
Sukta 8.65
ഈ സൂക്തം ഇന്ദ്രനെ എല്ലാ ദിക്കുകളിലെയും അടിയന്തരമായ ആഹ്വാനമാണ്; വിളിക്കുന്നിടത്തും സമയത്തും ഉടൻ സഹായമായി വേഗത്തിൽ വരണമെന്നു അപേക്ഷിക്കുന്നു. ശാശ്വത ശക്തികളിലുപരി ഇന്ദ്രൻ പ്രത്യേകമായി ‘എളുപ്പത്തിൽ ലഭ്യൻ’ ആണെന്നു സ്തുതിച്ച്, ദൈവദാനശീലതയിലൂടെ ശക്തി, സംരക്ഷണം, യശസ് എന്നിവ തേടുന്നു. അവസാനം ഇന്ദ്രന്റെ ദീപ്തമായ വികിരണങ്ങളായ ‘നപാതഃ’കളിലേക്കു ഭാവം വ്യാപിച്ച്, ആയിരമടങ്ങ് സഹായവും ദേവന്മാരുടെ ഇടയിൽ പ്രശസ്തിയും ഊന്നിപ്പറയുന്നു.
Mantra 1
यदिन्द्र प्रागपागुदङ्न्यग्वा हूयसे नृभिः । आ याहि तूयमाशुभिः ॥
യദി, ഹേ ഇന്ദ്ര, മനുഷ്യർ നിന്നെ കിഴക്കിലോ പടിഞ്ഞാറിലോ, മുകളിലോ താഴെയോ നിന്ന് വിളിക്കുന്നുവെങ്കിൽ—നീ അതിവേഗം വാ; നിന്റെ ദ്രുതശക്തികളോടെ എത്തുക; ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് തത്സഹായമായി പ്രവേശിക്കട്ടെ.
Mantra 2
यद्वा प्रस्रवणे दिवो मादयासे स्वर्णरे । यद्वा समुद्रे अन्धसः ॥
സ്വർണരേ, ദിവ്യപ്രസ്രവണത്തിന്റെ ഒഴുക്കിൽ നീ മദിതനാകുകയോ, അല്ലെങ്കിൽ അന്ധസ് (പിഴിഞ്ഞ രസം) എന്ന സമുദ്രഗർഭത്തിൽ—അവിടെയും നീ തന്നെയാണ് ആനന്ദം സ്വീകരിച്ച് ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് ബലം വർധിപ്പിക്കുന്ന ശക്തി.
Mantra 3
आ त्वा गीर्भिर्महामुरुं हुवे गामिव भोजसे । इन्द्र सोमस्य पीतये ॥
ഞങ്ങളുടെ ഗീർഭിഃ—പ്രേരിത സ്തുതിവചനങ്ങളാൽ—മഹാനും വിശാലനുമായ നിന്നെ, പാൽ തരുന്ന പശുവിനെ വിളിക്കുന്നതുപോലെ, ഞങ്ങൾ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. ഹേ ഇന്ദ്ര, സോമപാനത്തിനായി വരിക; ഭോഗത്തിനായി, ദാനശക്തി വർധിപ്പിക്കാനായി.
Mantra 4
आ त इन्द्र महिमानं हरयो देव ते महः । रथे वहन्तु बिभ्रतः ॥
ഹേ ഇന്ദ്ര, നിന്റെ ഹരയഃ—ദേവശക്തികൾ—രഥത്തിൽ നിന്റെ മഹിമയും നിന്റെ മഹഃ (മഹാബലം)യും ഇവിടെ വഹിക്കട്ടെ, അതിനെ ധരിച്ചുകൊണ്ട്. ചലനാത്മക ഊർജങ്ങൾ നമ്മുടെ മേഖലയിലേക്ക് ദിവ്യബലം കൊണ്ടുവരട്ടെ.
Mantra 5
इन्द्र गृणीष उ स्तुषे महाँ उग्र ईशानकृत् । एहि नः सुतं पिब ॥
ഹേ ഇന്ദ്രാ, ഞാൻ നിന്നെ ഗാനംചെയ്ത് സ്തുതിക്കുന്നു—നീ മഹാൻ, ഉഗ്രൻ, അധിപത്യത്തിന്റെ കര്ത്താവാണ്. വരിക, ഞങ്ങളിലേക്കു വരിക; സുത സോമം പാനംചെയ്യുക; ഞങ്ങളുടെ യജ്ഞക്ഷേത്രത്തിൽ പ്രവേശിച്ച്, ഉള്ളിലെ പ്രകാശത്തിന്റെ രാജ്യം ദൃഢമാക്കുക.
Mantra 6
सुतावन्तस्त्वा वयं प्रयस्वन्तो हवामहे । इदं नो बर्हिरासदे ॥
സോമം സുതമാക്കിയവരും യജ്ഞബലം ഒരുക്കിയവരുമായ ഞങ്ങൾ നിന്നെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. ഈ ഞങ്ങളുടെ ബർഹിയിൽ വന്ന് ഇരിക്ക; ഞങ്ങളിലുള്ള ഋതക്രമിത യജ്ഞത്തിൽ നിന്റെ സ്ഥാനം സ്വീകരിക്ക.
Mantra 7
यच्चिद्धि शश्वतामसीन्द्र साधारणस्त्वम् । तं त्वा वयं हवामहे ॥
ഹേ ഇന്ദ്രാ, ശാശ്വത ശക്തികളിലുപോലും നീ സർവസാധാരണൻ—സുലഭനും പങ്കിടാവുന്നവനും—ആണ്. അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ നിന്നെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു; വരിക, എല്ലാം ധരിക്കുന്ന സഹശക്തിയായി, ഞങ്ങളിലുള്ള പ്രകാശത്തെ ജാഗ്രതപ്പെടുത്തുക.
Mantra 8
इदं ते सोम्यं मध्वधुक्षन्नद्रिभिर्नरः । जुषाण इन्द्र तत्पिब ॥
ഹേ നരഃ (വീരന്മാരേ), അദ്രി-ശിലകളാൽ പിഴിഞ്ഞ് ദോഹിച്ചെടുത്ത ഈ മധുമയ സോമ്യ മധു നിനക്കായിരിക്കുന്നു. ഹേ ഇന്ദ്ര, ഇതിനെ പ്രസന്നമായി സ്വീകരിച്ച് അതുതന്നെ പാനം ചെയ്ക.
Mantra 9
विश्वाँ अर्यो विपश्चितोऽति ख्यस्तूयमा गहि । अस्मे धेहि श्रवो बृहत् ॥
നീ സർവ്വ ആര്യന്മാരെയും വിപശ്ചിതന്മാരെയും അതിക്രമിച്ച് പ്രസിദ്ധനായവൻ; വേഗത്തിൽ ഇവിടെ വരിക. ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് മഹത് ശ്രവഃ—വിശാലമായ കീർത്തി—സ്ഥാപിക്ക.
Mantra 10
दाता मे पृषतीनां राजा हिरण्यवीनाम् । मा देवा मघवा रिषत् ॥
എനിക്ക് പൃഷതീ (ചിതറുന്ന) കൂട്ടങ്ങളുടെ ദാതാവ്, ഹിരണ്യവീ (സ്വർണമയ) നിധികളുടെ രാജാവ്—ഹേ മഘവാ, ദേവന്മാർ നിന്നെ ഹാനിക്കരുതേ.
Mantra 11
सहस्रे पृषतीनामधि श्चन्द्रं बृहत्पृथु । शुक्रं हिरण्यमा ददे ॥
ആയിരം പൃഷതീകളുടെ (ചിത്രവർണ്ണ ഊർജങ്ങളുടെ) മേൽ അവൻ ദീപ്തവും മഹത്തും വിശാലവുമായ തേജസ്സിനെ സ്ഥാപിച്ചു; അവൻ ശുക്രമായ ഹിരണ്യം (സ്വർണം) ദാനം ചെയ്തു—സാധകനിൽ സ്ഥിരപ്പെടുന്ന വ്യാപക പ്രകാശസത്തയുടെ, ശാശ്വത ആത്മസമ്പത്തിന്റെ പ്രതിരൂപമായി.
Mantra 12
नपातो दुर्गहस्य मे सहस्रेण सुराधसः । श्रवो देवेष्वक्रत ॥
ഹേ ദുര്ഗഹ (ജയിക്കാനാകാത്ത) ശക്തിയുടെ പരാക്രമിയായ നപാതുകളേ! നിങ്ങളുടെ സഹസ്രഗുണ സുദാനത്താൽ നിങ്ങൾ ദേവന്മാരിൽ എനിക്കായി ശ്രവഃ—പ്രകാശമയ യശസ്സിനെ—സൃഷ്ടിച്ചു; ഉയർന്ന ലോകങ്ങളിൽ അന്തർഗത അംഗീകാരമായി.
A sweeping call to Indra from every direction, insisting on his swift arrival as immediate help.
The hymn deepens from mere summons into theological praise: Indra is not distant but the ‘shared’ power accessible among the everlasting ones, therefore worthy of confident invocation.
The recognition of Indra as sādhāraṇa—universally available strength—becomes the hymn’s decisive reassurance for the worshipper’s appeal.
The conclusion turns toward abundant giving and the attainment of śravas (luminous fame), invoking thousandfold beneficence through divine emanations (napātaḥ) within the Indra-centered sphere.
यदिन्द्र प्रागपागुदङ्न्यग्वा हूयसे नृभिः । आ याहि तूयमाशुभिः ॥sādhāraṇas tvam
नपातो दुर्गहस्य मे सहस्रेण सुराधसः । श्रवो देवेष्वक्रत ॥It calls Indra to come quickly as immediate help, praising him as a power that is close and accessible to everyone, and asking for strength, protection, and lasting renown.
It emphasizes that Indra can be invoked from any place and any situation, and that his help is not limited by direction or distance.
“Napātaḥ” literally means descendants or emanations; here it points to radiant divine powers associated with Indra’s sphere of action, invoked for abundant giving and fame among the gods.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.