Wamana

Król rzekł: "Gdy Wamana przybył do wielkiego świętego pola Wastrapathy, co czynił od tego czasu? Opowiedz mi to szczegółowo."

Oddawszy cześć, Śrīśa, Vāmana, złożył pokłon Aditi oraz promiennemu Kaśyapie, po czym udał się do obrębu ofiarnego. Sam Pan wyruszył, zamyślając przechytrzyć Baliego, sprawcę ofiary.

Gdy Bhārgava odszedł, Bali, syn Virocany, uwielbiwszy Vāmanę, rozpoczął święty akt ofiarowania ziemi w jałmużnie.

Podobnie głosi się, że wielkoduszny Narasinha przebywa w Dżanalodze; a siedziba Triwikramy słynie jako znajdująca się w Tapalodze.

Śrī Mahādeva rzekł: Wtedy, po upływie tysiąca lat, Aditi porodziła Wāmanę, Viṣṇu, nieomylnego Pana wszystkich światów.

O królu, oni są zawsze wielbicielami Wisznu, całkowicie oddanymi Mnie; a w miesiącu Aszadha czczony jest Wamana, zaiste Najwyższy Pan.

Żaden śmiertelnik nie może zmierzyć dalekiego brzegu chwały Trivikramy, Pana Viṣṇu - tak jak nie może policzyć wszystkich atomów pyłu na ziemi. Ani ten, który już się urodził, ani ten, który dopiero ma się urodzić, nie może tego osiągnąć…

Wtedy nieograniczony Pan Hari, w formie Vāmany, zaczął cudownie się rozszerzać zgodnie z działaniem trzech guṇ, aż wszystko we wszechświecie zostało zawarte w Jego ciele, ziemia, niebo, kierunki świata, krainy niebiańskie, otwory…

Ten Vāmana z pewnością nie jest brāhmaṇą, lecz najlepszym z oszustów, Panem Viṣṇu. Przyjmując formę brāhmaṇy, zasłonił On swoją własną postać i w ten sposób działa dla dobra półbogów.

On jest spokojny, dzierżąc konchę i dysk, przebywając w środku księżycowego kręgu; trzymając w swych dłoniach dzban nektaru i miseczkę ryżu z jogurtem, ta forma jest znana jako Vāmana.

O Śrī Rāma, o Viṣṇu - Narasimha, Vāmana; o Pradyumna, Saṃkarṣaṇa, Vāsudeva; o Aniruddha, Nieskalany, o Murāri, pogromca Mury - proszę, chroń nas nieustannie od wszelkiego strachu.

Ktokolwiek obmywa Trivikramę jedną miarą āḍhaka mleka i, obdarzony oddaniem, czci Go, wymawiając mantrę "Namah Trivikrāmāya" ("Pokłon Trivikramie"), staje się duchowo spełniony.