Sukta 168

Mantra 1

वातस्य नु महिमानं रथस्य रुजन्नेति स्तनयन्नस्य घोषः । दिविस्पृग्यात्यरुणानि कृण्वन्नुतो एति पृथिव्या रेणुमस्यन् ॥

Oto wielkość rydwanu Waty wyrusza, przełamując się naprzód; jego dźwięk grzmi. Dotykając nieba, porusza się, tworząc czerwone światła; i idzie też, rzucając kurz ziemi, poruszając pole życia w ruch.

Mantra 2

सं प्रेरते अनु वातस्य विष्ठा ऐनं गच्छन्ति समनं न योषाः । ताभिः सयुक्सरथं देव ईयतेऽस्य विश्वस्य भुवनस्य राजा ॥

Razem słudzy są posyłani za Watą; idą spotkać go jak dziewczęta na zgromadzenie. Z nimi, zaprzężeni w jeden rydwan, bóg się porusza, On, król całego tego świata stawania się.

Mantra 3

अन्तरिक्षे पथिभिरीयमानो न नि विशते कतमच्चनाहः । अपां सखा प्रथमजा ऋतावा क्व स्विज्जातः कुत आ बभूव ॥

Poruszając się ścieżkami w świecie pośrednim, nie spoczywa w żadnym dniu wcale. Przyjaciel Wód, pierworodny, strażnik Prawdy, gdzież się urodził, skąd przyszedł do bytu?

Mantra 4

आत्मा देवानां भुवनस्य गर्भो यथावशं चरति देव एषः । घोषा इदस्य शृण्विरे न रूपं तस्मै वाताय हविषा विधेम ॥

On jest samym Ja bogów, zarodkiem świata; ten bóg porusza się jak chce. Jego dźwięki istotnie są słyszane, nie jego forma; temu Wacie chcielibyśmy złożyć ofiarę, zgodą naszego bytu na niewidzialnego poruszyciela.