Sukta 65

Mantra 1

यदिन्द्र प्रागपागुदङ्न्यग्वा हूयसे नृभिः । आ याहि तूयमाशुभिः ॥

হে ইন্দ্ৰ, যদি মানুহে তোমাক পূব বা পশ্চিমৰ পৰা, ওপৰৰ পৰা বা তলৰ পৰা আহ্বান কৰে—তেন্তে তুমি তৎক্ষণাৎ আহা, তোমাৰ দ্ৰুত শক্তিসমূহেৰে; আমাৰ মাজত তৎকাল সহায় হৈ উপস্থিত হও।

Mantra 2

यद्वा प्रस्रवणे दिवो मादयासे स्वर्णरे । यद्वा समुद्रे अन्धसः ॥

যদি দ্যৌৰ প্ৰস্ৰৱণ-ধাৰাত তুমি মদিত হওঁ, হে স্বৰ্ণ-শিখৰৰ নেতা; অথবা যদি সোম-ৰসৰ অন্ধসৰ সমুদ্ৰ-গভীৰত—তাতো তুমি আনন্দ-গ্ৰাহী শক্তি, আমাৰ ভিতৰত বল বৃদ্ধি কৰোঁতা।

Mantra 3

आ त्वा गीर्भिर्महामुरुं हुवे गामिव भोजसे । इन्द्र सोमस्य पीतये ॥

আমাৰ প্ৰেৰিত গীৰ্ভিৰে আমি তোমাক আহ্বান কৰোঁ—মহান, উৰু—যেনেকৈ দোহাৰ বাবে গাই মাতি আনে; আহা, হে ইন্দ্ৰ, সোম পান কৰিবলৈ, ভাগ ল’বলৈ আৰু আমাৰ ভিতৰত দানশক্তি বৃদ্ধি কৰিবলৈ।

Mantra 4

आ त इन्द्र महिमानं हरयो देव ते महः । रथे वहन्तु बिभ्रतः ॥

হে ইন্দ্ৰ, তোমাৰ হৰয়ঃ—তাম্ৰবৰ্ণ শক্তিসমূহ—ৰথত বহন কৰি আনক তোমাৰ মহিমা আৰু তেজস্বী মহৎ বল, হে দেৱ; ৰথ ধৰি-ধৰি, উপস্থাপন কৰি, আমাৰ ক্ষেত্ৰত দিৱ্য শক্তি আনক।

Mantra 5

इन्द्र गृणीष उ स्तुषे महाँ उग्र ईशानकृत् । एहि नः सुतं पिब ॥

হে ইন্দ্ৰ, মই তোমাক গাইছোঁ, তোমাক স্তৱ কৰোঁ—মহান্, উগ্ৰ, ঈশানকৃত্ (অধিপত্য-কৰ্তা)। আহা আমাৰ ওচৰলৈ; সুত সোম ৰস পান কৰা।

Mantra 6

सुतावन्तस्त्वा वयं प्रयस्वन्तो हवामहे । इदं नो बर्हिरासदे ॥

আমি যিসকল সুতৱন্ত (সোম-নিষ্পেষিত) আৰু প্ৰযস্বন্ত (যজ্ঞবল-সজ্জিত), সেই আমি তোমাক আহ্বান কৰোঁ। এই আমাৰ বৰ্হি (পবিত্ৰ আসন)-ত আহি বহা।

Mantra 7

यच्चिद्धि शश्वतामसीन्द्र साधारणस्त्वम् । तं त्वा वयं हवामहे ॥

যদিও চিৰন্তনসকলৰ মাজতো, হে ইন্দ্ৰ, তুমি সাধাৰণ—সকলৰ বাবে সুলভ। সেইবাবে আমি তোমাক আহ্বান কৰোঁ।

Mantra 8

इदं ते सोम्यं मध्वधुक्षन्नद्रिभिर्नरः । जुषाण इन्द्र तत्पिब ॥

হে নৰগণ! অদ্ৰি-শিলাৰে দুহি উলিয়াই দিয়া এই মধুময় সোম তোমাৰ বাবে। হে ইন্দ্ৰ, ইয়াক প্ৰীতচিত্তে গ্ৰহণ কৰা; সেইটোৱে পান কৰা।

Mantra 9

विश्वाँ अर्यो विपश्चितोऽति ख्यस्तूयमा गहि । अस्मे धेहि श्रवो बृहत् ॥

সকলো আৰ্য আৰু বিপশ্চিতৰ ওপৰেও তুমি সুপ্ৰসিদ্ধ। ত্বৰিতে আহা। আমাৰ ভিতৰত বৃহৎ শ্ৰৱঃ স্থাপন কৰা—বিস্তৃত কীৰ্তি, সত্যবাণী গ্ৰহণ-ধাৰণৰ শক্তি।

Mantra 10

दाता मे पृषतीनां राजा हिरण्यवीनाम् । मा देवा मघवा रिषत् ॥

মোৰ বাবে পৃষতী-গাইৰ দাতা, হিৰণ্যৱী ধনৰাজা। হে মঘৱন, দেৱতাসকলে যেন তোমাক ক্ষতি নকৰে; তোমাৰ দানশক্তি অক্ষুণ্ণ থাকক।

Mantra 11

सहस्रे पृषतीनामधि श्चन्द्रं बृहत्पृथु । शुक्रं हिरण्यमा ददे ॥

সহস্ৰ পৃষতী-শক্তিৰ ওপৰত তেওঁ স্থাপন কৰিলে দীপ্ত, বৃহৎ আৰু প্ৰশস্ত চন্দ্ৰসম জ্যোতি; তেওঁ উজ্বল হিৰণ্য দান কৰিলে—সাধকৰ অন্তৰত স্থাপিত বিস্তৃত দীপ্ত তত্ত্বৰ প্ৰতিমা, স্থায়ী আধ্যাত্মিক ধন।

Mantra 12

नपातो दुर्गहस्य मे सहस्रेण सुराधसः । श्रवो देवेष्वक्रत ॥

হে দুৰ্গহ শক্তিৰ মহাবীৰ নপাতসকল, তোমালোকৰ সহস্ৰগুণ সুৰাধস দানৰ দ্বাৰা তোমালোকেই মোৰ বাবে দেৱলোকত শ্ৰৱঃ—দীপ্ত কীৰ্তি—গঢ়ি তুলিলা; উচ্চ জগতসমূহত অন্তৰ্জ্ঞানৰ স্বীকৃতি।