Adhyaya 104

Verse 1

ऋषय ऊचुः । राक्षसैस्तत्र लिंगानि यानि भक्त्या समन्वितैः । स्थापितानि च माहात्म्यं तेषां सूत प्रकीर्तय

ພວກຣິສີກ່າວວ່າ: ໂອ ສູຕະ, ຂໍໃຫ້ທ່ານປະກາດມະຫາອານຸພາບຂອງລິງຄະທັງຫຼາຍ ທີ່ຖືກຣາກຊະສະຜູ້ມີພັກຕິ ສ້າງຕັ້ງໄວ້ໃນສະຖານທີ່ນັ້ນ।

Verse 2

सूत उवाच । तेषां पूजाकृते रौद्रा राक्षसा बलवत्तराः । लंकापुर्याः समायांति सदैव शतशः पुरा

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ເພື່ອການບູຊາລິງຄະເຫຼົ່ານັ້ນ ພວກຣາກຊະສະຜູ້ດຸຮ້າຍ ແລະມີພະລັງຫນັກໜ່ວງ ເຄີຍມາເປັນຮ້ອຍໆ ຢູ່ເປັນນິດ ຈາກນະຄອນລັງກາໃນການເກົ່າກ່ອນ.

Verse 3

आगच्छन्तो व्रजन्तस्ते मार्गे क्षेत्रे च तत्र च । भक्षयन्ति जनौघांश्च बालवृद्धाञ्जनानपि

ເມື່ອພວກເຂົາມາແລະໄປ ທັງຕາມທາງ ແລະໃນເຂດສັກສິດນັ້ນ ກໍກິນກຸ່ມຊົນຈຳນວນຫຼາຍ ທັງເດັກນ້ອຍ ແລະຄົນເຖົ້າຄົນແກ່ດ້ວຍ.

Verse 4

ततस्ते मानवाः सर्वे प्रद्रवंतः समंततः । इतश्चेतश्च धावन्ति प्राणरक्षणतत्पराः

ແລ້ວມະນຸດທັງຫມົດນັ້ນ ພາກັນແຕກຕື່ນຫນີໄປທົ່ວທິດ ແລະວິ່ງໄປມາທີ່ນັ້ນທີ່ນີ້ ມຸ່ງແຕ່ຈະຮັກສາຊີວິດຂອງຕົນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 5

तथान्ये बहवो गत्वा ह्ययोध्याख्यां महापुरीम् । रामपुत्रं नृपश्रेष्ठं कुशं प्रोचुः सुदुःखिताः

ດັ່ງນັ້ນອີກ ຄົນອື່ນຫຼາຍຄົນໄດ້ໄປຫານະຄອນໃຫຍ່ຊື່ອະໂຍທະຍາ ແລະດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າຢ່າງຫນັກ ໄດ້ກ່າວແຈ້ງແກ່ກຸສະ ລາຊາຜູ້ປະເສີດ ພຣະບຸດຂອງພຣະຣາມ.

Verse 6

तव पित्रा समं प्राप्ताः पूर्वं ये राक्षसा नृप । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे विभीषणपुरःसराः

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ພວກຣາກຊະສະທີ່ເຄີຍມາກັບພຣະບິດາຂອງພຣະອົງໃນກ່ອນ ໂດຍມີວິພີຊະນະເປັນຜູ້ນຳ ໄດ້ມາຮອດເຂດສັກສິດຂອງຮາຕະເກສະວະຣະແລ້ວ.

Verse 7

संस्थापितानि लिंगानि चतुर्वक्त्राणि तत्र वै । राक्षसेंद्रैः स्वमन्त्रैस्तैस्तस्य क्षेत्रस्य पश्चिमे

ທີ່ນັ້ນ ໃນພາກຕາເວັນຕົກຂອງເຂດສັກສິດນັ້ນ ບັນດາເຈົ້ານາຍຣາກຊະສາໄດ້ສ້າງຕັ້ງລິງຄະມີສີ່ໜ້າ ໂດຍໃຊ້ມັນຕຣາຂອງຕົນເອງ។

Verse 8

तेनैव चानुषंगेण समागच्छंति नित्यशः । तस्मिन्क्षेत्रे प्रकुर्वंति तथा लोकस्य भक्षणम्

ແລະໂດຍສາຍພົວພັນນັ້ນເອງ ພວກເຂົາມາຮອດທຸກມື້ບໍ່ຂາດ; ໃນເຂດສັກສິດນັ້ນ ພວກເຂົາກໍກະທຳການກິນກັບຜູ້ຄົນ.

Verse 9

यदि वा तानि लिंगानि कश्चित्संपूजयेन्नरः । सद्यो विनाशमायाति सोऽप्यनर्थो महानभूत्

ຖ້າມີຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງບູຊາລິງຄະເຫຼົ່ານັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະພົບຄວາມພິນາດໃນທັນທີ; ດັ່ງນັ້ນມັນກໍເປັນຄວາມວິບັດໃຫຍ່.

Verse 10

तस्माद्यदि न रक्षा नः करिष्यसि महीपते । तच्छनैर्यास्यते लोकः सर्वोऽयं संक्षयं ध्रुवम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະອົງເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ, ຖ້າພຣະອົງບໍ່ປົກປ້ອງພວກເຮົາ ແລ້ວຊາວບ້ານທັງໝົດນີ້ຈະຄ່ອຍໆເສື່ອມສູນ ຢ່າງແນ່ນອນ.

Verse 11

तच्च क्षेत्रं विशेषेण यत्रागच्छंति ते सदा । राक्षसाः क्रूरकर्माणो महामांसस्य लोलुपाः

ແລະເຂດສັກສິດນັ້ນໂດຍສະເພາະ—ບ່ອນທີ່ພວກເຂົາມາຢູ່ເປັນນິດ—ຖືກລົບກວນໂດຍຣາກຊະສາຜູ້ກະທຳອັນໂຫດຮ້າຍ ໂລບຫຼາຍໃນເນື້ອຫນັກ.

Verse 12

तच्छ्रुत्वा स नृपस्तूर्णं स्वामात्यानां न्यवेदयत् । राज्यभारं ततस्तत्र बलेन सहितो ययौ

ເມື່ອພະຣາຊາໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ກໍ່ຮີບແຈ້ງໃຫ້ບັນດາອຳມາດຮູ້ ມອບພາລະການປົກຄອງໃຫ້ເຂົາເຈົ້າ ແລ້ວເສດັດໄປສູ່ທີ່ນັ້ນພ້ອມກອງທັບ।

Verse 13

अथ प्राप्तं कुशं दृष्ट्वा हतशेषा द्विजोत्तमाः । प्रोचुस्तं भर्त्सयित्वा तु वचनैः परुषाक्षरैः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເຫັນກຸສະມາຮອດ ບັນດາພຣາຫມັນຜູ້ສູງສຸດ ທີ່ເຫຼືອຢູ່ແຕ່ເສດຫຼັງການຂ້າຟັນ ກໍ່ກ່າວກັບລາວ ພ້ອມການຕຳນິດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຮຸນແຮງ।

Verse 14

किमेवं क्रियते राज्यं यथा त्वं क्षत्रियाधमः । करोषि यत्र विध्वंसं राक्षसै र्नीयते जनः

ນີ້ແມ່ນການປົກຄອງແນວໃດ ທີ່ເຈົ້າ—ຜູ້ຕ່ຳສຸດໃນກະສັດຕະຣິຍະ—ຍອມໃຫ້ເກີດຄວາມພິນາດ ໃນບ່ອນທີ່ປະຊາຊົນຖືກຣາກສະສະພາໄປ?

Verse 15

नूनं जातो न रामेण भवान्रावणसंभवः । येनोपेक्षसि सर्वान्नो राक्षसैः परिपीडितान्

ແນ່ນອນ ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເກີດຈາກພຣະຣາມ ແຕ່ເປັນຜູ້ສືບສາຍຈາກຣາວະນະ ເພາະເຈົ້າເມີນເຉີຍພວກເຮົາທັງປວງ ຜູ້ຖືກຣາກສະສະກົດຂີ່ທຸກທໍລະມານ।

Verse 16

सत्यमेतत्पुरा प्रोक्तं नीतिशास्त्रविचक्षणैः । यस्य वर्णस्य यो राजा स वर्णः सुखमेधते

ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ ດັ່ງທີ່ນັກປັນຍາຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນນີຕິສາດໄດ້ກ່າວໄວ້ແຕ່ກ່ອນ: ວັນນະໃດມີກະສັດຜູ້ອຸທິດໃຈປົກປ້ອງວັນນະນັ້ນ ວັນນະນັ້ນຍ່ອມເຈີຣິນດ້ວຍຄວາມສຸກ।

Verse 17

तस्मात्त्वं राक्षसोद्भूतो राक्षसैर्द्विजसत्तमान् । उपेक्षसे ततः सर्वान्भक्ष्यमाणांस्तथापरान्

ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈຶ່ງເປັນຜູ້ເກີດຈາກຣາກຊະສະ; ເພາະເຈົ້າລະເລີຍດວິຊະສັດຕະມານ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງອັນປະເສີດ) ທີ່ກຳລັງຖືກຣາກຊະສະກິນ ແລະທັງຜູ້ອື່ນໆທີ່ກຳລັງຖືກກືນກິນຢູ່ດ້ວຍ.

Verse 18

आर्तानां यत्र लोकानां दोषैः पार्थिवसंभवैः । पतंत्यश्रूणि भूपृष्ठे तत्र राजा स दोषभाक्

ບ່ອນໃດທີ່ນ້ຳຕາຂອງປະຊາຊົນຜູ້ທຸກທ້ອນ ຕົກລົງເທິງຜືນດິນ ເນື່ອງຈາກຄວາມຜິດທີ່ເກີດຈາກກະສັດ; ທີ່ນັ້ນກະສັດນັ້ນເປັນຜູ້ຮັບບາບນັ້ນ.

Verse 19

कुश उवाच । प्रसादः क्रियतां विप्रा न मया ज्ञातमीदृशम् । राक्षसेभ्यः समुत्पन्नो ब्राह्मणानां पराभवः

ກຸຊະກ່າວວ່າ: “ຂໍພຣະຄຸນເຖີດ ໂອ ວິປຣາ; ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ເລີຍວ່າມີເລື່ອງແບບນີ້—ວ່າຈາກຣາກຊະສະ ເກີດການຫຍັບຢ້ຳແລະການຫມິ່ນປະມາດຕໍ່ພຣາຫມະນະ.”

Verse 20

अद्यप्रभृति यः कश्चिद्विनाशं नीयते क्वचित् । ब्राह्मणो वाऽथवाऽन्योऽपि तद्भवेन्मम पातकम्

ນັບແຕ່ມື້ນີ້ໄປ ຖ້າມີໃຜກໍຕາມ ບ່ອນໃດກໍຕາມ ຖືກນຳໄປສູ່ຄວາມພິນາດ—ຈະເປັນພຣາຫມະນະ ຫຼືຜູ້ອື່ນກໍຕາມ—ຂໍໃຫ້ນັ້ນເປັນບາບຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 21

एवमुक्त्वा ततस्तूर्णं प्रेषयामास राघवः । विभीषणाय संक्रुद्धो दूतं भयविवर्जितम्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຣາຄະວະກໍຮີບຮ້ອນສົ່ງທູດຜູ້ກ້າຫານ ບໍ່ມີຄວາມຢ້ານ ແລະບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ໄປຫາວິພີຊະນະ ດ້ວຍຄວາມໂກດເຄືອງ.

Verse 22

गच्छ दूत द्रुतं गत्वा त्वया वाच्यो विभीषणः । रामोचितस्त्वया स्नेहो मया सह कृतो महान्

ຈົ່ງໄປເຖີດ ທູດເອີຍ, ຈົ່ງໄປໂດຍໄວ. ທ່ານຕ້ອງບອກ ວິພີສະນະ ວ່າ: 'ມິດຕະພາບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ທີ່ສົມກັບ ພະຣາມ ໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍທ່ານ ກັບຂ້າພະເຈົ້າ'.

Verse 23

यद्राक्षसगणैः सार्धं मम भूमिं समंततः । त्वं क्लेशयसि दुर्बुद्धे मां विश्वास्य सुभाषितैः

ແຕ່ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ, ພ້ອມດ້ວຍເຫຼົ່າ ຣາກສົດ, ເຈົ້າໄດ້ບຽດບຽນແຜ່ນດິນຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃນທຸກດ້ານ, ໂອ້ ຜູ້ມີຈິດໃຈຊົ່ວຮ້າຍ - ຫຼັງຈາກທີ່ໄດ້ຮັບຄວາມໄວ້ວາງໃຈຈາກຂ້າພະເຈົ້າ ດ້ວຍຄໍາເວົ້າທີ່ ໄພເລາະ.

Verse 24

मम पित्रा कृतेयं ते प्रतिष्ठा राक्षसाधम । तेन नो हन्मि ते भ्राता यथा तातेन शातितः

ໂອ້ ຣາກສົດ ຜູ້ຕ່ໍາຊ້າທີ່ສຸດ! ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງເຈົ້ານີ້ ໄດ້ຖືກສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນໂດຍພໍ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ດຽວນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຂ້າອ້າຍນ້ອງຂອງເຈົ້າ, ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ພໍ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ເຄີຍປາບພໍ່ຂອງເຈົ້າ.

Verse 25

विषवृक्षोऽपि यो वृद्धिं स्वयमेव प्रणीयते । कथं संछिद्यते सोऽत्र स्वयमेव मनीषिभिः

ແມ້ແຕ່ຕົ້ນໄມ້ພິດ ທີ່ເຕີບໃຫຍ່ດ້ວຍແຮງຂອງມັນເອງ - ຜູ້ມີປັນຍາຈະຕັດມັນຖິ້ມຢູ່ທີ່ນີ້ໄດ້ແນວໃດ, ຖ້າມັນຍັງສືບຕໍ່ຈະເລີນເຕີບໂຕດ້ວຍຕົວມັນເອງ?

Verse 26

तस्मादद्य दिनादूर्ध्वं यदि कश्चिन्निशाचरः । समुद्रस्योत्तरं पारं कथंचिदागमिष्यति

ດັ່ງນັ້ນ, ນັບຕັ້ງແຕ່ມື້ນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ, ຖ້າຫາກ ຜູ້ທ່ອງທ່ຽວຍາມລາຕີ (ຣາກສົດ) ຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງ ສາມາດໄປເຖິງຝັ່ງທາງເໜືອ ທີ່ຢູ່ພົ້ນມະຫາສະໝຸດໄດ້...

Verse 27

तदहं सत्वरं प्राप्य लंकां तव पुरीमिमाम् । ससैन्यो ध्वंसयिष्यामि तथा सर्वान्निशाचरान्

ເມື່ອນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປເຖິງເມືອງລັງກາຂອງທ່ານຢ່າງໄວວາ ແລະ ດ້ວຍກອງທັບຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຈະທຳລາຍມັນ ແລະ ພວກຍັກທັງຫຼາຍ.

Verse 28

त्वां च बद्ध्वा दृढैः पाशैर्निगडैश्च सुसंयतम् । कारासंस्थं करिष्यामि सद्य एव न संशयः

ແລະ ທ່ານຄືກັນ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະມັດທ່ານດ້ວຍເຊືອກ ແລະ ໂສ້ທີ່ແຂງແກ່ນ, ແລະ ຈະຂັງທ່ານໄວ້ໃນຄຸກໃນມື້ນີ້ແທ້ໆ; ເລື່ອງນີ້ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ.

Verse 29

एवमुक्तस्ततो दूतो गत्वा सेतुं द्रुतं ततः । दृष्ट्वा रामेश्वरं देवं यावदग्रे व्यव स्थितः

ເມື່ອໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງດັ່ງນັ້ນ, ຜູ້ສົ່ງຂ່າວກໍຮີບໄປທີ່ ເຊຕຸ. ຈາກນັ້ນ, ເມື່ອເຫັນ ພຣະຣາເມສວຣະ ຜູ້ສັກສິດ, ລາວກໍຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ.

Verse 30

तावत्पृष्टो जनैः कैश्चित्कस्त्वं वत्स इहागतः । केन कार्येण नो ब्रूहि नात्र गच्छंति मानवाः

ຈາກນັ້ນ ບາງຄົນກໍຖາມລາວວ່າ: 'ເຈົ້າແມ່ນໃຜ, ລູກເອີຍ, ຜູ້ທີ່ມາທີ່ນີ້? ບອກພວກຂ້າພະເຈົ້າແດ່ - ມາດ້ວຍວຽກອັນໃດ? ເພາະມະນຸດບໍ່ໄດ້ເດີນທາງຕໍ່ໄປຈາກທີ່ນີ້.'

Verse 31

दूत उवाच । अहं कुशेन भूपेन विभीषणगृहं प्रति । प्रेषितः कार्यमुद्दिश्य तत्र यास्याम्यहं कथम्

ຜູ້ສົ່ງຂ່າວຈຶ່ງຕອບວ່າ: 'ຂ້າພະເຈົ້າຖືກສົ່ງມາໂດຍ ກະສັດກຸສະ, ດ້ວຍພາລະກິດໜຶ່ງ, ເພື່ອໄປຍັງເຮືອນຂອງ ວິເພສັນ. ດັ່ງນັ້ນ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປທີ່ນັ້ນໄດ້ແນວໃດ?'

Verse 32

जना ऊचुः । नातः परं नरः कश्चिद्गन्तुं शक्तः कथंचन । भग्नः सेतुर्यतो मध्ये रामेणाक्लिष्टकर्मणा

ປະຊາຊົນກ່າວວ່າ: «ບໍ່ມີຊາຍໃດສາມາດໄປເກີນຈຸດນີ້ໄດ້ໂດຍວິທີໃດໆ, ເພາະສະພານເສຕຸຖືກຫັກກາງໂດຍພຣະຣາມາ ຜູ້ບໍ່ເຄີຍເມື່ອຍໃນກິດການ»។

Verse 33

तस्मादत्रैव ते कार्यं सिद्धिं दूत प्रयास्यति । विभीषणकृतं सर्वं दर्शनात्तस्य रक्षसः

«ດັ່ງນັ້ນ ຢູ່ທີ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ ພາລະກິດຂອງເຈົ້າຈະສຳເລັດ, ໂອ ທູດເອີຍ. ທຸກຢ່າງທີ່ວິພີຊະນະຈັດໄວ້ ຈະສຳເລັດໄດ້ພຽງແຕ່ໄດ້ເຫັນຣາກສະນັ້ນ (ວິພີຊະນະ)»।

Verse 34

सर्वदा राक्षसेन्द्रोऽसौ शुभं रामेश्वरत्रयम् । त्रिकालं पूजयत्येव नियमं समुपाश्रितः

ພຣະຣາກສະເຈົ້ານັ້ນ ເຄົາລົບບູຊາຢູ່ເສມອ ຕຣິຍະດອັນເປັນມງຄົດແຫ່ງລິງຄະຣາເມສະວະຣະ; ອາໄສວິນັຍອັນສັກສິດ ທ່ານບູຊາບໍ່ເຄີຍຂາດ ທັງສາມເວລາຂອງວັນ।

Verse 35

लंकाद्वारे स्थितो यो वै सेतुखण्डे महेश्वरः । प्रभाते कुरुते तस्य स्वयं पूजां विभीषणः

ມະເຫສະວະຣະຜູ້ປະທັບຢູ່ທີ່ປະຕູເມືອງລັງກາ ໃນເຂດເສຕຸ—ວິພີຊະນະເອງ ກະທຳພິທີບູຊາພຣະອົງນັ້ນໃນຍາມເຊົ້າຕຣູ່।

Verse 36

जलमध्यगतं यच्च सेतुखंडं द्वितीयकम् । तत्र रामेश्वरो यश्च मध्याह्ने तं प्रपूजयेत्

ແລະ ເສຕຸຂັນດ໌ອັນທີສອງ ທີ່ຢູ່ກາງນ້ຳ—ທີ່ນັ້ນມີພຣະຣາເມສະວະຣະປະທັບຢູ່; ຄວນບູຊາພຣະອົງນັ້ນໃນຍາມທ່ຽງ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບພິເສດ।

Verse 37

एनं देव निशीथे च सर्वदागत्य भक्तितः । संपूजयेन्न सन्देहः सत्यमेतत्प्रकीर्तितम्

ຄວນເຂົ້າໄປຫາພຣະເຈົ້າອົງນີ້ເປັນນິດ ແມ່ນແຕ່ໃນຍາມທ່ຽງຄືນ ດ້ວຍສັດທາ ແລະບູຊາໃຫ້ຄົບຖ້ວນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ; ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ຖືກປະກາດໄວ້.

Verse 38

तस्मात्तिष्ठ त्वमव्यग्रः स्थानेऽत्रैव समाहितः । यावदागमनं तस्य राक्षसस्य महात्मनः

ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງຢືນຢູ່ນີ້ໂດຍບໍ່ວຸ່ນວາຍ ສະຫງົບ ແລະມີສະຕິຢູ່ໃນສະຖານທີ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ ຈົນກວ່າຣາກສະສາຜູ້ໃຈໃຫຍ່ນັ້ນຈະມາຮອດ.

Verse 39

तेनैव सहितः पश्चात्स्वेच्छया तस्य मन्दिरम् । प्रयास्यसि गृहं वापि स्वकीयं तद्विसर्जितः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອໄປກັບເຂົາແລ້ວ ເຈົ້າຈະໄປຕາມໃຈປາຖະໜາ—ຈະໄປວິຫານຂອງເຂົາ ຫຼືເມື່ອເຂົາອະນຸຍາດໃຫ້ກັບ ກໍໄປເຮືອນຂອງເຈົ້າເອງ.

Verse 40

अथ तेषां तदाकर्ण्य स दूतो हर्षसंयुतः । बाढमित्येव चोक्त्वाथ तत्र चैव व्यवस्थितः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງພວກເຂົາ ທູດນັ້ນມີຄວາມຍິນດີ ຕອບວ່າ «ດີແທ້» ແລ້ວກໍຢືນປະຈໍາຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 41

अथ प्राप्ते निशार्धे स राक्षसैः परिवारितः । विभीषणः समायातस्तस्मिन्नायतने शुभे

ແລ້ວເມື່ອຮອດກາງຄືນ ວິພີຊະນະ ຖືກລ້ອມຮອບໂດຍພວກຣາກສະສາ ໄດ້ມາຮອດສະຖານສັກສິດອັນເປັນມົງຄຸນນັ້ນ.

Verse 42

विमानवरमारूढः स्तूयमानः समन्ततः । राक्षसैर्बंदिरूपैस्तैर्गीयमानस्तथा परैः

ພຣະອົງຂຶ້ນຂັບຂີ່ວິມານອັນປະເສີດ ແລະຖືກສັນລະເສີນຈາກທຸກທິດ—ຖືກຮ້ອງສັນລະເສີນໂດຍຣາກສະຜູ້ເປັນນັກຂັບຮ້ອງ ແລະໂດຍຜູ້ອື່ນໆດ້ວຍ।

Verse 43

उत्तीर्य च विमानाग्र्यात्कृत्वाऽथ त्रिः प्रदक्षिणाम् । रामेश्वरं प्रणम्योच्चैः स्तोत्रमेतच्चकार सः

ລົງຈາກວິມານອັນສູງສຸດແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ເຮັດປະທັກສິນາ 3 ຮອບ; ກ່ອນຈະກົ່ມກາບພຣະຣາເມສະວະຣະ ແລະສະດຸດີນີ້ດ້ວຍສຽງດັງ।

Verse 44

नमस्ते देवदेवेश भक्तानामभयप्रद । सर्वतः पाणिपादं ते सर्वतोक्षिशिरोमुखम्

ນະໂມຕໍ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະເຈົ້າທັງປວງ ຜູ້ປະທານອະໄພແກ່ຜູ້ມີພັກຕິ. ພຣະຫັດແລະພຣະບາດຂອງພຣະອົງຢູ່ທົ່ວທຸກແຫ່ງ; ພຣະເນດ, ພຣະສິຣະ, ແລະພຣະພັກກໍຢູ່ທົ່ວທຸກແຫ່ງເຊັ່ນກັນ।

Verse 45

त्वं यज्ञस्त्वं वषट्कारस्त्वं चंद्रस्त्वं प्रभाकरः । त्वं विष्णुस्त्वं चतुर्वक्त्रः शक्रस्त्वं परमेश्वरः

ພຣະອົງແມ່ນຍັດຍະ; ພຣະອົງແມ່ນສຽງ “ວະສັດ” (vaṣaṭ). ພຣະອົງແມ່ນຈັນທຣາ; ພຣະອົງແມ່ນພຣະອາທິດ. ພຣະອົງແມ່ນວິສນຸ; ພຣະອົງແມ່ນພຣະພຣະຫມາຜູ້ມີສີ່ພັກ; ພຣະອົງແມ່ນສັກຣະ (ອິນທຣະ); ພຣະອົງແມ່ນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ।

Verse 47

यथा काष्ठगतो वह्निः संस्थितोऽपि न लक्ष्यते । मूढैः सर्वत्रसंस्थोपि तथा त्वं नैव लक्ष्यसे

ເຫມືອນໄຟທີ່ຊ່ອນຢູ່ໃນໄມ້ ແມ່ນມີຢູ່ແຕ່ບໍ່ປາກົດໃຫ້ເຫັນ; ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ພຣະອົງສະຖິດຢູ່ທົ່ວທຸກແຫ່ງ ແຕ່ຄົນຫຼົງມົວບໍ່ອາດຮູ້ເຫັນໄດ້।

Verse 48

यथा दधिगतं सर्पिर्निगूढत्वेन संस्थितम् । चराचरेषु भूतेषु तथा त्वं देव संस्थितः

ເຫມືອນນ້ຳມັນເນີຍ (ghee) ທີ່ຊ່ອນຢູ່ໃນນົມສົ້ມ ຢ່າງລຶກລັບ, ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ໂອ້ ພຣະເທວະ, ພຣະອົງສະຖິດຊ່ອນຢູ່ໃນສັດທັງປວງ ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະ ບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ.

Verse 49

यथा जलं धरापृष्ठात्खनन्नाप्नोति मानवः । तथा त्वां पूजयन्नित्यं मोक्षमाप्नोत्यसंशयम्

ເຫມືອນມະນຸດຂຸດດິນແລ້ວໄດ້ນ້ຳ, ດັ່ງນັ້ນຜູ້ບູຊາພຣະອົງທຸກວັນ ຍ່ອມບັນລຸໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ) ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 50

तावच्च दुर्लभः स्वर्गस्तावच्छूराश्च शत्रवः । यावदेव न सन्तोषं त्वं करोषि शरीरिणाम्

ສະຫວັນຍັງເປັນສິ່ງຫາຍາກ, ແລະສັດຕູອັນດຸຮ້າຍຍັງຄົງຢູ່—ຕາບໃດທີ່ພຣະອົງບໍ່ປະທານຄວາມສັນໂຕດແກ່ຜູ້ມີກາຍ.

Verse 51

तावल्लक्ष्मीश्चला नॄणां तावद्रोगाः पृथग्विधाः । न यावद्देवदेव त्वं सन्तोषं संप्रयास्यसि

ລັກສະມີ (ໂຊກລາບ) ຂອງມະນຸດຍັງຜັນຜວນບໍ່ໝັ້ນຄົງ, ແລະໂລກໄພຫຼາຍຢ່າງຍັງຄົງຢູ່—ຈົນກວ່າ ໂອ້ ພຣະເທວະເທວະ, ພຣະອົງຈະປະທານຄວາມສັນໂຕດ.

Verse 52

तावत्पुत्रोद्भवं दुःखं तथा प्रियसमु द्भवम् । यावत्त्वं देव नायासि सन्तोषं देहिनामिह

ຄວາມທຸກທີ່ເກີດຈາກລູກຫຼານ ແລະຄວາມທຸກທີ່ເກີດຈາກສິ່ງອັນຮັກ ຍັງຄົງມີ—ຕາບໃດທີ່ ໂອ້ ພຣະເທວະ, ພຣະອົງບໍ່ນຳຄວາມສັນໂຕດມາໃຫ້ແກ່ຜູ້ມີກາຍໃນໂລກນີ້.

Verse 53

एवं स्तुत्वा ततो लिंगं स्नापयित्वा यथाविधि । गन्धानुलेपनैदिव्यैर्मर्दयामास वै ततः

ເມື່ອໄດ້ສັນລະເສີນແລ້ວ ລາວໄດ້ອາບນ້ຳລິງຄະຕາມພິທີ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນໄດ້ທາດ້ວຍນ້ຳຫອມທິບ ແລະ ຂີ້ຜຶ້ງຫອມອັນບໍລິສຸດ।

Verse 54

पारिजातकपुष्पैश्च तथा सन्तानसम्भवैः । कल्पपादपसंभूतैस्तथा मन्दारजैरपि

ດ້ວຍດອກປາຣິຊາຕະ ແລະ ດອກທີ່ເກີດຈາກຕົ້ນສັນຕານ; ດ້ວຍດອກຈາກຕົ້ນໄມ້ສົມປາດຖະນາ ແລະ ດອກມັນດາຣາອີກດ້ວຍ ລາວໄດ້ບູຊາ।

Verse 55

पूजां चक्रे सुविस्तीर्णा श्रद्धया परया युतः । दिव्यैराभरणैर्भूष्य दिव्यवस्त्रैस्ततः परम्

ດ້ວຍສັດທາອັນສູງສຸດ ລາວໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາຢ່າງກວ້າງຂວາງ ແລະ ລະອຽດ; ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບທິບ ແລະ ຕໍ່ມາດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມທິບອີກດ້ວຍ।

Verse 56

स च गीतं स्वयं चक्रे तालमादाय पाणिना । मूर्छातालकृतं रम्यं सप्तस्वरविराजितम्

ຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ແຕ່ງແລະຮ້ອງເພງດ້ວຍຕົນເອງ ພ້ອມຈັບຈັງຫວະດ້ວຍມື; ເພງນັ້ນງາມ ຈັດວາງຕາມມູຣຈະ-ຕາລະ ແລະ ສະຫວ່າງໄສດ້ວຍເຈັດສຽງ।

Verse 57

तानयुक्त्या समोपेतं ग्रामै रागैः स्वलंकृतम् । एवं कृत्वा स शुश्रूषा तस्य देवस्य भक्तितः

ເພງນັ້ນປະກອບດ້ວຍການປັບແຕ່ງສຽງຢ່າງເໝາະສົມ ແລະ ປະດັບດ້ວຍກຣາມ ແລະ ຣາກາ; ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍພັກຕິ ລາວໄດ້ຮັບໃຊ້ພຣະເທວະອົງນັ້ນ।

Verse 58

यावत्संप्रस्थितो भूयो लंकां प्रति विभीषणः । तावद्दूतोऽग्रतः स्थित्वा कुशवाक्यमुवाच ह

ເມື່ອວິພີຊະນະອອກເດີນທາງອີກຄັ້ງໄປຫາລັງກາ ທູດຜູ້ໜຶ່ງຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ແລະຖ່າຍທອດຖ້ອຍຄໍາຂອງກຸຊະ।

Verse 59

विशेषतस्तु तेनोक्तं यत्तस्य पुरतः पुरा । अतिकोपाभिभूतेन प्ररक्तनयनेन च

ໂດຍສະເພາະ ລາວໄດ້ລາຍງານສິ່ງທີ່ເຄີຍກ່າວໄວ້ກ່ອນໜ້ານັ້ນຕໍ່ໜ້າລາວເອງ—ໂດຍຜູ້ທີ່ຖືກຄວາມໂກດກ້າຮຸນແຮງຄອບງໍາ ແລະມີດວງຕາແດງກ່ໍາດ້ວຍໂທສະ।

Verse 60

तच्छ्रुत्वाथ प्रणम्योच्चैर्दूतं प्राह विभीषणः । कृतांजलिपुटो भूत्वा विनयावनतः स्थितः

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ວິພີຊະນະກໍໂຄ້ງຄໍານົບ ແລະເວົ້າກັບທູດດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ; ພ້ອມປະນົມມືເປັນອັນຈະລິ ຢືນຢູ່ດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ।

Verse 61

यद्येवं विहितं राज्ये रामपुत्रस्य राक्षसैः । तन्नूनं तन्मया सर्वं विहितं दूतसत्तम

«ຖ້າການກະທໍາເຊັ່ນນີ້ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນອານາຈັກຂອງພຣະຣາມະບຸດ ໂດຍພວກຣາກຊະສະ, ແລ້ວແນ່ນອນວ່າທັງໝົດນັ້ນເປັນຂ້ອຍໄດ້ກະທໍາ, ໂອ ທູດຜູ້ປະເສີດ»।

Verse 62

तस्मान्महाप्रसादो मे कृतस्तेन महात्मना । कुशेन प्रेषितो यस्त्वं मम मूर्खस्य संनिधौ

«ດັ່ງນັ້ນ ກຸຊະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ໄດ້ປະທານພຣະກະລຸນາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແກ່ຂ້ອຍ—ເນື່ອງຈາກທ່ານຖືກກຸຊະສົ່ງມາຫາຂ້ອຍ ຜູ້ໂງ່ເຂົານີ້»।

Verse 63

एवमुक्त्वा स तान्सर्वाञ्छोधयामास राक्षसान् । ये गत्वा भूतले मर्त्यान्ध्वंसयंति सदैव हि

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ທ່ານກໍໄດ້ຊໍາລະ ແລະລົງວິໄນແກ່ຣາກສະທັງຫມົດ ຜູ້ລົງໄປສູ່ໂລກມະນຸດ ແລະກົດຂີ່ທໍາລາຍມະນຸດຢູ່ເປັນນິດ।

Verse 64

ततस्तत्रैव चानीय तस्य दूतस्य संनिधौ । प्रत्येकं तानुवाचेदं कोपादश्रूणि चोत्सृजन्

ແລ້ວຈຶ່ງນໍາພວກເຂົາມາຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ໃນທີ່ປະທັບຂອງທູດນັ້ນ ແລະເວົ້າກັບພວກເຂົາທີລະຄົນ ດ້ວຍຄວາມໂກດ ພ້ອມທັງປ່ອຍນ້ໍາຕາອອກມາດ້ວຍ।

Verse 65

यैः कृतो जनविध्वंसो राक्षसैः सुदुरात्मभिः । राज्ये कुशस्य संप्राप्तैः प्रभोर्मम महात्मनः

«ໂດຍຣາກສະຜູ້ຊົ່ວຊ້າຢ່າງຫນັກ ຜູ້ເຂົ້າມາໃນອານາຈັກຂອງກຸສະ ອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າຂອງຂ້າ ຜູ້ມີຄຸນຄ່າຍິ່ງ ແລະໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດການທໍາລາຍປະຊາຊົນ…»

Verse 66

ते सर्वे व्यंतरा रौद्राः प्रभवंतु सुदुःखिताः । लंकाद्वारगता नित्यं क्षुत्पिपासानिपीडिताः

«ຂໍໃຫ້ພວກເຂົາທັງຫມົດກາຍເປັນວິນຍານວະຍັນຕະຣະ (vyaṃtara) ອັນດຸຮ້າຍ ແລະທຸກທໍລະມານຢ່າງຫນັກ—ຢືນຢູ່ປະຕູລັງກາເປັນນິດ ຖືກທໍລະມານດ້ວຍຄວາມຫິວແລະກະຫາຍຢູ່ຕະຫຼອດໄປ।»

Verse 67

सर्वभोगपरित्यक्ताः शीतातपसहि ष्णवः । श्लेष्ममूत्रकृताहारा निन्द्याः सर्वजनस्य च

«ຂໍໃຫ້ພວກເຂົາລະທິ້ງຄວາມສຸກສະບາຍທັງປວງ ອົດທົນຕໍ່ຄວາມໜາວແລະຄວາມຮ້ອນ ກິນເສມະແລະປັດສະວະເປັນອາຫານ—ແລະໃຫ້ຖືກປະຊາຊົນທັງຫມົດດູຖູກຫມິ່ນປະມາດ.»

Verse 68

एवं दत्त्वाथ तेषां स शापं राक्षससत्तमः । ततः प्राह च तं दूतं पुनरेव कृतां जलिः

ເມື່ອໄດ້ປະກາດຄຳສາບນັ້ນແກ່ເຂົາແລ້ວ ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງຣາກສະ ໄດ້ກ່າວກັບທູດນັ້ນອີກຄັ້ງ ດ້ວຍມືປະນົມບູຊາ।

Verse 69

अद्यप्रभृति नो कश्चिद्राक्षसः संप्रयास्यति । तस्माद्वाच्यो रघुश्रेष्ठो मद्वाक्यात्स कुशस्त्वया । क्षम्यतामपराधो मे यदज्ञाना दयंकृतः

ນັບແຕ່ມື້ນີ້ໄປ ຈະບໍ່ມີຣາກສະໃດຈະບຸກຮຸກອີກ. ດັ່ງນັ້ນ ຕາມຖ້ອຍຄຳຂ້ອຍ ເຈົ້າຈົ່ງໄປບອກກຸສະ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງສາຣາຄຸວ່າ: “ຂໍໃຫ້ອະໄພຄວາມຜິດຂ້ອຍ ເພາະດ້ວຍຄວາມບໍ່ຮູ້ ຂ້ອຍໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດໂທດ”।

Verse 70

राक्षसैर्दुष्टजातीयैर्महामांसस्यलोलुपैः । कृतश्च निग्रहस्तेषां प्रत्यक्षं तव दूत यः

ຣາກສະເຫຼົ່ານັ້ນ ຜູ້ມີຊາດຊົ່ວ ແລະໂລບຫຼາຍຕໍ່ເນື້ອອັນຫນາແນ່ນ ໄດ້ຖືກກົດຂັບແລ້ວ; ແລະການກົດຂັບນັ້ນ ໂອ ທູດ ເຈົ້າເຫັນດ້ວຍຕາຕົນເອງ।

Verse 71

यदन्यदपि कृत्यं स्याद्दैवं वा मानुषं च वा । मम भृत्यस्य तत्सर्वं कथनीयमशंकितम्

ແລະຖ້າຍັງມີວຽກອື່ນໃດຕ້ອງເຮັດ ຈະເປັນວຽກຂອງເທວະ ຫຼືຂອງມະນຸດກໍຕາມ ຈົ່ງບອກທັງໝົດແກ່ຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງຂ້ອຍ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງລັງເລ।

Verse 72

दूत उवाच । यानि तत्र च लिंगानि राक्षसैर्निर्मितानि च । तानि गत्वा स्वयं शीघ्रं त्वमुत्पाटय राक्षस

ທູດກ່າວວ່າ: “ລິງຄະທັງຫຼາຍທີ່ຣາກສະໄດ້ສ້າງໄວ້ທີ່ນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງໄປເອງໃຫ້ໄວ ແລ້ວຖອນອອກໃຫ້ໝົດ ໂອ ຣາກສະ.”

Verse 73

एतदेव परं कृत्यं सर्वलोकसुखावहम् । स्थापितानि च यान्येव मंत्रै राक्षससंभवैः

ນີ້ແຕ່ຜູ້ດຽວແມ່ນກິດທຳອັນສູງສຸດ ນຳຄວາມສຸກສະຫວັດດີແກ່ໂລກທັງປວງ: ຄືການຈັດການລິງຄະທີ່ຖືກສ້າງຕັ້ງດ້ວຍມົນຕຣາອັນມີກຳເນີດຈາກຣາກສະສະ.

Verse 74

संपूजितानि रक्षोभिश्चतुर्वक्त्राणि राक्षस । अजानन्मानवः कश्चिद्यदि पूजां समाचरेत्

ໂອ ຣາກສະສະ, ຮູບ/ລິງຄະສີ່ໜ້ານັ້ນ ຖືກຝູງອະສູນບູຊາຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ; ຖ້າມະນຸດຜູ້ໃດບໍ່ຮູ້ຄວາມແທ້ ແລ້ວເຮັດການບູຊາ…

Verse 75

तत्क्षणान्नाशमायाति एतद्दृष्टं मया स्वयम् । एतस्मात्कारणाद्वच्मि त्वामहं राक्षसाधिप । तैः स्थितैर्भूतले लिंगैः स्थिताः सर्वे निशाचराः

ໃນທັນທີນັ້ນເອງ ຄວາມພິນາດກໍເກີດຂຶ້ນ—ນີ້ຂ້ອຍເຫັນດ້ວຍຕາຕົນເອງ. ເພາະເຫດນີ້ ຂ້ອຍຈຶ່ງກ່າວກັບທ່ານ ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຣາກສະສະ: ໂດຍລິງຄະເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ຕັ້ງໄວ້ເທິງພື້ນດິນ ບັນດາຜູ້ເດີນຍາມຄ່ຳຄືນທັງປວງຖືກຜູກໃຫ້ຢູ່ນີ້.

Verse 76

विभीषण उवाच । मया पूर्वं प्रतिज्ञातं रामस्य पुरतः किल । रामेश्वरमतिक्रम्य न गतव्यं धरातले

ວິພີຊະນະ ກ່າວວ່າ: ກ່ອນນີ້ຂ້ອຍໄດ້ປະຕິຍານໄວ້ແທ້ໆ ຕໍ່ໜ້າພຣະຣາມະ: “ເມື່ອໄປຮອດ ຣາເມສະວະຣະ ແລ້ວ ບໍ່ຄວນໄປເກີນກວ່ານັ້ນໃນພື້ນດິນ.”

Verse 77

अन्यच्च कारणं दूत प्रोक्तमत्र मनीषिभिः । दुःस्थितं सुस्थितं वापि शिवलिंगं न चालयेत्

ຍັງມີເຫດອື່ນອີກ ໂອ ທູດ, ທີ່ນັກປັນຍາໄດ້ກ່າວໄວ້ທີ່ນີ້: ບໍ່ວ່າລິງຄະພຣະສິວະຈະຕັ້ງບໍ່ດີ ຫຼືຕັ້ງດີ ກໍບໍ່ຄວນເຄື່ອນຍ້າຍມັນ.

Verse 78

तत्कथं तत्र गत्वाऽथ लिंगभेदं करोम्यहम् । स्वयं माहेश्वरो भूत्वा प्रतिज्ञाय च वै स्वयम्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຂ້ອຍໄປຮອດທີ່ນັ້ນແລ້ວ ຂ້ອຍຈະກ່ອກກຳບາບແຕກຫັກລິງຄະໄດ້ແນວໃດ? ຂ້ອຍເອງໄດ້ເປັນຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະມະເຫສະວະຣະ ແລະໄດ້ປະກາດສັດຈາດ້ວຍຕົນເອງແລ້ວ.

Verse 79

तस्मात्प्रसादनीयस्ते मद्वाक्यात्स नराधिपः । यद्युक्तं मया प्रोक्तं तत्त्वं कुरु विनिग्रहम्

ດັ່ງນັ້ນ ຕາມຄຳຂ້ອຍ ເຈົ້າຈົ່ງເຮັດໃຫ້ກະສັດນັ້ນພໍໃຈແລະສະຫງົບ. ແລະຖ້າສິ່ງທີ່ຂ້ອຍເວົ້າເປັນສິ່ງຖືກຕ້ອງ ຈົ່ງປະພຶດຕາມຄວາມຈິງນັ້ນ—ຈົ່ງສຳລວມແລະຍັບຍັ້ງໃຈ.

Verse 80

एवमुक्त्वाथ तं दूतं रत्नैः सागरसंभवैः । प्रभूतैर्भूषयित्वाऽथ विससर्ज नृपं प्रति

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ລາວໄດ້ປະດັບທູດນັ້ນດ້ວຍແກ້ວມະນີຫຼາຍຫຼວງ ອັນເກີດຈາກທະເລ ແລ້ວສົ່ງເຂົາໄປຫາກະສັດ.

Verse 81

अथ ते राक्षसास्तेन शप्ताः प्रोचुः सुदुःखिताः । कुरु शापस्य मोक्षं नः सर्वेषां राक्षसेश्वर

ຕໍ່ມາ ພວກຣາກສະສາເຫຼົ່ານັ້ນ ຖືກລາວສາບແຊ່ງ ແລະເສົ້າໂສກຢ່າງຫນັກ ໄດ້ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຣາກສະສາ ຂໍໃຫ້ປົດປ່ອຍພວກເຮົາທັງໝົດຈາກຄຳສາບນີ້.”

Verse 82

विभीषण उवाच । नाहं करोमि भूयोऽपि युष्माकं राक्षसाधमाः अनुग्रहं प्रशप्तानां वंचकानां विशेषतः

ວິພີສະນະ ກ່າວວ່າ: “ຂ້ອຍຈະບໍ່ໃຫ້ອະນຸເຄາະແກ່ພວກເຈົ້າອີກ ໂອ ຣາກສະສາຜູ້ຕ່ຳຊ້າ! ໂດຍສະເພາະແກ່ຜູ້ຖືກສາບແຊ່ງ ແລະຍິ່ງກວ່ານັ້ນແກ່ຜູ້ຫລອກລວງ.”

Verse 83

तस्मात्सोऽपि रघुश्रेष्ठः प्रसादं वः करिष्यति । मम वाक्याद संदिग्धं कालः कश्चित्प्रतीक्ष्यताम्

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຣາມ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງລາຄຸ ຈະປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ພວກເຈົ້າດ້ວຍ. ຕາມຄໍາຂ້ອຍ ແນ່ນອນບໍ່ສົງໄສ—ຈົ່ງຄອຍເວລາໜ່ອຍໜຶ່ງ.

Verse 84

एवमुक्त्वाऽथ रक्षेन्द्रः प्रेषयामास सत्वरम् । दूतं कुशमहीपस्य मानुषं देवपूजकम्

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຣາກສະສາ ໄດ້ສົ່ງທູດຢ່າງຮີບດ່ວນໄປຫາພຣະຣາຊາກຸສະ—ເປັນມະນຸດຜູ້ເປັນພະສາວົກ ແລະຜູ້ບູຊາເທວະດາ.

Verse 85

गत्वा ब्रूहि कुशं भूपं सत्वरं वचनान्मम । एतेषां मत्प्रशप्तानां राक्षसानां दुरात्मनाम् । अनुग्रहं कुरु विभो दीनानां भोजनाय वै

“ຈົ່ງໄປໂດຍຮີບດ່ວນ ແລະນໍາຄໍາຂ້ອຍໄປກ່າວແກ່ພຣະຣາຊາກຸສະ. ຣາກສະສາຜູ້ຊົ່ວເຫຼົ່ານີ້ ທີ່ຖືກຂ້ອຍສາບແຊ່ງ ຂໍຄວາມຜ່ອນຜັນ. ໂອ ຜູ້ມີ຤ິດທານຸພາບ, ຈົ່ງເມດຕາພວກເຂົາ ເພາະພວກເຂົາທຸກຍາກ ແລະຂໍອາຫານ.”

Verse 86

एवमुक्तस्ततस्तेन इतो दूतेन संयुतः । कुशस्तेन विनिर्यातः सत्वरं द्विजसत्तमाः

ເມື່ອຖືກທູດນັ້ນກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະຣາຊາກຸສະກໍອອກເດີນທາງໃນທັນທີ ພ້ອມກັບທູດນັ້ນ—ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ.

Verse 87

ततो गत्वा द्रुतं दूतः कुशं प्रोवाच सादरम् । प्रणिपत्य यथा न्यायं विनयावनतः स्थितः

ຕໍ່ມາ ທູດໄດ້ໄປຮອດຢ່າງຮີບດ່ວນ ແລະກ່າວກັບກຸສະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ເຂົາກໍກົ້ມກາບຕາມທຳນຽມ ແລະຢືນຢູ່ດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມຖ່ອມຕົນ.

Verse 88

विभीषणो मया दृष्टो देवे रामेश्वरे विभो । पूजार्थं तत्र चायातो राक्षसैर्बहुभिर्वृतः

ໂອ ຜູ້ມີລິດອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່, ຂ້າໄດ້ເຫັນ ວິພີສະນະ ຢູ່ທີ່ ຣາເມສະວະຣະ ອັນເປັນທິບ. ທ່ານມາເພື່ອບູຊາ ແລະຖືກລ້ອມຮອບໂດຍ ຣາກສະສະ ຫຼາຍຕົວ.

Verse 89

प्रोक्तो मया भवद्वाक्यमशेषं रघुनन्दन । श्रुतं तेनापि तत्सर्वं विनयावनतेन च

ໂອ ຜູ້ເປັນຄວາມປິຕິຂອງວົງສາຣາກຸ, ຂ້າໄດ້ຖ່າຍທອດພຣະວາຈາຂອງທ່ານທັງໝົດ. ແລະທ່ານນັ້ນກໍໄດ້ຟັງທຸກຢ່າງ ດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ກົ້ມກາບ.

Verse 90

अजानतः प्रभो तस्य राक्षसैः सुदुरात्मभिः । प्रजैवं पीडिता भूमौ महामांसस्य लोलुपैः

ໂອ ພຣະອົງ, ໂດຍທ່ານນັ້ນບໍ່ຮູ້, ປະຊາຊົນໃນໂລກຖືກກົດຂີ່ທຸກທໍລະມານໂດຍ ຣາກສະສະ ຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງ, ຜູ້ໂລບຫຼາຍຕໍ່ເນື້ອຫນັກ.

Verse 91

तच्छ्रुत्वा मन्मुखात्तेन सर्वेषां निग्रहः कृतः । यैः कृतं कदनं भूमौ तव पार्थिव सत्तम । कृतास्ते व्यन्तरा सर्वे पापाहारविहारिणः

ເມື່ອທ່ານນັ້ນໄດ້ຍິນຈາກປາກຂ້າ, ທ່ານກໍໄດ້ກົດຂີ່ຄວບຄຸມພວກເຂົາທັງໝົດ. ຜູ້ໃດທີ່ກໍ່ການຂ້າຟັນໃນແຜ່ນດິນ—ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ—ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນ “ວຽນຕະຣະ” ທັງໝົດ, ວິນຍານທີ່ພາກພຽນພົນລະເວນ ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍອາຫານບາບ.

Verse 92

भविष्यथ तथा यूयं क्षुत्पिपासानिपीडिताः । तैः सर्वैः प्रार्थितः सोऽपि भूयोभूयः प्रणम्य तम्

“ພວກເຈົ້າຈະເປັນເຊັ່ນນັ້ນ—ຖືກທຸກທໍລະມານດ້ວຍຄວາມຫິວແລະຄວາມກະຫາຍ.” ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາທັງໝົດໄດ້ອ້ອນວອນທ່ານ; ແລະທ່ານນັ້ນກໍໄດ້ກົ້ມກາບພຣະອົງນັ້ນຊ້ຳໆ ແລ້ວອ້ອນວອນຂໍພຣະເມດຕາ.

Verse 93

शप्ताः सर्वे वयं तावत्प्रसादं कुरु तद्विभो । ते तेनाथ ततः प्रोक्ता नाहं वो राक्षसाधमाः

“ພວກເຮົາທັງໝົດຖືກສາບແຊ່ງ; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີ຤ິດທານ, ຂໍຈົ່ງປະທານພຣະກະລຸນາ!” ແລ້ວທ່ານກ່າວວ່າ: “ບໍ່ແມ່ນຂ້ານີ້ຈະໃຫ້ແກ່ເຈົ້າ, ໂອ ຣາກສະສາຜູ້ຕໍ່າຊ້າ!”

Verse 94

अनुग्रहं करिष्यामि न दास्यामि च भोजनम् । कुशादेशान्मया सर्वे यूयं पापसमन्विताः

“ຂ້າຈະເຮັດອະນຸເຄາະໃຫ້ບາງສ່ວນ ແຕ່ຈະບໍ່ໃຫ້ອາຫານ. ດ້ວຍຄຳສັ່ງຂອງພຣະຣາຊາກຸສາ, ພວກເຈົ້າທັງໝົດ—ຜູ້ມີບາບຕິດຕົວ—ຕ້ອງເປັນຢ່າງນັ້ນ.”

Verse 95

निगृहीताः स युष्माकं प्रसादं प्रकरिष्यति । तदर्थं प्रेषितो दूतस्त्वत्सकाशं महीपते

“ເມື່ອຖືກຄວບຄຸມໄວ້ແລ້ວ, ລາວຈະຂໍພຣະກະລຸນາຈາກທ່ານ. ເພາະເຫດນັ້ນແທ້, ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຈຶ່ງສົ່ງທູດມາຫາທ່ານ.”

Verse 96

रक्षसा तेन यद्युक्तमखिलं तत्त्वमाचर । किं वा ते बहुनोक्तेन नास्ति भक्तस्तथा विधः । भक्तिशक्तिसमोपेतो यथा ते स विभीषणः

“ຖ້າສິ່ງທີ່ຣາກສະສານັ້ນກຳຊັບໄວ້ເໝາະສົມ, ຈົ່ງປະພຶດຕາມຄວາມຈິງທັງໝົດ. ຈະເວົ້າຫຼາຍໄປເພື່ອຫຍັງ? ບໍ່ມີຜູ້ພັກດີຜູ້ໃດ—ມີພະລັງແຫ່ງພັກດີ—ເທົ່າກັບ ວິພີຊະນະ ຂອງທ່ານ.”

Verse 97

अद्यप्रभृति नो भूमौ विचरिष्यंति राक्षसाः । तस्य वाक्यादसंदेहं त्वं राजन्सुख भाग्भव

“ນັບແຕ່ມື້ນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ, ຣາກສະສາຈະບໍ່ເດີນພະເນຈອນໃນແຜ່ນດິນຂອງພວກເຮົາອີກ. ດ້ວຍຄຳຂອງລາວ ບໍ່ຕ້ອງສົງໄສ, ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຈົ່ງເປັນຜູ້ຮ່ວມສຸກ (ຢູ່ຢ່າງສັນຕິ).”

Verse 98

लिंगानां च कृते राजन्विज्ञप्तं तेन रक्षसा । न मया चात्र राजेंद्र आगन्तव्यं कथंचन । रामदेवस्य वाक्येन जंबुद्वीपे न मे गतिः

«ເລື່ອງລິງຄະທັງຫຼາຍ ໂອ້ພະຣາຊາ ຣັກສະນັ້ນໄດ້ທູນຂໍ. ແຕ່ໂອ້ຈອມກະສັດ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຄວນມາທີ່ນີ້ໂດຍທາງໃດເລີຍ; ດ້ວຍພຣະບັນຊາຂອງພຣະຣາມະເທວ ໃນຊຳບູທະວີບ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີທາງເຄື່ອນໄຫວ»។

Verse 99

अत्र स्थितस्य यत्कृत्यं दैवं वा मानुषं च वा । तवादेशं करिष्यामि यद्यपि स्यात्सुदुष्करम्

«ໜ້າທີ່ໃດກໍຕາມທີ່ຕ້ອງເຮັດໃນຂະນະຢູ່ນີ້—ຈະເປັນກິດຂອງເທວະ ຫຼືຂອງມະນຸດ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຊາຂອງທ່ານ ແມ່ນແຕ່ຈະຫຍຸ້ງຍາກຢ່າງຍິ່ງ»។

Verse 100

तस्मात्तेन महाराज रामेश्वरप्रपूजकः । मनुष्यः प्रेषितो दूतो यस्तं पश्य महीपते

«ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ມະຫາຣາຊາ ທູດເປັນມະນຸດ—ຜູ້ເຄົາລົບບູຊາພຣະຣາເມສະວະຣະ—ໄດ້ຖືກລາວສົ່ງມາ. ຂໍພຣະອົງຈົ່ງທອດພຣະເນດເບິ່ງລາວ ໂອ້ຈອມແຜ່ນດິນ»។

Verse 101

अथ तस्य समादेशाड्ढौकनीयैः पृथग्विधैः । सहितः स समायातो दूतो रक्षेंद्रनोदितः

«ຕໍ່ມາ ຕາມຄຳສັ່ງຂອງລາວ ທູດນັ້ນໄດ້ມາຮອດ ພ້ອມດ້ວຍຂອງຖວາຍຫຼາຍຢ່າງທີ່ເໝາະສົມ; ເປັນຜູ້ຖືກຈອມຣັກສະສົ່ງມາ»។

Verse 102

धात्रीफलप्रमाणानां तेन प्रस्थास्त्रयोदश । मौक्तिकानां समानीताः कृते तस्य महीपतेः

«ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ພະຣາຊານັ້ນ ລາວໄດ້ນຳມາໄຂ່ມຸກຈຳນວນສິບສາມ ປຣັສຖະ; ໄຂ່ມຸກແຕ່ລະເມັດມີຂະໜາດເທົ່າຜົນທາດຣີ (ອາມະລະກະ)»។

Verse 103

वैडूर्याणां मरकतानां मणीनां च द्विजोत्तमाः । जात्यानां षोडश द्रोणाः समानीताः सुनिर्मलाः

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ໄດ້ນໍາມາຊຶ່ງອັນມະນີແທ້ບໍ່ມີມົນທິນ ຈໍານວນ 16 ດໂຣນາ—ໄວດູຣຍ (ຕາແມວ), ມະຣະກະຕະ (ມະຣະກົດ) ແລະອັນມະນີອື່ນໆ.

Verse 104

अग्निशौचानि वस्त्राणि तथा देवमयानि च । असंख्यातानि वै हेम जात्यं संख्याविवर्जितम्

ມີເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມທີ່ຊໍາລະດ້ວຍໄຟ ແລະເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມອັນເປັນທິບພະຍະດ້ວຍ; ມີຈໍານວນຫຼາຍຈົນນັບບໍ່ໄດ້. ທັງຄໍາບໍລິສຸດແທ້ກໍຫຼາຍເກີນຈະຄໍານວນ.

Verse 105

तत्सर्वं दर्शयित्वाथ कुशाय सुमहात्मने । कृत्वा प्रदक्षिणं पश्चात्प्रणाममकरोद्द्विजाः

ເມື່ອໄດ້ສະແດງທຸກສິ່ງນັ້ນແກ່ ກຸສະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ແລ້ວ, ດວິຊະ (ພຣາຫມັນ) ໄດ້ເຮັດປະທັກສິນາວົງຮອບ ແລະຕໍ່ມາກໍກົ້ມກາບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 106

एष पार्थिवशार्दूल राक्षसेन्द्रो विभीषणः । प्रणामं कुरुते भक्त्या मन्मुखेनेदमब्रवीत्

“ໂອ ເຈົ້າກະສັດຜູ້ດຸດັນດັ່ງເສືອ, ນີ້ແມ່ນ ວິພີຊະນະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຣາກຊະສະ. ດ້ວຍພັກຕິ ລາວຖວາຍປະນາມ.” ເມື່ອໄດ້ກ່າວຜ່ານປາກຂອງຂ້ອຍແລ້ວ, ລາວຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ໄປດັ່ງນີ້.

Verse 107

प्रसादात्ते पितुः क्षेमं मम राज्ये मही पते । एष तिष्ठाम्यहं नित्यं पूजयंस्ते पितुर्हरम्

“ໂອ ເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ, ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພໍ່ເຈົ້າ ອານາຈັກຂອງຂ້ອຍຈຶ່ງມີຄວາມສະຫງົບສຸກ. ຂ້ອຍຢືນຢູ່ທີ່ນີ້ເປັນນິດ ບູຊາພໍ່ເຈົ້າ—ຮະຣະ (ພຣະສິວະ)—ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.”

Verse 108

मम राजन्नविज्ञातैर्यदि तैः सुदुरात्मभिः । महीतले कृतं किंचिद्विरुद्धं क्षम्यतां मम

ໂອ ພະຣາຊາ! ຖ້າພວກຄົນຊົ່ວຮ້າຍເຫຼົ່ານັ້ນ ໂດຍຂ້າພະອົງບໍ່ຮູ້ ໄດ້ເຮັດສິ່ງໃດທີ່ຂັດຄວາມຖືກຕ້ອງໃນແຜ່ນດິນ ຂໍໃຫ້ອະໄພໃນນາມຂ້າພະອົງເຖີດ।

Verse 109

एते ये राक्षसाः शप्तास्तवार्थाय मया प्रभो । एतेषां प्रेतरूपाणां त्वमाहारं प्रकीर्तय

ໂອ ພະອົງເຈົ້າ! ຣາກສະເຫຼົ່ານີ້ ຂ້າພະອົງໄດ້ສາບແຊ່ງເພື່ອປະໂຫຍດຂອງພະອົງ. ສໍາລັບຜູ້ທີ່ບັດນີ້ຢູ່ໃນຮູບພຣະເຕດ ຂໍໃຫ້ພະອົງປະກາດວ່າ ອາຫານບູຊາຂອງເຂົາເຈົ້າຄວນເປັນຢ່າງໃດ।

Verse 110

कुश उवाच । ममादेशात्समागत्य तेऽत्र लिंगानि कृत्स्नशः । पूरयंतु प्रयत्नेन पांसुभिः सर्वतोदिशम्

ກຸຊະ ກ່າວວ່າ: ຕາມຄໍາສັ່ງຂອງຂ້າພະອົງ ໃຫ້ເຂົາເຈົ້າມາຮອດທີ່ນີ້ ແລະຈົ່ງພາກພຽນເຕີມລິງຄະທັງຫມົດທີ່ນີ້ໃຫ້ເຕັມ ດ້ວຍຊາຍຈາກທຸກທິດ।

Verse 111

ततस्तु भोजनं तेषां यद्भविष्यति भूतले । तद्वक्ष्यामि स्थिरो भूत्वा शृणु देवप्रपूजक

ແລ້ວຕໍ່ມາ ກ່ຽວກັບອາຫານທີ່ເຂົາເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບໃນແຜ່ນດິນ ຂ້າພະອົງຈະກ່າວໃຫ້ຟັງ. ຈົ່ງມັ່ນຄົງ ແລະຟັງເຖີດ ໂອ ຜູ້ນະມັດສະການເທວະທັງຫຼາຍ।

Verse 112

तुलागते सदादित्ये तैरागत्य धरातले । विहर्तव्यं प्रयत्नेन यावद्वृश्चिकदर्शनम्

ເມື່ອພະອາທິດເຂົ້າສູ່ ຕຸລາ (Libra) ເຂົາເຈົ້າຄວນລົງມາສູ່ແຜ່ນດິນ ແລະຈົ່ງພາກພຽນທ່ອງທ່ຽວໄປ ຈົນກວ່າຈະປາກົດ ວຶສຈິກ (Scorpio)។

Verse 113

तत्र यैर्न कृतं श्राद्धं प्रेतपक्षे नराधमैः । कन्यास्थे वा रवौ यावन्न तुलांतगतिर्भवेत्

ໃນເວລານັ້ນ ບຸກຄົນຕໍ່າຊ້າທີ່ບໍ່ປະກອບພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ໃນຊ່ວງ Pretapakṣa ຫຼືໃນຍາມທີ່ພຣະອາທິດຢູ່ໃນລາສີກັນຍາ (Virgo) ຈະຢູ່ເຊັ່ນນັ້ນ ຈົນກວ່າພຣະອາທິດຈະເຖິງທ້າຍລາສີຕຸລາ (Libra)។

Verse 114

ज्वररूपैस्तदंगस्थैर्भक्ष्यमन्नं पृथग्विधम् । ममादेशादसंदिग्धं मासमेकं निशाचरैः

ໂດຍຮັບຮູບເປັນໄຂ້ ແລະສິງສູ່ຢູ່ໃນອະວະຍະວະຂອງເຂົາເຈົ້າ ບັນດາສັດທ່ອງຄືນຈະຕາມພຣະບັນຊາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຢ່າງບໍ່ສົງໄສ ກິນອາຫານຫຼາຍຊະນິດເປັນເວລາໜຶ່ງເດືອນ।

Verse 115

विधिहीनं च यैर्दत्तं भुक्तं च विधिवर्जितम् । श्राद्धं वा मानुषैः सेव्या ज्वररूपैश्च ते सदा

ຜູ້ໃດທີ່ໃຫ້ທານໂດຍຂາດພິທີ, ຜູ້ໃດກິນຢ່າງຂາດລະບຽບ, ຫຼືຜູ້ໃດເຂົ້າຮ່ວມສຣາດທະ (śrāddha) ຢ່າງຜິດວິທີ—ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຈະຖືກຄວາມທຸກທໍລະມານທີ່ມີຮູບເປັນໄຂ້ ຕິດຕາມຢູ່ເສມອ.

Verse 116

एवं वाच्यास्त्वया सर्वे प्रेतास्ते मद्वचोऽखिलम् । तस्मादागत्य कुर्वंतु कार्तिके मासि मद्वचः

ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງເວົ້າກັບປຣີຕະທັງປວງ ໂດຍຖ່າຍທອດຖ້ອຍຄໍາຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ຄົບຖ້ວນ. ດັ່ງນັ້ນ ໃຫ້ເຂົາເຈົ້າມາ ແລະໃນເດືອນກາຣຕິກະ (Kārtika) ຈົ່ງປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຊາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 117

तथा दूत त्वया वाच्यो मम वाक्याद्विभीषणः । प्रमादाद्यन्मया प्रोक्तं परुषं वचनं तव

ແລະ ໂອ ທູດເອີຍ ເຈົ້າຈົ່ງເວົ້າກັບ ວິພີຊະນະ (Vibhīṣaṇa) ຕາມຖ້ອຍຄໍາຂອງຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍວ່າ: ຄໍາຮຸນແຮງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເວົ້າກັບເຈົ້ານັ້ນ ເກີດຈາກຄວາມພາດພະລັ້ງໂດຍບໍ່ຕັ້ງໃຈ.

Verse 118

जानाम्यहं महाभाग न तेऽस्ति विकृतिः क्वचित् । परिक्लिष्टं जनं दृष्ट्वा मयैतद्व्याहृतं वचः

ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ແລ້ວ ໂອ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ ວ່າເຈົ້າບໍ່ມີຄວາມຜິດແຕ່ຢ່າງໃດ. ເຫັນປະຊາຊົນທຸກທ້ອນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງເວົ້າຄໍານີ້.

Verse 119

राक्षसेन्द्रे स्थिते भूमौ त्वयि जानाम्यहं सदा । तिष्ठते जनको मह्यं रामः शस्त्रभृतां वरः

ເມື່ອໃດທີ່ເຈົ້າ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງຣາກຊະສະ ຍັງຕັ້ງມັ່ນຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນ, ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ເສມອວ່າ ພຣະຣາມາ ຜູ້ຍິ່ງໃນບັນດາຜູ້ຖືອາວຸດ ຍັງເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງດັ່ງບິດາໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 120

एवमुक्त्वा ततो दूतं पूजया मास राघवः । वस्त्रैर्बहुविधै रत्नैर्नद्युत्थैश्च पृथग्विधैः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະຣາຄະວະຈຶ່ງບູຊາແລະໃຫ້ກຽດແກ່ທູດນັ້ນ ໂດຍປະທານເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມຫຼາຍຊະນິດ ແລະເພັດນິລະມະນີຫຼາກຫຼາຍ ທັງທີ່ໄດ້ມາຈາກແມ່ນ້ໍາດ້ວຍ.

Verse 121

विभीषणकृते पश्चात्प्रेषयामास राघवः । ढौकनीयान्यनेकानि यानि संति च तत्र वै

ຕໍ່ມາ ເພື່ອເຫດແຫ່ງວິພີຊະນະ ພຣະຣາຄະວະໄດ້ສົ່ງຂອງຂວັນອັນສົມຄວນຫຼາຍຢ່າງ—ສິ່ງໃດທີ່ມີຢູ່ທີ່ນັ້ນ ກໍໄດ້ຈັດເປັນເຄື່ອງຖວາຍສົ່ງໄປ.

Verse 122

सूत उवाच । एवं स सुखसंयुक्तान्कृत्वा सर्वान्द्विजोत्तमान् । एतत्सर्वं ददौ पश्चात्तेभ्यो मुक्तादिकं नृपः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ກະສັດໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດທັງຫມົດມີຄວາມຊື່ນບານ ແລ້ວຈຶ່ງປະທານທຸກສິ່ງນີ້ໃຫ້ແກ່ເຂົາເຈົ້າ—ໄຂ່ມຸກ ແລະຂອງມີຄ່າອື່ນໆ.

Verse 123

ढौकनीयं तथाऽयातं तल्लंकायाः पृथग्विधम् । शासनानि तथान्यानि गजाश्वसहितानि च

ແລະຂອງຖວາຍອັນຫຼາກຫຼາຍກໍມາຈາກລັງກາ ແຍກແຕກຕ່າງກັນ; ພ້ອມທັງພຣະລາຊະສານ ແລະການປະທານອື່ນໆ ມາດ້ວຍ ມີຊ້າງແລະມ້າຄຽງຄູ່।

Verse 124

पत्तनानि विचित्राणि ग्रामाणि नगराणि च । यच्चान्यद्वांछितं येन तद्दत्तं तेन तस्य वै

ພຣະອົງໄດ້ປະທານທ່າເຮືອອັນງາມວິຈິດ ບ້ານ ແລະເມືອງ; ແລະສິ່ງໃດທີ່ໃຜໆປາດຖະໜາ ພຣະອົງກໍປະທານໃຫ້ແກ່ຜູ້ນັ້ນຕາມປາດຖະໜາແທ້ໆ।

Verse 125

ततः कुशेश्वरं देवं विधाय च लवेश्वरम् । स्वां तनुं च महाभागौ भ्रातरौ तौ रघूत्तमौ

ຕໍ່ມາ ພີ່ນ້ອງສອງອົງຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນ ເປັນລູກຫຼານອັນສູງສົ່ງແຫ່ງວົງສາຣະຄຸ ໄດ້ສ້າງສະຖາປະນາພຣະເທວະກຸເຊສະວະຣະ ແລະລະເວສະວະຣະ ປານດັ່ງອະພິເສກກາຍສະຖິດຂອງຕົນໃນທີ່ນັ້ນ।

Verse 126

निवेद्य ब्राह्मणेन्द्राणां कृत्वा वृत्तिं यथोचिताम् । अयोध्यां नगरीं तूर्णं कृतकृत्यौ विनिर्गतौ

ເມື່ອໄດ້ນໍາຖວາຍແດ່ພຣາຫມະນະຜູ້ເປັນເລີດ ແລະຈັດວາງການດໍາລົງຊີວິດໃຫ້ເໝາະສົມແລ້ວ ສອງອົງ—ຜູ້ສໍາເລັດກິດທີ່ຄວນເຮັດ—ກໍອອກເດີນທາງໄປສູ່ນະຄອນອະໂຢທະຍາຢ່າງຮວດເລັວ।

Verse 495

यथा तिलगतं तैलं गूढं तिष्ठति सर्वदा । तथा त्वं सर्व लोकेषु गूढस्तिष्ठसि शंकर

ເຊັ່ນນ້ໍາມັນທີ່ຊ່ອນຢູ່ໃນເມັດງາ ຢ່າງລຶກລັບຢູ່ເສມອ ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ໂອ ພຣະສັງກະຣະ ພຣະອົງສະຖິດຢູ່ໃນທຸກໂລກ ຊ່ອນແຕ່ມີຢູ່ຈິງ।