Wjasa

Opis własnego złudzenia Wjasy. Wjasa rzekł: Słysząc takie moje słowa, Wasawi (Satjawati) struchlała. Niezwykle zatroskana o syna, córka rybaka tak do mnie przemówiła.

Opis obowiązków gospodarza domu przez Wjasę. Suta rzekł: Widząc tę ciemnooką niewiastę (Ghritaczi), Wjasa popadł w niepokój. „Cóż mam począć? Ta boska dziewica, Apsara, nie jest dla mnie odpowiednia”.

(Opis narodzin Dhritarashtry i innych) Riszi rzekli: „Śuka, najlepszy wśród istot boskich, osiągnął najwyższą doskonałość. Co potem uczynił Wjasa? Opowiedz nam o tym szczegółowo”.

O władco ludzi, święta przeprawa Vyāsy (Vyāsa-tīrtha) jest nadzwyczaj rzadka do osiągnięcia dla wszystkich istot. Dręczony brzemieniem starości, nie jestem zdolny do wielkiego wysiłku, o księciu.

W tym Vāṭikā, świętym gaju, najwybitniejsi z dwukrotnie urodzonych niegdyś wykonywali pokuty i otrzymali syna; a gdy Śuka udał się do lasu, Kapiñjala przybył tam od Vyāsy.

Vyāsa rzekł: Słuchaj, o Sūto wielkiego zrozumienia, tego co Skanda powiedział. (Usłysz) przyszłość, która mnie dotyczy, wypowiedzianą przed mądrym Kumbhayoni Agastyą, zrodzonym z dzbana.

Widząc Partę, który wciąż wzdychał, o niespokojnym i przygnębionym umyśle, Wjasa rzekł do niego te słowa.

Pokropiwszy ją wodą i z szacunkiem ją pozdrowiwszy, wielki mędrzec Wjasa, pierworodny syn, wtedy przemówił do swojej matki.

Gdy uczniowie się wycofali, Wjasa, wspomagany przez swego syna, usiadł w samotności, milczący i pochłonięty medytacją, mędrzec.

Vyāsa rzekł: Słuchajcie z radością, drogie dzieci, tego zbioru znanego jako Kailāsa-saṃhitā. Boskiego i poświęconego najwyższej prawdzie Śiva-tattva, opowiem wam go z miłością, to najwyższe nauczanie.

Wjasa rzekł: O Sanatkumaro, o wszechwiedzący, proszę, opowiedz mi tę pomyślną opowieść o Śankarze, wielkim Panu (Maheszy), który rozkoszuje się rozmaitymi boskimi lilami.

Rzekł Vyāsa: „O Sanatkumāro, wszechwiedzący, najprzedniejszy wśród czcicieli Śiwy i szlachetnego zrozumienia, drogie dziecko, usłyszałem tę cudowną opowieść, jak została głoszona o Parameśvarze, Najwyższym Panu Śiwie.”