Adhyaya 169: The Greatness of Mathurā: The Ardhacandra Sacred Bathing Rite and the Procedure for the Yajñopavīta Observance

Verse 1

श्रीवराह उवाच ॥ मथुरायाः परं क्षेत्रं त्रैलोक्ये न च विद्यते ॥ तस्यां वसाम्यहं देवि मथुरायां च सर्वदा ॥

ພຣະສີວະຣາຫະຕັດວ່າ: ໃນໄຕໂລກບໍ່ມີເຂດສັກສິດໃດສູງກວ່າມະຖຸຣາ. ໂອ ເທວີ, ຂ້າພະອົງສະຖິດຢູ່ມະຖຸຣາເສມອ.

Verse 2

सर्वेषामेव तीर्थानां मथुरा च परं महत् ॥ कृष्णेन क्रीडितं तत्र तच्छुद्धं हि पदे पदे ॥

ໃນບັນດາທີຣະຖະທັງປວງ ມະຖຸຣາເປັນທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ຫຼາຍ. ທີ່ນັ້ນເປັນບ່ອນທີ່ພຣະກຣິດສະນະປະກອບລີລາ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຖືວ່າບໍລິສຸດທຸກຍ່າງກ້າວ.

Verse 3

चक्रस्थितं हि तत्सर्वं कृष्णस्यैव पदेन तु ॥ तत्र मध्यं तु तत्स्थानमर्द्धचन्द्रे प्रतिष्ठितम् ॥

ດິນແດນສັກສິດທັງໝົດນັ້ນຕັ້ງຢູ່ດັ່ງ ‘ລໍ້’ ໂດຍມີຮອຍພຣະບາດຂອງພຣະກຣິດສະນະເປັນເຄື່ອງໝາຍ. ແລະພາຍໃນນັ້ນ ຈຸດກາງຖືກສະຖາປະນາໃນຮູບ ‘ຈັນທຣາຄຶ່ງ’។

Verse 4

तत्रैव वासिनो लोका मुक्तिं यान्ति न संशयः ॥ कृष्णस्य दक्षिणा कोटिरुत्तरा कोटिमध्यतः ॥

ຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ຈະບັນລຸໂມກສະ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. (ແດນນີ້) ຖືກພັນລະນາໂດຍ ‘ຂອບ’ ທາງໃຕ້ ແລະ ‘ຂອບ’ ທາງເໜືອຂອງພຣະກຣິດສະນະ ພ້ອມສ່ວນກາງລະຫວ່າງຂອບທັງສອງ.

Verse 5

तस्माद्धि मरणं चात्र द्वे कोटी सर्वकर्मसु ॥ अर्द्धचन्द्रे तु यः स्नानं करोति नियताशनः ॥

ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ການຕາຍຢູ່ນີ້ກໍຖືກກ່າວວ່າໃຫ້ຜົນບຸນເປັນສອງເທົ່າໃນພິທີກຳທັງປວງ. ແລະຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນເຂດ ‘ຈັນທຣາຄຶ່ງ’ ໂດຍຮັກສາວິໄນອາຫານຢ່າງເຂັ້ມງວດ…

Verse 6

तेन वै चाक्षया लोकाः प्राप्ताश्चैव न संशयः ॥ दक्षिणस्यां समारभ्य उत्तरस्यां समापयेत् ॥ यज्ञोपवीतमात्रेण त्रायन्ते च कुलं बहु ॥

ໂດຍ (ການປະຕິບັດ) ນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ບັນລຸໂລກອັນບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ເລີ່ມຈາກທາງໃຕ້ ແລ້ວສິ້ນສຸດທີ່ທາງເໜືອ. ແມ່ນແຕ່ “ມາດຕາ” ຂອງຍັຊໂຍປະວີຕະ (ສາຍສັກສິດ) ກໍກ່າວວ່າ ປົກປ້ອງ/ຊ່ວຍພົ້ນຄົນໃນວົງຕະກູນໄດ້ຫຼາຍ.

Verse 7

पृथिव्युवाच ॥ यज्ञोपवीत मात्राया विधानं कीदृशं प्रभो ॥

ພຣະນາງປຣິຖະວີ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ວິທີການ (ວິທານ) ສໍາລັບ ‘ມາດຕາພຽງຢ່າງ’ ຂອງຍັຊໂຍປະວີຕະ (ຍັຊໂຍປະວີຕະ-ມາຕຣາ) ເປັນແນວໃດ?”

Verse 8

तयोर्मध्ये स्थितो देव आकारात्सोमचक्रता ॥ तौ देवौ क्षेत्रफलदौ स्नानदानादिकर्मणि ॥

ລະຫວ່າງສອງ (ຈຸດ) ນັ້ນ ມີເທວະສະຖິດຢູ່ໃນຮູບ “ວົງລໍ້ໂສມະ”. ເທວະທັງສອງປະທານຜົນແຫ່ງເຂດສັກສິດ ໃນການກະທໍາເຊັ່ນ ການອາບນ້ໍາຊໍາລະ, ການໃຫ້ທານ, ແລະພິທີກຳອື່ນໆ.

Verse 9

यथामानं हि कर्तव्यं तत्सर्वं वक्तुमर्हसि ॥ श्रीवराह उवाच ॥ यज्ञोपवीतस्य विधिं शृणुष्व वरवर्णिनि ॥

ຕາມມາດຕາທີ່ຖືກຕ້ອງ ສິ່ງໃດທີ່ຕ້ອງເຮັດ ທ່ານຄວນກ່າວອະທິບາຍໃຫ້ຄົບຖ້ວນ. ພຣະສຣີວະຣາຫາ ກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງເຖີດ ນາງຜູ້ມີຜິວພັນງາມ, ວິທີແຫ່ງຍັຊໂຍປະວີຕະ.”

Verse 10

मनुजा येन विधिना मुक्तिं यान्ति न संशयः ॥ अनेन विधिना चैव उत्तरस्यां समापयेत् ॥ गृहान्निःसृत्य मौनेन यावत्स्नानं समाचरेत् ॥

ດ້ວຍວິທີການທີ່ມະນຸດບັນລຸໂມກສະ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ດ້ວຍວິທີນີ້ເອງ ຄວນສິ້ນສຸດທີ່ທາງເໜືອ. ອອກຈາກເຮືອນແລ້ວ ຈົ່ງຮັກສາຄວາມສງົບງຽບ ຈົນກວ່າຈະປະຕິບັດວັດຖຸການອາບນ້ໍາໃຫ້ສໍາເລັດ.

Verse 11

पूजां कृष्णस्य कृत्वा वै ततो ब्रूयाद्वसुन्धरे ॥ स्नाने समाप्ते विधिवद्देवदेवस्य चैव हि ॥

ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາພຣະກຣິດສະນະແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນກ່າວຖ້ອຍຄໍາຕໍ່ທ່ານ ໂອ ວະສຸນທະຣາ. ແລະເມື່ອພິທີອາບນ້ໍາສັກສິດສໍາເລັດຕາມວິທີ ກໍຄວນດໍາເນີນຕໍ່ຕາມກົດລະບຽບສໍາລັບເທວະແຫ່ງເທວະທັງປວງດ້ວຍ

Verse 12

कृष्णस्य कृत्वा तु मखं स्नानादीनि यथाक्रमम् ॥ गां वै पयस्विनीं दत्त्वा हिरण्यं वसु चैव हि ॥

ແລະເມື່ອໄດ້ປະກອບມະຂະ (ຍັດຍະ) ແດ່ພຣະກຣິດສະນະ ພ້ອມທັງພິທີອາບນ້ໍາ ແລະກິດອື່ນໆ ຕາມລໍາດັບ ຄວນຖວາຍທານໂຄໃຫ້ນ້ໍານົມ ແລະຖວາຍທອງຄໍາກັບຊັບສິນດ້ວຍແທ້

Verse 13

ब्राह्मणान्भोजयेत्पश्चाद्विधिरेष उदाहृतः ॥ तथा शयनमुद्दिश्य एवमेवं तु कारयेत् ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນຈັດອາຫານເລີ້ຍງພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ—ນີ້ແມ່ນວິທີການທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້. ແລະໃນທໍານອງດຽວກັນ ພິທີທີ່ກ່ຽວກັບ ‘ຊະຍະນ’ (ການນອນ/ພັກຜ່ອນ) ກໍຄວນໃຫ້ປະຕິບັດຕາມແນວນີ້

Verse 14

न तस्य पुनरावृत्तिर्मम लोके महीयते ॥ अर्द्धचन्द्रे मृता देवि मम लोकं व्रजन्ति ते ॥

ສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ ບໍ່ມີການກັບຄືນອີກ; ໃນໂລກຂອງເຮົາ ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຮັບການເຄົາລົບຍົກຍ້ອງ. ໂອ ເທວີ, ຜູ້ໃດຕາຍໃນອັດທະຈັນທຣາ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄປສູ່ດາມຂອງເຮົາ

Verse 15

अन्यत्र तु मृता ये च अर्धचन्द्रकृतक्रियाः ॥ तेऽपि स्वर्गं गमिष्यन्ति दाहादिकरणैर्युताः ॥

ແຕ່ຜູ້ທີ່ຕາຍຢູ່ບ່ອນອື່ນ ແລະຜູ້ທີ່ໄດ້ປະກອບພິທີອັດທະຈັນທຣາໃຫ້—ພວກເຂົາກໍຈະໄປສູ່ສະຫວັນເຊັ່ນກັນ ຖ້າມີການປະຕິບັດກຳເລີ່ມດ້ວຍການເຜົາສົບ ແລະພິທີທີ່ກ່ຽວຂ້ອງອື່ນໆ ຄົບຖ້ວນ

Verse 16

यावदस्थीन्यर्द्धचन्द्रं यस्य तिष्ठन्ति देहिनः ॥ तावत्सुपुण्यकर्त्ता च स्वर्गलोके महीयते ॥

ຕາມເວລາທີ່ກະດູກຂອງຜູ້ມີກາຍຍັງຄົງຢູ່ທີ່ ອັດທະຈັນທຣາ ນານເທົ່າໃດ ນານເທົ່ານັ້ນເຂົາຖືກຍົກຍ້ອງໃນສະຫວັນໂລກວ່າເປັນຜູ້ກະທຳບຸນຍິ່ງໃຫຍ່។

Verse 17

अर्द्धचन्द्रे विशेषोऽस्ति तीर्थे विश्रान्तिसंज्ञके ॥ दाहादिकरणे तत्र गर्दभोऽपि चतुर्भुजः ॥

ທີ່ ອັດທະຈັນທຣາ ມີຄວາມພິເສດຢ່າງຍິ່ງ ຢູ່ຕີຣຖະທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ວິສຣານຕິ’। ໃນການເຮັດພິທີເຜົາສົບແລະສັງສະການອື່ນໆ ທີ່ນັ້ນ ແມ່ນກ່າວກັນວ່າ ແມ່ນແຕ່ລາກໍກາຍເປັນຜູ້ມີສີ່ແຂນ।

Verse 18

गर्त्तेश्वरोऽथ भूतेशो द्वे कोटी तु वसुन्धरे ॥ मध्ये सदैव तिष्ठामि न त्यजामि कदाचन ॥

ໃນນາມ ‘ກັດເຕສະວະຣະ’ ແລະ ‘ພູເຕສະ’ ໂອ ວະສຸນທະຣາ ມີສອງໂກຕິຢູ່ເທິງພື້ນດິນ। ໃນກາງຂອງທັງສອງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າສະຖິດຢູ່ເສມອ; ບໍ່ເຄີຍລະທິ້ງສະຖານທີ່ນີ້ໃນເວລາໃດໆ।

Verse 19

शृणु देवि यथावृत्तं गरुडस्य महात्मनः ॥ मथुरामागतो योऽसौ कृष्णदर्शनकाङ्क्षया ॥ मथुरायां स्थितं देवं भिन्नरूपं न पश्यति ॥

ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ເທວີ ເລື່ອງທີ່ເກີດຂຶ້ນແກ່ຄຣຸດຜູ້ມີມະຫາອາດມັນ। ລາວມາຮອດມະຖຸຣາ ເພາະປາຖະໜາຈະໄດ້ດາຣະຊະນະຂອງພຣະກຣິສນະ; ແຕ່ແມ່ນວ່າເທວະຢູ່ໃນມະຖຸຣາ ລາວກໍບໍ່ເຫັນ ເນື່ອງຈາກພຣະອົງຢູ່ໃນຮູບອື່ນ।

Verse 20

तदा गतोऽसौ वसुधे देवस्याग्रे विहङ्गमः ॥ कृष्णस्य दर्शनार्थाय दिव्यं स्तोत्रमुदीरयन् ॥

ໃນເວລານັ້ນ ໂອ ແຜ່ນດິນ ນົກນັ້ນ (ຄຣຸດ) ໄດ້ໄປຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເທວະ; ແລະເພື່ອໄດ້ເຫັນພຣະກຣິສນະ ລາວໄດ້ຂັບຂານສະໂຕຕຣະອັນທິບພະຍະ।

Verse 21

गरुड उवाच ॥ विश्वरूप जयादित्य जय विष्णो जयाच्युत ॥ जय केशव ईशान जय कृष्ण नमोऽस्तु ते ॥

ກະຣຸດກ່າວວ່າ: “ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ໂອ ຜູ້ມີຮູບແຫ່ງສາກົນ; ຊະນະ ໂອ ຊະນະອາທິດຍະ; ຊະນະ ໂອ ວິສນຸ; ຊະນະ ໂອ ອະຈຸຕ. ຊະນະ ໂອ ເກສະວ; ໂອ ອີຊານ ຊະນະ; ຊະນະ ໂອ ກຣິສນະ—ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມບູຊາພຣະອົງ.”

Verse 22

जय मूर्त जयाचिन्त्य जय लोकविभूषण ॥ इत्येवं संस्तुतो देवो गरुडेन महात्मना ॥

“ຊະນະ ໂອ ຜູ້ມີຮູບ; ຊະນະ ໂອ ຜູ້ບໍ່ອາດຄິດເຖິງ; ຊະນະ ໂອ ເຄື່ອງປະດັບແຫ່ງໂລກທັງປວງ।” ດັ່ງນີ້ ພຣະເທວະຖືກກະຣຸດຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ສັນລະເສີນໃນທຳນອງນີ້।

Verse 23

गरुडस्य पुरस्तत्र स्थितो देवः शरीरवान् ॥ सान्त्वयामास गरुडं प्रीतिपूर्वमुवाच ह ॥

ທີ່ນັ້ນ ຕໍ່ໜ້າກະຣຸດ ພຣະເທວະຢືນຢູ່ໃນຮູບກາຍມີສາລະ. ພຣະອົງໄດ້ປອບໂຍນກະຣຸດ ແລະຕັດດ້ວຍຄວາມເມດຕາດັ່ງນີ້।

Verse 24

किं कुर्यात् स्तोत्रमेतन्मे किं वा तव चिकीर्षितम् ॥ मथुरागमकृत्ये ते सर्वं ब्रूहि ममाग्रतः ॥

“ບົດສັນລະເສີນນີ້ຕໍ່ເຮົາ ມີເປົ້າໝາຍອັນໃດ? ຫຼືເຈົ້າປະສົງຈະເຮັດສິ່ງໃດ? ກ່ຽວກັບພາລະກິດທີ່ເຈົ້າຈະໄປມະຖຸຣາ—ຈົ່ງບອກທັງໝົດຕໍ່ໜ້າເຮົາ।”

Verse 25

गरुड उवाच ॥ मथुरामागतश्चाहं तव दर्शनकाङ्क्षया ॥ आगते तु मया देव न दृष्टं तव रूपकम् ॥

ກະຣຸດກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າມາຮອດມະຖຸຣາ ເພາະປາຖະໜາຈະໄດ້ດາຣະຊະນະຂອງພຣະອົງ. ແຕ່ໂອ ເທວະ ເຖິງຂ້າພະເຈົ້າຈະມາຮອດແລ້ວ ກໍຍັງບໍ່ໄດ້ເຫັນພຣະຮູບຂອງພຣະອົງ。”

Verse 26

माथुरैरेव लोकैस्तु समं दृष्टं हि रूपकम् ॥ एकीभूतमहं सर्वं दृष्ट्वा मां मोह आविशत् ॥

ແຕ່ຊາວເມືອງມະຖຸຣາກໍໄດ້ເຫັນຮູບນັ້ນອັນດຽວກັນໂດຍເທົ່າທຽມ. ເມື່ອເຫັນທຸກສິ່ງປານດັ່ງລວມເປັນໜຶ່ງ ຄວາມຫຼົງ (ໂມຫະ) ກໍເຂົ້າຄອບງຳຂ້ອຍ.

Verse 27

तस्मात् स्तुतिस्तु देवेश कृतानुग्रहकाम्यया ॥ गरुडस्य वचः श्रुत्वा प्रहस्य मधुसूदनः ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ເທເວດສະວະຣະ ຈອມແຫ່ງເທວະທັງປວງ ບົດສັນລະເສີນນີ້ໄດ້ຖວາຍເພື່ອປາດຖະໜາຮັບພຣະອະນຸເຄາະ. ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງຄຣຸດ ມະທຸສູດນະກໍຍິ້ມ.

Verse 28

ये पापास्ते न पश्यन्ति मद्रूपा माथुरा द्विजाः ॥ एवमुक्त्वा ततः कृष्णस्तत्रैवान्तरधीयत ॥

ໂອ ພຣາຫມັນແຫ່ງມະຖຸຣາ ຜູ້ຕົກຕ່ຳດ້ວຍບາບຍ່ອມບໍ່ເຫັນຮູບຂອງເຮົາ. ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພຣະກຣິດສະນະກໍອັນຕະທານໄປທີ່ນັ້ນເອງ.

Verse 29

गरुडोऽपि ततः स्थानाद्गतो देवि यथासुखम् ॥ एतत्ते कथितं देवि माथुराणां तु रूपकम् ॥

ຕໍ່ມາ ໂອ ເທວີ ຄຣຸດກໍອອກຈາກສະຖານນັ້ນໄປຕາມສະບາຍດັ່ງໃຈ. ໂອ ເທວີ ນີ້ແມ່ນເລື່ອງທີ່ໄດ້ເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງ ກ່ຽວກັບ “ຮູບ/ການປາກົດ” ອັນເນື່ອງກັບຊາວມະຖຸຣາ.

Verse 30

येषां पूजितमात्रेण तुष्टोऽहं चैव सर्वदा ॥ मथुरायां मृता ये च मुक्तिं यान्ति न चान्यथा ॥

ຜູ້ໃດທີ່ພຽງແຕ່ບູຊາກໍເຮັດໃຫ້ເຮົາພໍໃຈເສມອ ແລະຜູ້ໃດທີ່ຕາຍໃນມະຖຸຣາ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ບັນລຸໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ) ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍທາງອື່ນ.

Verse 31

अपि कीटः पतङ्गो वा तिर्यग्योनिगतोऽपि वा ॥ चतुर्भुजास्तु ते सर्वे भवन्तीति विनिश्चितम् ॥

ແມ່ນແຕ່ເປັນໜອນ ຫຼື ແມງໄມ້ ຫຼືແມ່ນແຕ່ໄດ້ເຂົ້າໄປເກີດໃນກຳເນີດສັດ (ຕິຣະຍັກໂຍນິ) ກໍຖືກກຳນົດໄວ້ແນ່ນອນວ່າ ສັດທັງປວງນັ້ນຈະກາຍເປັນຜູ້ມີສີ່ພະຫັດ।

Verse 32

यः पश्येत्पद्मनाभं तु द्वादश्यामाश्विनस्य तु ॥ एकदेहधरौ देवौ शिवकेशवरूपिणौ ॥

ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນພັດມະນາພະ ໃນວັນທວາທະສີ ແຫ່ງເດືອນອາສວິນ—ເທວະສອງພະອົງນັ້ນ ຄື ພຣະສິວະ ແລະ ພຣະເກສະວະ ດຳລົງຢູ່ໃນກາຍດຽວ ແລະ ຮູບດຽວກັນ।

Verse 33

एकादश्यां चोपवासी कृतशौचः समाहितः ॥ कालिन्द्यां तु नरः स्नातो मुच्यते योनिसङ्कटात् ॥

ໃນວັນເອກາທະສີ ຖືອຸປະວາສ ຊຳລະກາຍໃຈໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະ ຕັ້ງຈິດໃຫ້ໝັ້ນ—ເມື່ອມະນຸດອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳກາລິນດີ ຍ່ອມພົ້ນຈາກຄວາມຄັບແຄ້ນແຫ່ງການເກີດຈຳກັດໃນຍົນິທັງຫຼາຍ।

Verse 34

चैत्रस्य शुक्लद्वादश्यामुपोष्य स्नानमाचरेत् ॥ चिन्ताविष्णुं समभ्यर्च्य कृत्वा वै जागरं निशि ॥

ໃນວັນທວາທະສີ ຂ້າງຂຶ້ນ ແຫ່ງເດືອນໄຈຕຣະ ເມື່ອຖືອຸປະວາສແລ້ວ ພຶງອາບນ້ຳ; ໄດ້ບູຊາຈິນຕາວິສນຸຕາມພິທີແລ້ວ ພຶງທຳຊາກະຣະ ຄື ຕື່ນເຝົ້າຕະຫຼອດຄືນ।

Verse 35

यः करोति स मुच्येत नात्र कार्या विचारणा ॥ एकानंशां ततो देवीं यशोदां देवकीं तथा ॥

ຜູ້ໃດປະຕິບັດກໍພົ້ນທຸກ—ໃນນີ້ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງພິຈາລະນາ. ຈາກນັ້ນພຶງນ້ອມລະລຶກ/ສັກກາລະແດ່ເທວີເອການັມຊາ ແລະ ເຊັ່ນດຽວກັນແດ່ຢະໂສດາ ແລະ ເທວະກີ।

Verse 36

महाविद्येश्वरीं देवी मुच्यते ब्रह्महत्यया ॥ या धारा धर्मराजस्य मथुरायाश्च पश्चिमे ॥

ຜູ້ໃດນົບນ້ອມເຂົ້າຫາເທວີ ມະຫາວິທເຍສະວະຣີ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບໃຫຍ່ ພຣະຫມະຫັດຕະຍາ (ຂ້າພຣາຫມັນ) ແລະມີສາຍນ້ຳທີ່ກ່ຽວກັບທັມມະຣາຊາ ຢູ່ທາງຕາເວັນຕົກຂອງມະຖຸຣາ

Verse 37

विश्रान्तिसंज्ञकं दृष्ट्वा दीर्घविष्णुं च केशवम् ॥ सर्वेषां दर्शनं पुण्यं पूजनात्तु फलं भवेत् ॥

ເມື່ອໄດ້ເຫັນສະຖານທີ່ຊື່ “ວິສຣານຕິ” ແລະໄດ້ດາຣະຊະນະ ທີຣຄະວິສນຸ ແລະ ເກສະວະ—ສໍາລັບທຸກຄົນ ແຕ່ການເຫັນກໍເປັນບຸນ ແຕ່ຜົນອັນຄົບຖ້ວນເກີດຈາກການບູຊາ

Verse 38

इति जपविधिहोमध्यानकाले स सम्यक्सततमभिसमीक्ष्य ब्रह्मणा यत्प्रयुक्तम् ॥ सकलगुणगणानामास्पदं ब्रह्मसंज्ञं जननमरणहीनं विष्णुमेवाभियाति ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໃນເວລາແຫ່ງຊະປະ (japa) ໂຫມະ (homa) ແລະສະມາທິ ເມື່ອພິຈາລະນາຢ່າງຖືກຕ້ອງແລະຕໍ່ເນື່ອງຕາມທີ່ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ບັນຍັດໄວ້ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເຂົ້າເຖິງພຣະວິສນຸແຕ່ຜູ້ດຽວ—ຜູ້ພົ້ນຈາກເກີດແລະຕາຍ ເປັນທີ່ສະຖິດແຫ່ງຄຸນທັງປວງ ແລະຖືກເອີ້ນວ່າ “ພຣະພຣະຫມັນ” (Brahman)

Verse 39

दक्षिणस्यां समारभ्य उत्तरस्यां समापयेत् ॥ यज्ञोपवीतस्य विधिरेष एव प्रकीर्तितः ॥

ເລີ່ມຈາກດ້ານຂວາ ແລ້ວສິ້ນສຸດທີ່ດ້ານຊ້າຍ—ນີ້ແມ່ນວິທີການຂອງຍັຊໂຍປະວີຕະ (ສາຍດ້າຍສັກສິດ) ທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້

Verse 40

माथुराणां च यद्रूपं तद्रूपं मे वसुन्धरे ॥ माथुरेण तु तृप्तेन तृप्तोऽहं नात्र संशयः ॥

ໂອ ວະສຸນທະຣາ! ຮູບລັກຫຼືນິໄສຂອງຊາວມະຖຸຣາເປັນແນວໃດ ນັ້ນແມ່ນຮູບຂອງເຮົາເອງ. ແທ້ຈິງ ເມື່ອຊາວມະຖຸຣາຜູ້ໜຶ່ງພໍໃຈ ເຮົາກໍພໍໃຈ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ

Verse 41

उवाच श्लक्ष्णया वाचा गरुडं प्रति भाविनि ॥ श्रीकृष्ण उवाच ॥ मथुराणां च यद्रूपं तद्रूपं मे विहङ्गम

ນາງໄດ້ເວົ້າກັບກະຣຸດດ້ວຍວາຈາອ່ອນໂຍນ ແລະດ້ວຍພາວະ. ພຣະສີກຣິດສະນະຕຣັດວ່າ: “ໂອ ນົກເອີຍ, ຮູບທີ່ເປັນຂອງຊາວມະຖຸຣາເປັນແນວໃດ ຮູບຂອງເຮົາກໍເປັນແນວນັ້ນ”

Verse 42

स्नानं करोति तस्यां तु ग्रहदाशैर्न लिप्यते ॥ यं यं देवमभिध्यायेद्भक्तियुक्तेन चेतसा

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈະບໍ່ຖືກເປື້ອນໂດຍຄວາມທຸກທີ່ຖືກກ່າວວ່າເກີດຈາກອິດທິພົນຂອງດາວເຄາະ. ແລະຜູ້ໃດລະລຶກເຖິງເທວະອົງໃດດ້ວຍຈິດທີ່ປະກອບດ້ວຍພັກຕິ—