Sukta 82

Mantra 1

असावि सोमो अरुषो वृषा हरी राजेव दस्मो अभि गा अचिक्रदत् । पुनानो वारं पर्येत्यव्ययं श्येनो न योनिं घृतवन्तमासदम् ॥

अरुणवर्ण, वृषभासारखा बलवान, हरिवर्ण—सोम पिळला गेला आहे; अद्भुत तो राजासारखा प्रकाश-गायींकडे गर्जतो. शुद्ध होत तो अव्यय गाळणीभोवती फिरतो; जसा श्येन पक्षी आपल्या घरट्याकडे, तसा घृतसमृद्ध आसनाला तो पोहोचतो.

Mantra 2

कविर्वेधस्या पर्येषि माहिनमत्यो न मृष्टो अभि वाजमर्षसि । अपसेधन्दुरिता सोम मृळय घृतं वसानः परि यासि निर्णिजम् ॥

हे सोम! तू कवि आणि वेधस् (ज्ञाता) असून आपल्या विशाल महिमेत सर्वत्र परिभ्रमण करतोस. जसा नीट मांडलेला अश्व, तसा तू वाज—बल व विजय-पूर्ण समृद्धी—याकडे वेगाने धावतोस. हे सोम, दुःखाच्या कुटिल गती दूर सारून आम्हांवर कृपा कर. घृत-दीप्तीने आवृत होऊन तू चहूंकडे फिरतोस आणि निर्मिज् (शुद्ध तेजस्वी आवरण) धारण करतोस.

Mantra 3

पर्जन्यः पिता महिषस्य पर्णिनो नाभा पृथिव्या गिरिषु क्षयं दधे । स्वसार आपो अभि गा उतासरन्त्सं ग्रावभिर्नसते वीते अध्वरे ॥

पर्जन्य पिता जसा, तसा तो महिष (महान) यासाठी पृथ्वीच्या नाभीस्थानी, गिरिशिखरांत, निवास स्थापन करतो. आणि भगिनीसारख्या आपः (जलधारा) किरणे/गा (प्रकाश-गायी) यांच्याकडे प्रवाहित होतात. ग्राव (पेषण-दगड) यांसह त्या विस्तीर्ण अध्वर (यज्ञ) मध्ये एकत्र येतात—शक्तींचा संगम होतो, जेणेकरून आनंद जन्मून सिद्ध होईल.

Mantra 4

जायेव पत्यावधि शेव मंहसे पज्राया गर्भ शृणुहि ब्रवीमि ते । अन्तर्वाणीषु प्र चरा सु जीवसेऽनिन्द्यो वृजने सोम जागृहि ॥

जशी पत्नी पतीवर आश्रित होऊन कल्याणकारी आनंद व विस्तार आणते, तसाच तू समृद्धी देतोस. हे पज्र-वंशाच्या गर्भा! मी जे सांगतो ते ऐक. वाणींच्या अंतरात संचार कर—वाक्-शक्तींमध्ये फिर—सुजीवनासाठी. हे सोम, अनिंद्य! आमच्या व्रजन (अस्तित्व-क्षेत्र) मध्ये जागा हो.

Mantra 5

यथा पूर्वेभ्यः शतसा अमृध्रः सहस्रसाः पर्यया वाजमिन्दो । एवा पवस्व सुविताय नव्यसे तव व्रतमन्वापः सचन्ते ॥

जसे पूर्वी, हे इंदु (सोम), तू न चुकता—शतपटी, सहस्रपटी—वाज (बल/विजय) सर्वत्र मिळवीत प्रवाहित झालास; तसेच आता तू नव्या व अधिक व्यापक सुवित (कल्याण-मार्ग/श्रेयोभाव) यासाठी पवित्र होऊन वाहा. आपः (जलदेवता) तुझे व्रत (नियम/धर्म) अनुसरतात; तुझ्या विधीस संमती देऊन तुझ्या नियत गतीला आधार देतात.