Sukta 5.44
वेत्यग्रुर्जनिवान्वा अति स्पृधः समर्यता मनसा सूर्यः कविः । घ्रंसं रक्षन्तं परि विश्वतो गयमस्माकं शर्म वनवत्स्वावसुः ॥
véty ágruḥ jánivān vā́ áti spṛ́dhaḥ samaryatā́ mánasā sū́ryaḥ kavíḥ | ghráṃsaṃ rákṣantaṃ pári viśvátó gáyam asmā́kaṃ śárma vanavat svā́vasuḥ ||
പുതുതായി ജനിച്ച, ഉത്സുകനായ (അഗ്രു) അവൻ മുന്നേറുന്നു; വൈരസ്പർധകളെ അതിക്രമിക്കുന്നു. മനസ്സിന്റെ സമരസ്യത്താൽ സൂര്യൻ—കവി, ദർശി—പ്രവർത്തിക്കുന്നു. എല്ലാദിക്കുകളിലും ഘ്രംസം (ദഹനതാപം) കാത്തുകൊണ്ട്, അവൻ ഞങ്ങൾക്ക് ശാന്തിയുടെ വാസസ്ഥലം നേടിത്തരുന്നു; തന്റെ സ്വാവസു (സ്വശക്തി-സമ്പത്ത്) കൊണ്ടു നമ്മുടെ ശർമ (ആശ്രയം) വളർത്തട്ടെ.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.