
Sukta 5.9
Vasiṣṭha (probable for 5.9)
Gāyatrī/Anuṣṭubh-like short meter (uncertain from single verse; requires scan of full hymn 5.9)
Ten hymn przyzywa Agniego jako Jātavedasa, wszechwiedzący Ogień, który przyjmuje ofiary i niesie je ludzką ścieżką rytualną do bogów. Chwali dobroczynne przewodnictwo Agniego oraz jego moc obdarzania bogactwem, uznając jednocześnie jego trudną do opanowania, potencjalnie pochłaniającą siłę, gdy jest niepowściągnięty. Modlitwa kończy się prośbą o zwycięską pomyślność, wzrost i ochronę w konfliktach.
Mantra 1
त्वामग्ने हविष्मन्तो देवं मर्तास ईळते । मन्ये त्वा जातवेदसं स हव्या वक्ष्यानुषक् ॥
O Agni, śmiertelnicy niosący ofiarę aspirują do ciebie, Boga. Uważam cię za Dżatawedasa; dlatego noś nasze oblacje nieustannie, podążając ludzką ścieżką raz po raz.
Mantra 2
अग्निर्होता दास्वतः क्षयस्य वृक्तबर्हिषः । सं यज्ञासश्चरन्ति यं सं वाजासः श्रवस्यवः ॥
Agni jest Hotarem siedziby dającego, gdzie święte miejsce jest dobrze przygotowane. Do niego zbiegają się ruchy ofiary i do niego zbiegają się pełnie siły poszukiwane dla sławy - moce budujące godne słuchanie duszy.
Mantra 3
उत स्म यं शिशुं यथा नवं जनिष्टारणी । धर्तारं मानुषीणां विशामग्निं स्वध्वरम् ॥
I zaprawdę, tego, kogo dwie araṇī rodzą jak nowonarodzone dziecko, Agnie, podporę ludzkich społeczności, jego, tego dobrego ofiarowania, ustanawiają dla właściwego obrzędu.
Mantra 4
उत स्म दुर्गृभीयसे पुत्रो न ह्वार्याणाम् । पुरू यो दग्धासि वनाग्ने पशुर्न यवसे ॥
A jednak trudno cię pochwycić, jak syna wśród zbuntowanych; palisz wiele lasów, o Agni, jak zwierzę wypuszczone na pastwisko. Tak moc, która musi być opanowana, może stać się siłą pożerającą, gdy nie jest właściwie trzymana.
Mantra 5
अध स्म यस्यार्चयः सम्यक्संयन्ति धूमिनः । यदीमह त्रितो दिव्युप ध्मातेव धमति शिशीते ध्मातरी यथा ॥
Wtedy zaprawdę, gdy jego dymne płomienie zbierają się we właściwy porządek, gdy go szukamy, Trita w niebie dmucha na niego jak dmuchacz; on wyostrza i rozjaśnia, jak ktoś poleruje w akcie dmuchania. Tak wewnętrzny ogień jest wzmacniany przez wyższy impuls.
Mantra 6
तवाहमग्न ऊतिभिर्मित्रस्य च प्रशस्तिभिः । द्वेषोयुतो न दुरिता तुर्याम मर्त्यानाम् ॥
O Agni, podtrzymywany przez twoje moce pomocy i przez harmonizujące afirmacje Mitry, niech ja, uwolniony od jarzma wrogości, przekroczę trudne przejścia, które nękają śmiertelną naturę.
Mantra 7
तं नो अग्ने अभी नरो रयिं सहस्व आ भर । स क्षेपयत्स पोषयद्भुवद्वाजस्य सातय उतैधि पृत्सु नो वृधे ॥
To bogactwo bytu przynieś nam, o Agni, dla naszego ludzkiego rodzaju; przynieś je ze zwycięską siłą. Niech ono obali przeciwności, niech wspiera nasz wzrost; niech stanie się dla nas zdobyciem pełni mocy i niech będzie naszym rozwojem w bitwach.
Mortals approach Agni with offerings, praising him as the divine Jātavedas who knows the right way and bears the havis.
Agni’s dual aspect is unfolded: indispensable guide and bearer of sacrifice, yet difficult to grasp and capable of vast burning when not mastered.
The hymn turns from description to direct petition—Agni is asked to bring decisive, victorious wealth that overthrows opposition and fosters increase.
It closes with a settled prayer for sustained growth and strength in conflicts, affirming Agni as the community’s enduring support.
jātavedasaṃ … havyā vakṣy ānuṣak
उत स्म दुर्गृभीयसे पुत्रो न ह्वार्याणाम् । पुरू यो दग्धासि वनाग्ने पशुर्न यवसे ॥rayiṃ sahasva ā bhara
Agni, especially as Jātavedas—the fire-god who knows all origins and carries human offerings to the gods.
It points to Agni’s double nature: when tended with discipline he protects and blesses, but when uncontrolled he becomes a consuming force like wildfire.
It asks for rayi (substantial well-being/wealth), poṣa (growth and increase), the defeat of obstacles, and strength for success in conflicts.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.