Sukta 54

Mantra 1

अभूद्देवः सविता वन्द्यो नु न इदानीमह्न उपवाच्यो नृभिः । वि यो रत्ना भजति मानवेभ्यः श्रेष्ठं नो अत्र द्रविणं यथा दधत् ॥

Teraz bóg Savitṛ stał się prawdziwie godnym czci przez nas, godnym wezwania przez moce ludzkie w tym właśnie dniu; on, który rozdziela wewnętrzne skarby poszukującym - niech tu ustanowi w nas najznakomitszą pełnię substancji i siły.

Mantra 2

देवेभ्यो हि प्रथमं यज्ञियेभ्योऽमृतत्वं सुवसि भागमुत्तमम् । आदिद्दामानं सवितर्व्यूर्णुषेऽनूचीना जीविता मानुषेभ्यः ॥

Albowiem najpierw boskim istotom godnym ofiary nadajesz ruch najwyższy udział nieśmiertelności; potem, o Savitṛ, rozwijasz odmierzone ustawy i w ich śladzie rozciągasz strumienie życia dla istot ludzkich.

Mantra 3

अचित्ती यच्चकृमा दैव्ये जने दीनैर्दक्षैः प्रभूती पूरुषत्वता । देवेषु च सवितर्मानुषेषु च त्वं नो अत्र सुवतादनागसः ॥

Cokolwiek uczyniliśmy w boskim rodzaju z zaciemnionym zrozumieniem, z osłabionymi zdolnościami, przez przymus ludzkiego sposobu bycia - o Savitṛ, wśród bogów i wśród ludzi, tu pchnij nas w słuszny ruch, czyniąc nas bez winy.

Mantra 4

न प्रमिये सवितुर्दैव्यस्य तद्यथा विश्वं भुवनं धारयिष्यति । यत्पृथिव्या वरिमन्ना स्वङ्गुरिर्वर्ष्मन्दिवः सुवति सत्यमस्य तत् ॥

Nie do zmierzenia jest to, co należy do boskiego Savitṛ - jak on podtrzyma całe stawanie się; albowiem od szerokości ziemi do szczytu niebios jego prawdziwy pęd wychodzi: to jest jego prawda.

Mantra 5

इन्द्रज्येष्ठान्बृहद्भ्यः पर्वतेभ्यः क्षयाँ एभ्यः सुवसि पस्त्यावतः । यथायथा पतयन्तो वियेमिर एवैव तस्थुः सवितः सवाय ते ॥

Z wielkich szczytów, gdzie Indra jest najprzedniejszy, nadajesz ruch dla nich mieszkaniom bogatym w ustaloną pełnię; i jak skrzydlaci rozpościerają się w swych lotach, tak zaprawdę zajmują swe stacje według twego pędu, o Savitṛ.

Mantra 6

ये ते त्रिरहन्त्सवितः सवासो दिवेदिवे सौभगमासुवन्ति । इन्द्रो द्यावापृथिवी सिन्धुरद्भिरादित्यैर्नो अदितिः शर्म यंसत् ॥

Te twe pędy, o Savitṛ, które trzykrotnie każdego dnia rodzą błogość - niech Indra, Niebo-i-Ziemia, Rzeka ze swymi wodami i Aditi z Ādityami dadzą nam schroniący pokój.