Sukta 164

Mantra 1

अस्य वामस्य पलितस्य होतुस्तस्य भ्राता मध्यमो अस्त्यश्नः । तृतीयो भ्राता घृतपृष्ठो अस्यात्रापश्यं विश्पतिं सप्तपुत्रम् ॥

Z tego umiłowanego, pradawnego Hotara jest środkowy brat, który jest zjadaczem; trzeci brat ma grzbiet z ghee, lśniącym bogactwem. Tutaj ujrzałem Pana siedziby, mistrza rodu, z siedmioma synami, mocami zrodzonymi z jednej wizji.

Mantra 2

सप्त युञ्जन्ति रथमेकचक्रमेको अश्वो वहति सप्तनामा । त्रिनाभि चक्रमजरमनर्वं यत्रेमा विश्वा भुवनाधि तस्थुः ॥

Siedmiu zaprzęga jeden rydwan o jednym kole; jeden rumak niesie go, nosząc siedem imion. Koło ma trzy piasty, niezniszczone, niełamliwe; na nim wszystkie te światy spoczywają w uporządkowanej równowadze.

Mantra 3

इमं रथमधि ये सप्त तस्थुः सप्तचक्रं सप्त वहन्त्यश्वाः । सप्त स्वसारो अभि सं नवन्ते यत्र गवां निहिता सप्त नाम ॥

Na tym rydwanie stoją siedmiu; siedem kół posiada, siedem rumaków go niesie. Siedem sióstr zgina się ku niemu razem, gdzie siedem imion Krow, promieni światła i wiedzy, jest ukrytych i trzymanych.

Mantra 4

को ददर्श प्रथमं जायमानमस्थन्वन्तं यदनस्था बिभर्ति । भूम्या असुरसृगात्मा क्व स्वित्को विद्वांसमुप गात्प्रष्टुमेतत् ॥

Kto ujrzał pierworodnego takim, jak się rodzi, mającego kości, a niesionego przez to, co bezkości? Z Ziemi, gdzież są oddech i krew oraz jaźń? Kto podejdzie do znającego, by o to zapytać?

Mantra 5

पाकः पृच्छामि मनसाविजानन्देवानामेना निहिता पदानि । वत्से बष्कयेऽधि सप्त तन्तून्वि तत्निरे कवय ओतवा उ ॥

Niedojrzały, pytam umysłem, który jeszcze nie zna: te są ukrytymi śladami bogów. Na cielęciu, na łonie stawania się, widzący rozciągnęli siedem nici, tkając tkaninę podróży.

Mantra 6

अचिकित्वाञ्चिकितुषश्चिदत्र कवीन्पृच्छामि विद्मने न विद्वान् । वि यस्तस्तम्भ षळिमा रजांस्यजस्य रूपे किमपि स्विदेकम् ॥

Nie rozumiejąc, pytam nawet rozumiejących tutaj, widzących, aby mógł przyjść do wiedzy, choć nie jestem jeszcze znającym. Ten, kto podparł te sześć regionów, jaka jedna rzecz, być może, jest tym w formie Nienarodzonego?

Mantra 7

इह ब्रवीतु य ईमङ्ग वेदास्य वामस्य निहितं पदं वेः । शीर्ष्णः क्षीरं दुह्रते गावो अस्य वव्रिं वसाना उदकं पदापुः ॥

Niech przemówi tutaj, kto prawdziwie zna ten ukryty krok umiłowanego. Z jego głowy krowy doją mleko; odziane w okrycie, dosięgły wody przez krok.

Mantra 8

माता पितरमृत आ बभाज धीत्यग्रे मनसा सं हि जग्मे । सा बीभत्सुर्गर्भरसा निविद्धा नमस्वन्त इदुपवाकमीयुः ॥

Matka podzieliła się z Ojcem bez naruszania Porządku Prawdy; na początku wizja formująca połączyła się z umysłem. Ona, budząca lęk, bogata w rasę łona, mocno ustanowiona, tak czczący przybyli do niej, do bliskiego wypowiedzenia Słowa.

Mantra 9

युक्ता मातासीद्धुरि दक्षिणाया अतिष्ठद्गर्भो वृजनीष्वन्तः । अमीमेद्वत्सो अनु गामपश्यद्विश्वरूप्यं त्रिषु योजनेषु ॥

Matka-Moc została zaprzężona do prawego dyszla; wewnątrz wewnętrznych ogrodzeń ukryty Zarodek powstał. Ciele zaryczał, idąc za Krową, i ujrzał wszechkształtną jasność umieszczoną w trzech szerokich krokach podróży.

Mantra 10

तिस्रो मातॄस्त्रीन्पितॄन्बिभ्रदेक ऊर्ध्वस्तस्थौ नेमव ग्लापयन्ति । मन्त्रयन्ते दिवो अमुष्य पृष्ठे विश्वविदं वाचमविश्वमिन्वाम् ॥

Niosąc trzy Matki i trzech Ojców, Jedno stoi wyprostowane; nie męczą Go ani Go nie przygniatają. Na grzbiecie owego Nieba się jednoczą, kształtując wszechwiedzące Słowo, które nie pomniejsza światów.

Mantra 11

द्वादशारं नहि तज्जराय वर्वर्ति चक्रं परि द्यामृतस्य । आ पुत्रा अग्ने मिथुनासो अत्र सप्त शतानि विंशतिश्च तस्थुः ॥

Dwunastoramiennowe koło nie zużywa się z wiekiem; toczy się wokół nieba Rty. Tutaj, o Agni, sparzone dzieci zajęły swoje miejsca, siedemset dwadzieścia w swoim uporządkowanym staniu.

Mantra 12

पञ्चपादं पितरं द्वादशाकृतिं दिव आहुः परे अर्धे पुरीषिणम् । अथेमे अन्य उपरे विचक्षणं सप्तचक्रे षळर आहुरर्पितम् ॥

Ojca Nieba nazywają pięcionożnym i dwunastoformowym, pełnym w dalszej połowie. Inni mówią o tym powyżej jako o jasnowidzącym, utwierdzonym w siedmiokołowym, sześcioramiennym porządku.

Mantra 13

पञ्चारे चक्रे परिवर्तमाने तस्मिन्ना तस्थुर्भुवनानि विश्वा । तस्य नाक्षस्तप्यते भूरिभारः सनादेव न शीर्यते सनाभिः ॥

W pięcioramiennowym kole, które się obraca, wszystkie światy zajęły swoje miejsca. Jego oś nie płonie, choć dźwiga potężny ciężar; od dawna piasta nie pęka, będąc ugruntowaną w wieczności.

Mantra 14

सनेमि चक्रमजरं वि वावृत उत्तानायां दश युक्ता वहन्ति । सूर्यस्य चक्षू रजसैत्यावृतं तस्मिन्नार्पिता भुवनानि विश्वा ॥

Koło o trwałym wieńcu, bezstarzejące, toczy się otwarcie; na rozpostartej płaszczyźnie dziesięć zaprzężonych mocy je niesie. Oko Słońca porusza się, okryte świetlistą przestrzenią; w tym wszystkie światy są utwierdzone.

Mantra 15

साकंजानां सप्तथमाहुरेकजं षळिद्यमा ऋषयो देवजा इति । तेषामिष्टानि विहितानि धामशः स्थात्रे रेजन्ते विकृतानि रूपशः ॥

Z tych, które narodziły się razem, siódmego nazywają jednorodzonym; sześcioro to bliźnięta, mówią wieszcze zrodzeni z bogów. Ich wybrane siedziby są ułożone każda we własnej domenie; jaśnieją w stajni, przybierając formy w wielu odmianach.

Mantra 16

स्त्रियः सतीस्ताँ उ मे पुंस आहुः पश्यदक्षण्वान्न वि चेतदन्धः । कविर्यः पुत्रः स ईमा चिकेत यस्ता विजानात्स पितुष्पितासत् ॥

Choć są prawdziwie żeńskimi mocami, mężczyźni nazywają je męskimi; widzący nie postrzega, ślepota gubi prawdę. Lecz poeta, syn, te zrozumiał; kto je zna, staje się ojcem ojca.

Mantra 17

अवः परेण पर एनावरेण पदा वत्सं बिभ्रती गौरुदस्थात् । सा कद्रीची कं स्विदर्धं परागात्क्व स्वित्सूते नहि यूथे अन्तः ॥

Dalszą stopą poniżej, bliższą stopą powyżej, Krowa powstała, niosąc Ciele. Gdzie odeszła, poruszając się w ukryty sposób, jaką połowę przekroczyła? Gdzie rodzi, bo nie jest wewnątrz stada?

Mantra 18

अवः परेण पितरं यो अस्यानुवेद पर एनावरेण । कवीयमानः क इह प्र वोचद्देवं मनः कुतो अधि प्रजातम् ॥

Kto zna Ojca z dalszego dołu i z bliższego góry? Kto, stając się wieszczem, może tutaj ogłosić: skąd, na jakiej podstawie, rodzi się Boski Umysł?

Mantra 19

ये अर्वाञ्चस्ताँ उ पराच आहुर्ये पराञ्चस्ताँ उ अर्वाच आहुः । इन्द्रश्च या चक्रथुः सोम तानि धुरा न युक्ता रजसो वहन्ति ॥

Te, które są zwrócone do wewnątrz, nazywają zwróconymi na zewnątrz; te, które są zwrócone na zewnątrz, nazywają zwróconymi do wewnątrz. Lecz formacje, które Indra i Soma stworzyli, jak zaprzężone nosiciele, niosą naprzód ruchy lśniącego świata.

Mantra 20

द्वा सुपर्णा सयुजा सखाया समानं वृक्षं परि षस्वजाते । तयोरन्यः पिप्पलं स्वाद्वत्त्यनश्नन्नन्यो अभि चाकशीति ॥

Dwa uskrzydlone istoty, złączone razem, towarzysze, obejmują to jedno Drzewo. Z tych dwóch jedna kosztuje słodki owoc figi; druga, nie jedząc, jedynie patrzy w lśniącej świadomości.

Mantra 21

यत्रा सुपर्णा अमृतस्य भागमनिमेषं विदथाभिस्वरन्ति । इनो विश्वस्य भुवनस्य गोपाः स मा धीरः पाकमत्रा विवेश ॥

Tam, gdzie uskrzydlone moce wołają w swoich zgromadzeniach o udział w nieśmiertelności, która nie mruga, tam potężny strażnik całego stawania wchodzi; niech ten Wieszcz wejdzie nawet we mnie tutaj, choć jestem jeszcze niedojrzały.

Mantra 22

यस्मिन्वृक्षे मध्वदः सुपर्णा निविशन्ते सुवते चाधि विश्वे । तस्येदाहुः पिप्पलं स्वाद्वग्रे तन्नोन्नशद्यः पितरं न वेद ॥

W tym Drzewie miód jedzące uskrzydlone moce zajmują swoje miejsca, i na nim wszystkie istoty są wprawiane w ruch. Mówią, że jego figa jest słodka na szczycie; lecz nie osiąga jej prawdziwie ten, kto nie zna Ojca.

Mantra 23

यद्गायत्रे अधि गायत्रमाहितं त्रैष्टुभाद्वा त्रैष्टुभं निरतक्षत । यद्वा जगज्जगत्याहितं पदं य इत्तद्विदुस्ते अमृतत्वमानशुः ॥

Gdy Gajatri jest umieszczona na Gajatri, lub z Trisztubh tworzą Trisztubh, albo gdy krok jest umieszczony w Dżagat, który się porusza, ci, którzy znają To, zaprawdę osiągają nieśmiertelność.

Mantra 24

गायत्रेण प्रति मिमीते अर्कमर्केण साम त्रैष्टुभेन वाकम् । वाकेन वाकं द्विपदा चतुष्पदाक्षरेण मिमते सप्त वाणीः ॥

Przez Gajatri on mierzy hymn; przez hymn mierzy śpiew; przez Trisztubh mierzy wypowiadane słowo. Przez mowę mierzy mowę, dwunożną i czteronożną; i przez niezniszczalną sylabę mierzą siedem mocy wypowiedzi.

Mantra 25

जगता सिन्धुं दिव्यस्तभायद्रथंतरे सूर्यं पर्यपश्यत् । गायत्रस्य समिधस्तिस्र आहुस्ततो मह्ना प्र रिरिचे महित्वा ॥

Przez poruszającą miarę podtrzymał niebiańską rzekę; w Rathanthara ujrzał Słońce dookoła. Mówią, że Gajatri ma trzy rozpalenia; z tego, przez wielkość, wylał się w rozległość.

Mantra 26

उप ह्वये सुदुघां धेनुमेतां सुहस्तो गोधुगुत दोहदेनाम् । श्रेष्ठं सवं सविता साविषन्नोऽभीद्धो घर्मस्तदु षु प्र वोचम् ॥

Wzywam blisko tę obficie dającą Krowę; z dobrymi rękami możemy jako dojarze Światła doić ją. Niech Sawitri pobudzi dla nas najwyższe wyciskanie; żar jest rozpalony, to zaprawdę ogłaszam.

Mantra 27

हिङ्कृण्वती वसुपत्नी वसूनां वत्समिच्छन्ती मनसाभ्यागात् । दुहामश्विभ्यां पयो अघ्न्येयं सा वर्धतां महते सौभगाय ॥

Rycząc, Pani bogactw, władczyni skarbów, zbliżyła się w myśli szukając swego cielęcia. Ta nienaruszona Krowa daje mleko dla Aświnów; niech wzrasta ku wielkiej pomyślności.

Mantra 28

गौरमीमेदनु वत्सं मिषन्तं मूर्धानं हिङ्ङकृणोन्मातवा उ । सृक्वाणं घर्ममभि वावशाना मिमाति मायुं पयते पयोभिः ॥

Krowa mierzyła za swoim mrugającym cielęciem; wydała dźwięk hiṅ w głowie, jako matka zaprawdę. Pragnąc ku rozpalonemu żarowi, mierzy swój krzyk; pęcznieje i płynie swymi esencjami mleka.

Mantra 29

अयं स शिङ्क्ते येन गौरभीवृता मिमाति मायुं ध्वसनावधि श्रिता । सा चित्तिभिर्नि हि चकार मर्त्यं विद्युद्भवन्ती प्रति वव्रिमौहत ॥

To jest ta Moc, którą Krowa, promień świadomości, gdy jest zamknięta, odmierza swój krzyk tęsknoty, spoczywając na dwóch kamieniach do tłoczenia. Ona, stając się błyskawicą wglądu, przez swoje przebudzenia kształtuje śmiertelnika i odrzuca zasłonę, która go otacza.

Mantra 30

अनच्छये तुरगातु जीवमेजद्ध्रुवं मध्य आ पस्त्यानाम् । जीवो मृतस्य चरति स्वधाभिरमर्त्यो मर्त्येना सयोनिः ॥

W nieruchomym oparciu spoczywa szybko idące Życie, poruszający się, stały pośrodku mieszkań. Żywa moc porusza się w tym, co martwe, przez własne prawo; Nieśmiertelny jest zaprzężony w jednej łonie ze śmiertelnikiem.

Mantra 31

अपश्यं गोपामनिपद्यमानमा च परा च पथिभिश्चरन्तम् । स सध्रीचीः स विषूचीर्वसान आ वरीवर्ति भुवनेष्वन्तः ॥

Ujrzałem Pasterza, który nigdy się nie potyka, poruszającego się tam i z powrotem wzdłuż ścieżek. On łączy razem proste i rozchodzące się drogi; wewnątrz światów obraca się i powraca, czyniąc miejsce dla podróży duszy.

Mantra 32

य ईं चकार न सो अस्य वेद य ईं ददर्श हिरुगिन्नु तस्मात् । स मातुर्योना परिवीतो अन्तर्बहुप्रजा निॠतिमा विवेश ॥

Ten, kto go ukształtował, nie zna go; ten, kto go ujrzał, odwrócił się od niego. Owinięty w łonie matki, bogaty w narodziny, wchodzi w rozpuszczenie, tak tajemne jest prawo stawania się.

Mantra 33

द्यौर्मे पिता जनिता नाभिरत्र बन्धुर्मे माता पृथिवी महीयम् । उत्तानयोश्चम्वोर्योनिरन्तरत्रा पिता दुहितुर्गर्भमाधात् ॥

Niebo jest moim Ojcem, płodzicielem; tutaj jest środek pępka. Ziemia, rozległa, jest moją Matką, moim krewnym. Między dwoma rozpostartymi misami jest łono; tam Ojciec umieścił embrion w Córce, tak światy są splecione przez tajemne rodzenie.

Mantra 34

पृच्छामि त्वा परमन्तं पृथिव्याः पृच्छामि यत्र भुवनस्य नाभिः । पृच्छामि त्वा वृष्णो अश्वस्य रेतः पृच्छामि वाचः परमं व्योम ॥

Pytam cię o najdalszy kraniec Ziemi; pytam, gdzie jest pępek świata. Pytam cię o nasienie Ogiera w jego mocy; pytam o najwyższe niebo Mowy.

Mantra 35

इयं वेदिः परो अन्तः पृथिव्या अयं यज्ञो भुवनस्य नाभिः । अयं सोमो वृष्णो अश्वस्य रेतो ब्रह्मायं वाचः परमं व्योम ॥

Ten ołtarz jest najdalszym krańcem Ziemi; ta ofiara jest pępkiem świata. Ten Soma jest nasieniem potężnego Ogiera; ten Brahman jest najwyższym niebem Mowy.

Mantra 36

सप्तार्धगर्भा भुवनस्य रेतो विष्णोस्तिष्ठन्ति प्रदिशा विधर्मणि । ते धीतिभिर्मनसा ते विपश्चितः परिभुवः परि भवन्ति विश्वतः ॥

Siedem, półukształtowanych embrionów, nasienie świata, stoi w kierunkach w szerokim prawie Wisznu. Przez swoje myśli i przez umysł są widzącymi; władając, ogarniają z każdej strony.

Mantra 37

न वि जानामि यदिवेदमस्मि निण्यः संनद्धो मनसा चरामि । यदा मागन्प्रथमजा ऋतस्यादिद्वाचो अश्नुवे भागमस्याः ॥

Nie wyraźnie wiem, czym jestem, jakbym był; ukryty, związany, poruszam się przez umysł. Gdy pierworodny Prawdy przyszedł do mnie, wtedy osiągnąłem cząstkę tej Mowy.

Mantra 38

अपाङ्प्राङेति स्वधया गृभीतोऽमर्त्यो मर्त्येना सयोनिः । ता शश्वन्ता विषूचीना वियन्ता न्यन्यं चिक्युर्न नि चिक्युरन्यम् ॥

Wstecz i naprzód idzie, trzymany przez własne prawo, Nieśmiertelny dzielący jedno łono ze śmiertelnikiem. Ci dwaj, wieczni, poruszający się w różnych kierunkach: poznali jednego, jednak nie poznają Drugiego.

Mantra 39

ऋचो अक्षरे परमे व्योमन्यस्मिन्देवा अधि विश्वे निषेदुः । यस्तन्न वेद किमृचा करिष्यति य इत्तद्विदुस्त इमे समासते ॥

Mantra (ṛc) ma swą podstawę w tym, co niezniszczalne (akṣara), w najwyższej przestrzeni (parame vyoman), gdzie wszyscy bogowie zajmują swoje miejsca. Ten, kto nie zna Tego, co może dokonać przez hymn? Lecz ci, którzy znają To, oni są tu zgromadzeni w prawdziwej harmonii bytu.

Mantra 40

सूयवसाद्भगवती हि भूया अथो वयं भगवन्तः स्याम । अद्धि तृणमघ्न्ये विश्वदानीं पिब शुद्धमुदकमाचरन्ती ॥

O niezniszczalna (Aghnyā), stań się pełna szczęśliwej obfitości dzięki dobrym pastwiskom; i niech my również staniemy się posiadaczami tej pełni. Jedz trawę w jej prawdzie, i pij czyste wody, krocząc właściwą drogą.

Mantra 41

गौरीर्मिमाय सलिलानि तक्षत्येकपदी द्विपदी सा चतुष्पदी । अष्टापदी नवपदी बभूवुषी सहस्राक्षरा परमे व्योमन् ॥

Świetlista (Gaurī) odmierza i kształtuje płynące wody; jednonoga, dwunoga, ona staje się czteronoga; ośmionoga, dziewięcionoga się stała, tysiącsylabowa (sahasrākṣarā) w najwyższej przestrzeni.

Mantra 42

तस्याः समुद्रा अधि वि क्षरन्ति तेन जीवन्ति प्रदिशश्चतस्रः । ततः क्षरत्यक्षरं तद्विश्वमुप जीवति ॥

Z niej oceany wylewają się i płyną na zewnątrz; dzięki temu przepływowi żyją cztery strony świata. Z tego samego źródła wypływa to, co niezniszczalne, i dzięki Temu cały świat żyje w zależności.

Mantra 43

शकमयं धूममारादपश्यं विषूवता पर एनावरेण । उक्षाणं पृश्निमपचन्त वीरास्तानि धर्माणि प्रथमान्यासन् ॥

Z daleka ujrzałem dym niosący moc; przez obracający się oś, powyżej i poniżej. Bohaterowie ugotowali cętkowanego byka; te były pierwszymi fundamentami Prawa (dharma) ustanowionymi na miejscu.

Mantra 44

त्रयः केशिन ऋतुथा वि चक्षते संवत्सरे वपत एक एषाम् । विश्वमेको अभि चष्टे शचीभिर्ध्राजिरेकस्य ददृशे न रूपम् ॥

Trzy długowłose moce oglądają w odpowiednich porach; w roku jeden z nich strzyże. Jeden sam, przez swoje panowania (śacī), ogarnia całość; płonący pęd (dhrāji) Jednego jest widziany, lecz nie jego postać.

Mantra 45

चत्वारि वाक्परिमिता पदानि तानि विदुर्ब्राह्मणा ये मनीषिणः । गुहा त्रीणि निहिता नेङ्गयन्ति तुरीयं वाचो मनुष्या वदन्ति ॥

Mowa ma cztery odmierzone poziomy; znają je roztropni bramini, którzy posiadają mądrość. Trzy są ukryte w tajemnej jaskini i nie poruszają się; czwarty poziom mowy jest tym, którym mówią ludzie.

Mantra 46

इन्द्रं मित्रं वरुणमग्निमाहुरथो दिव्यः स सुपर्णो गरुत्मान् । एकं सद्विप्रा बहुधा वदन्त्यग्निं यमं मातरिश्वानमाहुः ॥

Nazywają Go Indrą, Mitra, Waruną, Agnim; i On jest boskim Ptakiem, silnoskrzydłym Garutmān. Rzeczywistość jest Jedna; oświeceni mówią o niej na wiele sposobów, nazywają ją Agnim, Jamą, Mātariśvanem.

Mantra 47

कृष्णं नियानं हरयः सुपर्णा अपो वसाना दिवमुत्पतन्ति । त आववृत्रन्त्सदनादृतस्यादिद्घृतेन पृथिवी व्युद्यते ॥

Płowe, pięknie skrzydłe moce, odziane w wody, wznoszą się do nieba z ciemnego zejścia. Powróciły one od siedzenia ṛty; i wtedy Ziemia zostaje sprawiona, by lśnić, namaślona jasnym światłem (ghṛta).

Mantra 48

द्वादश प्रधयश्चक्रमेकं त्रीणि नभ्यानि क उ तच्चिकेत । तस्मिन्त्साकं त्रिशता न शङ्कवोऽर्पिताः षष्टिर्न चलाचलासः ॥

Dwanaście jest szprych w jednym kole; trzy są jego piasty, kto to prawdziwie zrozumiał? Na nim razem są osadzone trzysta (i) sześćdziesiąt jak na kołkach, nieruchome choć w ruchu.

Mantra 49

यस्ते स्तनः शशयो यो मयोभूर्येन विश्वा पुष्यसि वार्याणि । यो रत्नधा वसुविद्यः सुदत्रः सरस्वति तमिह धातवे कः ॥

O Saraswati, która jest piersią, co wylewa pożywienie, która staje się błogością, przez którą wspierasz wszystkie pożądane bogactwa; która dzierży promieniste skarby, która znajduje prawdziwe bogactwo, która daje w szlachetny sposób, kto tutaj może umieścić To w nas, aby zostało ustanowione i posiadane?

Mantra 50

यज्ञेन यज्ञमयजन्त देवास्तानि धर्माणि प्रथमान्यासन् । ते ह नाकं महिमानः सचन्त यत्र पूर्वे साध्याः सन्ति देवाः ॥

Przez ofiarę bogowie ofiarowali Ofiarę; te były pierwszymi fundamentami Prawa. Przez tę wielkość osiągnęli najwyższe niebiosa, gdzie przebywają starożytni Sadhjowie, dokonane moce boskie.

Mantra 51

समानमेतदुदकमुच्चैत्यव चाहभिः । भूमिं पर्जन्या जिन्वन्ति दिवं जिन्वन्त्यग्नयः ॥

To jest ta sama Woda, która wznosi się i także opada z dniami: Moce Deszczu ożywiają ziemię, a Ognie ożywiają niebiosa, tak jedna cyrkulacja karmi oba światy wewnątrz nas.

Mantra 52

दिव्यं सुपर्णं वायसं बृहन्तमपां गर्भं दर्शतमोषधीनाम् । अभीपतो वृष्टिभिस्तर्पयन्तं सरस्वन्तमवसे जोहवीमि ॥

Wzywam o pomoc Saraswanta, niebiańskiego o pięknych skrzydłach, rozległego ptaka; embrion wód, widoczny w ziołach, zawsze czuwający, zaspokaja on je przez deszcze: niech ta promienista moc wspiera nasz wzrost ku prawdzie.