Sukta 167

Mantra 1

तुभ्येदमिन्द्र परि षिच्यते मधु त्वं सुतस्य कलशस्य राजसि । त्वं रयिं पुरुवीरामु नस्कृधि त्वं तपः परितप्याजयः स्वः ॥

Dla Ciebie, o Indro, ta miodowa rozkosz jest wylewana dokoła; Tyś jest panem naczynia z wyciśniętą Somą. Daj nam rayi, pełnię bytu bogatą w wiele bohaterskich mocy; Ty, przez żar, który wszystko dojrzewa, zdobyłeś lśniące niebiosa (svah).

Mantra 2

स्वर्जितं महि मन्दानमन्धसो हवामहे परि शक्रं सुताँ उप । इमं नो यज्ञमिह बोध्या गहि स्पृधो जयन्तं मघवानमीमहे ॥

Wzywamy Potężnego, zdobywcę niebios, radującego się w esencji Somy; przywołujemy Mocnego do wyciśniętych napojów. Obudź się na tę naszą ofiarę tutaj i przybądź; szukamy hojnego Indry, zwycięzcy nad wszystkimi siłami przeciwności.

Mantra 3

सोमस्य राज्ञो वरुणस्य धर्मणि बृहस्पतेरनुमत्या उ शर्मणि । तवाहमद्य मघवन्नुपस्तुतौ धातर्विधातः कलशाँ अभक्षयम् ॥

W prawie (dharma) Króla Somy, w uporządkowanej prawdzie Waruny, i w łagodnej zgodzie Brzhaspatiego, w tym dającym schronienie pokoju, dziś, o hojny, w Twojej bliskiej chwale, o Dhatri, o Widhatri, skosztowałem z naczyń Somy.

Mantra 4

प्रसूतो भक्षमकरं चरावपि स्तोमं चेमं प्रथमः सूरिरुन्मृजे । सुते सातेन यद्यागमं वां प्रति विश्वामित्रजमदग्नी दमे ॥

Wprawiony w ruch, przygotowałem porcję w misie, i kształtuję ten hymn, jako pierwszy jako oświecony darczyńca. Gdy, przez zwycięstwo w wyciśniętej Somie, przyszedłem do was obu, w domu, o Wiśwamitro i Dżamadagni (moce natchnionego widzenia i ognistego mistrzostwa).