Sukta 16

Mantra 1

सत्यानृतसमीक्षकः। बृ॒हन्ने॑षामधिष्ठा॒ता अ॑न्ति॒कादि॑व पश्यति । य स्ता॑यन्मन्य॑ते॒ चर॒न्त्सर्वं॑ दे॒वा इ॒दं वि॑दुः

Rozróżniający prawdę i fałsz, Wielki, ich Władca, widzi jakby z bliska. Ten, kto krążąc, uważa się za kradnącego niezauważonego: to wszystko Bogowie wiedzą.

Mantra 2

यस्तिष्ठ॑ति॒ चर॑ति॒ यश्च॒ वञ्च॑ति॒ यो नि॒लायं॒ चर॑ति॒ यः प्र॒तङ्क॑म्। द्वौ सं॑नि॒षद्य॒ यन्म॒न्त्रये॑ते॒ राजा॒ तद् वे॑द॒ वरु॑णस्तृ॒तीयः॑

Ktokolwiek stoi, ktokolwiek się porusza i ktokolwiek działa zdradziecko; kto idzie w ukryciu, kto skrada się potajemnie, co dwaj, siedząc razem, mogą szeptać w naradzie, to Król wie: Varuṇa jest trzecim.

Mantra 3

उ॒तेयं भूमि॒र्वरु॑णस्य॒ राज्ञ॑ उ॒तासौ द्यौर्बृ॑ह॒ती दू॒रेअ॑न्ता । उ॒तो स॑मु॒द्रौ वरु॑णस्य कु॒क्षी उ॒तास्मिन्नल्प॑ उद॒के निली॑नः

I ta Ziemia należy do Varuṇy Króla; i tamto Niebo, potężne, którego granice są daleko. I dwa Oceany są brzuchami Varuṇy; i w tej skąpej wodzie również on leży ukryty.

Mantra 4

उत यो द्याम॑ति॒सर्पा॑त् प॒रस्ता॒न्न स मु॑च्यातै॒ वरु॑णस्य॒ राज्ञः॑ । दि॒व स्पशः॒ प्र च॑रन्ती॒दम॑स्य सहस्रा॒क्षा अति॑ पश्यन्ति॒ भूमि॑म्

I ten, kto by się przemknął poza, daleko za samo Niebo, nie zostanie tak uwolniony od Varuṇy Króla. Jego szpiedzy Nieba krążą po tym świecie; tysiącoocy, patrzą i widzą Ziemię.

Mantra 5

सर्वं॒ तद् राजा॒ वरु॑णो॒ वि च॑ष्टे॒ यद॑न्त॒रा रोद॑सी॒ यत् प॒रस्ता॑त्। संख्या॑ता अस्य नि॒मिषो॒ जना॑नाम॒क्षानि॑व श्व॒घ्नी नि मि॑नोति॒ तानि॑

Wszystko to Król Varuṇa widzi w jasnym rozpoznaniu, co jest między Dwoma Światami, i co jest poza. Policzone są mrugnięcia ludzi dla niego: jak kości, pewny porządkujący układa je w porządku.

Mantra 6

ये ते॒ पाशा॑ वरुण स॒प्तस॑प्त त्रे॒धा तिष्ठ॑न्ति॒ विषि॑ता॒ रुश॑न्तः । छि॒नन्तु॒ सर्वे॒ अनृ॑तं॒ वद॑न्तं॒ यः स॑त्यवा॒द्यति॒ तं सृ॑जन्तु

Te twoje pętle, o Varuṇo, siedem i siedem, trójdzielnie stoją, wysłane i lśniące. Niechaj wszystkie utną mówiącego nieprawdę; lecz tego, kto mówi prawdę, niechaj uwolnią.

Mantra 7

श॒तेन॒ पाशै॑र॒भि धे॑हि वरुणैनं॒ मा ते॑ मोच्यनृत॒वाङ् नृ॑चक्षः । आस्तां जा॒ल्म उ॒दरं॑ श्रंसयि॒त्वा कोश॑ इवाब॒न्धः प॑रिकृ॒त्यमा॑नः

Stu pętlami spętaj go dokoła, o Waruno; niech człowiek mówiący nieprawdę nie zostanie uwolniony od ciebie, o Widzący ludzi. Niech łotr pozostanie, z opadłym brzuchem, jak niezwiązany worek, obrzynany dokoła.

Mantra 8

यः स॑मा॒म्यो॒३वरु॑णो॒ यो व्या॒म्यो॒३यः सं॑दे॒श्यो॒३वरु॑णो॒ यो वि॑दे॒श्यः । यो दै॒वो वरु॑णो॒ यश्च॒ मानु॑षः

Jaki Waruna jest naszych własnych granic, jaki Baruna jest granic zewnętrznych; jaki Baruna jest wskazany przez wieść, jaki Baruna jest krainy obcej, jaki Baruna jest boski, a jaki jest ludzki:

Mantra 9

तैस्त्वा॒ सर्वै॑र॒भि ष्या॑मि॒ पाशै॑रसावामुष्यायणामुष्याः पुत्र । तानु॑ ते॒ सर्वा॑ननु॒संदि॑शामि

Wszystkimi tymi pętlami ogarniam i wiążę cię, ty tutaj, o synu takiego jednego, z takiego rodu. Te wszystkie, dla ciebie, teraz wymieniam i wyznaczam w porządku.