
Ubhayatomukhī-kapilā-godāna-hemakumbha-dāna-praśaṃsā
Ritual-Manual (Dāna, expiation, and social conduct)
अध्यायेऽस्मिन् पृथिवी वराहं कपिलागोदानस्य, विशेषतः प्रसवकाले दानस्य, पुण्यफलम् आचारविधिं च पृच्छति। वराहः कपिलां परमपावनीं, अग्निहोत्रयज्ञार्थव्यवस्थायाः आधारभूतां च वर्णयति; तस्याः घृत-दुग्ध-दधिभिः कृताः हविर्दानादयः यज्ञक्रमं पोषयन्ति, परलोकगतिं च उन्नयन्ति। ततः सामाजिक-नैतिकनियमाः—शूद्रदत्तं कपिलासम्बद्धं दानं ब्राह्मणैर्न ग्राह्यम्, कपिलायाः जीविकां कुर्वतां दण्डफलानि च—प्रदर्श्यन्ते। दानविधौ सुवर्णशृङ्ग-रजतखुरादिसहितं उभयतोमुखीं कपिलां दातव्यां, तद् दानं पृथिवीदानतुल्यं इति प्रतिपाद्यते। अन्ते पाठश्रवणफलम्, कार्त्तिकी-विशिष्टतिथ्यादिकालविधानम्, पुराणोपदेशपरम्परा च निर्दिश्यते।
Verse 1
अथोभयतोमुखीगोदानहेमकुम्भदानपुराणप्रशंसाः ॥ होतोवाच ॥ अतः परं महाराज शृणूभयमुखीं ततः ॥ विधानं तद्वरारोहे धरण्या कथितं पुरा ॥
अथ पुराणे उभयतोमुखीगोदानहेमकुम्भदानादीनां प्रशंसा। होतावाच—अतः परं महाराज शृणु उभयमुखीं ततः; वरारोहे, तद्विधानं धरण्या पुरा कथितम्॥
Verse 2
तदहं सम्प्रवक्ष्यामि तव पुण्यफलम् महत् ॥ धरण्युवाच ॥ या त्वया कपिला प्रोक्ता पूर्वमुत्पादिता प्रभो
तदहं ते प्रवक्ष्यामि पुण्यफलं महत्तरम्। धरण्युवाच—या त्वया कपिला प्रोक्ता पूर्वमुत्पादिता प्रभो॥
Verse 3
होमधेनुः सदा पुण्या सा ज्ञेया कपिलक्षणा ॥ कियत्यः कपिलाः प्रोक्ताः स्वयमेव स्वयम्भुवा
होमधेनुः सदा पुण्यप्रदा; सा कपिलालक्षणयुक्ता ज्ञेया। स्वयम्भुवा ब्रह्मणा स्वयमेव कियत्यः कपिलाः प्रोक्ताः?
Verse 4
प्रसूयमाना दानेन किं पुण्यं स्याच्च माधव ॥ एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं विस्तरेण जगद्गुरो
दाने प्रसूयमानायाः किं पुण्यं स्यात्, हे माधव? एतदहं विस्तरेण श्रोतुमिच्छामि, हे जगद्गुरो।
Verse 5
श्रीवराह उवाच ॥ शृणुष्व देवि तत्त्वेन पवित्रं पापनाशनम् ॥ यच्छ्रुत्वा सर्वपापेभ्यो मुच्यते नात्र संशयः
श्रीवराह उवाच—शृणुष्व देवि तत्त्वेन पवित्रं पापनाशनम्। यच्छ्रुत्वा सर्वपापेभ्यो मुच्यते, नात्र संशयः।
Verse 6
कपिला ह्यग्निहोत्रार्थे यज्ञार्थे च वरानने ॥ उद्धृत्य सर्वतेजोभिर्ब्रह्मणा निर्मिता पुरा
कपिला ह्यग्निहोत्रार्थे यज्ञार्थे च, वरानने। सर्वतेजोभिरुद्धृत्य ब्रह्मणा निर्मिता पुरा।
Verse 7
पवित्राणां पवित्रं च मङ्गलानां च मङ्गलम् ॥ पुण्यानां परमं पुण्यं कपिला च वसुन्धरे
पवित्राणां पवित्रं च मङ्गलानां च मङ्गलम्। पुण्यानां परमं पुण्यं कपिला, हे वसुन्धरे।
Verse 8
तपसस्तप एवाग्र्यं व्रतानां व्रतमुत्तमम् ॥ दानानामुत्तमं दानं निधीनां ह्येतदक्षयम्
तपसां तप एवाग्र्यं व्रतानां व्रतमुत्तमम्। दानानामुत्तमं दानं निधीनां ह्येतदक्षयम्॥
Verse 9
पृथिव्यां यानि तीर्थानि गुह्यान्यायतनानि च ॥ पवित्राणि च पुण्यानि सर्वलोकेषु सुन्दरि
पृथिव्यां यानि तीर्थानि गुह्यान्यायतनानि च। पवित्राणि च पुण्यानि सर्वलोकेषु सुन्दरि॥
Verse 10
त्रिः सदावर्तनं कृत्वा पापं वर्षकृतं च यत् ॥ नश्यते तत्क्षणादेव वायुना पांसवो यथा
त्रिः सदावर्तनं कृत्वा पापं वर्षकृतं च यत्। नश्यते तत्क्षणादेव वायुना पांसवो यथा॥
Verse 11
जुह्वते ह्यग्निहोत्राणि मन्त्रैश्च विविधैः सदा ॥ पूजयन्नतिथींश्चैव परां भक्तिमुपागताः
जुह्वते ह्यग्निहोत्राणि मन्त्रैश्च विविधैः सदा। पूजयन्नतिथींश्चैव परां भक्तिमुपागताः॥
Verse 12
ते यान्त्यादित्यवर्णैश्च विमानैर्द्विजसत्तमाः ॥ सूर्य मण्डलमध्यात्तु ब्रह्मणा निर्मिता पुरा ॥
ते यान्त्यादित्यवर्णैश्च विमानैर्द्विजसत्तमाः। सूर्य मण्डलमध्यात्तु ब्रह्मणा निर्मिता पुरा॥
Verse 13
कपिला या पिङ्गलाक्षी सूर्यसौख्यप्रदायिनी ॥ सिद्धिबुद्धिप्रदा धेनुः कपिलानन्तरूपिणी ॥
कपिला या पिङ्गलाक्षी सूर्यसौख्यप्रदायिनी। सिद्धिबुद्धिप्रदा धेनुः कपिलानन्तरूपिणी॥
Verse 14
पूर्वोक्ता यास्तु कपिलाः सर्वलक्षणलक्षिताः ॥ सर्वा ह्येता महाभागास्तारयन्ति न संशयः ॥
पूर्वोक्ता यास्तु कपिलाः सर्वलक्षणलक्षिताः। सर्वा ह्येता महाभागास्तारयन्ति न संशयः॥
Verse 15
संगमेषु प्रशस्ताश्च सर्वपापविनाशनाः ॥ अग्निपुच्छा अग्निमुखी अग्निलोमानलप्रभा ॥
संगमेषु प्रशस्ताश्च सर्वपापविनाशनाः। अग्निपुच्छा अग्निमुखी अग्निलोमानलप्रभा॥
Verse 16
तथाग्नायी तथा देवी सुवर्णाख्या प्रवर्तते ॥ गृहीत्वा कपिलां शूद्रात्कामतः सदृशः पिबेत् ॥
तथाग्नायी तथा देवी सुवर्णाख्या प्रवर्तते। गृहीत्वा कपिलां शूद्रात्कामतः सदृशः पिबेत्॥
Verse 17
पतितैः स हि विज्ञेयश्चाण्डालसदृशोऽधमः ॥ तस्मान्न प्रतिगृह्णीयाच्छ्रूद्राद्विप्रः प्रतिग्रहम् ॥
पतितैः स हि विज्ञेयश्चाण्डालसदृशोऽधमः। तस्मान्न प्रतिगृह्णीयाच्छ्रूद्राद्विप्रः प्रतिग्रहम्॥
Verse 18
दूरात्ते परिहर्त्तव्याः श्वभिस्तुल्या इवाध्वरे ॥ पर्वकाले हि सर्वे वै वर्जिताः पितृदैवतैः ॥
दूरात्ते परिहर्तव्याः श्वभिस्तुल्या इवाध्वरे। पर्वकाले हि सर्वे वै वर्जिताः पितृदैवतैः॥
Verse 19
असंभाष्याः प्रतिग्राह्या शूद्रास्ते पापकर्मणः ॥ पिबन्ति यावत्कपिलां तावत्तेषां पितामहः ॥
असंभाष्याः प्रतिग्राह्या शूद्रास्ते पापकर्मणः। पिबन्ति यावत्कपिलां तावत्तेषां पितामहः॥
Verse 20
उपजीवन्ति ये शूद्रास्तेषां गतिमतः शृणु ॥ कपिलाजीविनः शूद्राः क्रूरा गच्छन्ति रौरवम् ॥
उपजीवन्ति ये शूद्रास्तेषां गतिमतः शृणु। कपिलाजीविनः शूद्राः क्रूरा गच्छन्ति रौरवम्॥
Verse 21
रौरवे तु महारौद्रे वर्षकोटिशतं धरे ॥ ततो विमुक्ताः कालेन शुनो योनिं व्रजन्ति हि ॥
रौरवे तु महारौद्रे वर्षकोटिशतं धरे। ततो विमुक्ताः कालेन शुनो योनिं व्रजन्ति हि॥
Verse 22
शुनो योन्या विमुक्तास्तु विष्ठाभुक्कृमयस्ततः ॥ विष्ठास्थानेषु पापिष्ठः सुदुर्गन्धिषु नित्यशः ॥
शुनो योन्या विमुक्तास्तु विष्ठाभुक्कृमयस्ततः। विष्ठास्थानेषु पापिष्ठः सुदुर्गन्धिषु नित्यशः॥
Verse 23
भूयोभूयो जायमानस्तथोत्तारं न विन्दति ॥ ब्राह्मणश्चैव यो विद्वान्कुर्यात्तेषां प्रतिग्रहम् ॥
भूयो भूयो जायमानो न मोक्षं लभते; तादृशेभ्यः प्रतिग्रहं कुर्वन् विद्वान् ब्राह्मणोऽपि निन्दां प्राप्नोति।
Verse 24
ततः प्रभृत्यमेध्यान्तः पितरस्तस्य शेरते ॥ न तं विप्रं तु सम्भाषेन्न चैवैकासनं विशेत् ॥
ततः प्रभृत्यस्य पितरः अशौचमध्ये शेरते इति कथ्यते; तं विप्रं न सम्भाषेत, न च तेन सहैकासनं विशेत्।
Verse 25
स नित्यं वर्जनीयो हि दूरात्तु ब्राह्मणैर्धरे ॥ यस्तेन सह सम्भाषेत्तथा चैकाासनं व्रजेत् ॥
स नित्यं वर्जनीयः, ब्राह्मणैः पृथिव्यां दूरादपि परिहर्तव्यः; यस्तेन सह सम्भाषते तथा चैकासनं गच्छति, सोऽपि दोषभाग् भवति।
Verse 26
प्राजापत्यं चरेत्कृच्छ्रं तेन शुष्यति स द्विजः ॥ एकस्य गोप्रदानस्य सहस्रांशेन पूर्यते ॥
स प्राजापत्यं कृच्छ्रं चरेत्; तेन स द्विजः शुष्यति, दोषक्षयः स्यात्; एकस्य गोप्रदानस्य सहस्रांशेनापि तत् पूर्यते।
Verse 27
किमन्यैर्बहुभिर्दानैः कोटिसंख्यानविस्तरैः ॥ श्रोत्रियाय दरिद्राय सुवृत्तायाहिताग्नये ॥
किमन्यैर्बहुभिर्दानैः कोटिसंख्यानविस्तरैः? यदा श्रोत्रियाय दरिद्राय सुवृत्तायाहिताग्नये दानं दीयते।
Verse 28
आसन्नप्रसवां धेनुं दानार्थं प्रतिपालयेत ॥ कपिलार्द्धप्रसूता वै दातव्या च द्विजन्मने ॥
आसन्नप्रसवां धेनुं दानार्थं सम्यक् प्रतिपालयेत्। कपिलार्द्धप्रसूता धेनुर्द्विजन्मने दातव्या इति॥
Verse 29
धेन्वा यावन्ति रोमाणि सवत्साया वसुन्धरे ॥ तावत्यो वर्षकोट्यस्तु ब्रह्मवादिभिरर्चिताः ॥
हे वसुन्धरे! धेन्वाः सवत्सायाः यावन्ति रोमाणि, तावत्यो वर्षकोट्यः ब्रह्मवादिभिः दातारोऽर्चिताः भवन्ति॥
Verse 30
वसन्ति ब्रह्मलोके वै ये नित्यं कपिलाप्रदाः ॥ सुवर्णशृङ्गीं यः कृत्वा रौप्ययुक्तखुरां तथा ॥
ये नित्यं कपिलाप्रदाः ते वै ब्रह्मलोके वसन्ति। यः सुवर्णशृङ्गीं कृत्वा रौप्ययुक्तखुरां तथा…॥
Verse 31
ब्राह्मणस्य करे दत्त्वा सुवर्णं रौप्यमेव च ॥ कपिलायास्तदा पुच्छं ब्राह्मणस्य करे न्यसेत् ॥
ब्राह्मणस्य करे सुवर्णं रौप्यं च दत्त्वा, ततः कपिलायाः पुच्छं ब्राह्मणस्य करे न्यसेत्—दानसंक्रान्त्यर्थम्॥
Verse 32
उदकं च करे दत्त्वा वाचयेच्छुद्धया गिरा ॥ ससमुद्रवना तेन सशैलवनकानना
करे उदकं दत्त्वा शुद्धया गिरा वाचयेत्। तेन दानेन ससमुद्रवना पृथिवी सशैलवनकानना (समर्पिता भवति)॥
Verse 33
रत्नपूर्णा भवेद्दत्ता पृथिवी नात्र संशयः ॥ पृथिवीदानतुल्येन दानेनैतेन वै नरः
रत्नपूर्णा पृथिवी दत्ता भवति—अत्र संशयो नास्ति। पृथिवीदानतुल्येन एतेन दानेन नरः पुण्यमवाप्नोति।
Verse 34
नन्दितो याति पितृभिर्विष्ण्वाख्यं परमं पदम् ॥ ब्रह्मस्वहारी गोघ्नो वा भ्रूणहा पापदेहकः
पितृभिः सह नन्दितः विष्ण्वाख्यं परमं पदं याति। ब्रह्मस्वहारी वा गोघ्नो वा भ्रूणहा पापदेहकः अपि (अत्रोच्यते)।
Verse 35
महापातकयुक्तोऽपि वञ्चको ब्रह्मदूषकः ॥ निन्दको ब्राह्मणानां च तथा कर्मावदूषकः
महापातकयुक्तोऽपि वञ्चको ब्रह्मदूषकः। ब्राह्मणनिन्दकश्चैव तथा कर्मावदूषकः (अत्र परिगण्यते)।
Verse 36
महापातकयुक्तोऽपि गवां दानेन शुध्यति ॥ यश्चोभयमुखीं दद्यात्रभूतकनकान्विताम्
महापातकयुक्तोऽपि गवां दानेन शुध्यति। यश्चोभयमुखीं दद्यात् प्रभूतकनकान्विताम् (स फलमाप्नोति)।
Verse 37
तद्दिनं पायसाहारं पयसा वापि वा भवेत् ॥ सुवर्णस्य सहस्रेण तदर्धेनापि भामिनि
तद्दिने पायसाहारं पयसा वा भवेत्। सुवर्णस्य सहस्रेण तदर्धेनापि भामिनि (विधिः सिद्ध्यति)।
Verse 38
इमां गृह्णोभयमुखीमुभयत्र शमोऽस्तु वै ॥ ददे वंशविवृद्ध्यर्थं सदा स्वस्तिकरी भव
दातोवाच—इमाम् उभयमुखीं धेनुं गृहाण; उभयत्र वै शमोऽस्तु। वंशविवृद्ध्यर्थं ददामि; सदा स्वस्तिकरी भव।
Verse 39
प्रतिगृह्णामि त्वां धेनो कुटुम्बार्थे विशेषतः ॥ शुभं भवतु मे नित्यं देवधात्रि नमोऽस्तु ते
प्रतिग्रहीतावाच—त्वां धेनो प्रतिगृह्णामि कुटुम्बार्थे विशेषतः। मे नित्यं शुभं भवतु; देवधात्रि नमोऽस्तु ते।
Verse 40
मे नित्यं स्वस्ति भवतु रुद्राङ्गेति नमोनमः ॥ ॐ द्योस्त्वा ददातु पृथिवी त्वा प्रति गृह्णतु
मे नित्यं स्वस्ति भवतु; ‘रुद्राङ्गे’ति नमो नमः। ॐ द्यौस्त्वा ददातु; पृथिवी त्वा प्रतिगृह्णातु।
Verse 41
क इदं कस्मा अदादिति जपित्वा वै वसुन्धरे ॥ विसृज्य ब्राह्मणं देवि तां धेनुं तद्गृहं नयेत
‘क इदं कस्मा अदात्’ इति जपित्वा, हे वसुन्धरे; ब्राह्मणं देवि विसृज्य, तां धेनुं तद्गृहं नयेत्।
Verse 42
एवं प्रसूयमानां यो गां ददाति वसुंधरे ॥ पृथिवी तेन दत्ता स्यात्सप्तद्वीपा न संशयः ॥
हे वसुन्धरे, एवं प्रसूयमानायां गां यो ददाति; तेन सप्तद्वीपा पृथिवी दत्ता स्यात्, न संशयः।
Verse 43
वदन्ति तां चन्द्रसमानवक्त्रां प्रतप्तजाम्बूनदतुल्यवर्णाम् ॥ महासितत्त्वां तनुवृत्तमध्यां सेवन्त्यजस्रं कुलिता हि देवाः ॥
वदन्ति तां चन्द्रसमानवक्त्रां प्रतप्तजाम्बूनदतुल्यवर्णाम्। महासितत्त्वां तनुवृत्तमध्यां सेवन्त्यजस्रं कुलिता हि देवाः॥
Verse 44
प्रातरुत्थाय यो मर्त्यः कल्पं छेदं समाहितः ॥ जितेन्द्रियः शुचिर्भूत्वा पठेद्भक्त्या समन्वितः ॥
प्रातरुत्थाय यो मर्त्यः समाहितो जितेन्द्रियः। शुचिर्भूत्वा भक्त्या पठेत् समन्वितः॥
Verse 45
श्राद्धकाले पठेद्यस्तु इदं पावनमुत्तमम् ॥ तस्याऽन्नं संस्कृतं तद्धि पितरोऽश्नन्ति धीमतः ॥
श्राद्धकाले पठेद्यस्तु इदं पावनमुत्तमम्। तस्याऽन्नं संस्कृतं तद्धि पितरोऽश्नन्ति धीमतः॥
Verse 46
यश्चैतच्छृणुयान्नित्यं तद्गतेनान्तरात्मना ॥ संवत्सरकृतं पापं तत्क्षणादेव नश्यति ॥
यश्चैतच्छृणुयान्नित्यं तद्गतेनान्तरात्मना। संवत्सरकृतं पापं तत्क्षणादेव नश्यति॥
Verse 47
होतोवाच ॥ इदं रहस्यं राजेन्द्र वराहेण पुरातनम् ॥ धरण्यै कथितं राजन् धेनुमाहात्म्यमुत्तमम् ॥
होतोवाच। इदं रहस्यं राजेन्द्र वराहेण पुरातनम्। धरण्यै कथितं राजन् धेनुमाहात्म्यमुत्तमम्॥
Verse 48
मया ते कथितं सर्वं सर्वपापप्रणाशनम् ॥ द्वादश्यां माघमासस्य शुक्लायां तिलधेनुदः ॥
मया ते सर्वं कथितं यत् सर्वपापप्रणाशनम्। माघमासस्य शुक्लपक्षे द्वादश्यां तिलधेनुदानं दद्यात्॥
Verse 49
सर्वकामसमृद्धार्थो वैष्णवं पदमाप्नुयात् ॥ द्वादश्यां श्रावणे मासि शुक्लायां राजसत्तम ॥
सर्वकामसमृद्धार्थो वैष्णवं पदमाप्नुयात्। श्रावणमासे शुक्लपक्षे द्वादश्यां राजसत्तम॥
Verse 50
धेनूनां फलमुद्दिश्य सर्वकामप्रदं नृणाम् ॥ अथवा पीड्यसेऽत्यन्तं क्षुधया पार्थिवोत्तम ॥
धेनुदानफलमुद्दिश्य नृणां सर्वकामप्रदं वक्ष्ये। अथवा क्षुधया अत्यन्तं पीड्यसे राजोत्तम॥
Verse 51
इदानीं कार्त्तिकी चेयं वर्त्तते च नराधिप ॥ ब्रह्माण्डं सर्वसम्पन्नं भूतरत्नौषधैर्युतम् ॥
इदानीं कार्त्तिकी वर्तते नराधिप। ब्रह्माण्डं सर्वसम्पन्नं भूतरत्नौषधैर्युतम्॥
Verse 52
देवदानवयक्षैस्तु युक्तमेतत्सदा विभो ॥ एतद्धेममयं कृत्वा सर्वबीजरसान्वितम्
देवदानवयक्षैः सदा युक्तमेतद् विभो। एतद्धेममयं कृत्वा सर्वबीजरसान्वितम्॥
Verse 53
पुरोहिताय गुरवे दद्याद्भक्तिसमन्वितः ॥ ब्रह्माण्डोदरवर्तीनि यानि भूतानि पार्थिव
पुरोहिताय गुरवे च भक्तिसमन्वितो दद्यात्। हे राजन्, ब्रह्माण्डोदरवर्तीनि यानि भूतानि पार्थिव—
Verse 54
तानि दत्तानि तेन स्युः समासात्कथितं तव ॥ यो यज्ञे यजते राजन् सहस्रशतदक्षिणैः
तानि दत्तानि तेन स्युः; समासात् कथितं तव। यो यज्ञे यजते राजन् सहस्रशतदक्षिणैः—
Verse 55
सैकदेशो यजेत्तस्य ब्रह्माण्डस्य विशेषतः ॥ यः पुनः सकलं छेदं ब्रह्माण्डं यजते नरः
सैकदेशो यजेत्तस्य ब्रह्माण्डस्य विशेषतः। यः पुनः सकलं छेदं ब्रह्माण्डं यजते नरः—
Verse 56
तेन चेष्टं हुतं दत्तं पठितं कीर्त्तितं भवेत् ॥ एवं श्रुत्वा ततो राजा हेमकुम्भप्रकल्पितम्
तेन चेष्टं हुतं दत्तं पठितं कीर्त्तितं भवेत्। एवं श्रुत्वा ततो राजा हेमकुम्भप्रकल्पितम्—
Verse 57
ब्रह्माण्डमृषये प्रादात्सविधानं च तत्क्षणात् ॥ सर्वकामैः सुसंवीतो ययौ स्वर्गं नराधिपः
ब्रह्माण्डमृषये प्रादात् सविधानं च तत्क्षणात्। सर्वकामैः सुसंवीतो ययौ स्वर्गं नराधिपः॥
Verse 58
तस्मात्त्वमपि राजेन्द्र तद्दत्त्वा तु सुखी भव ॥ एवमुक्तो वसिष्ठेन सोऽप्येवमकरोन्नृपः
तस्मात् त्वमपि राजेन्द्र तद् दत्त्वा सुखी भव। वसिष्ठेनैवमुक्तः स नृपोऽप्येवमकरोत्॥
Verse 59
जगाम परमां सिद्धिं यत्र गत्वा न शोचति ॥ श्रीवराह उवाच ॥ इयं ते कथिता देवि संहिता सर्वकामिका
जगाम परमां सिद्धिं यत्र गत्वा न शोचति। श्रीवराह उवाच—देवि, इयं ते कथिता संहिता सर्वकामिका॥
Verse 60
वराहाख्या वरारोहे सर्वपातकनाशिनी ॥ सर्वज्ञादुत्थिता चेयं ततो ब्रह्मा बुबोध ह
वराहाख्या वरारोहे सर्वपातकनाशिनी। सर्वज्ञादुत्थिता चेयं ततो ब्रह्मा बुबोध ह॥
Verse 61
ब्रह्मा स्वसूनवे प्रादात्पुलस्त्याय महात्मने ॥ सोऽपि रामाय च प्रादाद्भार्गवाय महात्मने
ब्रह्मा स्वसूनवे प्रादात् पुलस्त्याय महात्मने। सोऽपि रामाय च प्रादाद् भार्गवाय महात्मने॥
Verse 62
सम्बन्धः पूर्वकल्पीयो द्वितीयं शृणु साम्प्रतम् ॥ सर्वज्ञाल्लब्धवानस्मि त्वं च मत्तो धराधरे
सम्बन्धः पूर्वकल्पीयः, द्वितीयं शृणु साम्प्रतम्। सर्वज्ञाल्लब्धवानस्मि, त्वं च मत्तो धराधरे॥
Verse 63
त्वत्तश्च तपसा सिद्धा वेत्स्यन्ते कपिलादयः ॥ क्रमेण यावद्व्यासेन ज्ञातमेतद्भविष्यति
त्वत्तश्च तपसा सिद्धाः कपिलादयः एतद्वेत्स्यन्ति। क्रमेण यावत् व्यासेन ज्ञातमेतद्भविष्यति॥
Verse 64
तस्यापि शिष्यॊ भविता नाम्ना वै रोमहार्षणिः ॥ असौ शुनकपुत्राय कथयिष्यति नान्यथा
तस्यापि शिष्यो भविता नाम्ना वै रोमहार्षणिः। असौ शुनकपुत्राय कथयिष्यति नान्यथा॥
Verse 65
अष्टादश पुराणानि वेद द्वैपायनो गुरुः ॥ ब्राह्मं पाद्मं वैष्णवं च शैवं भागवतं तथा
अष्टादश पुराणानि वेद द्वैपायनो गुरुः। ब्राह्मं पाद्मं वैष्णवं च शैवं भागवतं तथा॥
Verse 66
तथान्यं नारदीयं च मार्कण्डेयं च सप्तमम् ॥ आग्नेयमष्टमं प्रोक्तं भविष्यं नवमं तथा
तथान्यं नारदीयं च मार्कण्डेयं च सप्तमम्। आग्नेयमष्टमं प्रोक्तं भविष्यं नवमं तथा॥
Verse 67
दशमं ब्रह्मवैवर्त्त लैङ्गमेकादशं स्मृतम् ॥ वाराहं द्वादशं प्रोक्तं स्कन्दं चापि त्रयोदशम्
दशमं ब्रह्मवैवर्त्तं लैङ्गमेकादशं स्मृतम्। वाराहं द्वादशं प्रोक्तं स्कन्दं चापि त्रयोदशम्॥
Verse 68
चतुर्दशं वामनकं कौर्मं पञ्चदशं स्मृतम् ॥ मात्स्यं च गारुडं चैव ब्रह्माण्डं च ततः परम्
चतुर्दशं वामनं प्रोक्तं कौर्मं पञ्चदशं स्मृतम्। मात्स्यं गारुडमेव च ततः परं ब्रह्माण्डं स्मृतम्॥
Verse 69
य एतत्पाठयेद्भक्त्या कार्तिक्यां द्वादशीदिने ॥ तस्य नूनं भवेत्पुत्रो ह्यपुत्रस्यापि धारिणि
य एतत् भक्त्या पाठयेत् कार्तिक्यां द्वादशीदिने। तस्य नूनं भवेत् पुत्रोऽपुत्रस्यापि धारिणि॥
Verse 70
यस्येदं तिष्ठते गेहे लिखितं पूज्यते सदा ॥ तस्य नारायणो देवः स्वयं तिष्ठति धारिणि
यस्येदं तिष्ठते गेहे लिखितं पूज्यते सदा। तस्य नारायणो देवः स्वयं तिष्ठति धारिणि॥
Verse 71
श्रुत्वा तु पूजयेत्शास्त्रं तथा विष्णुं सनातनम् ॥ गन्धैः पुष्पैस्तथा वस्त्रैर्ब्राह्मणानां च तर्पणैः
श्रुत्वा तु पूजयेत् शास्त्रं तथा विष्णुं सनातनम्। गन्धैः पुष्पैस्तथा वस्त्रैर्ब्राह्मणानां च तर्पणैः॥
Verse 72
यथाशक्त्या नृपो ग्रामैः पूजयेद्वत्सकं धरे ॥ सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुसायुज्यमाप्नुयात् ॥
यथाशक्त्या नृपो ग्रामैः पूजयेद्वत्सकं धरे। सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुसायुज्यमाप्नुयात्॥
Verse 73
प्रत्यक्षधेनुर्दातव्या सहिरण्या नृपोत्तम ॥ सर्वदा सर्वधेनूनां प्रदानं राजसत्तम ॥
हे नृपोत्तम, प्रत्यक्षधेनुः सहिरण्या दातव्या। हे राजसत्तम, सर्वदा सर्वधेनूनां प्रदानं प्रशस्यते॥
Verse 74
सर्वपापप्रशमनं भुक्तिमुक्तिप्रदायकम् ॥ एतत्ते सर्वमाख्यातं समासाद्बहुविस्तरम् ॥
सर्वपापप्रशमनं भुक्तिमुक्तिप्रदायकम्। एतत्ते सर्वमाख्यातं समासाद्बहुविस्तरम्॥
Verse 75
होतव्यान्यग्निहोत्राणि सायं प्रातर्द्विजातिभिः ॥ कपिलाया घृतेनेह दध्ना क्षीरेण वा पुनः ॥
द्विजातिभिः सायं प्रातश्चाग्निहोत्राणि होतव्यानि। इह कपिलायाः घृतेन दध्ना क्षीरेण वा पुनः॥
Verse 76
भूमेर्मलं समश्नन्ति जायन्ते विड्भुजश्चिरम् ॥ तासां क्षीरं घृतं वापि नवनीतमथापि वा ॥
भूमेर्मलं समश्नन्ति चिरं विड्भुजश्च जायन्ते। तासां क्षीरं घृतं वापि नवनीतमथापि वा॥
Verse 77
जायमानस्य वत्सस्य मुखं योन्यां प्रदृश्यते ॥ तावत्सा पृथिवी ज्ञेया यावद्गर्भं न मुञ्चति ॥
जायमानस्य वत्सस्य मुखं योन्यां प्रदृश्यते। तावत्सा पृथिवी ज्ञेया यावद्गर्भं न मुञ्चति॥
Verse 78
तस्याप्यर्द्धशतेनाथ पञ्चाशच्च ततोऽर्द्धकम् ॥ यथाशक्त्या प्रदातव्या वित्तशाठ्यं विवर्जयेत् ॥
तस्यापि अर्धशतं वा पञ्चाशतं वा ततोऽर्धकं वा यथाशक्ति प्रदातव्यम्; वित्तशाठ्यं परित्यजेत्।
Verse 79
अमायां वाथ यः कश्चिद्द्विजानामग्रतः पठेत् ॥ पितरस्तस्य तृप्यन्ति वर्षाणां शतमेव च ॥
अमायां यः कश्चिद् द्विजानामग्रतः पठेत्, तस्य पितरः शतवर्षपर्यन्तं तृप्यन्ति।
Verse 80
सरत्नं पुरुषः कृत्वा कार्त्तिक्यां द्वादशी दिने ॥ अथवा पञ्चदश्यां च कार्त्तिकस्य विशेषतः ॥
कार्त्तिके द्वादश्यां दिने, अथवा विशेषतः कार्त्तिकस्य पञ्चदश्यां च, सरत्नं पुरुषं कृत्वा।
Verse 81
असावपि स्वशिष्याय प्रादादुग्राय धारिणि ॥ उग्रोऽपि मनवे प्रादादेष वः कीर्तितो मया ॥
असावपि स्वशिष्याय उग्राय प्रादात्, हे धारिणि; उग्रोऽपि मनवे प्रादात्—एष वः मया कीर्तितः।
Verse 82
यश्चैतच्छृणुयाद्भक्त्या नैरन्तर्येण मानवः ॥ श्रुत्वा तु पूजयेद्यस्तु शास्त्रं वाराहसंज्ञितम् ॥
यश्चैतत् भक्त्या नैरन्तर्येण शृणुयात् मानवः, श्रुत्वा च यः वाराहसंज्ञितं शास्त्रं पूजयेत्।
The chapter frames dāna (especially kapilā-godāna) as a mechanism for ritual purity and social order, while also regulating conduct through rules about who may give or receive such gifts (pratigraha). It presents donation as both a moral economy (supporting sacrifice and hospitality) and a form of expiation, and it symbolically equates the properly performed gift with safeguarding or “donating” Pṛthivī (Earth) as an integrated whole.
The text highlights Kārttikī observance, especially Kārttika-dvādaśī (and also mentions Kārttika-paṃcadaśī as a special option). It additionally references Māgha-śukla-dvādaśī and Śrāvaṇa-śukla-dvādaśī for specific gifting practices. It also notes recitation contexts such as śrāddha-kāla and amāvāsyā, indicating lunar-phase timing for ritual reading.
Pṛthivī functions as the dialogic anchor: the donation of a cow at the liminal moment of birth is described as equivalent to gifting the Earth with its oceans, forests, and mountains (sasamudravanā, saśailavanakānanā). This frames terrestrial integrity as a total system, where correct ritual exchange and restraint in acquisition/consumption are presented as preserving purity and stability in the human–Earth relationship.
The chapter includes a transmission lineage of the teaching: Brahmā transmits to Pulastya, then to Rāma, then to Bhārgava, then to Ugra, and then to Manu; it also anticipates Romaharṣaṇi and Śaunaka’s son as later transmitters. Royal and priestly figures appear in narrative exempla (a king instructed by Vasiṣṭha), and the chapter lists the aṣṭādaśa purāṇas, situating the Vārāha tradition within a broader textual canon.