।

ராமன் முள்ளற்ற (எதிரிகளற்ற) அரசை அடைந்தபின், நிச்சயமாக பரதனை நாடு கடத்துவான்—அல்லது அவனை மறுலோகத்திற்கே அனுப்பிவிடுவான்.

Verse 28

बाल एव हि मातुल्यं भरतो नायितस्त्वया।सन्निकर्षाच्च सौहार्दं जायते स्थावरेष्वपि।।2.8.28।।

பரதனை நீ குழந்தைப் பருவத்திலேயே தாய்மாமன் வீட்டிற்கு அனுப்பினாய். நெருக்கம் சினேகத்தை உண்டாக்கும்—அசைவற்ற பொருள்களிடத்திலும் கூட.

Verse 29

भरतस्याप्यनुवशश्शत्रुघ्नोऽपि समं गतः।लक्ष्मणो हि यथा रामं तथाऽसौ भरतं गतः।।2.8.29।।

பரதனுக்குக் கீழ்ப்படிந்த சத்ருக்னனும் அவனுடன் சென்றான். லக்ஷ்மணன் ராமனைப் போலத் துணை நிற்பதுபோல், அவனும் பரதனைத் துணை நிற்கிறான்.

Verse 30

श्रूयते हि द्रुमः कश्चिच्छेत्तव्यो वनजीविभिः।सन्निकर्षादिषीकाभिर्मोचितः परमाद्भयात्।।2.8.30।।

கேட்கப்படுகிறது—வனவாசிகள் வெட்டத் தக்கது எனக் குறித்த ஒரு மரம், அருகருகே முளைத்த முள்ளுள்ள இஷீகா புல்லினால் பேராபத்திலிருந்து விடுபடுகிறது.

Verse 31

गोप्ता हि रामं सौमित्रिर्लक्ष्मणं चापि राघवः।अश्विनोरिव सौभ्रात्रं तयोर्लोकेषु विश्रुतम्।।2.8.31।।

சௌமித்ரி லக்ஷ்மணன் ராமனைப் பாதுகாக்கிறான்; ராகவனான ராமனும் லக்ஷ்மணனைப் பாதுகாக்கிறான். அஷ்வினி தேவர்களைப் போல அவர்களின் சகோதரப் பாசம் உலகங்களில் புகழ்பெற்றது.

Verse 32

तस्मान्न लक्ष्मणे रामः पापं किञ्चित्करिष्यति।रामस्तु भरते पापं कुर्यादिति न संशयः।।2.8.32।।

ஆகையால் ராமன் லக்ஷ்மணனுக்கு சிறிதளவும் பாவமோ தீங்கோ செய்யமாட்டான்; ஆனால் பரதனைப் பற்றி சந்தேகம் இல்லை—ராமன் அவனுக்கு தீங்கு செய்வான்.

Verse 33

तस्माद्राजगृहादेव वनं गच्छतु ते सुतः।एतद्धि रोचते मह्यं भृशं चापि हितं तव।।2.8.33।।

ஆகையால் உன் மகன் ராஜகிருஹத்திலிருந்தே நேரே வனத்திற்குச் செல்லட்டும். இதுவே எனக்கு விருப்பம்; உண்மையில் இது உனக்கும் மிகுந்த நன்மை தருவது.

Verse 34

एवं ते ज्ञातिपक्षस्य श्रेयश्चैव भविष्यति।यदि चेद्भरतो धर्मात्पित्र्यं राज्यमवाप्स्यसि।।2.8.34।।

இவ்வாறு உனக்கும் உன் உறவுக் குழுவிற்கும் நலமே உண்டாகும்—பரதன் தர்மப்படி பித்ரார்ஜிதமான அரசாட்சியைப் பெற்றால்.

Verse 35

स ते सुखोचितो बालो रामस्य सहजो रिपुः।समृद्धार्थस्य नष्टार्थो जीविष्यति कथं वशे।।2.8.35।।

உன் பரதன் சுகத்தில் வளர்ந்த பாலன்; இயல்பாகவே ராமனுக்குச் சமமான போட்டியாளன். எல்லா ஆதாரங்களும் இழந்தபின் செல்வமிகு ராமனின் கட்டுப்பாட்டில் அவன் எவ்வாறு வாழ்வான்?

Verse 36

अभिद्रुतमिवारण्ये सिंहेन गजयूथपम्।प्रच्छाद्यमानं रामेण भरतं त्रातुमर्हसि।।2.8.36।।

காட்டில் சிங்கம் யானைக் கூட்டத் தலைவனைத் தாக்குவது போல, ராமன் பரதனை அடக்கிவிடுவான்; ஆகவே பரதனை நீ காப்பது உகந்தது.

Verse 37

दर्पान्निराकृता पूर्वं त्वया सौभाग्यवत्तया।राममाता सपत्नी ते कथं वैरं न शातयेत्।।2.8.37।।

முன்பு உன் பாக்கியத்தின் அகந்தையால் நீ ராமனின் தாயை—உன் இணைமனைவியை—அவமதித்தாய். அவள் அந்த பகையைத் தீர்த்துக்கொள்ளாமல் இருப்பாளா?

Verse 38

यदा हि रामः पृथिवीमवाप्स्यतिप्रभूतरत्नाकरशैलपत्तनाम्।तदा गमिष्यस्यशुभं पराभवंसहैव दीना भरतेन भामिनि।।2.8.38।।

அழகியவளே! ரத்தினமிகு கடல்கள், மலைகள், நகரங்கள் நிறைந்த இந்தப் பூமியை ராமன் அடைந்தால், நீ பரதனுடன் சேர்ந்து துன்பமுற்று அசுபமான தாழ்வு, தோல்வி, அவமானத்தை அடைவாய்_toggle.

Verse 39

यदा हि रामः पृथिवीमवाप्स्यतिध्रुवं प्रणष्टो भरतो भविष्यति।अतो हि सञ्चिन्तय राज्यमात्मजे परस्य चैवाद्य विवासकारणम्।।2.8.39।।

ராமன் இந்தப் பூமியின் ஆட்சியை அடைந்தால், பரதன் நிச்சயமாக அழிவுறுவான். ஆகவே இப்போதே உன் மகனுக்குரிய அரசை ஏற்படுத்தும் வழியையும், போட்டியாளன் ராமனை நாடுகடத்தும் காரணத்தையும் திட்டமிடு.