Sukta 39

Mantra 1

आशुरर्ष बृहन्मते परि प्रियेण धाम्ना । यत्र देवा इति ब्रवन् ॥

ഹേ അതിവേഗം ഒഴുകുന്ന സോമ, ബൃഹന്മതി സത്യത്തെ ചുറ്റി ഒഴുകുക; നിന്റെ സ്വന്തം പ്രിയ ധാമത്തിന്റെ പ്രിയ നിയമത്താൽ, അവിടേക്കു—ദേവന്മാർ ‘ഇതി’ എന്നു പറഞ്ഞു ‘അത് ഉണ്ട്’ എന്ന ശാശ്വതത്തെ പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന ലോകത്തിലേക്കു.

Mantra 2

परिष्कृण्वन्ननिष्कृतं जनाय यातयन्निषः । वृष्टिं दिवः परि स्रव ॥

മനുഷ്യനുവേണ്ടി ഇനിയും അപൂർണ്ണമായതിനെ പരിഷ്കരിച്ചുകൊണ്ട്, നമ്മുടെ അന്വേഷണമെന്ന പ്രേരണകളെ മുന്നോട്ട് തള്ളിക്കൊണ്ട്, ഹേ സോമ! ദിവ്യവർഷംപോലെ ഞങ്ങളെയെല്ലാം ചുറ്റി ഒഴുകുക—ഉന്നത പ്രകാശത്തിന്റെ ഉന്മേഷധാരയായി.

Mantra 3

सुत एति पवित्र आ त्विषिं दधान ओजसा । विचक्षाणो विरोचयन् ॥

സുതനായ (പിഴിഞ്ഞെടുത്ത) സോമൻ പവിത്രത്തിലേക്ക് വരുന്നു; തന്റെ ഓജസ്സാൽ തേജസ്സു ധരിച്ച്; വിവേചകദൃഷ്ടിയോടെ കണ്ടു അന്തർലോകങ്ങളെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 4

अयं स यो दिवस्परि रघुयामा पवित्र आ । सिन्धोरूर्मा व्यक्षरत् ॥

ഇവനാണ് അവൻ—തന്റെ വേഗമയ ഗതികളിൽ ചുരുങ്ങാതെ, ദിവ്യത്തിന്റെ അപ്പുറത്തുനിന്ന് പവിത്രത്തിലേക്ക് വരുന്നു; മഹാനദിയുടെ തരംഗംപോലെ സ്വയം ഒഴുക്കി വ്യാപിക്കുന്നു.

Mantra 5

आविवासन्परावतो अथो अर्वावतः सुतः । इन्द्राय सिच्यते मधु ॥

ദൂരത്തുനിന്നും സമീപത്തുനിന്നും അവൻ പ്രകാശിച്ചു പ്രത്യക്ഷമായിരിക്കുന്നു; സുത (പിഴിഞ്ഞെടുത്ത) മധുരമധു ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി സിഞ്ചിക്കപ്പെടുന്നു.

Mantra 6

समीचीना अनूषत हरिं हिन्वन्त्यद्रिभिः । योनावृतस्य सीदत ॥

സമീചീന (ശരിയായി ദിശിതമായ) ശക്തികൾ അവനെ അനൂഷത് (സ്തുതിയായി പാടുന്നു); അദ്രി (പിഴിയുന്ന കല്ലുകൾ)കൊണ്ട് അവർ ഹരിയെ (താമ്രവർണ്ണനെ) ഹിന്വന്തി—ഋതത്തിന്റെ യോനിയിൽ ഇരിക്ക; നമ്മുടെ യജ്ഞത്തിന്റെ ക്രമബദ്ധമായ ആസനത്തിൽ സ്ഥിരനാകുക.