Sukta 57

Mantra 1

मा प्र गाम पथो वयं मा यज्ञादिन्द्र सोमिनः । मान्त स्थुर्नो अरातयः ॥

ഞങ്ങൾ പഥത്തിൽ നിന്ന് മുന്നോട്ട് തെറ്റിപ്പോകാതിരിക്കട്ടെ; ഹേ ഇന്ദ്രാ, സോമധാരികളായ ഞങ്ങൾ യജ്ഞത്തിൽ നിന്നുമും തെറ്റിപ്പോകാതിരിക്കട്ടെ. വൈരശക്തികൾ ഞങ്ങളുടെയും സത്യപഥത്തിന്റെയും ഇടയിൽ നിലകൊള്ളാതിരിക്കട്ടെ.

Mantra 2

यो यज्ञस्य प्रसाधनस्तन्तुर्देवेष्वाततः । तमाहुतं नशीमहि ॥

യജ്ഞത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ സിദ്ധികാരകമായ, ദേവന്മാരിൽ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന ആ തന്തുവിനെ—സുവാഹുതിയായ അതിനെ—ഞങ്ങൾ പ്രാപിച്ച് സ്വന്തമാക്കട്ടെ.

Mantra 3

मनो न्वा हुवामहे नाराशंसेन सोमेन । पितॄणां च मन्मभिः ॥

ഇപ്പോൾ നാരാശംസന്റെ സോമംകൊണ്ട് മനസ്സിനെ വീണ്ടും വിളിച്ചുവരുത്തുന്നു; പിതൃകളുടെ പ്രചോദിത ചിന്തകൾ (മന്മ) കൊണ്ടും.

Mantra 4

आ त एतु मनः पुनः क्रत्वे दक्षाय जीवसे । ज्योक्च सूर्यं दृशे ॥

നിന്റെ മനസ് വീണ്ടും നിനക്കരികെ വരട്ടെ—ഇച്ഛാശക്തി (ക്രതു)ക്കും യുക്തിവിവേകം (ദക്ഷ)ക്കും, ജീവിക്കാൻ, സૂર്യനെ ദീർഘമായി ദർശിക്കാൻ (അന്തരപ്രകാശം) വേണ്ടി.

Mantra 5

पुनर्नः पितरो मनो ददातु दैव्यो जनः । जीवं व्रातं सचेमहि ॥

പിതൃകൾ ഞങ്ങൾക്ക് മനസ്സിനെ വീണ്ടും നൽകട്ടെ; ദൈവ്യ ജനഃ—ദേവന്മാർ—അതിനെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ. ജീവന്ത വ്രാതം (ശക്തികളുടെ സംഘം) കൂടെ നാം ഐക്യമായി ചരിക്കട്ടെ.

Mantra 6

वयं सोम व्रते तव मनस्तनूषु बिभ्रतः । प्रजावन्तः सचेमहि ॥

ഹേ സോമ, നിന്റെ വ്രതത്തിൽ—നിന്റെ നിയമിത കർമമാർഗത്തിൽ—ദേഹങ്ങളിൽ മനസ്സിനെ ധരിച്ചുകൊണ്ട്, പ്രജാവന്തരായി, നിനക്കൊപ്പം സുസംഘതിയിൽ നാം ചേർന്നിരിക്കട്ടെ.