Sukta 159

Mantra 1

उदसौ सूर्यो अगादुदयं मामको भगः । अहं तद्विद्वला पतिमभ्यसाक्षि विषासहिः ॥

മേലേക്ക് ഉദിച്ചിരിക്കുന്നു ആ സൂര്യൻ; മേലേക്ക് ഉദിച്ചിരിക്കുന്നു എന്റെ ഈ ഭഗ—ആനന്ദത്തിന്റെ പങ്ക്. അത് അറിഞ്ഞുകൊണ്ട്, വിഷങ്ങളെ ജയിക്കുന്ന ഞാൻ എന്റെ ഭർത്താവിനെ എനിക്കായി ഏറ്റെടുത്തു—ഐക്യത്തെ ക്ഷയിപ്പിക്കുന്ന ശക്തികളിൽ വിജയം നേടിയവളായി.

Mantra 2

अहं केतुरहं मूर्धाहमुग्रा विवाचनी । ममेदनु क्रतुं पतिः सेहानाया उपाचरेत् ॥

ഞാൻ കേതു, ഞാൻ ശിഖരം; ഞാൻ ഉഗ്ര, വ്യക്തമായി വാക്ക് ഉച്ചരിക്കുന്നവൾ. എന്റെ ക്രതു (സങ്കൽപ-ഇച്ഛ) അനുസരിച്ച് ഭർത്താവ് നടക്കട്ടെ; സ്ഥിരയായ എന്നിലേക്കു സമീപിച്ചു ഉപാസിക്കട്ടെ—അങ്ങനെ സംയോഗം ധർമ്മാനുസൃതമാകട്ടെ.

Mantra 3

मम पुत्राः शत्रुहणोऽथो मे दुहिता विराट् । उताहमस्मि संजया पत्यौ मे श्लोक उत्तमः ॥

എന്റെ പുത്രന്മാർ ശത്രുഹണർ; എന്റെ പുത്രി വിരാട്—വിശാലാധിപത്യമുള്ളവൾ. ഞാനും സംജയി, സമ്പൂർണ്ണ വിജയിനി; എന്റെ ഭർത്താവിൽ എന്റെ ശ്ലോകം (വചനം) ഉത്തമം—അങ്ങനെ ഗൃഹത്തിൽ ജയസത്യമാണ് സ്ഥിരമാകുന്നത്.

Mantra 4

येनेन्द्रो हविषा कृत्व्यभवद्द्युम्न्युत्तमः । इदं तदक्रि देवा असपत्ना किलाभुवम् ॥

ഏത് ഹവിഷാ-ശക്തിയാൽ ഇന്ദ്രൻ ദ്യുമ്നി, ജയതേജസ്സിൽ ഉത്തമനായോ—അതേ ബലത്താൽ, ഹേ ദേവന്മാരേ, ഞാൻ ഇതു സാധിപ്പിക്കുന്നു: സത്യമായി ഞാൻ അസപത്നാ, വിരോധരഹിതയാകുന്നു.

Mantra 5

असपत्ना सपत्नघ्नी जयन्त्यभिभूवरी । आवृक्षमन्यासां वर्चो राधो अस्थेयसामिव ॥

അസപത്നാ—പ്രതിസ്പർധയില്ലാത്തവൾ, സപത്നഘ്നീ—വൈരിണികളെ നശിപ്പിക്കുന്നവൾ, ജയന്തീയും അഭിഭൂവരീയും—അധീനപ്പെടുത്തുന്നവൾ—ഞാൻ മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്നുള്ള തേജസ് (വർചസ്)യും സമൃദ്ധി (രാധസ്)യും എനിക്കായി ആകർഷിക്കുന്നു, സുരക്ഷയില്ലാത്തതു ഒരാൾ എടുത്തുകൊള്ളുന്നതുപോലെ; ധർമ്മത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ആത്മാവിനോട് അവരുടെ വിരോധാവകാശം നിലനിൽക്കുകയില്ല.

Mantra 6

समजैषमिमा अहं सपत्नीरभिभूवरी । यथाहमस्य वीरस्य विराजानि जनस्य च ॥

ഞാൻ ഈ സപത്നീകളെ—പ്രതിസ്പർധശക്തികളെ—പൂർണ്ണമായി ജയിച്ചു, അഭിഭൂവരിയായി; അതിനാൽ ഞാൻ ഈ വീരന്റെയും ജനത്തിന്റെയും വിറാജാ—പരമ തേജസ്സായി പ്രകാശിക്കട്ടെ.