Sukta 54

Mantra 1

अभूद्देवः सविता वन्द्यो नु न इदानीमह्न उपवाच्यो नृभिः । वि यो रत्ना भजति मानवेभ्यः श्रेष्ठं नो अत्र द्रविणं यथा दधत् ॥

ಈಗ ದೇವ ಸವಿತೃನು ನಮಗೆ ವಂದನೀಯನಾಗಿದ್ದಾನೆ—ಈ ದಿನದಲ್ಲೇ ಮಾನವರಿಂದ ಉಪವಾಚ್ಯ, ಆಹ್ವಾನನೀಯ. ಯಾರು ಮಾನವರಿಗೆ ರತ್ನಗಳನ್ನು ಹಂಚುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಇಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ರವಿಣ (ಧನ-ಬಲದ ಸಮೃದ್ಧಿ) ಸ್ಥಾಪಿಸಲಿ, ಅದು ನಮಗೆ ಲಭಿಸುವಂತೆ.

Mantra 2

देवेभ्यो हि प्रथमं यज्ञियेभ्योऽमृतत्वं सुवसि भागमुत्तमम् । आदिद्दामानं सवितर्व्यूर्णुषेऽनूचीना जीविता मानुषेभ्यः ॥

ಯಜ್ಞೀಯ ದೇವರಿಗೆ ನೀನು ಮೊದಲು ಅಮೃತತ್ವದ ಪರಮ ಭಾಗವನ್ನು ಪ್ರವೃತ್ತಿಗೊಳಿಸುತ್ತೀ; ನಂತರ, ಓ ಸವಿತರೇ, ನೀನು ದಾಮನ್ (ನಿಯತ ವಿಧಿ/ಮಾಪಿತ ನಿಯಮ) ಅನ್ನು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುತ್ತೀ, ಮತ್ತು ಅದರ ಅನುಸರಣೆಯಲ್ಲಿ ಮಾನವರಿಗೆ ಜೀವಿತದ ಧಾರೆಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತೀ.

Mantra 3

अचित्ती यच्चकृमा दैव्ये जने दीनैर्दक्षैः प्रभूती पूरुषत्वता । देवेषु च सवितर्मानुषेषु च त्वं नो अत्र सुवतादनागसः ॥

ದೈವೀ ಜನರಲ್ಲಿ ನಾವು ಅಚೇತನದಿಂದ—ಮಂದ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ—ಏನನ್ನೇ ಮಾಡಿದರೂ, ಕ್ಷೀಣ ದಕ್ಷತೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಮಾನವಸ್ವಭಾವದ ಒತ್ತಡದಿಂದ; ಹೇ ಸವಿತೃ, ದೇವರಲ್ಲಿಯೂ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿಯೂ, ಇಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಅನಪರಾಧಿಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ ಸನ್ಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸು.

Mantra 4

न प्रमिये सवितुर्दैव्यस्य तद्यथा विश्वं भुवनं धारयिष्यति । यत्पृथिव्या वरिमन्ना स्वङ्गुरिर्वर्ष्मन्दिवः सुवति सत्यमस्य तत् ॥

ದೈವೀ ಸವಿತೃನದು ಅಳವಡಿಸಲಾಗದು—ಅವನು ಹೇಗೆ ಸಮಸ್ತ ಭುವನವನ್ನು ಧರಿಸುವನೋ. ಭೂಮಿಯ ವಿಶಾಲತೆಯಿಂದ ದ್ಯೌದ ಶಿಖರವರೆಗೆ ಅವನ ಸತ್ಯ ಪ್ರೇರಣೆ ಹರಡುತ್ತದೆ; ಅದೇ ಅವನ ಸತ್ಯ.

Mantra 5

इन्द्रज्येष्ठान्बृहद्भ्यः पर्वतेभ्यः क्षयाँ एभ्यः सुवसि पस्त्यावतः । यथायथा पतयन्तो वियेमिर एवैव तस्थुः सवितः सवाय ते ॥

ಇಂದ್ರನು ಅಗ್ರಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವ ಮಹಾ ಪರ್ವತಗಳಿಂದ, ಇವರಿಗೆ ಸ್ಥಿರ ಸಮೃದ್ಧಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ವಾಸಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ನೀನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತೀ. ಮತ್ತು ರೆಕ್ಕೆಳ್ಳವರು ಹಾರಾಟದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಹಾಗೆಯೇ, ಹೇ ಸವಿತೃ, ನಿನ್ನ ಪ್ರೇರಣೆಯಂತೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

Mantra 6

ये ते त्रिरहन्त्सवितः सवासो दिवेदिवे सौभगमासुवन्ति । इन्द्रो द्यावापृथिवी सिन्धुरद्भिरादित्यैर्नो अदितिः शर्म यंसत् ॥

ಹೇ ಸವಿತೃ, ನಿನ್ನ ತ್ರಿವಿಧ ಪ್ರೇರಣೆಗಳು ದಿನೇದಿನೇ ಸೌಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಸವಿಸುತ್ತವೆ—ಇಂದ್ರನು, ದ್ಯಾವಾ-ಪೃಥಿವೀ, ಜಲಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾದ ಸಿಂಧು, ಮತ್ತು ಆದಿತ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಅದಿತಿ ನಮಗೆ ಆಶ್ರಯರೂಪವಾದ ಶಾಂತಿ (ಶರ್ಮ) ನೀಡಲಿ.