Pātivratya-kathana (The Narrative of the Pativrata)

Verse 1

वसिष्ठ उवाच । धर्मांगवदचः श्रुत्वा हृष्टो रुक्मांगदोऽब्रवीत् । सत्य ते जननी पुत्र संप्राप्ता मंदरे मया ॥ १ ॥

ວະສິດຖະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງ ທັມມາງກະດະ ແລ້ວ ຣຸກມາງກະດະ ກໍຍິນດີ ແລະກ່າວວ່າ “ສັດຍາ ລູກເອີຍ—ແມ່ຂອງເຈົ້າ ຂ້ອຍໄດ້ນໍາມາຮອດພູມັນດະຣະແລ້ວ.”

Verse 2

वेदाश्रयसुता बाला मदर्थं कृतनिश्चया । कुर्वंती दारुणं पुत्र तपो देवगिरौ पुरा ॥ २ ॥

ໃນອະດີດ ນາງສາວນ້ອຍ ບຸດຣີຂອງ ເວດາອາສຣະຍະ ໄດ້ຕັ້ງປະຕິຍານແນ່ນອນເພື່ອຂ້າພະເຈົ້າ ແລະໄດ້ປະພຶດຕະປະສະຍາອັນເຂັ້ມງວດ ຢູ່ເຂົາ ເທວະຄິຣີ ໂອ ລູກເອີຍ।

Verse 3

इतः पंचदशादह्नो हयगामी गतो ह्यहम् । मंदरे पर्वतश्रेष्ठे बहुधातुसमन्विते ॥ ३ ॥

ຈາກບ່ອນນີ້ ຫຼັງຈາກສິບຫ້າມື້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໄປຈິງໆ ໂດຍໄວດັ່ງມ້າ ໄປຫາ ມັນດາຣະ ພູເຂົາອັນປະເສີດ ທີ່ອຸດົມດ້ວຍແຮ່ທາດຫຼາຍຊະນິດ।

Verse 4

तस्य मूर्द्धनि बालेयं तोषयंती महेश्वरम् । स्थिता गानपरा दृष्टा मया तत्र सुदर्शना ॥ ४ ॥

ທີ່ນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນ ສຸດັຣຊະນາ ຜູ້ງາມຜ່ອງໃສ ຢືນຢູ່ດ້ວຍໃຈຈົ່ງຈອງໃນການຂັບຮ້ອງ ເພື່ອໃຫ້ ມະເຫສະວະຣະ ປິຕິຍິນດີ; ແລະນາງສາວນ້ອຍນັ້ນກໍຢູ່ເທິງສີສະຂອງພຣະອົງ ດັ່ງເຄື່ອງປະດັບ।

Verse 5

ततोऽहं मूर्च्छया युक्तः पतितो धरणीतले । अनंगबाणसंविद्धो व्याधविद्धो यथा मृगः ॥ ५ ॥

ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າຖືກຄວາມມືດມົນຄອບງຳ ລົ້ມລົງສູ່ພື້ນດິນ; ຖືກລູກສອນຂອງ ກາມະ ທະລຸຫົວໃຈ ດັ່ງກວາງທີ່ຖືກນາຍພານຍິງ।

Verse 6

ततोऽहमनया देव्या चालितश्चारुनेत्रया । वृतश्चैवापि भर्तृत्वे किंचित्प्रार्थनया सह ॥ ६ ॥

ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າຖືກເທວີນັ້ນ ຜູ້ມີດວງຕາງາມ ປຸກໃຫ້ຕື່ນ; ແລະດ້ວຍຄຳວອນຂໍເພີ່ມອີກນ້ອຍໜຶ່ງ ນາງກໍເລືອກຂ້າພະເຈົ້າເປັນສາມີຂອງນາງ।

Verse 7

मया चापि प्रतिज्ञातं स्वदक्षिणकरान्वितम् । सेयं भार्या विशालाक्षी कृता भूधरमस्तके ॥ ७ ॥

ຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ປະກາດສັດຈາ ພ້ອມດ້ວຍທານດັກຊິນາຂອງຕົນ. ນາງຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງນີ້ ຖືກສະຖາປະນາເປັນພັນລະຍາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ເທິງຍອດພູ.

Verse 8

अवरुह्य धरापृष्टे समारुह्य तुरंगमम् । दिनत्रयेण त्वरितः संप्राप्तस्तव सन्निधौ ॥ ८ ॥

ລົງມາຢືນເທິງຜືນດິນ ແລ້ວຂຶ້ນຂີ່ມ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຮັດດ້ວຍຄວາມຮີບຮ້ອນ; ໃນສາມມື້ກໍມາຮອດຕໍ່ໜ້າທ່ານ.

Verse 9

पश्यमानो गिरीन्देशान्सरांसिसरितस्तथा ॥ । इयं हि जननी पुत्र तव प्रीतिविवर्द्धिनी ॥ ९ ॥

ເມື່ອເຈົ້າເບິ່ງເຂດພູເຂົາ ທະເລສາບ ແລະແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍ, ຈົ່ງຮູ້ເຖີດ ລູກເອີຍ: ແຜ່ນດິນສັກສິດນີ້ແມ່ນແມ່ຂອງເຈົ້າແທ້ ຜູ້ເພີ່ມພູນຄວາມຮັກແລະພັກຕິຂອງເຈົ້າເສມອ.

Verse 10

अभिवादय चार्वंगीं त्वं निजामिव मातरम् । तत्पितुर्वचनं श्रुत्वा हयसंस्थामरिंदमः ॥ १० ॥

“ຈົ່ງນົບນ້ອມຄຳນັບນາງຜູ້ມີອະວະຍະວະງາມນີ້ ເຫມືອນມານດາຂອງເຈົ້າເອງ.” ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳພໍ່, ຜູ້ປາບສັດຕູນັ້ນ ໄດ້ເຂົ້າໄປໃກ້ນາງ ຜູ້ຢືນຢູ່ເທິງມ້າ (ໃນຮູບມ້າ).

Verse 11

शिरसा धरणीं गत्वा इदं वचनमब्रवीत् । प्रसीद देवि मातस्त्वं भृत्यो दासः सुतस्तव ॥ ११ ॥

ເຂົາໄດ້ກົ້ມຫົວລົງແຕະດິນ ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ຂໍໃຫ້ເຈົ້າແມ່ເທວີ ໂປດເມດຕາ; ຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນຜູ້ຮັບໃຊ້, ເປັນທາດ, ເປັນລູກຂອງທ່ານ.”

Verse 12

नमस्करोमि जननीं बहुभूपालसंयुतः । तं पुत्रमवनीं प्राप्तं मोहिनी प्रेक्ष्य भूपते ॥ १२ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ! ພ້ອມກັບບັນດາກະສັດຫຼາຍພະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມບູຊາແດ່ພຣະມານດາ. ເມື່ອເຫັນພຣະບຸດທີ່ມາຮອດແຜ່ນດິນ ໂມຫິນີກໍເບິ່ງດ້ວຍຄວາມພິສົດອັນອັດສະຈັນ.

Verse 13

भर्तुर्दाक्षिण्ययोगाच्च अवतीर्य तुरंगमात् । अवागूहत बाहुभ्यामुत्थाप्य पतितं सुतम् ॥ १३ ॥

ເນື່ອງຈາກຄວາມເມດຕາຂອງສາມີ ນາງຈຶ່ງລົງຈາກມ້າ ໂອບກອດພຣະບຸດທີ່ລົ້ມຢູ່ດ້ວຍແຂນທັງສອງ ແລ້ວຍົກເຂົາຂຶ້ນ.

Verse 14

परिष्वक्तस्तदा मात्रा पुनरेवाभ्यनंदयत् । ततस्तां सुमनोज्ञैस्तु चारुवस्त्रैस्च भूषणैः ॥ १४ ॥

ເມື່ອຖືກມານດາໂອບກອດ ພຣະບຸດນັ້ນກໍຍິນດີອີກຄັ້ງ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ລາວໄດ້ຖວາຍການນັບຖືແກ່ນາງ ດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມງາມລ້ຳ ແລະເຄື່ອງປະດັບອັນນ່າຊື່ນໃຈ.

Verse 15

भूषयित्वा समारोप्य पुनरेव हयोत्तमम् । स्वपृष्ठे चरणं कृत्वा तस्या राजीवलोचनः ॥ १५ ॥

ເມື່ອປະດັບແຕ່ງແລ້ວ ພຣະອົງກໍຂຶ້ນຂີ່ມ້າອັນປະເສີດນັ້ນອີກຄັ້ງ; ຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ ໄດ້ວາງພຣະບາດລົງເທິງຫຼັງຂອງນາງ.

Verse 16

तेनैव विधिना भूप पितरं चान्वरोहयत् । भूपालैः संवृतो गच्छन्पभ्द्यां धर्मांगदः सुतः ॥ १६ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ! ດ້ວຍພິທີດຽວກັນນັ້ນ ພຣະອົງຍັງນຳພຣະບິດາໃຫ້ເດີນຕໍ່ໄປ. ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍບັນດາກະສັດ ພຣະບຸດທະມາງກະດະ (Dharmāṅgada) ເດີນໄປດ້ວຍຕີນ.

Verse 17

प्रहर्षपुलको ह्यासीज्जननीं प्रेक्ष्य मोहिनीम् । स्तूयमानः स्वयं चापि मेघगंभीरया गिरा ॥ १७ ॥

ເມື່ອເຫັນແມ່ຜູ້ມີເສນ່ຫາດຶງດູດ ລາວປິຕິຍິນດີຈົນຂົນລຸກ; ແມ່ນແມ່ນຖືກສັນລະເສີນຢູ່ ລາວກໍເວົ້າດ້ວຍສຽງເລິກດັ່ງເມກຟ້າຮ້ອງ।

Verse 18

धन्यः स तनयो लोके मातरो यस्य भूरिशः । नवा नवतरा भार्याः पितुरिष्टा मनोहराः ॥ १८ ॥

ໃນໂລກນີ້ ລູກຊາຍຜູ້ມີແມ່ຫຼາຍຄົນ ນັ້ນແມ່ນຜູ້ມີພອນແທ້. ແລະຍັງມີພັນລະຍາໃໝ່ໆ ນຸ່ມນວນຍິ່ງຂຶ້ນ ເປັນທີ່ຮັກຂອງພໍ່ ແລະງາມນ່າຊົມ।

Verse 19

यस्यैका जननी लोके पिता तस्यैव दुःखभाक् । पितुर्दुःखेन किं सौख्यं पुत्रस्य हृदि वर्तते ॥ १९ ॥

ໃນໂລກນີ້ ຜູ້ທີ່ມີແມ່ພຽງຄົນດຽວ (ບໍ່ມີຜູ້ຄ້ຳຈຸນ) ພໍ່ກໍເປັນຜູ້ຮ່ວມຮັບທຸກຂອງນາງ. ເມື່ອພໍ່ທຸກ ຄວາມສຸກໃດຈະຢູ່ໃນໃຈລູກໄດ້?

Verse 20

एकस्या वंदने मातुः पृथिवीफलमश्नुते । मातॄणां वंदने मह्यं महत्पुण्यं भविष्यति ॥ २० ॥

ການນົບນ້ອມບູຊາແມ່ແມ່ນແຕ່ຄົນດຽວ ກໍໄດ້ຜົນດັ່ງໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງແຜ່ນດິນທັງປວງ. ການນົບນ້ອມບູຊາແມ່ທັງຫຼາຍ ຈະນຳມາຊຶ່ງບຸນໃຫຍ່ແກ່ຂ້ອຍ।

Verse 21

तस्मादभ्यधिकं पुण्यं भविष्यति दिने दिने । एकमुच्चरमाणोऽसौ राजभिः परिवारितः ॥ २१ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ບຸນຂອງລາວຈະເພີ່ມພູນຂຶ້ນທຸກມື້. ແມ່ນແຕ່ອອກສຽງພຽງຄັ້ງດຽວ ກໍຈະເປັນຜູ້ທີ່ກະສັດທັງຫຼາຍຫ້ອມລ້ອມ ແລະໃຫ້ກຽດຕິຍົດ।

Verse 22

प्रविष्टो नगरं रम्यं वैदिशं ऋद्धिसंयुतम् । हयस्थः प्रययौ राजा मोहिन्या सह तत्क्षणात् ॥ २२ ॥

ເມື່ອເຂົ້າສູ່ນະຄອນວິດິຊາອັນງາມ ແລະອຸດົມດ້ວຍຄວາມຮັ່ງມີ, ພະຣາຊາຜູ້ຂີ່ມ້າ ໄດ້ອອກເດີນທາງໃນທັນທີ ພ້ອມກັບນາງໂມຫິນີ.

Verse 23

ततो गृहवरं प्राप्य पूज्यमानो जनैर्नृपः । अवरुह्य हयातस्मान्मोहिनीं वाक्यमब्रवीत् ॥ २३ ॥

ຕໍ່ມາ ເມື່ອພະຣາຊາໄດ້ເຖິງເຮືອນອັນປະເສີດ ແລະຖືກປະຊາຊົນນົບນ້ອມບູຊາ, ພະອົງລົງຈາກຫຼັງມ້າ ແລ້ວກ່າວຖ້ອຍຄໍາແກ່ນາງໂມຫິນີ.

Verse 24

धर्मांगदस्य पुत्रस्य गृहे गच्छ मनोहरे । एष ते गुरुशुश्रूषां करिष्यति यथा गुणम् ॥ २४ ॥

ໂອ ຜູ້ງາມເອີຍ, ຈົ່ງໄປຫາເຮືອນຂອງບຸດຂອງທັມມາງກະດະ. ລາວຈະຮັບໃຊ້ເຈົ້າດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມຕໍ່ຄູອາຈານ ຕາມຄຸນຄ່າຂອງລາວ.

Verse 25

न सखी नैव दासी ते शुश्रूषामाचरेदिति । सा चैवमुक्ता पत्या तु प्रस्थिता सुतमन्दिरम् ॥ २५ ॥

“ຢ່າຮັບໃຊ້ນາງເປັນເພື່ອນ ຫຼືເປັນຂ້າຮັບໃຊ້” ດັ່ງນີ້ສາມີໄດ້ກ່າວ. ເມື່ອນາງຖືກກ່າວແບບນັ້ນ ນາງກໍອອກເດີນທາງໄປຫາເຮືອນຂອງລູກຊາຍ.

Verse 26

धर्मांगदेन सा दृष्टा गच्छंती मन्दिराय वै । आत्मनो भर्तृवाक्येन परित्यज्य महीपतीन् ॥ २६ ॥

ທັມມາງກະດະໄດ້ເຫັນນາງກໍາລັງໄປສູ່ມັນດິຣ (ວິຫານ). ດ້ວຍການນົບນ້ອມຕໍ່ຄໍາສັ່ງຂອງສາມີ, ນາງໄດ້ລະທິ້ງການຄົບຫາ ແລະຄໍາເຊີນຊວນຈາກບັນດາກະສັດ.

Verse 27

तिष्ठध्वं पितुरादेशादिमां शुश्रूषये ह्यहम् । स एवमुक्त्वा गत्वा तु बाहुभ्यां परिगृह्य वै । क्रमे पञ्चदशे प्राप्ते पर्यंके त्ववरोपयत् ॥ २७ ॥

«ພວກເຈົ້າຈົ່ງຢູ່ນີ້ ຕາມພຣະບິດາມີຄໍາສັ່ງ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະຄອງຮັບໃຊ້ນາງເອງ» ເວົ້າແລ້ວ ລາວໄປ ແລະອຸ້ມນາງດ້ວຍແຂນທັງສອງ; ເມື່ອຮອດຂັ້ນທີ່ສິບຫ້າ ຈຶ່ງວາງນາງລົງໃນຕຽງພັກ।

Verse 28

कांचने पट्टसूत्रेण रचिते कोमले दृढे । मृद्वास्तरणसंयुक्ते मणिरत्नविभूषिते ॥ २८ ॥

ຕຽງນັ້ນເຮັດດ້ວຍຄໍາ ຖັກທໍດ້ວຍເສັ້ນໄໝ—ນຸ່ມນວນແຕ່ໝັ້ນຄົງ—ປູດ້ວຍຜ້າປົກອ່ອນລະມຸນ ແລະປະດັບດ້ວຍໄຂ່ມຸກ ແລະອັນມະນີລ້ໍາຄ່າ।

Verse 29

रत्नदीपैश्च बहुशः खचिते सूर्यसप्रभे । ततः पादोदकं चक्रे मोहिन्या धर्मभूषणः ॥ २९ ॥

ຕໍ່ມາ ໃນສະຖານທີ່ສະຫວ່າງໄສດັ່ງຕາເວັນ ທີ່ປະດັບຊ້ໍາໆດ້ວຍໂຄມໄຟອັນມະນີ, ທ່ານ ທັມມະ-ພູຊະນະ ໄດ້ຈັດຕຽມນ້ໍາລ້າງພຣະບາດ ຕາມການຊັກຊວນຂອງ ໂມຫິນີ।

Verse 30

सन्ध्यावल्या गुरुत्वेन ह्यपश्यत्तां नृपात्मजः । नैवमस्याभवद्दुष्टं मनस्तां मोहिनीं प्रति ॥ ३० ॥

ແຕ່ເຈົ້າຊາຍ ເນື່ອງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ ສັນທະຍາວະລີ ຈຶ່ງບໍ່ເບິ່ງນາງ; ແລະໃຈຂອງລາວກໍບໍ່ເປື້ອນດ້ວຍຄວາມຄິດຊົ່ວ ຕໍ່ນາງຜູ້ລໍ້ລວງນັ້ນ।

Verse 31

सुकुमारोऽपि तन्वंगीं पीनोरुजघनस्तनीम् । मेने वर्षायुतसमामात्मानं च त्रिवत्सरम् ॥ ३१ ॥

ແມ່ນແຕ່ລາວຍັງເປັນໜຸ່ມນ້ອຍອ່ອນໂຍນ, ກໍຍັງເຫັນນາງຜູ້ມີອະວະຍະບາງງາມ—ສະໂພກເຕັມ, ຕົ້ນຂາແລະອົງອົບໜັກ—ດັ່ງຜູ້ມີອາຍຸຫມື່ນປີ; ແລະລາວຖືວ່າຕົນເອງມີແຕ່ສາມປີເທົ່ານັ້ນ।

Verse 32

प्रक्षाल्य चरणौ तस्यास्तज्जलं शिरसि न्यधात् । उवाचावनतो भूत्वा सुकृती मातरस्म्यहम् ॥ ३२ ॥

ເມື່ອລ້າງຕີນຂອງນາງແລ້ວ ລາວນໍານ້ໍານັ້ນວາງໄວ້ເທິງສີສະຂອງຕົນ. ລາວກ້ົມກາຍດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມ ແລະກ່າວວ່າ «ແມ່ເອີຍ ຂ້ອຍແມ່ນລູກຂອງແມ່»។

Verse 33

इत्युक्त्वा नरनारीभिः स्वयं च श्रमनाशनम् । चकार सर्वभोगैस्तां युयोज च मुदान्वितः ॥ ३३ ॥

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນກັບຊາຍແລະຍິງທັງຫຼາຍແລ້ວ ລາວເອງໄດ້ເຮັດການປະຄອງຮັບໃຊ້ທີ່ລົບລ້າງຄວາມເມື່ອຍລ້າ ແລະດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ໄດ້ຈັດຫາຄວາມສຸກສະບາຍແລະຄວາມພໍໃຈທຸກປະການໃຫ້ນາງ।

Verse 34

क्षीरोदमथने जाते कुण्डले चामृतस्रवं । ये लब्धे दानवाञ्चित्वा पाताले धर्ममूर्त्तिना ॥ ३४ ॥

ເມື່ອການກວນມະຫາສະໝຸດນ້ໍານົມເກີດຂຶ້ນ ກໍໄດ້ປາກົດຕຸ້ມຫູຄູ່ໜຶ່ງ ແລະນ້ໍາອະມຣິຕະອັນໄຫຼພຸ່ງອອກ. ພຣະທັມໃນຮູບກາຍໄດ້ຮັບມັນ ຊະນະພວກດານະວະ ແລ້ວນໍາລົງໄປສູ່ປາຕາລາ (ໂລກໃຕ້).

Verse 35

मोहिन्या कर्णयोश्चक्रे स्वयमेव वृषांगदः । अष्टोत्तरसहस्रैश्च धात्रीफलनिभैः शुभैः ॥ ३५ ॥

ດ້ວຍມາຍາ (ໂມຫິນີ) ວຣິສາງກະດະໄດ້ປັ້ນຕຸ້ມຫູໃຫ້ນາງດ້ວຍຕົນເອງ—ເປັນມົງຄຸນ—ປະດັບດ້ວຍອັນມະນີ 1008 ເມັດ ແຕ່ລະເມັດຄ້າຍຜົນທາດຣີ (ອາມະລະກີ).

Verse 36

मौक्तिकै रचितैः शुभ्रैर्हारो देव्याः कृतो हृदि । निष्कं पलशतं स्वर्णं कुलिशायुतभूषितम् ॥ ३६ ॥

ສາຍຄໍໄຂ່ມຸກຂາວສະຫວ່າງຖືກສວມໄວ້ເທິງອົງອົບຂອງເທວີ. ແລະນິສກະຄໍາ ນ້ໍາໜັກຮ້ອຍປະລະ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບດຸດດັ່ງວັຊຣະ ກໍຖືກຖວາຍອີກດ້ວຍ.

Verse 37

हार लघूत्तरं चक्रे मातुर्नृपसुतस्तदा । वलया वज्रखचिता द्विरष्टौ करयोर्द्वयोः ॥ ३७ ॥

ແລ້ວນັ້ນ ພຣະຣາຊະບຸດໄດ້ສ້າງສາຍຄໍທີ່ເບົາ ແລະປະນີດກວ່າເກົ່າ ໃຫ້ແມ່ ແລະຍັງປັ້ນກຳໄລຂໍ້ມືຝັງເພັດ 16 ວົງ ສຳລັບມືທັງສອງຂ້າງຂອງນາງ។

Verse 38

एकैके निष्ककोटीभिर्मूल्यविद्भिर्नरैः कृताः । केयूरनूपुरौ तस्या अनर्घौ स नृपात्मजः ॥ ३८ ॥

ແຕ່ລະຊິ້ນ ຖືກສ້າງໂດຍຜູ້ຊຳນານການປະເມີນຄ່າ ໃນລາຄາຊິ້ນລະ ໜຶ່ງກະໂກດນິສະກະ. ກຳໄລແຂນ ແລະ ກຳໄລຂໍ້ຕີນຂອງນາງ ນັ້ນຫາຄ່າບໍ່ໄດ້—ພຣະຣາຊະບຸດໄດ້ກ່າວໄວ້ເຊັ່ນນັ້ນ।

Verse 39

प्रददौ पितुरिष्टाया भूषणार्थं रविप्रभौ । कटिसूत्रं तु शर्वाण्या यदासीत्पावकप्रभम् ॥ ३९ ॥

ລາວໄດ້ມອບໃຫ້ແກ່ພຣະບິດາຜູ້ຮັກຍິ່ງ (ພຣະມະເຫສີ) ເປັນເຄື່ອງປະດັບ ອັນສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງພຣະອາທິດ; ແລະຍັງມອບສາຍຄາດແອວຂອງ ສະຣະວານີ ທີ່ສະຫວ່າງດັ່ງໄຟອີກດ້ວຍ।

Verse 40

तद्भ्रष्टं भयभीतायाः संग्रामे तारकामये । कालनेमौ स्थिते राज्ये पतितं मूलपाचने ॥ ४० ॥

ໃນສົງຄາມຕາຣະກາມະຍະ ມັນໄດ້ຫຼຸດລົງຈາກນາງຜູ້ຫວາດກົວ; ແລະເມື່ອກາລະເນມິ ຕັ້ງອຳນາດປົກຄອງ ມັນກໍຕົກໄປຢູ່ບ່ອນຕົ້ມຮາກພືດ।

Verse 41

तद्गृहीतं तु दैत्येन मयेन लोकमायिना । तं हत्वा मलये दैत्यं दैत्यकोटिसमावृतम् ॥ ४१ ॥

ແຕ່ວ່າ ສິ່ງນັ້ນຖືກດາຍຕະ ມາຍາ ຜູ້ຊັກນຳມາຍາແຫ່ງໂລກ ຍຶດໄປ. ເມື່ອພຣະອົງສັງຫານດາຍຕະນັ້ນໃນພູມະລະຍະ ແມ່ນແມ່ນວ່າຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍດາຍຕະນັບກະໂກດກໍຕາມ, (ພຣະອົງກໍດຳເນີນຕໍ່ໄປ)។

Verse 42

संवत्सररणे घोरे पितुर्वचनकारणात् । अवाप कटिसूत्रं तु दैत्यराजप्रियास्थितम् ॥ ४२ ॥

ໃນສົງຄາມອັນນ່າຢ້ານທີ່ຍືດຢາວໜຶ່ງປີ ເນື່ອງຈາກຄໍາສັ່ງຂອງບິດາ ລາວໄດ້ຮັບສາຍຄາດແອວ ທີ່ຖືກເກັບໄວ້ກັບຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງກະສັດໄດຕະຍະ।

Verse 43

तद्ददौ पितुरिष्टायाः सानन्दपुलको नृपः । हिरण्यकशिपोः पूर्वं या भार्या लोकसुन्दरी ॥ ४३ ॥

ກະສັດນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີຈົນຂົນລຸກ ໄດ້ມອບນາງເປັນຄູ່ຄອງແກ່ນາງຜູ້ເປັນທີ່ບິດາຂອງລາວປາຖະໜາເລືອກໄວ້; ນາງນັ້ນເຄີຍເປັນພັນລະຍາຜູ້ງາມລືອຊາທົ່ວໂລກຂອງຮິຣັນຍະກະຊິປຸ।

Verse 44

तस्याः सीमंतकश्चासीत्सौदामिनिसमप्रभः । सा प्रविष्टा समं पत्या यदा पावकमंगला ॥ ४४ ॥

ເຄື່ອງປະດັບທີ່ຮອຍແສກຜົມ (ສີມານຕະກະ) ຂອງນາງ ສ່ອງປະກາຍດັ່ງຟ້າຜ່າ. ແລະເມື່ອນາງຜູ້ເປັນມງຄົນ—ປາວະກະມັງຄະລາ—ເຂົ້າສູ່ໄຟພ້ອມກັບສາມີ ກໍເກີດອັດສະຈັນນີ້ຂຶ້ນ।

Verse 45

समुद्रे क्षिप्य सीमन्तं दुःखेन महतान्विता । सागरस्तत्तु संगृह्य रत्नश्रेष्ठयुगं किल ॥ ४५ ॥

ນາງຖືກຄວາມໂສກເສົ້າອັນໜັກຫນ່ວງຄອບງໍາ ໄດ້ໂຍນສີມານຕະກະນັ້ນລົງສູ່ທະເລ. ທະເລ (ສາຄະຣະ) ດັ່ງທີ່ເລົ່າກັນ ໄດ້ເກັບຮັບໄວ້—ເພາະມັນເປັນຄູ່ອັນປະເສີດຂອງແກ້ວມະນີຊັ້ນເລີດ।

Verse 46

ददौ धर्मांगदायाथ तस्य वीर्येण तोषितः । जनन्याः प्रददौ हृष्टः सूर्यकोटिसमप्रभम् ॥ ४६ ॥

ຕໍ່ມາ ເມື່ອພໍໃຈໃນວິລະກຳຂອງລາວ ລາວໄດ້ມອບມັນໃຫ້ແກ່ ທັມມາງກະດະ. ແລະດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ລາວໄດ້ປະທານແກ່ແມ່ຂອງລາວ ຂອງຂວັນ/ພອນທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງເທົ່າກັບດວງອາທິດສິບລ້ານດວງ।

Verse 47

अग्निशौचे शुभे वस्त्रे कंचुके सुमनोहरे । सहस्रकोटिमूल्ये ते मोहिन्याः संन्यवेदयत् ॥ ४७ ॥

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງໄດ້ນໍາເສີນແດ່ ໂມຫິນີ ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມອັນເປັນມງຄົດ ທີ່ຊໍາລະດ້ວຍໄຟ—ເສື້ອຜ້າງາມຊວນໃຈ ແລະ ຄັນຈຸກ (ເສື້ອຊັ້ນໃນ) ອັນອ່ອນຊ້ອຍ—ແຕ່ລະຊິ້ນມີຄ່າເຖິງພັນໂກຕິ.

Verse 48

देवमाल्यं सुगंधाढ्यं तथा देवविलेपनम् । सर्वदेवगुरोः पूर्वं सिद्धहस्तात्सुदुर्लभम् ॥ ४८ ॥

ພວງມາລາທິບອັນຫອມຫວນ ແລະ ເຄື່ອງທາກາຍທິບ—ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຈັດຫາໄວ້ກ່ອນ ເພື່ອຄູອາຈານແຫ່ງເທວະທັງປວງ; ເປັນຂອງຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງ ແມ່ນແຕ່ຈະໄດ້ຈາກມືຂອງສິດທະຜູ້ສໍາເລັດກໍຍາກ.

Verse 49

धर्मांगदेन वीरेण द्वीपानां विजये तथा । लब्धं तत् प्रददौ देव्या मोहिन्याः कामवर्द्धनम् ॥ ४९ ॥

ວີລະບຸລຸດ ທັມມາງກະດະ ໃນຄາວພິຊິດເກາະທັງຫຼາຍ ໄດ້ຮັບພອນໜຶ່ງ; ແລ້ວລາວໄດ້ມອບຂອງຂວັນນັ້ນ ອັນເພີ່ມພູນຄວາມປາຖະໜາ ແດ່ ເທວີໂມຫິນີ.

Verse 50

संभूष्य परया भक्त्या पश्चात्षड्रसभोजनम् । आनीतं मातृहस्तेन भोजयामास भूमिप ॥ ५० ॥

ເມື່ອໄດ້ບູຊາດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດແລ້ວ ພຣະມະຫາກະສັດຈຶ່ງໄດ້ສະເວີຍອາຫານຫົກລົດ ທີ່ແມ່ໄດ້ນໍາມາດ້ວຍມືຂອງນາງເອງ.

Verse 51

पुरस्तादेव जननीं वाक्यैः संबोध्य भूरिशः । मया त्वया च कर्तव्यं राज्ञो वाक्यं न संशयः ॥ ५१ ॥

ກ່ອນອື່ນ ພວກເຮົາຄວນເວົ້າຖ້ອຍຄໍາຫຼາຍໆ ເພື່ອນອບນ້ອມເອີ້ນຫາແມ່; ແລ້ວຈຶ່ງເປັນໜ້າທີ່ຂອງເຈົ້າແລະຂ້ອຍ ທີ່ຈະປະຕິບັດພຣະບັນຊາຂອງພຣະຣາຊາ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ.

Verse 52

या इष्टा नृपतेर्देवि सास्माकं हि गरीयसी । इष्टा या भूपतेर्भर्तुस्तस्या या दुष्टमाचरेत् ॥ ५२ ॥

ໂອ ເທວີ! ນາງຜູ້ໃດທີ່ກະສັດຮັກພໍໃຈ ນາງນັ້ນເປັນຜູ້ຄວນເຄົາລົບຢ່າງຍິ່ງສໍາລັບພວກເຮົາ. ຜູ້ໃດປະພຶດຊົ່ວຕໍ່ນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງເຈົ້າແຜ່ນດິນ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຜິດທາງທໍາມະ.

Verse 53

सा पत्नी नरकं याति यावदिंद्राश्चतुर्दश । सापत्नभावं या कुर्याद्भर्तृस्नेहेष्टया सह ॥ ५३ ॥

ນາງພັນລະຍານັ້ນຈະໄປສູ່ນະລົກ ນານເທົ່າທີ່ອິນທຣາສິບສີ່ອົງຍັງດໍາລົງຢູ່. ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດສະພາບ “ເມຍຮ່ວມ/ເມຍຄູ່ແຂ່ງ” ກັບນາງທີ່ຜົວຮັກພໍໃຈ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຮັບຜົນນັ້ນ.

Verse 54

तस्याः स्नेहवियोगार्थं तप्यते ताम्रभ्राष्टके । यथा सुखं भवेद्भर्तुस्तथा कार्यं हि भार्यया ॥ ५४ ॥

ເພື່ອໃຫ້ຄວາມຍຶດຕິດດ້ວຍຄວາມຮັກອັນແຮງກ້າຂອງນາງຄ່ອຍຄາຍ ນາງຖືກໃຫ້ທົນທຸກຢູ່ເທິງກະທະທອງແດງຮ້ອນ. ແທ້ຈິງ ພັນລະຍາຄວນປະພຶດໃຫ້ເກີດປະໂຫຍດແລະຄວາມສຸກແກ່ຜົວ.

Verse 55

अनुकूलं हितं तस्या इष्टाया भर्तुराचरेत् । यथा भर्ता तथा तां हि पश्येत वरवर्णिनि ॥ ५५ ॥

ໂອ ນາງຜູ້ມີຜິວພັນງາມ! ນາງຄວນປະພຶດສິ່ງທີ່ຖືກໃຈແລະເປັນປະໂຫຍດແກ່ຜົວຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ເພື່ອໃຫ້ຜົວເບິ່ງນາງດ້ວຍໄມຕີຈິດດຽວກັນ.

Verse 56

हीनायाश्चापि शुश्रूषां कृत्वा याति त्रिविष्टपम् । पश्चात्स्थाने भवेत्सापि मनसा याभवत्प्रिये ॥ ५६ ॥

ແມ່ນແຕ່ການຮັບໃຊ້ດ້ວຍຄວາມສັດຊື່ຕໍ່ເມຍຮ່ວມທີ່ຕໍ່າກວ່າ ນາງກໍບັນລຸຕຣິວິດສະປະ (ສະຫວັນ) ໄດ້. ຕໍ່ມາ ນາງອື່ນນັ້ນກໍໄດ້ຮັບຕໍາແໜ່ງຂັ້ນຕໍ່ໄປ ຕາມຈິດໃຈທີ່ນາງເຄີຍມີ, ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ.

Verse 57

सर्वान्भोगानवाप्नोति भर्तुरिष्टं प्रगृह्य हि । इर्ष्याभावपरित्यागात्सर्वेश्वरपदं लभेत् ॥ ५७ ॥

ຜູ້ຍິງທີ່ຍຶດຖືສິ່ງທີ່ຜົວຮັກພໍໃຈດ້ວຍຄວາມສັດຊື່ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມສຸກທຸກປະການ; ແລະເມື່ອລະທິ້ງຄວາມອິດສາ ກໍອາດບັນລຸສະຖານະສູງສຸດແຫ່ງຄວາມເປັນເຈົ້າໄດ້।

Verse 58

सपत्नी या सपत्न्यास्तुःशुश्रूषां कुरुते सदा । भर्तुरिष्टां संनिरीक्ष्य तस्या लोकोऽक्षयो भवेत् ॥ ५८ ॥

ແມ່ຍິງຜູ້ເປັນເມຍທີ່ບໍລິການດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບແກ່ເມຍອື່ນຂອງຜົວຢູ່ເສມອ ແລະເບິ່ງແຍງຕາມສິ່ງທີ່ຜົວພໍໃຈ ນາງຈະໄດ້ໂລກສະຫວັນອັນບໍ່ເສື່ອມສູນ।

Verse 59

भर्तुरिष्टा पुरा वेश्या ह्यभवत्सा कुलेषु वै । शूद्रजातेः सुदुष्टस्य परित्यक्तक्रियस्य तु ॥ ५९ ॥

ໃນອະດີດ ນາງເຄີຍເປັນນາງຄະນິກາ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຜົວ ແລະເຄີຍເຂົ້າອອກຕາມຕະກູນອັນຄວນເຄົາລົບ; ແຕ່ຕໍ່ມານາງໄດ້ເກີດການພົວພັນກັບຊາຍຊັ້ນຊູດຣະຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍຍິ່ງ ຜູ້ລະທິ້ງພິທີກຳແລະໜ້າທີ່ທັງປວງ।

Verse 60

आचरद्वेश्यया सार्द्धं सा भार्या पतिरंजिनी । प्रक्षालनं द्वयोः पादौ द्वयोरुच्छिष्टभोजिनी ॥ ६० ॥

ເມຍນັ້ນຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃຫ້ຜົວພໍໃຈ ປະພຶດດັ່ງນາງຄະນິກາ; ນາງລ້າງຕີນຂອງທັງສອງ ແລະກິນອາຫານທີ່ເຫຼືອຂອງທັງສອງ।

Verse 61

उभयोरप्यधः शेते उभयोर्वै हितं रता । वेश्यया वार्यमाणापि सदाचारपथे स्थिता ॥ ६१ ॥

ນາງນອນຢູ່ຕ່ຳກວ່າທັງສອງ ມຸ່ງໝັ້ນໃນປະໂຫຍດຂອງທັງສອງ; ແມ່ນແມ່ນວ່ານາງຄະນິກາຈະຫ້າມປາມ ນາງກໍຍັງຕັ້ງຢູ່ໃນເສັ້ນທາງແຫ່ງຄວາມປະພຶດດີ।

Verse 62

एवं शुश्रीषयंत्या हि भर्तारं वेश्यया सह । जगाम सुमहान्कालो वर्तंत्या दुःखसागरे ॥ ६२ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ນາງຍັງຄົງຮັບໃຊ້ບຳລຸງຜົວຂອງນາງ ແມ່ນແຕ່ລາວຄົບຫາກັບນາງໂສເພນີ. ເວລາອັນຍາວນານຫຼາຍໄດ້ຜ່ານໄປ ສຳລັບນາງຜູ້ດຳລົງຢູ່ໃນທະເລແຫ່ງຄວາມໂສກເສົ້າ.

Verse 63

अपरस्मिन्दिने भर्ता माहिषं मूलकान्वितम् । अभक्षयत निष्पावं दुर्मेधास्तैलमिश्रितम् ॥ ६३ ॥

ອີກມື້ໜຶ່ງ ຜົວຜູ້ໂງ່ນັ້ນ ໄດ້ກິນເນື້ອຄວາຍກັບຫົວຜັກກາດ (radish) ແລະຍັງກິນນິສປາວະ (ຖົ່ວຊະນິດໜຶ່ງ) ທີ່ຄົນກັບນ້ຳມັນອີກດ້ວຍ.

Verse 64

तदपथ्यभुजस्तस्य अवमन्य पतिव्रताम् । अभवद्दारुणो रोगो गुदे तस्य भगंदरः ॥ ६४ ॥

ເນື່ອງຈາກລາວກິນອາຫານທີ່ບໍ່ຄວນ ແລະດູໝິ່ນນາງຜູ້ເປັນພັນລະຍາພະຕິວຣະຕາ (ຜູ້ຮັກສາຄວາມສັດຊື່), ໂລກອັນນ່າຢ້ານໄດ້ເກີດຂຶ້ນ—ບະກັນດະຣະ (ຮູຮ່ອງທະວານ) ຢູ່ໃນທະວານຂອງລາວ.

Verse 65

संदह्यमानोऽतितरां दिवा रात्रौ स भूरिशः । तस्य गेहे स्थितं वित्तं समादाय जगाम सा ॥ ६५ ॥

ລາວຜູ້ມັ່ງຄັ່ງນັ້ນ ຖືກເຜົາໄໝ້ຢ່າງແຮງກ້າ ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ ແລະທົນທຸກຫນັກ. ນາງໄດ້ເອົາຊັບສິນທີ່ເກັບໄວ້ໃນເຮືອນຂອງລາວ ແລ້ວຈາກໄປ.

Verse 66

वेश्यान्यस्मैददौ प्रीत्या यूने कामपरायणा । ततः स दीनवदनो व्रीडया च समन्वितः ॥ ६६ ॥

ນາງຜູ້ຫຼົງໃນກາມະສຸກ ໄດ້ໃຫ້ນາງໂສເພນີແກ່ລາວດ້ວຍຄວາມຮັກໃຄ່ ແມ່ນແຕ່ລາວຍັງໜຸ່ມ. ຈາກນັ້ນ ລາວກໍໜ້າເສົ້າຫມອງ ແລະຖືກຄວາມອາຍຄອບງຳ.

Verse 67

उवाच प्ररुदन्भार्यां शूद्रो व्याकुलचेतनः । परिपालय मां देवि वेश्यासक्तं सुनिष्ठुरम् ॥ ६७ ॥

ດ້ວຍໃຈວຸ້ນວາຍ ຊູດຣະໄດ້ຮ້ອງໄຫ້ ແລະເວົ້າກັບພັນລະຍາວ່າ: «ໂອ ນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ຈົ່ງປົກປ້ອງຂ້ອຍ—ຂ້ອຍຜູ້ຕິດໃຈນາງເວສຍາ ແລະກາຍເປັນຄົນໃຈແຂງຫຍາບຄາຍ»។

Verse 68

न मयोपकृतं किंचित्तव सुंदरि पापिना । रमते वेश्यया सार्द्धं बहूनब्दान्सुमध्यमे ॥ ६८ ॥

«ໂອ ນາງຜູ້ງາມ, ຂ້ອຍຜູ້ເປັນຄົນບາບ ບໍ່ເຄີຍເຮັດປະໂຫຍດໃຫ້ເຈົ້າເລີຍ. ໂອ ນາງເອວບາງ, ຕະຫຼອດຫຼາຍປີ ເຂົາໄດ້ສຸກສົມກັບນາງເວສຍາ»។

Verse 69

यो भार्यां प्रणतां पापोनानुमन्येत गर्वितः । सोऽशुभानि समाप्नोति जन्मानि दश पंच च ॥ ६९ ॥

ຜູ້ຊາຍບາບຜູ້ຫຍິ່ງຍະໂສ ຜູ້ບໍ່ຍອມຮັບຫຼືບໍ່ໃຫ້ກຽດແກ່ພັນລະຍາທີ່ກົ້ມກາບດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ ຈະປະສົບອັບມົງຄຸນ ແລະໄດ້ເກີດໃນຍົນອັບມົງຄຸນສິບແລະຫ້າ (ຄື ສິບຫ້າ) ຊາດ।

Verse 70

दिवाकीर्तिगृहे तस्माद्योनिं प्राप्स्यामि गर्हिताम् । तवापमानतो देवि मनो न कलुषीकृतम् ॥ ७० ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໃນເຮືອນຂອງ ດິວາກີຣຕິ ຂ້ອຍຈະໄດ້ຮັບການເກີດທີ່ຖືກຕິຕຽນ; ແຕ່ໂອ ເທວີ, ໃຈຂອງຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເປື້ອນໂດຍຄຳດູຖູກທີ່ເຈົ້າໃຫ້ຂ້ອຍເລີຍ।

Verse 71

इति भर्तृवचः श्रुत्वा भार्या भर्तारमब्रवीत् । पुराकृतानि पापानि दुःखानि प्रभवंति हि । तानि सक्षमते विद्वान् स विज्ञेयो नृणां वरः ॥ ७१ ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງຜົວ ພັນລະຍາກໍ່ກ່າວຕອບວ່າ: «ແທ້ຈິງ ບາບທີ່ເຮັດໄວ້ໃນອະດີດ ຍ່ອມໃຫ້ເກີດທຸກຂ໌. ຜູ້ຮູ້ຜູ້ສະຫລາດທີ່ອົດທົນມັນດ້ວຍຄວາມອົດກັ້ນ ຄວນຮູ້ວ່າເປັນຄົນປະເສີດທີ່ສຸດໃນມະນຸດ»។

Verse 72

तन्मया पापया पापं कृतं वै पूर्वजन्मनि । तद्भजंत्या न मे दुःखं न विषादः कथंचन ॥ ७२ ॥

ຂ້າພະເຈົ້າ—ເປັນຜູ້ມີບາບ—ໄດ້ກໍ່ບາບໃນຊາດກ່ອນແທ້. ແຕ່ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້ານະມັດສະການພຣະອົງ ກໍບໍ່ມີທຸກ ແລະບໍ່ມີຄວາມເສົ້າໝອງເລີຍ.

Verse 73

एवमुक्त्वा समाश्वास्य भर्तारमनुशास्य च । अनीतं जनकाद्वित्तं बंधुभ्यो वरवर्णिनी ॥ ७३ ॥

ເມື່ອນາງເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ນາງກໍປອບໃຈຜົວ ແລະຕັກເຕືອນຊີ້ນໍາເຂົາ. ຕໍ່ມາ ນາງຜູ້ມີຜິວພັນງາມ ໄດ້ແບ່ງປັນຊັບສິນທີ່ນໍາມາຈາກເຮືອນພໍ່ ໃຫ້ແກ່ຍາດພີ່ນ້ອງ.

Verse 74

क्षीरोदनिलयावासं मन्यते स्म सती पतिम् । दिवा दिवा त्रिर्यत्नेन रात्रौ गुह्यविशोधनम् ॥ ७४ ॥

ນາງຜູ້ຮັກສາພຣະຈັນທະຈັກ (ສະຕີ) ໄດ້ເຫັນຜົວຂອງນາງເປັນດັ່ງຜູ້ຢູ່ໃນຖິ່ນພໍານັກແຫ່ງທະເລນ້ໍານົມ. ມື້ແລ້ວມື້ເລົ່າ ນາງພາກພຽນຢ່າງລະມັດລະວັງສາມປະການ ແລະຍາມຄ່ຳຄືນກໍປະຕິບັດພິທີຊໍາລະລ້າງອັນລັບ.

Verse 75

रजनीकरवृक्षोत्थं गृह्य निर्यासमंजसा । नखेन पातयेद्भर्तुः क्रिमीन्कुष्ठाच्छनैः शनैः ॥ ७५ ॥

ເອົານ້ໍາຢາງທີ່ໄຫຼອອກຈາກຕົ້ນຣະຊະນີກະຣາ ແລ້ວໃຊ້ເລັບຢ່າງງ່າຍໆ ຄ່ອຍໆດຶງໜອນອອກຈາກແຜກຸດຖະ (ໂລກເຮື້ອນ) ຂອງຜົວ ຊ້າໆ ທີລະນ້ອຍ.

Verse 76

मयूरपुच्छसंयुक्तं पवनं चाकरोत्तदा । न देवि रात्रौ स्वपिति न दिवा च वरानना ॥ ७६ ॥

ແລ້ວເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ເກີດລົມທີ່ປະດັບດ້ວຍຂົນຫາງນົກຍູງ. ໂອ ເທວີ—ນາງຜູ້ໜ້າງາມ—ນາງບໍ່ໄດ້ນອນທັງຍາມຄ່ຳຄືນ ແລະບໍ່ໄດ້ນອນທັງຍາມກາງວັນ.

Verse 77

भर्तृदुःखेन संतप्ता अपश्यज्ज्वलितं जगत् । यद्यस्ति वसुधा देवी पितरो देवतास्तथा ॥ ७७ ॥

ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າເສຍໃຈຕໍ່ຜົວ, ນາງເຫັນໂລກທັງຫມົດຄືກັບຖືກໄຟໄຫມ້. "ຖ້າພະແມ່ທໍລະນີມີຈິງ, ແລະ ບັນພະບຸລຸດ ແລະ ເທວະດາທັງຫລາຍກໍເຊັ່ນກັນ..."

Verse 78

कुर्वंतु रोगहीनं मे भर्तारं गतकल्मषम् । चंडिकायै प्रदास्यामि रक्तं मांससमुद्भवम् ॥ ७८ ॥

"ຂໍໃຫ້ພວກທ່ານເຮັດໃຫ້ຜົວຂອງຂ້າພະເຈົ້າປາສະຈາກພະຍາດ ແລະ ບໍລິສຸດຈາກບາບ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະຖວາຍເລືອດທີ່ເກີດຈາກຊີ້ນ ແດ່ພະແມ່ຈັນທິກາ."

Verse 79

नृच्छागमहिषोपेतं भर्तुरारोग्यहेतवे । सादरं कारयिष्यामि उपवासान्दशैव तु ॥ ७९ ॥

ເພື່ອສຸຂະພາບຂອງຜົວ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະຈັດພິທີບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງຖວາຍລວມທັງມະນຸດ, ແບ້ ແລະ ຄວາຍ, ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຖືສິນອົດອາຫານສິບຄັ້ງແທ້ໆ.

Verse 80

शरीरं स्थापयिष्येऽहं सूक्ष्मकंटकसंस्तरे । नोपभोक्ष्यामि मधुरं नोपभोक्ष्यामि वै घृतम् ॥ ८० ॥

"ຂ້າພະເຈົ້າຈະວາງຮ່າງກາຍລົງເທິງຕຽງທີ່ມີໜາມແຫຼມ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ກິນຂອງຫວານ ແລະ ຈະບໍ່ບໍລິໂພກນໍ້າມັນເນີຍ."

Verse 81

बाह्याभ्यंगविहीनाहं संस्थास्ये दिनसंचयम् । जीवतां रोगहीनो हि भर्ता मे शरदां शतम् ॥ ८१ ॥

ປາສະຈາກການທານໍ້າມັນພາຍນອກ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະຈ່ອຍຜອມລົງທຸກມື້. ເພື່ອຜົວຂອງຂ້າພະເຈົ້າ - ຕາບໃດທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຍັງມີຊີວິດຢູ່ - ຂໍໃຫ້ລາວປາສະຈາກພະຍາດຕະຫລອດຮ້ອຍລະດູໃບໄມ້ລົ່ນ.

Verse 82

एवं प्रव्याहरंती सा वासरे वासरे गते । अथ कालेन चाल्पेन त्रिदोषोऽस्य व्यजायत ॥ ८२ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ນາງເວົ້າຄໍານັ້ນຊໍ້າໆ ມື້ຕໍ່ມື້; ບໍ່ດົນ ຕຣິໂດຊະ (ວາຕະ ປິຕຕະ ກະພະ) ກໍເກີດເປັນໂລກໃນຕົວເຂົາ।

Verse 83

त्रिकटुं प्रददौ भर्तुर्यत्नेन महता तदा । शीतार्तः कंपमानोऽसौ पत्न्यंगुलिमखंडयत् ॥ ८३ ॥

ແລ້ວນາງພະຍາຍາມຢ່າງໃຫຍ່ ນໍາຕຣິກະຕຸ (ເຄື່ອງເທດເຜັດສາມຢ່າງ) ໃຫ້ຜົວ; ແຕ່ເຂົາຖືກຄວາມໜາວທໍາລາຍ ສັ່ນໄຫວ ແລະໄດ້ບີບຈົນເຈັບນິ້ວມືຂອງນາງ।

Verse 84

उभयोर्दतयोः श्लेषः सहसा समपद्यत । तत्खंडमंगुलेर्वक्त्रे स्थितं नृपतिवल्लभे ॥ ८४ ॥

ທັນໃດນັ້ນ ແຂ້ວຂອງທັງສອງກໍກະທົບກັນ ແລະຕິດກັນຢ່າງກະທັນຫັນ; ຊິ້ນທີ່ແຕກນັ້ນໄດ້ຄ້າງຢູ່ໃນປາກຂອງອັງກຸລີ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພະຣາຊາ।

Verse 85

अथ विक्रीय वलयं क्रीत्वा काष्ठानि भूरिशः । चितां सार्पिर्युतां चक्रे मध्ये धृत्वा पतिं तदा ॥ ८५ ॥

ຕໍ່ມາ ນາງຂາຍກໍລະຍະຂ້ອມມື ແລະຊື້ໄມ້ຟືນຫຼາຍ; ນາງຈັດຈິຕາ (ກອງໄຟປະກອບພິທີ) ທາດ້ວຍນ້ໍາມັນເນີຍ (ກີ) ແລະວາງຜົວໄວ້ກາງນັ້ນ।

Verse 86

अवरुह्य च बाहुभ्यां पादेनाकृष्य पावकम् । मुखे सुखं समाधाय हृदये हृदयं तथा ॥ ८६ ॥

ເຂົາໄດ້ລົງມາ ແລະດຶງໄຟອັນສັກສິດເຂົ້າຫາຕົນ ດ້ວຍແຂນທັງສອງ ແລະດ້ວຍຕີນ; ແລ້ວວາງ «ສຸຂະ» ໃນປາກ ແລະວາງຫົວໃຈໃຫ້ຢູ່ໃນຫົວໃຈເຊັ່ນກັນ।

Verse 87

जघने जघनं देवि आत्मनः संनिवेश्य वै । दाहयामास कल्याणी भर्तुर्देहं रुजान्वितम् ॥ ८७ ॥

ໂອ ເທວີ, ນາງໄດ້ວາງສະໂພກຂອງນາງທັບໃສ່ສະໂພກຂອງເຂົາ ແລະນາງຜູ້ເປັນມງຄົດໄດ້ເຜົາກາຍຂອງສາມີ ແມ່ນແຕ່ກາຍນັ້ນຖືກທຸກຂ໌ເຈັບປວດກໍຕາມ।

Verse 88

आत्मना सह चार्वंगी ज्वलिते जातवेदसि ॥ ८८ ॥

ດ້ວຍຕົນເອງຂອງນາງ, ນາງຜູ້ມີອະວະງາມໄດ້ເຂົ້າໄປໃນໄຟສັກສິດ «ຊາຕະເວດັສ» ທີ່ກຳລັງລຸກໂຊນ।

Verse 89

विमुच्य देहं सहसा जगाम पतिं समादाय च देवलोकम् । विशोधयित्वा बहुपापसंघान्स्वकर्मणा दुष्करसाधनेन ॥ ८९ ॥

ນາງປ່ອຍວາງກາຍຢ່າງກະທັນຫັນ ແລະພາສາມີໄປດ້ວຍ ໄປສູ່ໂລກເທວະ; ໂດຍກຳລັງແຫ່ງການກະທຳຂອງນາງ ອັນເປັນວຣະຕະທີ່ຍາກຍິ່ງ, ນາງໄດ້ຊຳລະບາບຫຼາຍກອງໃຫ້ບໍລິສຸດ।

Verse 90

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणोत्तरभागे पतिव्रतोपाख्यानं नाम षोडशोऽध्यायः ॥ १६ ॥

ດັ່ງນີ້ ໃນອຸຕຕະຣະພາກ ຂອງພຣະບຣິຫັນນາຣະດີຍະປຸຣານະ ອັນຄວນບູຊາ, ບົດທີ 16 ຊື່ «ນິທານແຫ່ງປະຕິວຣະຕາ (ພັນລະຍາຜູ້ສັດຊື່)» ຈົບລົງແລ້ວ।