Adhyaya 163: The Greatness of Kapila-Varāha: The Efficacy of Vaikuṇṭha Tīrtha and the Installation History of the Varāha Image

Verse 1

अथ कपिलवराहमाहात्म्यम् ॥ श्रीवराह उवाच ॥ पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥ वैकुण्ठतीर्थमासाद्य यद्वृत्तं हि पुरातनम् ॥

ບັດນີ້ເລີ່ມ “ກະປິລະ–ວະຣາຫະ ມາຫາຕະມະຍະ” ພຣະສີວະຣາຫະຕັດວ່າ: “ໂອ ວະສຸນທະຣາ, ເຮົາຈະກ່າວເລື່ອງອື່ນອີກຄັ້ງ—ຈົ່ງຟັງ—ແມ່ນເລື່ອງເກົ່າແກ່ທີ່ກ່ຽວກັບການໄປຮອດ ໄວກຸນຖະ-ຕີຣຖະ”

Verse 2

मिथिलायां पुरी रम्या जनकेन च पालिता ॥ मिथिलावासिनो लोकास्तीर्थयात्रां समागताः ॥

ໃນເມືອງມິຖິລາ ມີນະຄອນອັນງາມລະມຸນ ທີ່ພຣະຊະນະກະປົກຄອງ; ແລະຊາວມິຖິລາທັງຫຼາຍໄດ້ຊຸມນຸມກັນເພື່ອອອກຈາລິກໄປຕີຣຖະອັນສັກສິດ

Verse 3

ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राश्चापि वसुन्धरे ॥ स्नात्वा सौकरवे तीर्थे आयाता मधुरां पुरीम् ॥

ໂອ ວະສຸນທະຣາ, ພຣາຫມະນ, ກະສັດຕຣິຍະ, ໄວສະຍະ ແລະ ຊູດຣະດ້ວຍ—ເມື່ອອາບນ້ຳທີ່ ສໍາກະຣະວະ-ຕີຣຖະ ແລ້ວ—ກໍມາຮອດນະຄອນມະຖຸຣາ

Verse 4

तेषां च भक्तिरुत्पन्ना मथुरां प्रति सुन्दरी ॥ वैकुण्ठतीर्थमासाद्य सर्वे ते मनुजाः स्थिताः ॥

ໂອ້ນາງຜູ້ງາມ ຄວາມພັກດີຕໍ່ມະຖຸຣາໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນພວກເຂົາ. ເມື່ອໄດ້ເຖິງທ່ານ້ຳສັກສິດ ຊື່ ໄວກຸນຖະ-ຕີຣຖະ ແລ້ວ ມະນຸດທັງຫມົດນັ້ນກໍພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ

Verse 5

तेषां तु ब्राह्मणः कश्चिद्ब्रह्महत्यासु चिह्नितः ॥ रुधिरस्य हि धारा च स्रवन्ती तस्य हस्ततः ॥

ແຕ່ໃນພວກເຂົາມີພຣາຫມັນຄົນໜຶ່ງ ຖືກໝາຍໄວ້ດ້ວຍບາບ ບຣະຫມະ-ຫັດຕະຍາ; ແລະຈາກມືຂອງເຂົາ ມີທາຣເລືອດໄຫຼອອກມາແທ້

Verse 6

प्रत्यक्षा दृश्यते सर्वैर्ब्रह्महत्यास्वरूपिणी ॥ सर्वतीर्थप्लुतस्यापि ब्राह्मणस्य हि सा तदा ॥

ທຸກຄົນເຫັນຢ່າງປະຈັກວ່າ ຮູບອັນເປັນຕົວຕົນຂອງ ບຣະຫມະ-ຫັດຕະຍາ ປາກົດ. ເພາະພຣາຫມັນນັ້ນ—ແມ່ນແຕ່ໄດ້ອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະທັງປວງ—ນາງ (ເຄາະກຳນັ້ນ) ກໍຍັງຢູ່ໃນເວລານັ້ນ

Verse 7

न गता पूर्वमेवासीद्वैकुण्ठे स्नानमाचरत् ॥ न सा वै दृश्यते धारा ततस्ते विस्मयंगताः ॥

ກ່ອນນັ້ນມັນຍັງບໍ່ໄດ້ຫາຍໄປ; ແຕ່ເມື່ອເຂົາອາບນ້ຳທີ່ ໄວກຸນຖະ ແລ້ວ ທາຣນັ້ນກໍບໍ່ປາກົດອີກ ແລະພວກເຂົາທັງໝົດກໍຕົກຕະລຶງ

Verse 8

किमेतत्किमिति प्राहुर्धारा प्रति वसुन्धरे ॥ देवो ब्राह्मणरूपेण लोकान्सर्वान् हि पृच्छति ॥

“ນີ້ແມ່ນຫຍັງ—ເປັນຫຍັງຈຶ່ງເປັນແບບນີ້?” ພວກເຂົາກ່າວເຖິງທາຣນັ້ນ, ໂອ້ວະສຸນທະຣາ. ເພາະພຣະເທວະ ໃນຮູບພຣາຫມັນ ກຳລັງຖາມຜູ້ຄົນທັງປວງ

Verse 9

केन कारणदोषेण धारा त्यक्त्वा गता द्विजम् ॥ तत्सर्वं कथयामासुर्ब्राह्मणस्य विचेष्टितम् ॥

“ເພາະຄວາມຜິດພາດແຫ່ງເຫດໃດ ທາລາຈຶ່ງລະທິ້ງທະວິຊາ ແລ້ວຈາກໄປ?”—ດັ່ງນີ້ໄດ້ຖາມ. ແລ້ວພວກເຂົາໄດ້ເລົ່າລາຍລະອຽດການກະທຳ ແລະ ຄວາມປະພຶດຂອງພຣາຫມັນທັງໝົດ।

Verse 10

इत्युक्तस्तैर्देवदेवस्तत्रैवान्तरधीयत ॥ एष प्रभावस्तीर्थस्य वैकुण्ठस्य वसुन्धरे ॥

ເມື່ອພວກເຂົາກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງກໍອັນຕະທານຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ. “ໂອ ວະສຸນທະຣາ, ນີ້ແມ່ນອານຸພາບຂອງຕີຣຖະນາມ ໄວກຸນຖະ.”

Verse 11

वैकुण्ठतीर्थे यः स्नाति मुच्यते सर्वपातकैः ॥ सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुलोकं स गच्छति ॥

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ ໄວກຸນຖະ-ຕີຣຖະ ຍ່ອມພົ້ນຈາກປາຕະກະທັງປວງ. ເມື່ອພົ້ນຈາກບາບທັງໝົດແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ ວິດສະນຸໂລກ (ໂລກຂອງພຣະວິດສະນຸ).

Verse 12

सूत उवाच ॥ पुनरन्यत् प्रवक्ष्यामि असिकुण्डेऽतिपुण्यदे ॥ नाम्ना गन्धर्वकुण्डं तु तीर्थानां तीर्थमुत्तमम् ॥

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ໂອ ອະສິກຸນດະ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າອີກເລື່ອງໜຶ່ງ. ສະຖານທີ່ນາມ ‘ຄັນທັຣວະ-ກຸນດະ’ ແມ່ນຕີຣຖະອັນສູງສຸດ ໃນບັນດາຕີຣຖະທັງປວງ.”

Verse 13

तत्र स्नातो नरो देवि गन्धर्वैः सह मोदते ॥ तत्र यो मुंचते प्राणान्मम लोकं स गच्छति ॥

ໂອ ເທວີ, ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຍ່ອມຊື່ນບານຮ່ວມກັບພວກຄັນທັຣວະ. ຜູ້ໃດປ່ອຍວາງລົມຫາຍໃຈຊີວິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຍ່ອມໄປສູ່ໂລກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 14

विंशतिर्योजनानां तु माथुरं मम मण्डलम् ॥ इदं पद्मं महाभागे सर्वेषां मुक्तिदायि च

ເຂດມະຖຸຣາທີ່ກວ້າງຂວາງຮອດ 20 ໂຍຊະນະ ແມ່ນມັນດະລະອັນສັກສິດຂອງເຮົາ. ໂອ ຜູ້ມີວາສນາ, “ດອກບົວ” (ຜັງກະເສດ) ນີ້ເປັນຜູ້ປະທານໂມກສະແກ່ທຸກຜູ້.

Verse 15

कर्णिकायां स्थितो देवि केशवः क्लेशनाशनः ॥ कर्णिकायां मृताः ये तु तेऽमराः मुक्तिभागिनः

ໂອ ເທວີ, ໃນກົກກາງ (ສະຖານສັກສິດກາງ) ຂອງດອກບົວນັ້ນ ເກສະວະປະທັບຢູ່ ເປັນຜູ້ທຳລາຍຄວາມທຸກຂ໌. ຜູ້ໃດຕາຍໃນກົກກາງນັ້ນ ຈະເປັນອະມະຕະ ແລະໄດ້ຮັບສ່ວນໃນໂມກສະ.

Verse 16

तत्र मध्ये मृताः ये तु तेषां मुक्तिर्वसुन्धरे ॥ पश्चिमेन हरिं देवं गोवर्धननिवासिनम्

ໂອ ວະສຸນທະຣາ (ແຜ່ນດິນ), ຜູ້ໃດຕາຍໃນກາງເຂດນັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບການຫຼຸດພົ້ນ. ທາງຕາເວັນຕົກຈະເຫັນພຣະຫຣິ ເທວະຜູ້ສະຖິດຢູ່ໂກວັຣທະນະ.

Verse 17

दृष्ट्वा तं देवदेवेशं किं मनः परितप्यते ॥ उत्तरेण तु गोविन्दं दृष्ट्वा देवं परं शुभम्

ເມື່ອໄດ້ເຫັນເທວເທວເອສະ ຜູ້ເປັນຈອມເທວະແລ້ວ ໃຈຈະທຸກຮ້ອນໄປເພາະຫຍັງ? ແລະທາງເໜືອ ເມື່ອໄດ້ເຫັນໂກວິນດະ ເທວະຜູ້ສູງສຸດອັນເປັນມົງຄຸນ…

Verse 18

नासौ पतति संसारे यावदाभूतसम्प्लवम् ॥ विश्रान्तिसंज्ञके देवं पूर्वपत्रे व्यवस्थितम्

ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ຕົກລົງໃນສັງສາຣະ ຈົນກວ່າຈະເຖິງມະຫາປຣະລະຍະ (ການລະລາຍໂລກ). ທີ່ສະຖານທີ່ຊື່ “ວິສຣານຕິ” ເທວະສະຖິດຢູ່ໃນກີບດ້ານຕາເວັນອອກ.

Verse 19

महाकायां सुरूपां च केशवाकारसन्निभाम् ॥ तां दृष्ट्वा मनुजो देवि ब्रह्मणा सह मोदते

ຮູບນັ້ນມີກາຍໃຫຍ່ ງາມສົມຮູບ ແລະຄ້າຍພຣະເກສະວະ. ເມື່ອເຫັນແລ້ວ ໂອ ເທວີ ມະນຸດຍ່ອມປິຕິຍິນດີຮ່ວມກັບພຣະພຣົມ.

Verse 20

कृते युगे तु राजासीन्मान्धाता नाम नामतः ॥ तेनाहं तोषितो देवि भक्तियुक्तेन चेतसा

ໃນກຣິຕະຍຸກ ມີກະສັດອົງໜຶ່ງ ຊື່ ມານທາຕາ. ໂອ ເທວີ ໂດຍຈິດໃຈທີ່ປະກອບດ້ວຍພັກຕິ ລາວໄດ້ເຮັດໃຫ້ເຮົາພໍໃຈ.

Verse 21

तस्य तुष्टेन हि मया प्रतिमेयं समर्पिता ॥ तेनैयं पूजिता नित्यमात्ममुक्तिमभीप्सता

ເມື່ອເຮົາພໍໃຈໃນລາວແລ້ວ ຈຶ່ງມອບຮູບປະຕິມາອັນຄວນແກ່ການບູຊານີ້. ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາມົກສະຂອງຕົນ ລາວຈຶ່ງບູຊາມັນເປັນນິດ.

Verse 22

यदा तु मथुरां प्राप्य लवणोऽयं निपातितः ॥ तदैव प्रतिमा दिव्या मथुरायां व्यवस्थिताः

ແຕ່ເມື່ອໄປຮອດມະຖຸຣາ ລະວະນະນີ້ຖືກປະຫານລົງ ໃນເວລານັ້ນເອງ ຮູບປະຕິມາທິບກໍໄດ້ຕັ້ງມັ່ນຢູ່ໃນມະຖຸຣາ.

Verse 23

पुण्येयं प्रतिमा दिव्या तैजसी दिव्यरूपिणी ॥ कपिलो नाम विप्रर्षिर्मम भक्तिपरायणः

ຮູບປະຕິມານີ້ເປັນບຸນກຸສົນ—ເປັນທິບ ສ່ອງສະຫວ່າງ ແລະມີຮູບທິບ. ມີພຣາຫມັນຣິສີຊື່ ກະປິລະ ຜູ້ອຸທິດຕົນໃນພັກຕິຕໍ່ເຮົາ.

Verse 24

मनसा निर्मिता तेन वाराही प्रतिमा शुभा ॥ कपिलो ध्यायते नित्यं अर्चति स्म दिने दिने ॥

ໂດຍລາວ ໄດ້ສ້າງປະຕິມາອັນເປັນມງຄົດຂອງພຣະວາຣາຮີໃນໃຈ; ກະປິລະພິຈາລະນາພຣະນາງເປັນນິດ ແລະບູຊາທຸກມື້ດ້ວຍສັດທາ।

Verse 25

इन्द्रेणाराधितो देवि कपिलो मुनिसत्तमः ॥ तस्य प्रीतो ददौ देवं वराहं दिव्यरूपिणम् ॥

ໂອ ເທວີ, ອິນທຣະໄດ້ອາຣາທະນາກະປິລະ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ມຸນີ; ເມື່ອທ່ານພໍໃຈ ຈຶ່ງປະທານພຣະວຣາຫະ ຜູ້ມີຮູບທິບໃຫ້।

Verse 26

देवे लब्धे वरारोहॆ शक्रो हर्षसमन्वितः ॥ ध्यायति स्म सदा देवं पूजां कृत्वा हि भक्तितः ॥

ໂອ ວະຣາໂຣຫາ, ເມື່ອໄດ້ຮັບພຣະເທວະແລ້ວ ສັກຣະກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຍິນດີ; ຫຼັງຈາກບູຊາດ້ວຍພັກຕິ ກໍພິຈາລະນາພຣະເທວະນັ້ນຢູ່ເສມອ।

Verse 27

इन्द्रेण तु तदा प्राप्तं दिव्यं ज्ञानमनुत्तमम् ॥ ततः कालेन महता रावणो नाम राक्षसः ॥

ໃນເວລານັ້ນ ອິນທຣະໄດ້ຮັບຍານທິບອັນສູງສຸດຫາທຽບບໍ່ໄດ້; ຕໍ່ມາເມື່ອການເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ກໍມີຣາກສະຊື່ ຣາວະນະ ເກີດຂຶ້ນ।

Verse 28

रावणेन जिता देवाः शक्रश्चैव महाबलः ॥ बद्ध्वा चेन्द्रं महाबाहुं शक्रस्य भवनं गतः ॥

ຣາວະນະໄດ້ພິຊິດເທວະທັງຫຼາຍ ແມ່ນແຕ່ສັກຣະຜູ້ມີພະລັງຫຼາຍກໍຖືກຊະນະ; ເມື່ອມັດອິນທຣະແລ້ວ ຜູ້ມີແຂນແຂງນັ້ນກໍໄປຍັງວິຫານຂອງສັກຣະ।

Verse 29

प्रविश्य रावणस्तत्र गृहे रत्नविभूषिते ॥ दृष्ट्वा कपिलवाराहं शिरसा धरणीं गतः ॥

ເມື່ອເຂົ້າໄປທີ່ນັ້ນ ຣາວະນະໄດ້ເຂົ້າໄປໃນເຮືອນທີ່ປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີ; ເມື່ອເຫັນ ກະປິລ-ວະຣາຫະ ກໍກົ້ມຫົວລົງຈົນແຕະດິນເພື່ອນະມັດສະການ।

Verse 30

तेन सम्मोहितो देवि रावणो नाम राक्षसः ॥ त्रातुमर्हसि मे देव धरणीधर माधव ॥

ໂອ ເທວີ, ດ້ວຍພຣະອົງນັ້ນ ຣາກສະສະຊື່ ຣາວະນະ ຖືກເຮັດໃຫ້ຫຼົງມົນມືດ; ‘ໂອ ພຣະເຈົ້າ ມາຘະວະ, ຜູ້ທົງຮັບແຜ່ນດິນ, ຂໍຈົ່ງຄຸ້ມຄອງຂ້າພະເຈົ້າ’

Verse 31

दामोदर हृषीकेश हिरण्याक्षविदारण ॥ वेदगर्भ नमस्तेऽस्तु वासुदेव नमोऽस्तु ते ॥

ໂອ ດາໂມດະຣະ, ຫຣິສີເກສະ, ຜູ້ຜ່າທຳລາຍ ຫິຣັນຍາກສະ; ໂອ ເວດະຄັນພະ ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ. ໂອ ວາສຸເທວະ ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ

Verse 32

निरीक्षितुं न शक्नोमि प्रष्टुं चैव गुणव्रत ॥ देवदेव नमस्तुभ्यं भक्तानामभयप्रद ॥

ໂອ ຄຸນະວຣະຕະ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ອາດເພ່ງມອງພຣະອົງໄດ້ ແລະບໍ່ອາດທູນຖາມໄດ້; ໂອ ເທວະເທວ, ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ປະທານອະໄພພົນແກ່ຜູ້ພັກດີ

Verse 33

मम त्वं भक्तिनम्रस्य प्रसादं कुरु सर्वदा ॥ इति स्तुतो रावणेन देवदेवो जगत्पतिः ॥

ສໍາລັບຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ນ້ອມຕົນດ້ວຍພັກດີ ຂໍພຣະອົງຈົ່ງປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ຂ້າພະເຈົ້າເສມອ. ດັ່ງນີ້ ຣາວະນະໄດ້ສັນລະເສີນ ເທວະເທວ ແລະ ເຈົ້າແຫ່ງໂລກ

Verse 34

सौम्यरूपोऽभवद्देवो लोकनाथो जनार्दनः ॥ सन्निधानमनुप्राप्य पुष्पकारोहणोत्सुकः

ພຣະຈະນາຣະດະນະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ໄດ້ຊົງຮັບຮູບອັນອ່ອນໂຍນ; ແລະເມື່ອເສດສະເດັດມາຮອດຕໍ່ໜ້າ ກໍຊົງປາຖະໜາຈະຂຶ້ນພຸສປະກະວິມານ (ລົດເວຫາ)។

Verse 35

कूर्मरूप नमस्तेऽस्तु नारायण नमोऽस्तु ते ॥ मस्त्यरूपधरं देवं मधुकैटभनाशिनम्

ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງໃນປາງກູຣະມະ (ເຕົ່າ); ຂໍນະມັດສະການແດ່ນາຣາຍະນະ. ຂໍນະມັດສະການແດ່ເທວະຜູ້ຊົງປາງມັດສະຍະ (ປາ) ຜູ້ທຳລາຍມະທຸ ແລະ ໄກຏະພະ।

Verse 36

तदुद्धर्त्तुं न शक्नोति रावणो विस्मयङ्गतः ॥ शङ्करेण पुरा सार्द्धं कैलासस्तु मयोद्धृतः

ຣາວະນະ ຜູ້ຖືກຄວາມພິສົດປົກຄຸມ ບໍ່ສາມາດຍົກມັນຂຶ້ນໄດ້. ໃນການກ່ອນ ຂ້ອຍໄດ້ຍົກພູໄກລາສາ ຮ່ວມກັບພຣະສັງກະຣະ (ສິວະ) ຢ່າງແທ້ຈິງ।

Verse 37

अहं त्वां नेतुमिच्छामि पुरीं लङ्कामनुत्तमाम्

ຂ້ອຍປາຖະໜາຈະນຳເຈົ້າໄປສູ່ນະຄອນລັງກາ ອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ໃນຄວາມສະຫງ່າງາມ।

Verse 38

श्रीवराह उवाच ॥ अवैष्णवोऽसि रक्षस्त्वं कुतो भक्तिस्तवेदृशी ॥ कपिलस्य वचः श्रुत्वा रावणो वाक्यमब्रवीत्

ພຣະສີວະຣາຫະຕັດວ່າ: “ເຈົ້າເປັນອະໄວສະນະວະ ເປັນຣາກສະສະ—ພັກຕິແບບນີ້ຈະມີໃນເຈົ້າໄດ້ແນວໃດ?” ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງກະປິລະ ຣາວະນະຈຶ່ງກ່າວຕອບ।

Verse 39

त्वद्दर्शनात्समुत्पन्ना भक्तिरव्यभिचारिणी ॥ महात्मस्त्वां नयिष्यामि देवदेव नमोऽस्तु ते

(ຣາວະນະ ກ່າວວ່າ:) “ເພາະໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ຄວາມພັກດີອັນໝັ້ນຄົງ ບໍ່ເບື້ອງເບນ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ. ໂອ ມະຫາອາດມາ ຂ້າພະເຈົ້າຈະນຳພຣະອົງໄປ; ໂອ ເທວະເທວ ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ”

Verse 40

भक्तिमुद्वहतस्तस्य लघु वेषोऽभवत्तदा ॥ पुष्पके तु समारोप्य देवं त्रैलोक्यविश्रुतम्

ເມື່ອເຂົາອຸ້ມຊູຄວາມພັກດີນັ້ນ ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ກໍເກີດຮູບພາບອັນງ່າຍ ແລະເບົາບາງຂຶ້ນ। ແລ້ວອັນເຊີນເທວະຜູ້ໂດ່ງດັງໃນໄຕໂລກ ຂຶ້ນເທິງພຸສະປະກະ (ແລ້ວຈຶ່ງໄປຕໍ່)

Verse 41

आनयामास लङ्कायां स्थापयित्वा स्वके गृहे ॥ तदा स्थितोऽहं लङ्कायां रावणेन प्रपूजितः

ເຂົານຳຂ້າພະເຈົ້າໄປຫາລັງກາ ແລະປະດິດສະຖານໄວ້ໃນເຮືອນຂອງຕົນ. ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າກໍພັກຢູ່ໃນລັງກາ ໂດຍຣາວະນະບູຊາຢ່າງຖືກຄວນ

Verse 42

अयोध्याधिपती रामो हन्तुं राक्षसपुङ्गवम् ॥ गतोऽसौ विक्रमेणैव हत्त्वा राक्षसपुङ्गवम्

ພຣະຣາມ ຜູ້ເປັນອະທິປະຕີແຫ່ງອະໂຍທະຍາ ໄດ້ອອກເດີນທາງເພື່ອປະຫານຈອມແຫ່ງຣັກຂະສະ. ດ້ວຍວິກຣະມະຂອງພຣະອົງເອງ ພຣະອົງໄດ້ໄປ ແລະສັງຫານຈອມຣັກຂະສະນັ້ນ

Verse 43

विभीषणश्च लङ्काया आधिपत्येऽभिषेचितः ॥ विभीषणेन रामस्य सर्वस्वं च निवेदितम्

ແລະ ວິພີຊະນະ ໄດ້ຮັບການອະພິເສກໃຫ້ເປັນຜູ້ຄອງລັງກາ. ໂດຍວິພີຊະນະ ທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງຖືກນຳໄປນ້ອມຖວາຍແດ່ພຣະຣາມ

Verse 44

श्रीराम उवाच ॥ अनेन नास्ति मे कार्यं तव रक्षा विभीषण ॥ देवो मे दीयतां रक्षः शक्रलोकाद्य आगतः ॥

ພຣະສີຣາມກ່າວວ່າ: “ເຮົາບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງໄດ້ສິ່ງນີ້; ວິພີຊະນະ ເຈົ້າຈົ່ງຄຸ້ມຄອງເຮົາ. ຂໍໃຫ້ມອບຜູ້ພິທັກອັນເທວະນັ້ນແກ່ເຮົາ—ຣາກສະສະຜູ້ມາຈາກໂລກຂອງສັກຣະ (ອິນທຣາ).”

Verse 45

अह्न्यहनि पूजामि देवं वाराहरूपिणम् ॥ अयोध्यां चैव नेष्यामि त्वया दत्तं हि राक्षस ॥

“ມື້ຕໍ່ມື້ ເຮົາບູຊາເທວະຜູ້ມີຮູບເປັນວຣາຫະ. ແລະ ໂອ ຣາກສະສະ, ສິ່ງທີ່ເຈົ້າມອບໃຫ້ ເຮົາຈະນໍາໄປອະໂຍທະຍາດ້ວຍ”

Verse 46

अयोध्यायां स्थापयित्वा पूजयामास तं तदा ॥ गतं वर्षसहस्रं तु दशोत्तरमतः परम् ॥

ເມື່ອໄດ້ປະດິດສະຖານມັນໃນອະໂຍທະຍາແລ້ວ ທ່ານກໍບູຊາມັນຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ຕໍ່ມາເວລາຜ່ານໄປໜຶ່ງພັນປີ ແລະຍັງເກີນອີກສິບປີ

Verse 47

लवणस्य वधार्थं हि शत्रुघ्नं प्रेषयत्तदा ॥ कृतप्रणामः शत्रुघ्नो राघवाय महात्मने ॥

ເພື່ອປະຫານລະວະນະ ໃນເວລານັ້ນ ທ່ານໄດ້ສົ່ງສັດຣຸຄະນະໄປ. ສັດຣຸຄະນະໄດ້ກໍາມະນົບນ້ອມຄາລະວະ ແລ້ວເຂົ້າເຝົ້າພຣະຣາຄະວະ (ຣາມ) ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່

Verse 48

चतुरङ्गबलोपेतो जगाम मथुरां प्रति ॥ गत्वा तु राक्षसश्रेष्ठं लवणं रौद्ररूपिणम् ॥

ພ້ອມດ້ວຍກອງທັບສີ່ເຫຼົ່າ ລາວໄດ້ໄປສູ່ມະຖຸຣາ. ເມື່ອໄປຮອດແລ້ວ ລາວໄດ້ເຜີຍໜ້າກັບລະວະນະ ຜູ້ເປັນຍອດໃນຫມູ່ຣາກສະສະ ມີຮູບອັນດຸຮ້າຍ

Verse 49

घातयित्वा तु शत्रुघ्नः प्रविश्य मथुरां पुरीम् ॥ ब्राह्मणान्स्थापयित्वा तु मया तुल्यान्महौजसः ॥

ເມື່ອໄດ້ສັງຫານເຂົາແລ້ວ ສັດຣຸຄນະໄດ້ເຂົ້າສູ່ນະຄອນມະຖຸຣາ। ແລ້ວທ່ານໄດ້ສະຖາປະນາພຣາຫມັນຜູ້ມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ໃຫ້ມີສະຖານະເທົ່າກັບຂ້າພະເຈົ້າ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ។

Verse 50

षड्विंशतिसहस्राणि वेदवेदाङ्गपारगान् ॥ अनृचो माथुरो यत्र चतुर्वेदस्तथापरः ॥

ທີ່ນັ້ນມີຈໍານວນສອງໝື່ນຫົກພັນ ຜູ້ຊໍານານໃນພຣະເວດ ແລະ ເວດາງຄະ. ໃນມະຖຸຣາມີບາງພວກທີ່ບໍ່ເນັ້ນບົດ ṛc (ແຫ່ງຣິກເວດ) ແລະອີກພວກໜຶ່ງເປັນຜູ້ຮູ້ພຣະເວດທັງສີ່.

Verse 51

एकस्मिन्भोजिते विप्रे कोटिर्भवति भोजितः ॥ लवणस्य यथावृत्तं कथितं ते वसुन्धरे ॥

ເມື່ອໃຫ້ອາຫານແກ່ພຣາຫມັນພຽງຄົນດຽວ ກໍເທົ່າກັບໄດ້ໃຫ້ອາຫານແກ່ໜຶ່ງໂກຕິ. ໂອ ວະສຸນທະຣາ (ແຜ່ນດິນ) ເລື່ອງຂອງລະວະນະຕາມທີ່ເກີດຂຶ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ທ່ານຟັງແລ້ວ.

Verse 52

राघवस्य वचः श्रुत्वा शत्रुघ्नो वाक्यमब्रवीत् ॥ यदि तुष्टोऽसि मे देव वरार्हो यदि वाप्यहम् ॥

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງຣາຆະວະແລ້ວ ສັດຣຸຄນະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທໃນຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຖ້າຂ້າພະເຈົ້າສົມຄວນແກ່ພອນ…”

Verse 53

दीयतां मम देवोऽयं यदि मे वरदो भवान् ॥ शत्रुघ्नस्य वचः श्रुत्वा राघवो वाक्यमब्रवीत् ॥

“ຂໍໃຫ້ພຣະເທວະອົງນີ້ຖືກປະທານແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ຖ້າພຣະອົງເປັນຜູ້ປະທານພອນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.” ເມື່ອຣາຆະວະໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງສັດຣຸຄນະ ຈຶ່ງກ່າວຕອບ.

Verse 54

धन्यास्ते मथुरा लोकाः पश्यन्ति कपिलं सदा ॥ दृष्टः स्पृष्टः तदा ध्यातः स्नापितश्च दिने दिने ॥

ຊາວເມືອງມະຖຸຣາເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຜູ້ມີບຸນ ເພາະໄດ້ເຫັນກະປິລະຢູ່ເສມອ. ເມື່ອໄດ້ເຫັນ ໄດ້ສຳຜັດ ໄດ້ພິຈາລະນາພາວະນາ ແລະສົງນ້ຳຖວາຍທຸກມື້ ບຸນຍ໌ຍ່ອມເພີ່ມພູນ។

Verse 55

अनुलिप्तश्च शत्रुघ्न सर्वपापं व्यपोहति ॥ पूजितः स्नापितो देवो दृष्टो यैस्तु दिने दिने ॥

ແລະເມື່ອຖວາຍການທາຊະໂລມ/ຊະໂລມອະພິເສກ ໂອ ສັດຣຸຄນະ ຍ່ອມກຳຈັດບາບທັງປວງ. ເທວະນັ້ນ ຜູ້ໃດບູຊາ ສົງນ້ຳ ແລະໄດ້ເຫັນທຸກມື້ ຍ່ອມເປັນທີ່ກ່າວວ່າໃຫ້ຄວາມບໍລິສຸດ.

Verse 56

सर्वं हरति वै पापं मोक्षं चैव प्रयच्छति ॥ इत्युक्त्वा राघवस्तस्मै देवं प्रादाद्वसुन्धरे ॥

“ແທ້ຈິງ ມັນກຳຈັດບາບທັງປວງ ແລະປະທານໂມກສະດ້ວຍ” ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໂອ ວະສຸນທະຣາ ຣາຆະວະໄດ້ມອບເທວະນັ້ນໃຫ້ເຂົາ

Verse 57

देवमादाय शत्रुघ्नो जगाम मथुरां पुरीम् ॥ ब्राह्मणं स्थापयित्वा तु आगच्छन्मम सन्निधौ ॥

ເມື່ອອັນເຊີນເທວະນັ້ນໄປ ສັດຣຸຄນະໄດ້ໄປຍັງນະຄອນມະຖຸຣາ. ແລະເມື່ອໄດ້ຕັ້ງພຣາຫມັນໄວ້ທີ່ນັ້ນແລ້ວ ຈຶ່ງມາສູ່ສຳນັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ

Verse 58

तत्र मध्ये तु संस्थाप्य पूजयामास राघवः ॥ अनेन क्रमयोगेन मथुरायां स्थितः प्रभुः ॥

ທີ່ນັ້ນ ໄດ້ປະດິດສະຖານໄວ້ກາງສະຖານ ແລ້ວຣາຆະວະໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາ. ໂດຍລຳດັບວິທີອັນເປັນລະບຽບນີ້ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈຶ່ງສະຖິດມັ່ນໃນມະຖຸຣາ

Verse 59

गयायां पिण्डदानेन यत्फलं ज्येष्ठपुष्करे ॥ तत्फलं समवाप्नोति श्वेतं दृष्ट्वा सदा नरः ॥

ຜົນບຸນທີ່ໄດ້ຈາກການຖວາຍປິນດະ (piṇḍa) ທີ່ຄະຍາ ແລະຜົນທີ່ໄດ້ທີ່ ເຈຍດຖະ-ປຸສກະ—ມະນຸດຍ່ອມໄດ້ຜົນນັ້ນເທົ່າກັນ ໂດຍການເບິ່ງເຫັນ (darśana) ພຣະສະເວຕະ ຢູ່ເປັນນິດ.

Verse 60

विश्रान्तिसंज्ञके तद्वद्गोविन्दे च तथा हरौ ॥ केशवे दीर्घविष्णौ च तदेव फलमश्नुते ॥

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ທີ່ (ສະຖານ/ຮູບ) ຊື່ ວິສຣານຕິ ແລະທີ່ ໂກວິນດະ ກັບ ຫຣິ—ທີ່ ເກສະວະ ແລະ ດີຣຄະ-ວິສນຸ—ກໍໄດ້ເສວຍຜົນບຸນນັ້ນເທົ່າກັນ.

Verse 61

उदये मामकं तेजः सदा विश्रान्तिसंज्ञके ॥ मध्याह्ने मामकं तेजो दीर्घविष्णौ व्यवस्थितम् ॥ केशवे मामकं तेजो दिनभागे चतुर्थके ॥

ເວລາຕາເວັນຂຶ້ນ ຣັດສະມີຂອງເຮົາປາກົດຢູ່ເປັນນິດ ທີ່ຜູ້ຖືກເອີ້ນວ່າ ວິສຣານຕິ. ເວລາທ່ຽງ ຣັດສະມີຂອງເຮົາຕັ້ງຢູ່ທີ່ ດີຣຄະ-ວິສນຸ. ແລະທີ່ ເກສະວະ ຣັດສະມີຂອງເຮົາປາກົດໃນສ່ວນທີ່ສີ່ຂອງກາງວັນ.

Verse 62

एषा विद्या पुरा देवि नित्यकालं सुगो पिता ॥ भक्ताऽ त्वं मम शिष्या च कथिता ते वसुन्धरे ॥

ໂອ ເທວີ, ວິທະຍານີ້ມີມາແຕ່ການເກົ່າ ແລະບິດາຜູ້ດີງາມໄດ້ທຳນຸບຳລຸງໄວ້ເປັນນິດ. ເຈົ້າເປັນຜູ້ພັກດີ ແລະເປັນສິດຂອງເຮົາ; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ວະສຸນທະຣາ, ຈຶ່ງໄດ້ກ່າວສອນແກ່ເຈົ້າ.

Verse 63

लवणस्य वधं श्रुत्वा राघवो वाक्यमब्रवीत् ॥ वरं वरय शत्रुघ्न यत्ते मनसि रोचते ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນເລື່ອງການຕາຍຂອງ ລະວະນະ ແລ້ວ ຣາຆະວະໄດ້ກ່າວວ່າ: “ໂອ ສັດຣຸຄນ, ຈົ່ງເລືອກພອນ (vara) ເຖີດ—ສິ່ງໃດທີ່ໃຈເຈົ້າພໍໃຈ”

Verse 64

वैकुण्ठे तु निमग्नोऽयं ब्रह्महत्यागता ततः ॥ विस्मयो नात्र कर्तव्यस्तीर्थस्येदं महत्फलम् ॥

ເມື່ອລາວຈົມກາຍອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ຕີຣຖະໄວກຸນຖະ ມົນທິນແຫ່ງພຣະຫັດຍາ (ບາບຂ້າພຣາຫມັນ) ກໍຫາຍໄປຈາກລາວ. ບໍ່ຄວນປະຫລາດໃຈ—ນີ້ແມ່ນຜົນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງຕີຣຖະອັນສັກສິດນີ້.

Verse 65

यं दृष्ट्वा तु नरो याति मुक्तिं नास्त्यत्र संशयः ॥ दक्षिणेन तु मां विद्धि प्रतिमां दिव्यरूपिणीम् ॥

ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນນີ້ ຈະໄດ້ບັນລຸໂມກສະ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ແລະທາງທິດໃຕ້ ຈົ່ງຮູ້ວ່າເປັນປະຕິມາຂອງເຮົາ ຜູ້ມີຮູບທິບອັນສະຫວ່າງໄສ.

Verse 66

इन्द्रलोकं गतः सोऽथ स्वर्गं जेतुं महाबलः ॥ शक्रेण सह सङ्गम्य ततो युद्धं प्रवर्तितम् ॥

ຕໍ່ມາ ຜູ້ມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ໄດ້ໄປຍັງອິນທຣະໂລກ ເພື່ອປາດຖະນາຊະນະສະຫວັນ. ເມື່ອໄດ້ພົບກັບສັກຣະ (ອິນທຣະ) ແລ້ວ ການຮົບກໍເລີ່ມຂຶ້ນ.

Verse 67

देव त्वं स्वल्पकायोऽसि नाहमुद्धरणक्षमः ॥ प्रसीद देवदेवेश सुरनाथ नमोऽस्तु ते ॥

ໂອ ພຣະເທວະ ພຣະອົງມີກາຍນ້ອຍ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ສາມາດຍົກພຣະອົງໄດ້. ຂໍພຣະອົງເມດຕາ ໂອ ຈອມເທວະເໜືອເທວະ ໂອ ສຸຣນາຖ ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ.

Verse 68

ततः समर्पयामास कपिलं दिव्यरूपिणम् ॥ पुष्पके तु समारोप्य नीतवान्नगरीं प्रति ॥

ຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ຖວາຍກະປິລະ ຜູ້ມີຮູບທິບ. ແລະໄດ້ອັນເຊີນຂຶ້ນໃນປຸສປະກະ (ພາຫະນະເວຫາ) ແລ້ວນຳໄປສູ່ນະຄອນ.

Verse 69

नय शत्रुघ्न देवं त्वं दिव्यं वाराहरूपिणम् ॥ धन्याऽसौ मण्डली लोके धन्या सा मथुरा पुरी ॥

ໂອ ຊັດຣຸຄນາ ເຈົ້າຈົ່ງນຳເທວະອັນທິບນີ້ ຜູ້ມີຮູບເປັນວຣາຫະ ໄປຂ້າງໜ້າເຖີດ. ແດນນັ້ນໃນໂລກເປັນມງຄົລ ແລະນະຄອນມະຖຸຣາກໍເປັນມງຄົລ.