Narasinha

Widząc to miejsce pełne wielu cudów, wspominał w swym umyśle Hariego; a poznawszy, że jest on jakby przerażony, Narasiṃha przybył tam.

Nieustannie recytując króla mantr, drzewo spełniające życzenia dla tych, którzy szukają schronienia, po upływie stu lat ujrzał Narasimhę, usuwającego grzech i cierpienie.

Tam również znajduje się oczyszczające tīrtha zwane Vidāra-Nārasiṃha. Poprzez jedną kąpiel tam, grzech nagromadzony przez sto narodzin zostaje zniszczony.

W dawnych czasach Śantanu był wielbicielem Pana Narasimhy. Czcił Madhawę zgodnie z zasadami ustanowionymi przez Naradę.

Trzymając z oddaniem na swej głowie wielki strumień spadający z góry, który niszczy wszelkie grzechy, tuż za bóstwem Narasimhą, ów bramin stał się wówczas całkowicie oczyszczony na ciele.

Niech końce pazurów i ogona Pana Narasimhy was chronią, te pazury, które są zaczerwienione od błotnistej krwi z piersi demona Hiranyakashipu.

O Śrī Rāma, o Viṣṇu - Narasimha, Vāmana; o Pradyumna, Saṃkarṣaṇa, Vāsudeva; o Aniruddha, Nieskalany, o Murāri, pogromca Mury - proszę, chroń nas nieustannie od wszelkiego strachu.

Pokłon Panu jako Haṃsie; Temu, który przyjął postać Ryby; Nosicielowi ciała Dzika; Narasiṃhie; czczonemu bóstwu uwielbianemu przez Dhruvę; oraz Najwyższemu Panu Sāṅkhya i Jogi.

Następnie należy dotknąć (poświęcić) oczy, wspominając Aniruddhę i Puruṣottamę; podobnie należy dotknąć (poświęcić) uszy, wspominając Adhokṣaję i Nṛsiṃhę.

Pan, który jest Duszą wszechświata, którego formą jest wszechświat i który jest suwerennym władcą wszystkich, on, przez którego wielkoduszny Narasiṃha nosił dwanaście słońc, ten sam Jedyny objawił się teraz jawnie, pragnąc pokoju i…

Przyjmując postać Narasimhy, Hari objawił się właśnie tam; był otoczony blaskiem jak niezliczone miliony słońc i ognisk.

Bhiśma rzekł: Teraz pragnę usłyszeć o zabiciu Hiranjakaśipu, o wielkości Narasimhy, a także o zniszczeniu grzechu.