Opening the text

Brāhmaṇa-dīkṣā-sūtra-varṇanam
Ritual-Manual (Dīkṣā-vidhi) with Ethical-Discourse
Po wysłuchaniu wcześniejszych nauk Pṛthivī (Ziemia) zwraca się do Janārdany/Varāhy, mówiąc, że opisana moc kṣetry ulżyła jej brzemieniu i pytając, dzięki jakiej procedurze dharmy osiąga się „puṣkalā” (pełną, skuteczną) dīkṣā. Varāha odpowiada, że ta dharma jest odwieczna i rzadka, w pełni znana jemu i jego bhaktom, i przedstawia ją jako bhāgavata dīkṣā, która uwalnia z saṃsāry. Następnie wyłoża stopniową inicjację: zbliżenie się do guru, zgromadzenie wymaganych materiałów rytualnych, zbudowanie kwadratowego vedi z kalaśami, wezwanie i uczczenie Bóstwa oraz guru przepisanymi mantrami, wykonanie obrzędów golenia i kąpieli, składanie ofiar i okrążania (pradakṣiṇa) oraz formalne przyjęcie uczniostwa. Rozdział określa również etyczne powstrzymania: niestosowanie przemocy, prawdomówność, gościnność, powściągliwość seksualną, unikanie oszczerstw i kradzieży, a także ostrzega przed niszczeniem pewnych drzew, łącząc zdyscyplinowane postępowanie z porządkiem ziemskim i stabilnością społeczną.
Verse 1
अथ ब्राह्मणदीक्षासूत्रवर्णनम्॥ सूत उवाच॥ एवं धर्मांस्ततः श्रुत्वा बहुमोक्षार्थकारणात्॥ प्रत्युवाच ततो भूमिर्लोकनाथं जनार्दनम्
Teraz opis zasad inicjacji dla brāhmaṇów. Sūta rzekł: Usłyszawszy tak dharmy, które są przyczyną wielu ścieżek ku wyzwoleniu, Bhūmi wtedy odpowiedziała Janārdanie, Panu świata.
Verse 2
अहो प्रभावः क्षेत्रस्य कथ्यमानोऽतिपुष्कलम्॥ अहं भारभराक्रान्ता लघुर्जातास्मि धावती
Och, moc świętego regionu, gdy jest opisywana, jest nadzwyczaj obfita. Ja, obciążona brzemieniem ciężarów, stałam się lekka i szybka w ruchu.
Verse 3
विमोहा च विशुद्धा च शृण्वानाहं त्विमां प्रभो॥ अहं लोकेषु विख्याता मुखात्तव विनिस्सृता
Słuchając tego, o Panie, staję się zarówno wolna od złudzeń, jak i oczyszczona. Jestem znana w światach, mając powstać z Twoich ust.
Verse 4
पुनः पृच्छामि ते देव संशयं धर्मसंहितम् ॥ येन धर्मविधानॆन दीक्षा प्राप्यते पुष्कला ॥
Ponownie pytam cię, o Dewa, o wątpliwość dotyczące kompendium dharmy: jakim przepisanym nakazem dharmy uzyskuje się pełną i dobrze ugruntowaną dikszę, inicjację?
Verse 5
एतन्मे परमं गुह्यं परं कौतूहलं च मे ॥ धर्मसंग्रहणार्थाय तद्भवान्वक्तुमर्हसि ॥
Jest to dla mnie najwyższa tajemnica i także moja największa ciekawość; dla zgromadzenia i zrozumienia dharmy powinieneś ją wyjaśnić.
Verse 6
ततो महीवचः श्रुत्वा मेघदुन्दुभिनिःस्वनः ॥ वराहरूपी भगवान्प्रत्युवाच वसुन्धराम् ॥
Wtedy, usłyszawszy słowa Mahi, Błogosławiony Pan w postaci Warahy, którego głos rozbrzmiewał jak chmura i bęben dundubhi, odpowiedział Wasundharze.
Verse 7
श्रीवराह उवाच ॥ शृणु तत्त्वेन मे देवि मम धर्मं सनातनम् ॥ देवा एतन्न जानन्ति ये च योगव्रते स्थिताः ॥
Śri Waraha rzekł: Słuchaj ode mnie, o Dewi, zgodnie z prawdą, mojej wiecznej dharmy. Nawet bogowie jej nie znają, ani ci, którzy trwają w przestrzeganiu jogicznych ślubów.
Verse 8
एतं धर्मं वरारोहे माङ्गल्यं मुखनिःसृतम् ॥ अहमेको विजानामि मद्भक्ता ये जना भुवि ॥
Ta dharma, o piękno bioder, jest pomyślna i wypłynęła z ust. Tylko ja ją znam, wraz z tymi ludźmi na ziemi, którzy są mi oddani.
Verse 9
यच्च पृच्छसि मे भद्रे दीक्षां भागवतीं कथाम् ॥ तच्छृणुष्व वरारोहे कर्मसंसारमोक्षणम् ॥
A o co mnie pytasz, o łagodna pani, opowieść o bhagawackiej dikszy, słuchaj jej, o piękno bioder: jest ona środkiem wyzwolenia z cyklu ziemskiej egzystencji ukształtowanej przez karmę.
Verse 10
हरन्ति मनुजा येन गर्भसंसारसागरात् ॥ मयि शान्तं मनः कृत्वा तदुत्कृष्टं च सुन्दरि ॥
Przez to ludzie są przenoszeni przez ocean wędrówki egzystencjalnej, który zaczyna się od ponownego wcielenia. Uczywszy umysł spokojnym we mnie, jest to uważane za doskonałą metodę, o piękna.
Verse 11
अभिगच्छेद्गुरुं देवि शाधि शिष्योऽस्मि मां गुरो ॥ तदाज्ञां तु पुरस्कृत्य दीक्षाद्रव्याणथाहरेत् ॥
Należy podejść do nauczyciela, o Bogini, mówiąc: Poucz mnie, jestem twoim uczniem, o Guru. Następnie, stawiając polecenie nauczyciela na pierwszym miejscu, należy przynieść materiały do dikszy.
Verse 12
लाजा मधु कुशाश्चैव घृतं चामृतसन्निभम् ॥ गन्धं सुमनसो धूपं दीपं प्रापणकादिकम् ॥
Prażony ryż laja, miód, a także trawa kusza; ghi przypominające amritę; wonność, kwiaty, kadzidło, lampę i ofiary takie jak prapanaka i tym podobne.
Verse 13
कृष्णाजिनं च पालाशं दण्डं चैव कमण्डलुम् ॥ घटं वासः पादुके च शुक्लयज्ञोपवीतकम् ॥
Oraz czarną skórę antylopy, laskę z drewna palasza, a także kamaṇḍalu, dzban na wodę; naczynie ghata, szatę, sandały i biały święty sznur jadźńopawita.
Verse 14
यन्त्रिकामर्घपात्रं च चरुस्थालीं सदर्विकाम् ॥ तिलव्रीहियवांश्चैव विविधं च फलोदकम्
Oraz narzędzie rytualne, naczynie na arghję, garnek do gotowania ofiary caru wraz z chochlą; również sezam, ryż i jęczmień oraz różne wody nasycone owocami.
Verse 15
भक्ष्यभोज्यान्नपानं च कर्मण्यांश्चैव सञ्चयान् ॥ दीक्षिताः यदि भुञ्जन्ति मम कर्मपरायणाः
Jeśli wtajemniczeni, oddani przepisanym obrzędom, spożywają jedynie artykuły jadalne, potrawy gotowane, zboże i napoje oraz zapasy przeznaczone na obrzęd…
Verse 16
यानि कानि च बीजानि रत्नानि विविधानि च ॥ काञ्चकादीनि सुश्रोणि तानि शीघ्रमुपाहरेत्
Jakiekolwiek nasiona się znajdują, oraz różne rodzaje klejnotów, i przedmioty takie jak złoto, o piękna biodrami, te powinien szybko przynieść jako ofiary.
Verse 17
एतान्येवोपहार्याणि गुरुमूले ततः परम् ॥ स्नात्वा मङ्गलसंयुक्तो दीक्षाकामश्च ब्राह्मणः
Tylko te przedmioty mają być przedstawione w miejscu nauczyciela; następnie, po kąpieli i wyposażeniu w pomyślne obrzędy, bramin pragnący inicjacji powinien przystąpić.
Verse 18
गुरोस्तु चरणौ गृहीत्वा ब्रूहि किं करवाणि ते ॥ ततस्तु गुर्वनुज्ञातो वेदिं कुर्याच्च पुष्कलाम्
Uchwyciwszy stopy nauczyciela, powinien rzec: Co mam dla ciebie uczynić? Wtedy, za zezwoleniem nauczyciela, powinien wznieść przestronny ołtarz.
Verse 19
प्रतिष्ठाप्य विधानॆन धान्योपरीदृढं नवम् ॥ जलेन पूरितं मन्त्रैः पुष्पपल्लवशोभितम्
Po należytym ustanowieniu zgodnie z przepisaną procedurą, nowym i mocno osadzonym na ziarnach, napełnionym wodą, któremu towarzyszą mantry, i przyozdobionym kwiatami oraz świeżymi pędami.
Verse 20
तस्योपरि तिलैः पूर्णपात्रं स्थाप्य विधानतः ॥ पूजयेनमां गुरुं द्रव्यैः शिष्येणैवोपकल्पितैः
Na to, zgodnie z procedurą, powinien umieścić naczynie napełnione sezamem; a materiałami przygotowanymi przez samego ucznia powinien czcić mnie, guru.
Verse 21
तत्रार्चनविधिं कृत्वा गुरुधर्मविनिश्चयः ॥ पूर्वोक्तानि च द्रव्याणि वेदिमध्यमुपाहरेत्
Wykonawszy tam procedurę czci i ustaliwszy obowiązki wobu guru, powinien przynieść wcześniej wymienione materiały na środek ołtarza.
Verse 22
चतुरः कलशान्दद्याच्चतुष्पार्श्वेषु सुन्दरि ॥ वारिपूर्णान्द्विजाञ्छुद्धान्सहकारविभूषितान्
Powinien umieścić cztery dzbany napełnione wodą po czterech stronach, o piękna, czyste dzbany dla dwukrotnie narodzonych, przyozdobione liśćmi mango.
Verse 23
सर्वतः शुक्लसूत्रेण वेष्टयेत तथानघे ॥ पूर्णपात्राणि चत्वारि चतुष्पार्श्वेषु स्थापयेत्
Ze wszystkich stron powinien opasać układ białą nicią, o bezgrzeszna; i powinien umieścić cztery napełnione naczynia po czterech stronach.
Verse 24
एवं मन्त्रं ततः कृत्वा दद्याद्दीक्षाप्रयोजकः ॥ स च मन्त्रो यथान्यायं येन वा तुष्यते गुरुः
Tak więc, przygotowawszy mantrę, przewodnik udzielający dīkṣy powinien ją przekazać. Ta mantra powinna być zgodna z właściwą procedurą, albo też taka, która zadowala Guru.
Verse 25
यथान्यायं च सङ्गृह्य गुरुकर्मविनिश्चितः ॥ प्रपद्यावसथं विष्णोर्दीक्षाणां परिकाङ्क्षिणः
Gdy należycie zgromadzi się to, co wymagane zgodnie z procedurą, i gdy podejmie się decyzję co do swoich obowiązków wobec Guru, ci, którzy poszukują dīkṣy, powinni udać się do sanktuarium Viṣṇu.
Verse 26
उपस्पृश्य यथान्यायं भूत्वा पूर्वमुखस्ततः ॥ सर्वांस्तु श्रावयेच्छिष्यान्दीक्षाणार्थं न संशयः
Po wykonaniu przepisanej ceremonii oczyszczenia przez dotknięcie wody zgodnie z zasadą, a następnie zwróceniu się na wschód, powinien sprawić, by wszyscy uczniowie słuchali dla dīkṣy, bez wątpliwości.
Verse 27
यस्तु भागवतांदृष्ट्वा स्वयं भागवतः शुचिः ॥ अभ्युत्थानं न कुर्वीत तेनाहं तु विहिंसितः
Lecz kto, choć sam jest czystym bhāgavatą, na widok bhāgavatów nie wstaje w pełnym szacunku powitaniu, ten Mnie prawdziwie obraża; święty porządek zostaje naruszony.
Verse 28
भार्यां प्रियसखीं यस्तु साध्वीं हिंसति निर्घृणः ॥ न तेन तां प्राप्नुवन्ति हिंसका दुष्टयोनिजाः
Kto, będąc bezlitosny, krzywdzi swoją żonę, ukochaną towarzyszkę i cnotliwą kobietę, ten nie osiąga prawdziwego dobra związanego z tą relacją; gwałtowni odradzają się w zdegradowanych łonach i warunkach.
Verse 29
ब्रह्मघ्नश्च कृतघ्नश्च गोग्नश्च कृतपातकाः ॥ एताञ्छिष्यान् विवर्जेत उक्ता ये चान्यपातकाः
Należy wykluczyć takich uczniów: zabójcę brāhmaṇy, niewdzięcznika krzywdzącego dobroczyńcę, zabójcę bydła oraz tych, którzy popełnili ciężkie grzechy; podobnie innych grzeszników już opisanych.
Verse 30
बिल्ववृक्षोदुम्बरौ च तथा चान्ये कदाचन ॥ कर्मण्याश्चैव ये वृक्षा न च्छेत्तव्याः कदाचन
Drzewo bilva i udumbara, a także inne drzewa w pewnych czasach, szczególnie te związane z obrzędami, nie powinny być wycinane w żadnym czasie.
Verse 31
यदीच्छेत्परमां सिद्धिं मोक्षधर्मं सनातनम् ॥ भक्ष्याभक्ष्यं च तं शिष्यं वेदितव्यं तदन्तरे
Jeśli ktoś pragnie najwyższego osiągnięcia, wiecznej dyscypliny wyzwolenia, wtedy w tej kwestii uczeń powinien zostać poinformowany o tym, co jest odpowiednie do spożycia, a co nie.
Verse 32
करीरस्य वधः शस्तः फलान्यौदुम्बरस्य च ॥ सद्योभक्षा भवत्तेन अभक्ष्या पूतिवासिका
Ścinanie karīry jest zatwierdzone, podobnie jak owoce udumbary. Tą zasadą stają się one pokarmem, który może być spożywany natychmiast; lecz pūtivāsikā nie powinna być spożywana.
Verse 33
न भक्षणीयं वाराहं मांसं मत्स्याश्च सर्वशः ॥ अभक्ष्या ब्राह्मणैरेते दीक्षितैश्च न संशयः
Mięso dzika nie powinno być spożywane, a także ryby w każdej postaci. Te pokarmy nie są odpowiednie do spożycia przez brāhmaṇów i przez wtajemniczonych, bez wątpliwości.
Verse 34
परिवादं न कुर्वीत न हिंसां वा कदाचन ॥ पैशुन्यं न च कर्त्तव्यं स्तैन्यं वापि कदाचन ॥
Nie powinno się zajmować się oszczerstwem ani dopuszczać się przemocy w jakimkolwiek czasie. Nie należy praktykować złośliwego donosicielstwa ani kradzieży w jakimkolwiek czasie.
Verse 35
अतिथिं चागतं दृष्ट्वा दूराध्वानं गतं क्वचित् ॥ संविभागस्तु कर्त्तव्यो येन केनापि पुत्रक ॥
Ujrzawszy gościa, który przybył, kogoś, kto podróżował długą drogą z daleka, należy podzielić się udziałem jedzenia lub zasobów, jakimikolwiek środkami, drogie dziecko.
Verse 36
गुरुपत्नी राजपत्नी ब्राह्मणस्त्री कदाचन ॥ मनसापि न गन्तव्या एवं विष्णुः प्रभाषते ॥
Żona nauczyciela, żona króla i żona bramina - nie należy zbliżać się do nich nawet w myślach, w jakimkolwiek czasie; tak głosi Wisznu.
Verse 37
दृष्ट्वा परस्य भाग्यानि आत्मनो व्यसनं तथा ॥ तत्र मन्युर्न कर्त्तव्यं एवं धर्मः सनातनः ॥
Widząc fortunę innego i podobnie własne nieszczęście, nie należy pielęgnować gniewu w tej sytuacji; tak wygląda wieczna zasada dharmy.
Verse 38
एवं ततः श्रावयीत दीक्षाकामं वसुन्धरे ॥ छत्रं चोपानहं चैव मनसा चोपकल्पयेत् ॥
Wtedy, w ten sposób, należy sprawić, by kandydat pragnący inicjacji odrecytował formułę, o Wasundharo; i należy również mentalnie przygotować parasol oraz obuwie.
Verse 39
द्वे द्वे औदुम्बरस्य पत्रे वेदिमध्ये तु स्थापयेत् ॥ क्षुरं चैव वरारोहे जलपूर्णं च भाजनम् ॥
Należy umieścić po dwa liście drzewa udumbara na środku ołtarza; a także, o piękna, brzytwę oraz naczynie napełnione wodą.
Verse 40
ममावाहनपूर्वं तु मन्त्रेण विधिनार्चयेत् ॥ मन्त्रः— ॐ सप्त सागराश्च सप्तद्वीपानि सप्त पर्वताश्च दश स्वर्गसहस्राश्च समस्ताश्च नमोऽस्तु सर्वास्ते हृदये वसन्ति ॥ यश्चैतद्वर्षति पुनरुन्नमति ॥
Po pierwszym wezwaniu mnie, należy czcić zgodnie z zasadą za pomocą mantry. Mantra mówi: Om - cześć siedmiu oceanom, siedmiu kontynentom, siedmiu górom i całości, włączając dziesięć tysięcy niebios; wszystkie one mieszkają w sercu. I: kto sprawia, że to pada, ten ponownie się podnosi.
Verse 41
ॐ भगवन् वासुदेव ममैतत्साराय युक्तं वराहरूपसृष्टेन पृथिव्यां तु मन्त्रानुस्मरणं च आज्ञापयानुभावनास्माकमाज्ञप्तमनुचिन्तयित्वा भगवन्नागच्छ दीक्षाकामविप्रस्त्वत्प्रसादात्तु दीक्षति ॥
Om. O Błogosławiony Wasudewa, nakazuj przypomnienie mantry na tej ziemi stworzonej przez formę Waraha, dla dokonania tego obrzędu. Rozmyśliwszy nad tym, co nam zostało nakazane, o Panie, przybądź: dzięki Twej łasce bramin pragnący inicjacji zostaje zainicjowany.
Verse 42
एतन्मन्त्रं उदाहृत्य शिरसा जानुभ्यामवनीं गतेन भवितव्यम् ॥
Po wypowiedzeniu tej mantry, należy przyjąć postawę czci - schodząc do ziemi głową i kolanami, to jest, wykonując pokłon.
Verse 43
ॐ स्वागतम् स्वागत्वानिति ॥
Om - Witaj, witaj istotnie, tak się mówi.
Verse 44
तत एतेन मन्त्रेण आनयित्वा वसुन्धरे ॥ अर्घ्यं पाद्यं च दातव्यं मन्त्रेण विधिनिश्चयात् ॥
Wtedy, o Vasundharā, po wezwaniu (obrzędu) tą mantrą, należy złożyć arghyę (szczodrą ofiarę wodną) oraz pādyę (wodę do obmycia stóp), zgodnie z obrzędem ustalonym przez mantrę.
Verse 45
मन्त्रः— अकृतघ्ने देवानसुराकृतघ्नरुद्रेण ब्राह्मणाय च लब्धं सर्वमिमां भगवतेऽस्तु दत्तं प्रतिगृह्णीष्व च लोकनाथ ॥
Mantra: "O Ty, który nie zaniedbujesz dobrodziejstw (który nie jesteś niewdzięczny); to, co brāhmana otrzymał dzięki Rudrze, pogromcy dewów i asurów, niech wszystko to zostanie ofiarowane Błogosławionemu Panu. Przyjmij (to), o Lokanātha."
Verse 46
मन्त्रः— एवं वरुणः पातु शिष्य ते वपतः शिरः ॥ जलेन विष्णुयुक्तेन दीक्षा संसारमोक्षणम् ॥
Mantra: "Tak niech Varuṇa chroni twoją głowę, o uczniu, gdy jest ona golona. Wodą połączoną z Viṣṇu (to jest wodą uświęconą przez Viṣṇu), inicjacja staje się środkiem wyzwolenia z ziemskiej niewoli."
Verse 47
एकस्य कलशं दद्यात्कर्मकारस्य सुन्दरी ॥ निष्कलं तु शिरः कृत्वा शोणितेन विवर्जितम् ॥
O piękna, należy dać jeden kalaśa (dzban wodny) pracownikowi rytualnemu; a gdy głowa zostanie całkowicie ogolona, powinna być wolna od krwi.
Verse 48
पुनः स्नानं ततः कृत्वा शीघ्रमेव न संशयः ॥ एतस्य विधिवत्कृत्वा दीक्षाकामस्य सुन्दरी ॥
Następnie, po ponownej kąpieli, szybko istotnie, bez wątpliwości, o piękna, wykonawszy to zgodnie z zasadą, (jest to) dla tego, kto pragnie inicjacji (dīkṣā).
Verse 49
दत्त्वा संसारमोक्षाय सर्वकामविनिश्चितः ॥ जानुभ्यामवनीं गत्वा इमं मन्त्रमुदीरयेत् ॥
Złożywszy ofiarę dla wyzwolenia z ziemskiej niewoli, stanowczy we wszystkich celach, klękając na obie kolana na ziemię, należy odrecytować tę mantrę.
Verse 50
मन्त्रः— ॐ वेदाम्यहं भागवतांश्च सर्वान् सुदीक्षिताः ये गुरवश्च सर्वे ॥ विष्णुप्रसादेन च लब्धदीक्षा मम प्रसीदन्तु नमामि सर्वान् ॥
Mantra: "Oṃ. Uznaję wszystkich czcicieli Pana i wszystkich guru, którzy są dobrze zainicjowani. Otrzymawszy inicjację dzięki łasce Viṣṇu, niech będą łaskawi dla mnie; kłaniam się im wszystkim."
Verse 51
नत्वा तु भगवद्भक्तान् प्रज्वाल्य च हुताशनम् ॥ घृतेन मधुमिश्रेण लाजाकृष्णतिलैस्तथा ॥
Pokłoniwszy się czcicielom Pana i rozpalivszy święty ogień, należy ofiarować z ghi zmieszanym z miodem, a także z prażonymi ziarnami i czarnymi nasionami sezamu.
Verse 52
सप्तवारांस्ततो दत्त्वा विंशतिं च तिलोदनम् ॥ जानुभ्यामवनीं गत्वा इमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥
Następnie, złożywszy ofiarę siedem razy, a także dwadzieścia ofiar z ryżu z sezamem, klękając na obie kolana na ziemię, należy wypowiedzieć tę mantrę.
Verse 53
मन्त्रः— अश्विनौ दिशः सोमसूर्यौ साक्षिमात्रं वयं प्रसन्नाः शृण्वन्तु मे सत्यवाक्यं वदामि ॥
Mantra: "Niech Aśvinowie, kierunki świata, oraz Soma i Sūrya, jako świadkowie, usłyszą mnie. Jesteśmy spokojni; wypowiadam prawdziwe słowa."
Verse 54
सत्येन धार्यते भूमिर्भूमिः सत्येन तिष्ठति ॥ सत्येन गच्छते सूर्यो वायुः सत्येन वाति च ॥
Prawdą podtrzymywana jest ziemia, prawdą ziemia stoi niewzruszenie. Prawdą słońce swą drogę podąża, a prawdą wiatr również wieje.
Verse 55
तिस्रः प्रदक्षिणाः कृत्वा देवं भागवतं गुरुम् ॥ गुरुपादौ तु संगृह्य इमं मन्त्रमुदीरयेत् ॥
Po wykonaniu trzech pradakszin wokół guru, czczonego jako bhagawata, oddanego Panu, należy ująć stopy guru i odrecytować tę mantrę.
Verse 56
मन्त्रः — गुरुदेवप्रसादेन लब्धा दीक्षा यदृच्छया ॥ यच्चैवापकृतं किञ्चिद्गुरुर्मर्षयतां मम ॥
Mantra: Dzięki łasce Gurudevy i Pana, inicjacja diksza została otrzymana przez szczęśliwy los. A cokolwiek niewłaściwego uczyniono, niech guru mi to wybaczy.
Verse 57
एवं प्रसादयित्वा तु शिष्यो मन्त्रेण सुन्दरी ॥ वेदिमध्ये स्थापयित्वा भूत्वा पूर्वमुखस्ततः ॥
Tak więc po przebłaganiu guru mantrą, uczeń, o piękna, powinien umieścić ofiarę na środku wedi, a następnie zwróciwszy się na wschód, przystąpić do działania.
Verse 58
शिष्यमेव यतो दृष्ट्वा गृहीत्वा च कमण्डलुम् ॥ शुक्लयज्ञोपवीतं च इमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥
Następnie, spojrzawszy na ucznia i wziąwszy kamaṇḍalu oraz biały jaźopawita, należy wypowiedzieć tę mantrę.
Verse 59
मन्त्रः — विष्णुप्रसादेन गतोऽसि सिद्धिं प्राप्ता च दीक्षा सकमण्डलुश्च ॥ गृहीत्वा तु कराभ्यां युक्तोऽसि कर्मणा क्रियायां चैव ॥
Mantra: Dzięki łasce Wisznu osiągnąłeś powodzenie, otrzymałeś dikszę wraz z kamaṇḍalu. Biorąc je oburącz, jesteś teraz gotowy do obrzędu i praktyki, do działania i wykonywania.
Verse 60
ततो मुखपदं कृत्वा दीक्षितो गुरुणा तथा ॥ सर्वप्रदक्षिणं कृत्वा इमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥
Następnie, po wykonaniu obrzędu mukha-pada i po należytej inicjacji przez guru, należy wykonać pełną pradakszinę i wypowiedzieć tę mantrę.
Verse 61
अधोऽधो भूत्वा यद्यहं भ्राम्यल्लब्धो गुरुर्विष्णुदीक्षा च लब्धा ॥ तव प्रसादाच्च गुरो यथा च ॥
Nawet jeśli, stając się coraz pokorniejszym, błądziłbym, to jednak znalazłem guru i otrzymałem dikszę Wisznu dzięki twojej łasce, o guru, tak jak jest.
Verse 62
एतेन मन्त्रेण मुखपदं कारयेत् ॥ शौचसेके वै कुर्याद्देवान्तन्तुवाससम् ॥
Przy pomocy tej mantry należy wykonać mukha-pada. Podczas obmycia i oczyszczenia należy należycie przygotować i zabezpieczyć szatę na jej końcu.
Verse 63
एवं वै वास आदत्ते गृह्ण वत्स कमण्डलुम् ॥ इमं लोकेषु विख्यातं शोधनं सर्वकर्मसु ॥
Tak zaprawdę przyjmuje on szatę. Weź, drogie dziecko, kamaṇḍalu, to oczyszczenie jest sławne w światach we wszystkich obrzędach.
Verse 64
मधुपर्कं गृहीत्वा च त्विमं मन्त्रं उदीरयेत् ॥ मन्त्रः—गृहाण मधुपर्कं च प्रार्थकाय विशोधनम् ॥
Po przyjęciu ofiary madhuparka, należy odrecytować tę mantrę: "Przyjmij madhuparkę; jest ona oczyszczeniem dla błagającego."
Verse 65
ततो गृहीत्वा चरणौ गुरोर्यत्नात्सुतोषयेत् ॥ शिरसा चाञ्जलिं कृत्वा मनश्चैव सुसंयतम् ॥ गुरूपदिष्टं सन्धार्य इमं मन्त्रं उदीरयेत् ॥
Następnie, ująwszy stopy nauczyciela, należy z szacunkiem zadowolić go z troską; skłoniwszy głowę w czci i tworząc gest añjali, z umysłem dobrze opanowanym, i mając w pamięci to, co guru polecił, należy odrecytować tę mantrę.
Verse 66
मन्त्रः—शृण्वन्तु मे भागवतास्तु सर्वे गुरुश्च मे सर्वकामक्षयं चकार ॥ अहं शिष्यो दासभूतस्तथैव देवसमो गुरुश्च मे तथोपपन्नम् ॥
Mantra: "Niech wszyscy bhaktowie mnie usłyszą: mój guru spowodował ustanie wszystkich pragnień (dla mnie). Jestem uczniem, istotnie w stanie sługi; a mój guru jest, jakby, porównywalny do boga - tak jest to stosowne."
Verse 67
एषागमे ब्राह्मणस्य दीक्षा भूमे ह्युदाहृता ॥ त्रयाणामथ वर्णानां मम दीक्षाविधीञ्छृणु ॥
W tym nauczaniu, o Ziemio, inicjacja (dīkṣā) bramina została przedstawiona. Teraz wysłuchaj ode mnie procedur inicjacji dla pozostałych trzech klas społecznych (varṇas).
Verse 68
एतेनैव विधानेन दीक्षयेत वसुन्धरे ॥ उभौ च प्राप्नुताṃ सिद्धिमाचार्यः शिष्य एव च ॥
Tą właśnie procedurą, o Vasundharo, należy udzielić inicjacji; i obaj - nauczyciel oraz uczeń - mogą osiągnąć sukces (siddhi).
Verse 69
मयोक्तां लभते कश्चिद्दीक्षां चैव सुखावहाम् ॥ चातुर्वर्ण्यविधानेन तां दीक्षां शृणु सुन्दरि ॥
Ktoś otrzymuje dīkṣę tak, jak mówiłem - inicjację przynoszącą pomyślność. Słuchaj, o piękna, tej dīkṣy ustanowionej zgodnie z porządkiem czterech varṇ (cāturvarṇya).
Verse 70
ब्राह्मणो दीक्षमाणस्तु चतुरस्रां तु षोडशहस्तां कृत्वा तत्र च कलशोपरी युञ्जेत् ॥
Bramin, który ma zostać zainicjowany, powinien przygotować kwadratową przestrzeń rytualną o szesnastu hastach i tam urządzić obrzęd w połączeniu z kalaśą (rytualnym naczyniem).
Verse 71
कन्यां दत्त्वा पुनस्तांस्तु कर्मणा नोपपादयेत् ॥ अष्टौ पितृगणास्तेन हिंसिता नात्र संशयः ॥
Oddawszy dziewczynę za mąż, nie należy potem cofnąć tego ustalenia poprzez czynności rytualne; przez to osiem grup przodków zostaje skrzywdzonych - o tym nie ma wątpliwości.
Verse 72
कनकादीनि रत्नानि यौवनस्था च कामिनी ॥ तत्र चित्तं न कर्तव्यमेवं विष्णुः प्रभाषते ॥
Złoto i inne bogactwa, klejnoty oraz młoda kobieta pełna pożądania - nie należy przywiązywać umysłu do tych rzeczy; tak głosi Wisznu.
Verse 73
एवं भूमे ततो दत्त्वा अर्घ्यं पाद्यं च कर्मणा ॥ क्षुरं गृहीत्वा यथान्यायमिमं मन्त्रं उदीरयेत् ॥
Tak więc, o Ziemio, po złożeniu wtedy arghyi i pādyi we właściwy sposób rytualny, wziąwszy brzytwę, należy odrecytować tę mantrę zgodnie z właściwą zasadą.
Verse 74
एवं सत्यं ततः कृत्वा ब्राह्मणा वीक्षणं पुनः॥ गुरुम् प्रसादयत्तत्र मन्त्रेण विधिनार्च्चयन्॥
Tak więc, po wykonaniu prawdziwej praktyki, bramini ponownie podjęli inspekcję; i tam, oddając cześć zgodnie z zasadami przy użyciu mantry, starał się zadowolić nauczyciela (guru).
Verse 75
मन्त्रः—गृह्णीष्व गन्धपात्राणि सर्वगन्धं सुखोचितम्॥ सर्ववैष्णवकं शुद्धं सर्वसंसारमोक्षणम्॥
Mantra: "Przyjmij naczynia z wonnościami - każdą woń odpowiednią dla dobrostanu; całkowicie wajsznawicką, czystą i środek wyzwolenia z wszelkiego światowego więzienia."
Pṛthivī, having heard prior kṣetra-mahātmyas, addresses Janārdana as Varāha: the narrated dharma has lightened her burden (bhāra). She asks a precise procedural question—by what dharma-method does one obtain a ‘puṣkalā’ (complete/effective) dīkṣā?
Varāha presents an ancient, rare Bhāgavata dīkṣā that grants release from saṃsāra, then lays out a sequential initiation manual: approaching a qualified guru, preparing the ritual space (square vedi with kalaśas), invoking deity and honoring guru with arghya/pādya and mantras, performing shaving/cleansing and bathing rites, making offerings and circumambulations, and formally accepting disciplehood under ethical vows.
The rite culminates in the disciple’s formal entry into the Bhāgavata discipline—ritual correctness is explicitly bound to moral restraints (ahiṃsā, satya, asteya, aparivāda, atithi-sevā, sexual restraint). Varāha further stabilizes the teaching by adding cautions against harming certain trees, linking personal discipline to social order and Earth’s well-being.
No specific named tīrthas, cities, rivers, or regional ecologies are explicitly identified in the provided Adhyāya text; the setting is ritual-topological (vedi/vasatha) rather than place-specific. Cosmographic terms occur in mantric language: sapta-sāgara (seven oceans), sapta-dvīpa (seven continents/islands), sapta-parvata (seven mountain ranges).
The text frames dīkṣā as a disciplined pathway toward saṃsāra-mokṣa that requires both ritual correctness and moral restraint: truthfulness (satya), non-violence (ahiṃsā), avoidance of slander and theft, hospitality to travelers/guests, and regulated desire. These norms are presented as integral to initiation rather than optional virtues.
No explicit tithi, nakṣatra, month (māsa), or seasonal (ṛtu) timing is stated in the provided text. The procedure is organized by ritual sequence (approach to guru, preparation of materials, construction of vedi, mantra-recitation, tonsure, bathing, offerings, circumambulation) rather than calendrical markers.
Pṛthivī’s opening voice links dharma-instruction to the easing of Earth’s burden (bhāra), implying that correct initiation and ethical conduct stabilize the human–earth relationship. The chapter also includes practical restraints that intersect with ecological ethics, such as warnings against cutting certain trees used in ritual contexts, and a broader emphasis on non-harm as a condition for religious life.
No dynastic lineages or named royal/sage genealogies are specified in the provided passage. The principal cultural institutions invoked are the guru–śiṣya relationship, varṇa-based social framing (brāhmaṇa and ‘other varṇas’), and the Bhāgavata/Vaiṣṇava devotional community as the authorized context for dīkṣā.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Varaha Purana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.