
စက်ာကမ္ဘာ့စည်း秩序 (ऋत/ကာလ) ကို အိမ်တွင်းကျင်းပသော ပူဇော်ပွဲများနှင့် ဆက်စပ်စေခြင်းဖြင့် ကောင်းကျိုးချမ်းသာ၊ နွားဥစာစည်းစိမ်၊ ကာကွယ်မှုနှင့် ကျန်းမာရေးတို့ တည်တံ့ခိုင်မာစေရန် အခိုင်အမာဖော်ပြထားသည်။ ဝါရကပ် (ထွန်းပြောင်တောက်ပမှု) တပ်ဆင်ခြင်းနှင့် ခိုင်မာစေခြင်း၊ ကာမ/အတင်းအဓိဋ္ဌာန်ကို ပြိုင်ဘက်ကို အောင်နိုင်သော စွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း၊ သာလာ/ဒိက-မြေကို နတ်ဒေသများနှင့် ၎င်းတို့၏ နတ်များဖြင့် ချပ်သုတ်သပ်ခြင်း၊ နွားနှင့် သန္ဓေသတ္တိ ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို ရှဘ (နွားထီး) ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အခြေခံခြင်း၊ ဗန္ဓု-အတည်ပြုခြင်း: အာသာဝနိက ကျင်းပမှုကို သြတ္တ/စက်ာကမ္ဘာ့ ကိုက်ညီမှုများနှင့် တစ်သွေးတည်းဖြစ်စေခြင်း၊ ဓာတြီနှင့် သဝိတရ်မှတစ်ဆင့် အန္တရာယ်ပြောင်းပြန်လှန်ခြင်းနှင့် ကောင်းကျိုးချမ်းသာ မြှင့်တင်ခြင်း၊ စက်ာကမ္ဘာ့အဆင့် ယဇ်ပူဇော်ပွဲ ပုံရိပ် (အဇ-ပဉ္စောဒန) ဖြင့် ကုသိုလ်ကောင်းမှု ဆယ်ဆမြှောက်ခြင်း၊ ရောဂါနှင့် ခန္ဓာကိုယ် အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေခြင်း၊ အချိန်စက်လည်ပတ်မှု (လ/ရာသီ) ကို ကာကွယ်မှု-ကောင်းကျိုးချမ်းသာ ဖော်ပြရန် အသုံးပြုခြင်း၊ အတွေးအခေါ် စောင့်ရှောက်မှု: အနှံ့အပြား ကျန်းမာရေး ဂိုပါ ကမ္ဘာများကို တည်ငြိမ်စေခြင်း၊ အိမ်တိုင်နှင့် အထောက်အပံ့ အောင်မြင်မှုအတွက် ကျင်းပမှုများ - အဆင့်အတန်းနှင့် ထင်ပေါ်မှု မြှင့်တင်ခြင်း၊ အိမ်/ပူဇော်ပွဲ နေရာကို ကာကွယ်ခြင်း၊ နွားနှင့် သားသမီး တိုးတက်စေခြင်း၊ ပြိုင်ဘက်များကို နှိမ်နင်းခြင်း၊ နှင့် ပြင်းထန်သော ရောဂါများကို ကုသခြင်း။
AV 9.1 သည် ပေါ့စတိက ဂါထာတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကျန်းမာရေးနှင့် ကောင်းကျိုးချမ်းသာအတွက် ဗာရ်ကပ်စ် (ထွန်းလင်းတောက်ပသော ဘုန်းဘော်) ကို ချထားတည်ဆောက်ပေးသည်။ ထို့အပြင် ကောင်းကျိုးချမ်းသာ၏ ရိုးရာအစဉ်အလာသုံးပါးဖြစ်သော သားသမီးမျိုးဆက်၊ ခွန်အားစိတ်ဓာတ်နှင့် ရှည်မျှော်သက်တမ်းတို့ကိုလည်း ပေးစွမ်းသည်။ ဤဂါထာသည် အဂ္ဂိနိကို ဘုန်းဘော်၏ အတွင်းပိုင်းတည်ဆောက်သူအဖြစ်လည်းကောင်း၊ ရေသည် မိမိကိုယ်ကို အုပ်စိုးနိုင်သော ခွန်အားနှင့် မိုးရေ၏ အရင်းအမြစ်အဖြစ်လည်းကောင်း၊ အင်ဒြာနှင့် ဒေဝတာများ၊ ရသေ့မြတ်များကို အများသိအောင် အတည်ပြုသူများအဖြစ်လည်းကောင်း အသုံးပြုထားသည်။ ဤသို့ဖြင့် ဂါထာခံယူသူသည် အသိအမှတ်ပြုခံရပြီး အတည်ပြုခံရကာ အောင်မြင်မှုရရှိသည်။
AV 9.2 သည် ထင်းရှူးဗေဒဆိုင်ရာ ကာမ-ဇာတ်သီချင်း တစ်ပုဒ်ဖြစ်ပြီး ထောပတ်ပူဇေခြင်းနှင့် မန္တရားစကားများဖြင့် တောင့်တင်းချက်/အတင်းအဓမ္မကို "လေ့ကျင့်" ပေးကာ ၎င်းသည် အလှူရှင်အတွက် ပြိုင်ဘက်ကို ဖျက်ဆီးသူ (သပတ္န-ဟန်) အဖြစ် ဆောင်ရွက်စေသည်။ ဤသုက္တသည် ပြိုင်ဘက်များကို အထက်မှ အောက်သို့ ရိုက်နှိမ်ကာ အရှက်ကွဲခြင်းနှင့် အမှောင်ထုတွင်းသို့ ငင်ဆွဲချပြီး ၎င်းတို့၏ ခွန်အား၊ လုပ်ပိုင်ခွင့်နှင့် လူမှုရပ်တည်ချက်များကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်၊ အလှူရှင်၏ မတားဆီးနိုင်သော ရည်ရွယ်ချက်ကိုလည်း ကြီးထွားစေသည်။ ၎င်းသည် ကာမကို အလွန်အမင်း စကြာလုံးဆိုင်ရာ စွမ်းအားတစ်ခုအဖြစ်လည်း ဖော်ပုထားသည် - တည်ငြိမ်မှုထက် ကြီးမားသော၊ မျက်လုံးတုံ့ပုံကဲ့သို့ အချိန်နှင့် တူသော၊ ပင်လယ်သမုဒ္ဒရာထက်ပင် ကြီးမားသော - ထို့ကြောင့် ထိုအခမ်းအနား၏ အတင်းအဓမ္မပြုခြင်းသည် မရှောင်လွှဲသာဟု ခံစားစေသည်။
ဤသုက္တသည် အာသဝဏသာလာ-ဒိက်-စိုက်ထူခြင်း စက်ဝိုင်းတွင် ပါဝင်သည်။ အသစ်တိုင်းတာထားသော ကျင်းကန်တော်ခန်းမကို ၎င်း၏ ရပ်ကွက်များ-အထူးသဖြင့် တောင်ဘက်ဦးတည်ချက်-နှင့် ထိုနေရာများတွင် နေထိုင်ကာ စောင့်ရှောက်သော ဒေဝတို့ကို ကျင်းကန်နည်းဖြင့် ချီးမြှောက်၍ ခိုင်မာစေသည်။ ဤသုက္တသည် နေရာကို ကောင်းမွန်သော၊ ကျင်းကန်အရ "သင့်လျော်သော" ဝိုင်းပတ်တစ်ခုအဖြစ် တည်ငြိမ်စေပြီး ထိုနေရာတွင် အဂ္ဂိသည် သန္ဓေသားကဲ့သို့ နားနေနိုင်သည်၊ တစ်ချိန်တည်းတွင် ရန်သူ့ဗန်းခြည်များကို ဖြတ်တောက်ပြီး မကောင်းသော ဦးတည်ချက်ကျူးကျော်မှုကို တားဆီးသည်။ ၎င်း၏စွမ်းအားသည် အာကာသဆိုင်ရာနှင့် အန္တရာယ်ကင်းစေသော သဘောရှိသည်: ယဇုကဲ့သို့သော ပုံသေနှင့် သွာဟာ-ပူဇော်ပသမှုများဖြင့် ဗိသုကာပညာကို ကာကွယ်ထားသော ကျင်းကန်ပထဝီအဖြစ် ပြောင်းလဲစေသည်။
AV 9.4 သည် ပေါ့စတိက ကျမ်းဂန်တစ်ပုဒ်ဖြစ်ပြီး နွားလား (ရှဘ) ကို နွားကောင်းကျိုး၊ နို့ထွက်နှုန်းနှင့် မျိုးဆက်ပြန့်ပွားမှုတို့၏ စုစည်းထားသော အရင်းအမြစ်အဖြစ် ယဇ်မဏ္ဍပ်တွင် သမ္မတောင်းမြှောက်သည်။ ၎င်းသည် နွားမျိုးပွားမှုကို ဗြဟ္မစပတိနတ်မင်းကြီး၏ သာသနာရေးအာဏာအောက်တွင် ချုပ်ကိုင်ကာ နတ်ဘုံအမျိုးမျိုးမှ စွမ်းအားများကို ကျောင်းထည်းတစ်ခုတည်းသော "အားကောင်းစွာပေါင်းစပ်ထားသည့်" စွမ်းအားအဖြစ် စုစည်းပေးသည်။ ၎င်းစွမ်းအားသည် နွားအုပ်၏ ကိုယ်ခန္ဓာများ၊ နယ်နိမိတ်များနှင့် အဆင့်အတန်းကို ကာကွယ်ပြီး ကောင်းကျိုးချမ်းသာမှုကို များပြားစေသည်။
အေဝဒကျမ်းဂန် ၉.၅ တွင် အာဇ-ပဉ္စအုဒန (ဆတ်ငါးမျိုးဖြင့်ချက်ထားသောကောက်ညှင်းဆန်ထမင်း) ကို စကြာဠာကမ္ဘာလုံးကိုယ်ထင်ဟပ်သော အပရိမိတ ဆိုသည့် မတိုင်းမသားယဇ်ပူဇော်ပွဲအဖြစ် ဖွဲ့စည်းတင်ပြထားပြီး၊ ဤသို့ဖြင့် ယဇ်ပူဇော်မှု၏ ကုသိုလ်ကောင်းမှုကို သာမန်အတိုင်းအတာထက် ကျော်လွန်၍ မြှင့်တင်ပေးထားသည်။ ယဇ်ပူဇော်သတ္တဝါနှင့် ယဇ်ကျင်းပမှုကို သစ္စာ (သတျ)၊ ဓမ္မစိုးမှု (ရတ)၊ သဒ္ဓါ (သရဒ္ဓါ) နှင့် ဝိရာဇ်တို့နှင့် တူညီစေခြင်းဖြင့်၊ ဤနှစ်သက်ဖွယ်ဂါထာသည် ယဇ်ပူဇော်မှုကို လောကဓာတ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသော မြင့်မြတ်သောဆောင်ရွက်မှုအဖြစ် မြင့်တင်ပူဇော်၍ အပရိမိတလောကဟူသော မတိုင်းမသားလောကနှင့် ယဇ်ပူဇော်သူအတွက် ခိုင်မာတည်တံ့သော ကာကွယ်မှုကို ပေးစွမ်းသည်။
အော်ဝေသ ၉.၆ သည် ပူဇော်ပွဲဆိုင်ရာပစ္စည်းများနှင့် လုပ်ဆောင်ချက်များကို ၎င်းတို့၏ အာဏာကျသော စကြာဝဋ္ဌာနှင့် သြတ္တပူဇော်ပွဲဆိုင်ရာ တူညီသောအရာများအပေါ် "ပုံဖော်"သော ဗန္ဓုဂါထာဖြစ်သည်၊ ထို့ကြောင့် အိမ်တွင်း/နည်းပညာဆိုင်ရာ လုပ်ဆောင်ချက်သည် တရားဝင်သော ယဇ်ပူဇော်မှုလမ်းကြောင်းဖြစ်လာသည်။ ကိရိယာတစ်ခုစီ (ဗာဟိဿ၊ ပဝိတြ၊ ရေများ၊ ဘေးထွက်ပစ္စည်းများ၊ ခင်းကျင်းမှုများ) ကို ၎င်း၏ စစ်မှန်သော ပူဇော်ပွဲဆိုင်ရာ အမှန်တကယ်အဖြစ်အမည်ပေးခြင်းဖြင့်၊ ဤဂါထာသည် မှန်ကန်မှု (ရတ) ကို တည်ငြိမ်စေပြီး ပူဇော်ပွဲကို ပူဇော်ပွဲဆိုင်ရာ "ကျောက်မဲ့" ဖြစ်ခြင်းမှ ကာကွယ်သည်။ ၎င်း၏စွမ်းအားသည် တိတိကျကျ သတ်မှတ်ခြင်းတွင် ရှိသည်: စကားပြော (ယဇုကဲ့သို့ စကားပြေ) သည် ပူဇော်ချက်နေရာနှင့် ကိရိယာများကို ပိုကြီးသော ယဇ်ပူဇော်ပွဲတွင် ပါဝင်စေသည်။
အော်သဗ္ဗဝေဒ ၉.၇ သည် ကာကွယ်မှုနှင့် ကောင်းကျိုးချမ်းသာဖန်တီးသော ဂါထာဖြစ်ပြီး၊ တည်ငြိမ်စေသော စွမ်းအား (ဓာတြ) နှင့် လှုံ့ဆော်သော စွမ်းအား (သဝိတာ) တို့ကို ချထား၍ အန္တရာယ်ကို ပြောင်းပြန်လှည့်ပြီး ကျန်းမာသုခကို အထက်သို့ မြှင့်တင်ပေးသည်။ ၎င်းသည် အခမ်းအနားနေရာကို အလုံးစုံပါဝင်သော (ဝါယု၊ သွဂ္ဂလောက) အဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး၊ ကျွဲနွားများ၊ သက်တောင့်သက်သာ၊ နှင့် အိမ်ထောင်ဘုံကံကောင်းမှုတို့ကို ခိုင်မာစေရန် ဦးတည်မှုနှင့် နေရာချထားမှု ဆုတောင်းပုံစံများကို အသုံးပြုကာ၊ သိရှိသူအတွက် ဖလ-သရုတီဖြင့် နိဂုံးချုပ်သည်။
AV 9.8 သည် ရောဂ (roga/takman နှင့် yakṣma ကဲ့သို့သော ကုန်ခမ်းစေသည့် ဝေဒနာများ) ကို ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆန်သော ရန်သူအဖြစ် ရှုမြင်ကာ လူနာ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ အတင်းအကျပ် မောင်းထုတ်သည့် အာသာဝါဒီ ကုသမန္တန်တစ်ပုဒ်ဖြစ်သည်။ ခေါင်းနှင့် အင်္ဂါကြီးငယ်ဆိုင်ရာ ဝေဒနာများအား အထူးသဖြင့် အမည်ပြု၍၊ အသက်ရှူအင်္ဂါများကို ခန္ဓာဗေဒအရ ခွဲခြမ်းဖော်ပြခြင်းဖြင့် ဤမန္တန်သည် ရောဂကို အပြည့်အဝ ဖယ်ရှားသည်: ရောဂကို ပြောဆိုထုတ်ဖော်၊ မန္တရားဆို၍ ခေါ်ယူ၊ ပြင်ပသို့ မောင်းထုတ်ခြင်းပြုသည်။ နိဂုံးပိုင်းတွင် ကုသမှုကို နေရောင်ခြည်ဖြင့် ပြန်လည်အသက်သွင်းခြင်း (Āditya ၏ ရောင်ခြည်များ) နှင့် ဆက်စပ်စေပြီး ဦးခေါင်း/နှလုံး အစီအစဉ် ပြန်လည်တည်ဆောက်မှုနှင့် အင်္ဂါကြီးငယ် ကွဲထွက်သည့် ဝေဒနာ ငြိမ်းသက်မှုကို အပြီးသတ် အတည်ပြုသည်။
ဤကျမ်းဂန် ၉.၉ သည် ကမ္ဘာဦးကျမ်းဆိုင်ရာ ပဟေဠိသီချင်းဖြစ်ပြီး သုခချမ်းသာနှင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကို အသက်မရင့်သော ရတနှင့် ကာလ၏ စက်ဘီးပေါ်တွင် တပ်ဆင်ထားသည်: လများ၊ ရာသီများနှင့် လောကများ၏ စနစ်တကျ လှည့်ပတ်မှု။ ဤကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ စနစ်တွင် အဂ္ဂိကို အစဉ်အလာပွဲတော် ပစ္စုပက္ခအဖြစ် ပင့်ဖိတ်ခြင်းဖြင့် ဤသီချင်းသည် ရွတ်ဖတ်သူ၏ ဘဝ - သားသမီးများ၊ ဆက်လက်တည်ရှိမှုနှင့် တည်ငြိမ်မှု - ကို နှစ်၏ စည်းကမ်းတကျ လှုပ်ရှားမှုနှင့် တစ်သားတည်းကျစေသည်။
AV 9.10 သည် အချိန်းအချက်အားလုံး၌ သွားလာပြီး ကမ္ဘာတို့ကို အတွင်းမှ တည်ငင်းစေသော အနှံ့အပြားရှိသည့် "ဂေါပါ" (ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်သူ) ကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်သည့် စကားလုံးအမြင်-စကြာဝဠာဆိုင်ရာ ဂါထာဖြစ်သည်။ ရှေးဦးအမြင်များဖြစ်သော စကြာဝဠာလှုပ်ရှားမှု၊ ပူဇော်ပွဲမီးခိုး၊ နှင့် ဦးဆုံးတည်ထားသော ဓမ္မများကို ပြန်လည်သတိရခြင်းဖြင့် ပူဇော်ပွဲနေရာကို မြင့်မြတ်စေပြီး ဆရာနှင့် အသိုင်းအဝိုင်းအပေါ် အစီအစဉ်ထိန်းသိမ်းသည့် ကာကွယ်မှု (ရီတ-စောင့်ရှောက်မှု) ကို တပ်ဆပ်သည်။