Adhyaya 165: The Glory of Mathurā: The Account of Piṇḍa-Offering at the Catuḥsāmudrika Well

Verse 1

श्रीवराह उवाच ॥ अतः परं प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥ यथावृत्तं प्रतिष्ठाने दक्षिणापथमण्डले ॥

ພຣະສີວະຣາຫະຕັດວ່າ: ຈາກນີ້ໄປ ເຮົາຈະອະທິບາຍຕໍ່; ໂອ ວະສຸນທະຣາ ຈົ່ງຟັງໃຫ້ດີ. ນີ້ແມ່ນເລື່ອງລາວຕາມທີ່ເກີດຂຶ້ນທີ່ ປຣະຕິດຖານ ໃນເຂດ ດັກຊິນາປະຖະ.

Verse 2

सुशीलो नाम वैश्यस्तु तस्मिन्वसति पत्तने ॥ धनधान्यसमृद्धस्तु बहुपुत्रः कुटुम्बवान् ॥

ໃນເມືອງນັ້ນ ມີພໍ່ຄ້າວັຍສະຍະ ຊື່ ສຸສີລະ ອາໄສຢູ່. ລາວຮັ່ງມີດ້ວຍຊັບສິນແລະທັນຍາຫານ, ມີລູກຊາຍຫຼາຍ ແລະມີຄອບຄົວພ້ອມໜ້າ.

Verse 3

कुटुम्बभरणासक्तो नित्यकालं हि तिष्ठति ॥ स्नानं दानं जपं होमं देवार्चां न करोति सः ॥

ເພາະຫມົກມຸ່ນໃນການຫຼ້ຽງດູຄອບຄົວ ລາວຈຶ່ງຍຸ່ງຢູ່ເທື່ອ. ລາວບໍ່ເຮັດການອາບນ້ຳຕາມທຳ, ບໍ່ໃຫ້ທານ, ບໍ່ຈະປະ, ບໍ່ເຮັດໂຫມະ ແລະບໍ່ບູຊາເທວະ.

Verse 4

क्रयविक्रयसक्तस्य कालो दीर्घो गतस्तदा ॥ कदाचिदपि पापोऽसौ न साधु गमनं गतः ॥

ຜູ້ທີ່ຕິດຢູ່ໃນການຊື້ຂາຍນັ້ນ ເວລາອັນຍາວນານກໍຜ່ານໄປ. ຄົນບາບນັ້ນບໍ່ເຄີຍໄປສູ່ທາງດີ ຫຼືໄປສູ່ສັງຄົມຂອງສາທຸຊົນ ແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ.

Verse 5

न तेन धर्मश्रवणं कदाचिदपि संश्रुतम् ॥ देवानां ब्राह्मणानां च भक्तिस्तस्य न विद्यते ॥

ລາວບໍ່ເຄີຍຟັງຄໍາສອນແຫ່ງທັມມະເລີຍ। ແລະໃນໃຈຂອງລາວບໍ່ມີພັກຕິ ຫຼືຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ເທວະ ແລະພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ।

Verse 6

आत्मोदरनिमित्तं हि पापं च कुरुते सदा ॥ गच्छन्तं बहुकालं च न तं बुध्यति पापकृत् ॥

ແທ້ຈິງແລ້ວ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ທ້ອງຂອງຕົນ ລາວກະທໍາບາບຢູ່ເປັນນິດ। ແມ່ນແຕ່ເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ຜູ້ກໍ່ບາບນັ້ນກໍບໍ່ຮູ້ຕົວ।

Verse 7

न तस्य जायते बुद्धिर्दानं दातुं कदाचन ॥ तस्यैवं वसतस्तत्र प्रतिष्ठाने पुरोत्तमे ॥

ລາວບໍ່ເຄີຍເກີດປັນຍາຈະໃຫ້ທານເລີຍ. ເມື່ອລາວຢູ່ອາໄສຢ່າງນັ້ນ ຢູ່ເມືອງປຣະຕິດຖານ ນະຄອນອັນຍອດຢ່າງ

Verse 8

धनयुक्तोऽपि पापोऽसौ न ददाति कदाचन ॥ नैवान्यमतिदातारं शक्नोति च निरीक्षितुम् ॥

ແມ່ນແຕ່ມີຊັບສິນ ຄົນບາບນັ້ນກໍບໍ່ເຄີຍໃຫ້ທານ. ແລະລາວຍັງບໍ່ອາດທົນເບິ່ງຜູ້ອື່ນທີ່ເປັນຜູ້ໃຫ້ທານຢ່າງຍິ່ງໄດ້ເລີຍ.

Verse 9

स तु कालेन महता कुटुम्बासक्तमानसः ॥ कदाचिद्दैवयोगेन साध्वीं भार्यां प्रियान्सुतान् ॥

ແຕ່ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ໃຈຂອງລາວຜູກພັນກັບຄອບຄົວ ໃນຄັ້ງໜຶ່ງໂດຍອໍານາດແຫ່ງວາສະນາ ລາວໄດ້ປະສົບເລື່ອງກ່ຽວກັບພັນລະຍາຜູ້ດີງາມ ແລະລູກຊາຍອັນເປັນທີ່ຮັກ…

Verse 10

परिभ्रमन्क्षुधाविष्टो मरुदेशं गतोऽपि सः ॥ तत्रैव च कृतावासो बहुकालं स वै वणिक् ॥

ເຂົາເດີນພະເລີນໄປມາ ຖືກຄວາມຫິວໂຫຍຄອບງຳ ຈົນໄປຮອດແດນທະເລຊາຍ. ທີ່ນັ້ນພໍ່ຄ້າໄດ້ຕັ້ງຖິ່ນຖານ ແລະຢູ່ດົນນານ.

Verse 11

कदाचिद्दैवयोगेन तत्र सार्थ उपागतः ॥ तस्य मध्ये तु वणिजो मथुरायां विनिःसृताः ॥

ຄັ້ງໜຶ່ງ ໂດຍອຳນາດແຫ່ງວາສະນາ ຂະບວນຄາຣາວານໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນ. ໃນພວກນັ້ນມີພໍ່ຄ້າທີ່ອອກເດີນທາງຈາກມະຖຸຣາດ້ວຍ.

Verse 12

गते सार्थे तु स वणिक् तं वृक्षं समुपाश्रितः ॥ तत्रैव वसति प्रेतो रौद्ररूपो भयानकः ॥

ເມື່ອຂະບວນຄາຣາວານໄດ້ໄປແລ້ວ ພໍ່ຄ້ານັ້ນໄດ້ອາໄສຢູ່ຂ້າງຕົ້ນໄມ້ນັ້ນ. ໃນບ່ອນດຽວກັນນັ້ນມີເປຣດອາໄສຢູ່ ຮູບຮ່າງດຸຮ້າຍ ນ່າຢ້ານກົວ.

Verse 13

दीर्घदंष्ट्रः सुविकटो ह्रस्वबाहुर्विभीषणः ॥ महाहनुर्विशालाक्षो बिडालसदृशाननः ॥

ມັນມີເຂົ້ຍຍາວ ຮູບຮ່າງພິການນ່າຢ້ານ ແຂນສັ້ນນ່າສະພຶງກົວ. ມີຂາກະໄຕໃຫຍ່ ຕາກວ້າງ ແລະໃບໜ້າຄ້າຍແມວ.

Verse 14

अथ कालेन बहुना दैवयोगेन भामिनि ॥ तत्राजगाम कश्चित्तु क्रयविक्रयकारकः ॥

ຕໍ່ມາເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ໂອ ນາງຜູ້ງາມ ໂດຍອຳນາດແຫ່ງວາສະນາ ພໍ່ຄ້າຜູ້ປະກອບການຊື້ຂາຍຄົນໜຶ່ງໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນ.

Verse 15

तं दृष्ट्वा दूरतः प्रेतश्चातिहर्षेण संयुतः ॥ तत्राजगाम नृत्यन् स इदं वचनमब्रवीत् ॥

ເມື່ອເຫັນເຂົາຈາກໄກ ເປຣດຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ ກໍຟ້ອນລຳມາຮອດທີ່ນັ້ນ ແລ້ວກ່າວວາຈານີ້।

Verse 16

भक्ष्यभूतो ममाद्यत्वं क्व भवान्यातुमिच्छति ॥ प्रेतस्य वचनं श्रुत्वा सोऽतिभीतो द्रुतं गतः ॥

“ມື້ນີ້ເຈົ້າເປັນອາຫານຂອງຂ້າແລ້ວ; ເຈົ້າຈະໄປໃສ?” ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງເປຣດ ລາວກໍຢ້ານຫນັກ ແລ້ວຫນີໄປຢ່າງໄວ।

Verse 17

गच्छन्तं तं गृहीत्वा स प्रेतो वचनमब्रवीत् ॥ मम त्वं विहितो भक्ष्यः स्वयं प्राप्तोऽसि मानव ॥

ເປຣດຈັບເຂົາໄວ້ໃນຂະນະທີ່ກໍາລັງໄປ ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ໂອ ມະນຸດເອີຍ ເຈົ້າຖືກກໍານົດໃຫ້ເປັນເຫຍື່ອຂອງຂ້າ; ເຈົ້າມາຮອດເອງແລ້ວ।”

Verse 18

मांसं ते भक्षयिष्यामि पिबामि तव शोणितम् ॥ इत्याकर्ण्य वचस्तस्य स वणिग्वाक्यमब्रवीत् ॥

“ຂ້າຈະກິນເນື້ອຂອງເຈົ້າ ແລະດື່ມເລືອດຂອງເຈົ້າ” ເມື່ອໄດ້ຍິນວາຈານັ້ນ ພໍ່ຄ້າກໍຕອບກັບ।

Verse 19

मयि संभक्षिते रक्षः कुटुम्बं हि मरिष्यति ॥ ततो वचनमाकर्ण्य प्रेतो वचनमब्रवीत् ॥

“ຖ້າຂ້າຖືກກິນເສຍ ໂອ ຣັກຂະສະ ຄອບຄົວຂອງຂ້າຈະພິນາດແນ່ນອນ” ເມື່ອເປຣດໄດ້ຍິນ ກໍກ່າວຕອບກັບ।

Verse 20

कस्मात्स्थानात्समायातः सत्यं ब्रूहि महामते ।

ເຈົ້າມາຈາກສະຖານທີ່ໃດ? ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ຈົ່ງເວົ້າຄວາມຈິງ.

Verse 21

विभुरुवाच ॥ गोवर्ध्धनो गिरिवरो यमुना च महानदी ॥ तयोर्मध्ये पुरी रम्या मथुरा लोकविश्रुता ।

ວິພູກ່າວວ່າ: ໂກວັດທະນະແມ່ນພູອັນປະເສີດ ແລະ ຍະມຸນາແມ່ນແມ່ນ້ຳອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ລະຫວ່າງທັງສອງນັ້ນມີນະຄອນມະຖຸຣາອັນງາມ ມີຊື່ສຽງໃນໂລກ.

Verse 22

तस्यां वसाम्यहं प्रेत पितृपैतामहे गृहे ॥ तत्र मे वसतो नित्यं यद्द्रव्यं पूर्वसञ्चितम् ।

ທີ່ນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າອາໄສຢູ່ໃນສະພາບເປັນເປຣຕ ໃນເຮືອນບັນພະບຸລຸດຂອງພໍ່ແລະປູ່. ເມື່ອຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນນິດ ຊັບສິນໃດທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍສະສົມໄວ້ແຕ່ກ່ອນ—

Verse 23

तत्सर्वं तस्करैर्नीतं क्षीणवित्तोऽभवं तदा ॥ स्वल्पं वित्तं गृहीत्वाहं समायातो मरुस्थलम् ।

ທັງໝົດນັ້ນຖືກໂຈນຂົນໄປ; ໃນເວລານັ້ນຂ້າພະເຈົ້າກາຍເປັນຜູ້ຂາດຊັບ. ນຳເງິນທີ່ເຫຼືອນ້ອຍນິດ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງມາຮອດເຂດທະເລຊາຍ.

Verse 24

तव दृष्टिपथं यातो यत्कार्यं तत्कुरुष्व मे ।

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມາຮອດໃນຂອບເຂດສາຍຕາຂອງທ່ານແລ້ວ; ວຽກໃດທີ່ຄວນເຮັດ ຂໍໃຫ້ທ່ານເຮັດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 25

प्रेत उवाच ॥ न त्वां खादितुमिच्छामि कृपा मे जायते त्वयि ॥ समयेन हि मोक्ष्यामि कुरुष्व वचनं मम ।

ເປຣດໄດ້ກ່າວວ່າ: “ຂ້ອຍບໍ່ປາດຖະນາຈະກິນເຈົ້າ; ຄວາມກະລຸນາເກີດຂຶ້ນໃນໃຈຂ້ອຍຕໍ່ເຈົ້າ. ເມື່ອເຖິງເວລາ ຂ້ອຍຈະປ່ອຍເຈົ້າ—ຈົ່ງເຮັດຕາມຄໍາສັ່ງຂອງຂ້ອຍ”

Verse 26

निर्वृत्य गच्छ मथुरां मम कार्यार्थसाधकः ॥ तत्र गत्वा त्वया कार्यं यत्कर्तव्यं वदामि तत् ।

“ຈົ່ງໄປມະຖຸຣາ ແລະສໍາເລັດກິດຂອງຂ້ອຍ. ເມື່ອເຈົ້າໄປຮອດທີ່ນັ້ນ ຂ້ອຍຈະບອກວ່າເຈົ້າພຶງເຮັດສິ່ງໃດ”

Verse 27

स्नानं कृत्वा तु विधिवत्कूपे चातुःसामुद्रिके ॥ पिण्डदानं कुरुष्व त्वं मम नाम्ना प्रयत्नतः ।

“ເມື່ອອາບນ້ໍາຕາມພິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງ ທີ່ບໍ່ນ້ໍາຊື່ ຈາຕຸຫສາມຸດຣິກະ ແລ້ວ ຈົ່ງຖວາຍພິນດະ (piṇḍa) ໃນນາມຂອງຂ້ອຍ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ”

Verse 28

नाहं यास्यामि मथुरां द्रव्याभावे कथंचन ॥ भक्षयस्व शरीरं मे ततस्तृप्तिमवाप्स्यसि ।

“ເມື່ອບໍ່ມີຊັບສິນ ຂ້ອຍຈະບໍ່ໄປມະຖຸຣາໂດຍວິທີໃດເລີຍ. ຈົ່ງກິນຮ່າງກາຍຂອງຂ້ອຍ; ແລ້ວເຈົ້າຈະໄດ້ຄວາມອິ່ມໃຈ”

Verse 29

प्रेत उवाच ॥ गृहे बहुधनं तेऽस्ति त्वं गच्छ मम सत्कुरु ॥ आस्ते धनमपर्याप्तं गच्छ त्वं मा विलम्बय ।

ເປຣດໄດ້ກ່າວວ່າ: “ໃນເຮືອນຂອງເຈົ້າມີຊັບສິນຫຼາຍ; ຈົ່ງໄປ ແລະເຮັດສິ່ງທີ່ຄວນເຮັດເພື່ອຂ້ອຍ. ເງິນມີພໍ—ຈົ່ງໄປ ຢ່າຊັກຊ້າ”

Verse 30

विभुरुवाच ॥ गृहे मम धनं नास्ति यत्त्वया समुदीरितम् ॥ गृहे शेषं मम धनं न चान्यत्तत्र विद्यते ॥

ວິພູກ່າວວ່າ: “ໃນເຮືອນຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີຊັບສິນດັ່ງທີ່ເຈົ້າໄດ້ກ່າວ. ສິ່ງໃດທີ່ເຫຼືອຢູ່ໃນເຮືອນນັ້ນແມ່ນຊັບສິນອັນດຽວຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ນອກນັ້ນບໍ່ມີຫຍັງອື່ນ”

Verse 31

पितृपैतामही कीर्तिरविक्रेया हि सा मया ॥ प्रेतः प्रहस्य सानन्दमिदं वचनमब्रवीत् ॥

“ກຽດສັກສີ ແລະ ຊື່ສຽງດີຂອງບິດາປູ່ຍ່າບັນພະບຸລຸດ—ແທ້ຈິງແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຄວນນຳໄປຂາຍ” ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ປເຣດໄດ້ຫົວເຮາະ ແລະ ເວົ້າຖ້ອຍຄຳນີ້ດ້ວຍຄວາມຍິນດີ

Verse 32

अस्ति चैव धनं प्रोक्तं यन्मया त्वद्गृहे विभो ॥ सुवर्णभारो गर्तस्थो गृहे तिष्ठति सञ्चितः ॥

“ແລະຊັບສິນນັ້ນມີຢູ່ແທ້ ດັ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວ ໂອ ວິພູ! ໃນເຮືອນຂອງເຈົ້າມີຄຳຄຳນ້ຳໜັກໜຶ່ງພາລະ ຝັງໄວ້ໃນຫຼຸມ ແລະ ເກັບສະສົມຢູ່ໃນເຮືອນ”

Verse 33

निवर्त गच्छ सन्तुष्टः सुहृदां प्रीतिवर्धनः ॥ एवं द्रक्ष्यामि ते मार्गं मथुरा येन गम्यते ॥

“ຈົ່ງຫັນກັບ; ຈົ່ງໄປດ້ວຍຄວາມພໍໃຈ. ຈົ່ງເປັນຜູ້ເພີ່ມພູນຄວາມຮັກໃຄ່ຂອງມິດສະຫາຍ. ເຊັ່ນນີ້ແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຊີ້ທາງໃຫ້ເຈົ້າ ທາງທີ່ໄປເຖິງມະຖຸຣາໄດ້”

Verse 34

सूता उवाच ॥ वणिग्घृष्टमना भूत्वा पुनर्वचनमब्रवीत् ॥ इमामवस्थां सम्प्राप्य कथं ज्ञानसमुद्भवः ॥

ສູຕາກ່າວວ່າ: ພໍ່ຄ້າເມື່ອຈິດໃຈກະວົນກະວາຍ ຈຶ່ງເວົ້າອີກວ່າ: “ເມື່ອມາເຖິງສະພາບນີ້ແລ້ວ ການເກີດຂຶ້ນຂອງຄວາມຮູ້ເກີດໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 35

ततः स कथयामास यद्वृत्तं हि पुरातनम् ॥ प्रतिष्ठाने पुरवरे विष्णोरायतनं महत् ॥

ຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ເລົ່າເລື່ອງເກົ່າແກ່ວ່າ ໃນເມືອງປຣະຕິດຖານອັນປະເສີດ ມີອາຍະຕະນະ (ສະຖານສັກສິດ) ອັນໃຫຍ່ຂອງພຣະວິສນຸ।

Verse 36

प्रभातसमये तत्र विष्णोरायतने शुभे ॥ ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्रास्तत्र समागताः ॥

ໃນຍາມຮຸ່ງອອກ ທີ່ນັ້ນ ໃນອາຍະຕະນະອັນເປັນມົງຄຸນຂອງພຣະວິສນຸ ພຣາຫມັນ ກະສັດຕຣິຍ ໄວສະຍະ ແລະ ຊູດຣະ ໄດ້ມາຊຸມນຸມພ້ອມກັນ।

Verse 37

तस्मिन्काले तु मित्रेण नीतोऽहं विष्णुमन्दिरम् । अत्यादरेण महता सन्तोष्य च पुनः पुनः ॥

ໃນເວລານັ້ນ ມິດສະຫາຍໄດ້ນຳຂ້ອຍໄປຫາວັດຂອງພຣະວິສນຸ; ແລະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງຍິ່ງ ລາວໄດ້ໃຫ້ກຽດ ແລະປະຄອງຂ້ອຍຊ້ຳໆ।

Verse 38

मित्रेण सह तत्रैव तस्य पार्श्वे व्यवस्थितः ॥ श्रुतो मया ततः कूपः पुण्योऽयं पापनाशनः ॥

ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ຂ້ອຍຢືນຢູ່ຂ້າງເຂົາພ້ອມກັບມິດ ແລ້ວໄດ້ຍິນວ່າ: “ບໍ່ນ້ຳນີ້ສັກສິດ; ມັນທຳລາຍບາບ”

Verse 39

समुद्राः किल तिष्ठन्ति चत्वारोऽत्र समागताः ॥ तस्य कूपस्य माहात्म्यं श्रुतं तत्र महत्फलम् ॥

“ແທ້ຈິງ ກ່າວກັນວ່າ ມະຫາສະໝຸດທັງສີ່ ມາຊຸມຮວມຢູ່ທີ່ນີ້. ທີ່ນັ້ນຂ້ອຍໄດ້ຍິນມະຫິມາຂອງບໍ່ນ້ຳນັ້ນ ຊຶ່ງຜົນບຸນຖືກກ່າວວ່າ ຍິ່ງໃຫຍ່ຫຼາຍ”

Verse 40

वाचकाय ततो दानं दत्तं सर्वैर्महाजनैः ॥ मित्रेण प्रेरितो दाने मया मौनं समाश्रितम्

ຕໍ່ມາ ບັນດາມະຫາຊົນທັງຫຼາຍໄດ້ຖວາຍທານແກ່ຜູ້ອ່ານສວດ. ແມ່ນແຕ່ມິດສະຫາຍຊັກຊວນໃຫ້ໃຫ້ທານ ຂ້ອຍກໍຍັງຢືນຢັນຄວາມງຽບ ແລະຢັ້ງໄວ້

Verse 41

मित्रेण च पुनः प्रोक्तं यथाशक्त्या प्रदीयताम् ॥ तदा मित्रमसङ्गेन दत्तो वै स्वर्णमाषकः

ແລະມິດສະຫາຍໄດ້ກ່າວອີກວ່າ “ຈົ່ງໃຫ້ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ” ແລ້ວມິດສະຫາຍກໍໃຫ້ດ້ວຍໃຈບໍ່ຍຶດຕິດ ເປັນເຫຼຽນຄຳນ້ອຍໜຶ່ງມາສະກະ

Verse 42

ततः कालेन महता गतो वैवस्वतक्षयम् ॥ वैवस्वतनियोगेन ततोऽहं पूर्वकर्मभिः

ຕໍ່ມາເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ຂ້ອຍໄດ້ໄປຮອດສຳນັກຂອງໄວວັສວະຕະ (ຍົມ). ຕາມຂໍ້ກຳນົດຂອງໄວວັສວະຕະ ແລະເນື່ອງຈາກກຳເກົ່າຂອງຂ້ອຍ ຂ້ອຍຈຶ່ງປະສົບສະພາບທີ່ຖືກຈັດສັນ

Verse 43

प्रेतत्वं समनुप्राप्तो दुस्तरं दुर्गमं महत् ॥ न दत्तं न हुतं चापि तीर्थं नैवावगाहितम्

ຂ້ອຍໄດ້ຕົກຢູ່ໃນສະພາບເປັນເປຣຕະ—ຂ້າມພົ້ນຍາກ ຫຼຸດພົ້ນຍາກ ແລະຮ້າຍແຮງຫຼາຍ. ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍໃຫ້ທານ ບໍ່ເຄີຍຖວາຍຮູຕະ/ໂຮມ ແລະບໍ່ເຄີຍອາບນ້ຳໃນທີຣຖະ

Verse 44

न तर्पितास्तु पितरः प्राप्तोऽहं प्रेततां ततः ॥ इत्येत्कथितं सर्वं यन्मां त्वं परिपृच्छसि

ແລະຂ້ອຍກໍບໍ່ໄດ້ເຮັດຕັຣປະນະ (tarpaṇa) ໃຫ້ບັນພະບຸລຸດໄດ້ອິ່ມໃຈ; ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍຈຶ່ງເຖິງສະພາບເປັນເປຣຕະ. ດັ່ງນີ້ ຂ້ອຍໄດ້ເລົ່າທຸກຢ່າງຕາມທີ່ເຈົ້າຖາມ

Verse 45

गच्छ त्वं सम्मुखस्तत्र यत्र सा मथुरा पुरी ॥ प्रेतस्य वचनं श्रुत्वा विभुर्वचनमब्रवीत्

“ເຈົ້າຈົ່ງໄປ—ໄປຕົງໄປຫາບ່ອນທີ່ນະຄອນມະຖຸຣາຢູ່” ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງເປຣຕາ ຜູ້ມີ຤ິດທານຸພາບຈຶ່ງກ່າວຕອບ।

Verse 46

प्रेत उवाच ॥ कथितं हि मया पूर्वं यद्वृत्तं हि पुरातनम् ॥ वाचकाय तु यद्दत्तं सुवर्णस्य च माषकम्

ເປຣຕາກ່າວວ່າ: “ຂ້າໄດ້ເລົ່າໄວ້ແຕ່ກ່ອນແລ້ວເຖິງເລື່ອງເກົ່າແກ່ທີ່ເກີດຂຶ້ນ—ຄືການໃຫ້ມາສະກະຄໍາໜຶ່ງແກ່ຜູ້ສາທະຍາຍ”

Verse 47

तद्दानस्य प्रभावेण नित्यं तृप्तोऽस्मि वै विभो ॥ अकामेन मया दत्तं तस्येदं कर्मणः फलम्

“ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງທານນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີອຳນາດ, ຂ້າເປັນຜູ້ອິ່ມໃຈຢູ່ເປັນນິດ. ຂ້າໃຫ້ໂດຍບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາ; ນີ້ແມ່ນຜົນແຫ່ງກຳນັ້ນ”

Verse 48

प्रेतभावं गतस्यापि न मे ज्ञानस्य विभ्रमः ॥ ततश्च स वणिक्श्रेष्ठ आगत्य मथुरां पुरीम्

“ແມ່ນແຕ່ຂ້າເຂົ້າສູ່ສະພາບເປັນເປຣຕາ ຄວາມຮູ້ຂອງຂ້າກໍບໍ່ຟຸ້ງຊ່ານຫຼືສັບສົນ” ແລ້ວພໍ່ຄ້າຜູ້ຍິ່ງນັ້ນກໍມາຮອດນະຄອນມະຖຸຣາ (ແລະໄປຕໍ່)

Verse 49

कृतं तेन च तत्सर्वं यथा प्रेतेन भाषितम् ॥ प्रेतोऽसौ तेन कृत्येन मुक्तिं प्राप्य दिवं गतः

ລາວໄດ້ເຮັດທຸກຢ່າງທັງໝົດຕາມທີ່ເປຣຕາໄດ້ກ່າວໄວ້. ດ້ວຍກຳນັ້ນ ເປຣຕາຜູ້ນັ້ນໄດ້ຮັບຄວາມຫຼຸດພົ້ນ ແລະໄປສູ່ແດນສະຫວັນ

Verse 50

तीर्थे चैव गृहे वापि देवस्थानेऽपि चत्वरे ॥ यत्र तत्र मृता देवि मुक्तिं यान्ति न चान्यथा ॥

ບໍ່ວ່າຢູ່ທີ່ທີຣຖະ (ສະຖານທີ່ສັກສິດ), ຫຼືໃນເຮືອນ, ຫຼືໃນບໍລິເວນເທວະສະຖານ, ຫຼືທີ່ລານສາທາລະນະ—ບ່ອນໃດກໍຕາມ, ໂອ ເທວີ, ຖ້າຕາຍຢູ່ນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ບັນລຸໂມກຩະ; ບໍ່ມີຢ່າງອື່ນ.

Verse 51

अन्यत्र हि कृतं पापं तीर्थमासाद्य गच्छति ॥ तीर्थे तु यत्कृतं पापं वज्रलेपो भविष्यति ॥

ບາບທີ່ເຮັດໃນບ່ອນອື່ນ ເມື່ອໄປຮອດທີຣຖະກໍຈາກໄປ; ແຕ່ບາບທີ່ເຮັດໃນທີຣຖະ ກັບເປັນດັ່ງ ‘ວັຊຣະ-ເລປ’ ຄືຊັ້ນເຄືອບແຂງດັ່ງເພັດ ຕິດແນ່ນຫນາ.

Verse 52

मथुरायां कृतं पापं तत्रैव च विनश्यति ॥ एषा पुरी महापुण्या यस्यां पापं न विद्यते ॥

ບາບທີ່ເຮັດໃນມະຖຸຣາ ຍ່ອມພິນາດຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ. ເມືອງນີ້ເປັນນະຄອນມະຫາບຸນ ທີ່ກ່າວກັນວ່າ ບາບບໍ່ອາດຄົງຢູ່ໄດ້.

Verse 53

कृतघ्नश्च सुरापश्च चौरॊ भग्नव्रतस्तथा ॥ मथुरां प्राप्य मनुजो मुच्यते सर्वकिल्बिषैः ॥

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ອະກະຕັນຍູ, ຜູ້ດື່ມຂອງມຶນເມົາ, ໂຈນ, ແລະຜູ້ຜິດພຣະຕະ—ເມື່ອໄປຮອດມະຖຸຣາ ບຸກຄົນນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກກິລະບິສະ (ມົນທິນ) ທັງປວງ.

Verse 54

परदाररता ये च ये नरा अजितेन्द्रियाः ॥ मथुरावासिनः सर्वे ते देवा नरविग्रहाः ॥

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຊາຍທີ່ຫຼົງໃນພັນລະຍາຂອງຜູ້ອື່ນ ແລະຜູ້ທີ່ບໍ່ອາດຊະນະອິນທຣີຍ໌—ຜູ້ອາໄສຢູ່ມະຖຸຣາທັງໝົດ ຖືກເວົ້າວ່າເປັນເທວະຜູ້ມີຮູບມະນຸດ.

Verse 55

बलिभिक्षाप्रदातारस्ते मृताः क्रोधवर्जिताः ॥ तीर्थस्नानरता ये च देवास्ते नरमूर्तयः ॥

ຜູ້ໃດຖວາຍບະລິ ແລະໃຫ້ທານ, ຜູ້ໃດຕາຍໂດຍປາສຈາກຄວາມໂກດ, ແລະຜູ້ໃດມຸ່ງໝັ້ນໃນການອາບນ້ຳທີ່ຕີຣຖະ—ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຖືກກ່າວວ່າເປັນເທວະຜູ້ມີຮ່າງກາຍເປັນມະນຸດ।

Verse 56

यदन्येषां सहस्रेण ब्राह्मणानां महात्मनाम् ॥ एकेन पूजितेन स्यान्माथुरेणाखिलं हि तत् ॥

ຜົນໃດທີ່ຈະສຳເລັດໄດ້ໂດຍການບູຊາພຣາຫມະນະມະຫາອາດມານັບພັນໃນທີ່ອື່ນ—ທັງໝົດນັ້ນກ່າວວ່າສຳເລັດໄດ້ໂດຍການບູຊາຊາວມະຖຸຣາພຽງຄົນດຽວ।

Verse 57

अनृग्वै माथुरो यत्र चतुर्वेदस्तथापरः ॥ न च वेदैश्चतुर्भिः स्यान्माथुरेण समः क्वचित् ॥

ໃນທີ່ນີ້ ຊາວມະຖຸຣາບໍ່ແມ່ນແຕ່ ‘ຜູ້ບໍ່ຢູ່ຝ່າຍຣິກເວດ’ ເທົ່ານັ້ນ; ອີກຄົນໜຶ່ງອາດເປັນຜູ້ຮູ້ຈະຕຸຣເວດດ້ວຍ. ແຕ່ກໍບໍ່ມີທີ່ໃດທີ່ຈະເທົ່າທຽມກັບຊາວມະຖຸຣາ ແມ່ນແຕ່ມີຈະຕຸຣເວດກໍຕາມ।

Verse 58

भवन्ति सर्वतीर्थानि पुण्यान्यायतनानि च ॥ मङ्गलानि च सर्वाणि यत्र तिष्ठन्ति माथुराः ॥

ບ່ອນໃດທີ່ຊາວມະຖຸຣາພຳນັກຢູ່ ບ່ອນນັ້ນກ່າວວ່າມີຕີຣຖະທັງປວງ, ສະຖານທີ່ບຸນອັນບໍລິສຸດທັງປວງ, ແລະມົງຄຸນທັງຫມົດສະຖິດຢູ່।

Verse 59

चतुर्वेदं परित्यज्य माथुरं पूजयेत्सदा ॥ सिद्धा भूतगणाः सर्वे ये च देवगणा भुवि ॥

ແມ່ນແຕ່ວາງຈະຕຸຣເວດໄວ້ກ່ອນ ກໍຄວນບູຊາຊາວມະຖຸຣາຢູ່ເສມອ; ເພາະວ່າສິດທະທັງປວງ, ໝູ່ພູດ ແລະໝູ່ເທວະໃນໂລກນີ້ ຖືກກ່າວວ່າກ່ຽວພັນກັບເຂົາເຈົ້າ।

Verse 60

मथुरावासिनो लोकान्पश्यन्ति च चतुर्भुजान् ॥ मथुरायां ये वसन्ति विष्णुरूपा हि ते नराः

ຊາວເມືອງມະຖຸຣາຜູ້ອາໄສຢູ່ ຍ່ອມເຫັນຮູບອັນສັກສິດຜູ້ມີສີ່ແຂນ. ແທ້ຈິງ ຜູ້ຊາຍທີ່ພັກອາໄສໃນມະຖຸຣາ ຖືກກ່າວວ່າເປັນຮູບແຫ່ງພຣະວິດສະນຸ.

Verse 61

ज्ञानिनस्तान्हि पश्यन्ति अज्ञानाः पश्यन्ति तान्न च

ຜູ້ມີປັນຍາຍ່ອມເຫັນເຂົາແນ່ນອນ; ຜູ້ບໍ່ຮູ້ຍ່ອມບໍ່ເຫັນເຂົາເລີຍ.

Verse 62

एतत्ते कथितं भूमे माहात्म्यं मथुराभवम् ॥ चतुःसामुद्रिके कूपे पिण्डदाने परां गतिम्

ໂອ ແມ່ພື້ນດິນ, ຄວາມມະຫາສັກສິດທີ່ເກີດຈາກມະຖຸຣາ ໄດ້ຖືກບອກແກ່ເຈົ້າແລ້ວ—ນັ່ນຄື ການໄດ້ຮັບຄະຕິອັນສູງສຸດ ອັນເນື່ອງດ້ວຍການຖວາຍປິນດາ (piṇḍa) ທີ່ບໍ່ນ້ຳຊື່ ຈະຕຸຫສາມຸດຣິກ (Catuḥsāmudrika).

Verse 63

त्यक्त्वा जगाम निधनं प्रेतत्वं समुपागतः ॥ निरुदकेषु देशेषु विच्छायेषु वनेषु च

ເມື່ອລະກາຍໄປພົບຄວາມຕາຍ ເຂົາກໍເຖິງສະພາບເປັນເປຣຕ (preta). ເຂົາເດີນຫຼົງໃນຖິ່ນທີ່ບໍ່ມີນ້ຳ ແລະໃນປ່າທີ່ບໍ່ມີຮົ່ມເງົາດ້ວຍ.

Verse 64

कुटुम्बभरणार्थाय सम्प्राप्तो दुर्गमाटवीम् ॥ वृद्धः पिता मम गृहे माता पत्नी पतिव्रता

ເພື່ອຫາລ້ຽງຄອບຄົວ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງມາຮອດປ່າອັນທຸກທົນຍາກຈະຜ່ານ. ທີ່ເຮືອນຂ້າພະເຈົ້າມີພໍ່ເຖົ້າ, ແມ່, ແລະເມຍຜູ້ຮັກສາພຣະຕິວຣະຕາ (pativratā) ຢ່າງສັດຊື່.

Verse 65

स्नानस्य च फलं देहि ततो गच्छ यथासुखम् ॥ प्रेतवाक्यं ततः श्रुत्वा विभुर्वचनमब्रवीत्

“ຂໍໃຫ້ທ່ານມອບຜົນບຸນແຫ່ງການອາບນ້ຳຂອງທ່ານໃຫ້ແກ່ຂ້າ; ແລ້ວທ່ານຈົ່ງໄປຕາມສະບາຍ” ເມື່ອໄດ້ຍິນວາຈາຂອງເປຣຕາ ຜູ້ມີອຳນາດຈຶ່ງກ່າວຕອບ

Verse 66

वाचकस्तत्र पठति कथां पौराणिकीं शुभाम् ॥ मम मित्रं च तत्रैव नित्यकालं च गच्छति

ທີ່ນັ້ນມີຜູ້ສວດອ່ານເລື່ອງລາວປຸຣານະອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະມິດຂອງຂ້າກໍໄປທີ່ນັ້ນເປັນນິດ ທຸກເວລາ

Verse 67

कथं धारयसॆ प्राणान्वृक्षमूलं समाश्रितः

ເມື່ອອາໄສຢູ່ທີ່ໂຄນຕົ້ນໄມ້ ທ່ານຮັກສາລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດໄວ້ໄດ້ແນວໃດ?

Verse 68

तिष्ठेद्युगसहस्रं तु पादेनैकेन यः पुमान् ॥ तस्याधिकं भवेत्पुण्यं मथुरायां निवासिनः

ແມ່ນແຕ່ຊາຍຜູ້ໃດຢືນດ້ວຍຕີນຂ້າງດຽວຕະຫຼອດພັນຍຸກ ບຸນຂອງເຂົາກໍຍັງນ້ອຍກວ່າບຸນຂອງຜູ້ພຳນັກຢູ່ມະຖຸຣາ