Adhyaya 4

Verse 1

स्कंद उवाच । कुंभसंभव वक्ष्यामि शृणोत्ववहितो भवान् । कपर्दीशस्य लिंगस्य महामाहात्म्यमुत्तमम्

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: ໂອ ກຸມພະສັມພະວະ (ອະກັສຕະຍະ), ຂ້າຈະກ່າວ—ທ່ານຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈ—ເຖິງມະຫາມະຫິມາອັນສູງສຸດຂອງລິງຄະແຫ່ງກະປັຣຑີສະ

Verse 2

कपर्दी नाम गणपः शंभोरत्यंतवल्लभः । पित्रीशादुत्तरे भागे लिंगं संस्थाप्य शांभवम्

ມີຄະນະ (gaṇa) ນາມ “ກະປັຣຑີ” ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງສັມພູ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ສະຖາປະນາລິງຄະແຫ່ງໄສວະ (ຊາມພະວະ) ໄວ້ທາງເໜືອຂອງສະຖານສັກກະລະຂອງປິຕຣີສະ

Verse 3

कुंडं चखान तस्याग्रे विमलोदक संज्ञकम् । यस्य तोयस्य संस्पर्शाद्विमलो जायते नरः

ຕໍ່ໜ້ານັ້ນ ລາວໄດ້ຂຸດສະລະນ້ຳນາມ “ວິມະໂລດະກະ”; ຜູ້ໃດໄດ້ສຳຜັດນ້ຳນັ້ນ ມະນຸດຍ່ອມເປັນ “ວິມະລາ” ຄືບໍລິສຸດຜ່ອງໃສ

Verse 4

इतिहासं प्रवक्ष्यामि तत्र त्रेतायुगे पुरा । यथावृत्तं कुंभयोने श्रवणात्पातकापहम्

ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າປະຫວັດອັນສັກສິດໂບຮານໃນຍຸກເຕຣຕາ ຕາມທີ່ເກີດຂຶ້ນຈິງ ໂອ ກຸມພະໂຍນີ (ອະກັສຕະຍະ)؛ ພຽງແຕ່ໄດ້ຟັງກໍທຳລາຍບາບໄດ້.

Verse 5

एकः पाशुपत श्रेष्ठो वाल्मीकिरिति संज्ञितः । तपश्चचार स मुनिः कपर्दीशं समर्चयन्

ໃນບັນດາຜູ້ພັກດີຕໍ່ປະສຸປະຕິ ມີຜູ້ໜຶ່ງເປັນຍອດຍິ່ງ ມີນາມວ່າ ວາລມີກິ. ມຸນີນັ້ນບຳເພັນຕະປະ ແລະບູຊາກະປັຣດີອີສະ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 6

एकदा स हि हेमंते मार्गे मासि तपोधनः । स्नात्वा तत्र महातीर्थे मध्याह्ने विमलोदके

ຄັ້ງໜຶ່ງໃນລະດູເຫມັນຕະ ໃນເດືອນມາຣກ (ມາຣກະຊີຣສະ) ນັກຕະປະຜູ້ມີຕະປະເປັນທຶນນັ້ນ ໄດ້ອາບນ້ຳທີ່ມະຫາຕີຣຖະ ໃນເວລາທ່ຽງ ໃນນ້ຳອັນບໍລິສຸດ.

Verse 7

चकार भस्मना स्नानमापादतलमस्तकम् । लिंगस्य दक्षिणेभागे कृतमाध्याह्निकक्रियः

ທ່ານໄດ້ອາບດ້ວຍພັສມະ (ເຖົ່າສັກສິດ) ຈາກຝ່າຕີນຈົນເຖິງສີສະ; ແລະຢູ່ດ້ານໃຕ້ຂອງລິງຄະ ທ່ານໄດ້ປະກອບພິທີການເວລາທ່ຽງໃຫ້ສຳເລັດ.

Verse 8

न्यस्तमस्तकपांसुश्च संध्यामाध्यात्मिकीं स्मरन् । जपन्पंचाक्षरीं विद्यां ध्यायन्देवं कपर्दिनम्

ດ້ວຍຫົວນ້ອມຕ່ຳ ລະລຶກເຖິງສັນທະຍາພາຍໃນ (ທາງຈິດວິນຍານ) ທ່ານໄດ້ຈະປະວິທະຍາປັນຈາກສະຣີ ແລະພິຈາລະນາພຣະເທວະກະປັຣດິນ (ພຣະສິວະ)

Verse 9

कृत्वा संहारमार्गेण सप्रमाणं प्रदक्षिणाम् । हुडुंकृत्य हुडुंकृत्य हुडुंकृत्य त्रिरुच्चकैः

ເມື່ອໄດ້ກະທຳປະທັກສິນາຢ່າງຄົບຖ້ວນຕາມ “ສັງຫາຣ-ມາກະ” ແລ້ວ ທ່ານໄດ້ຮ້ອງ “ຮຸດຸງ” ຊ້ຳໆ ດັງກ້ອງ ສາມຄັ້ງ

Verse 10

प्रणवं पुरतः कृत्वा षड्जादिस्वरभेदतः । गीतं विधाय सानंदं सनृत्यं हस्तकान्वितम्

ທ່ານນຳ “ປຣະນະວະ—ໂອມ” ໄວ້ເປັນຫົວໜ້າ ແລ້ວປ່ຽນແປງສຽງດົນຕີແຕ່ “ສັດຈະ” (Ṣaḍja) ເປັນຕົ້ນ ຈຶ່ງຂັບຮ້ອງດ້ວຍຄວາມປິຕິ—ພ້ອມຟ້ອນລຳດ້ວຍມຸດຣາມື

Verse 11

अंगहारैर्मनोहारि चारी मंडलसंयुतम् । क्षणं तत्र सरस्तीरे उपविष्टो महातपाः

ດ້ວຍອັງຄະຫາຣະ (aṅgahāra) ອັນດຶງດູດໃຈ ປະກອບດ້ວຍຈາຣີ (cārī) ແລະການເຄື່ອນເປັນວົງມົນດົນ (maṇḍala) ມະຫາຕະປະສີນັ້ນຈຶ່ງນັ່ງລົງຊົ່ວຄາວ ຢູ່ຂອບສະຣະນັ້ນ

Verse 12

अद्राक्षीद्राक्षसं घोरमतीव विकृताकृतिम् । शुष्कशंखकपोलास्यं निमग्ना पिंगलोचनम्

ທ່ານໄດ້ເຫັນຣາກະສະ (rākṣasa) ອັນນ່າຢ້ານກົວ ຮູບຮ່າງບິດເບືອນຢ່າງຫນັກ; ແກ້ມແລະໃບໜ້າດັ່ງຫອຍສັງຂະທີ່ແຫ້ງ ແລະດວງຕາສີເຫຼືອງນ້ຳຕານຈົມເລິກ

Verse 13

रूक्षस्फुटितकेशाग्रं महालंब शिरोधरम् । अतीव चिपिट घ्राणं शुष्कौष्ठमतिदंतुरम्

ປາຍຜົມຂອງມັນຫຍາບກະດ້າງແລະແຕກປາຍ; ຫົວແລະຄໍຫ້ອຍຍາວໜັກອຶ້ງ. ດັ່ງຈົມູກແບນຫນັກ, ຮິມຝີປາກແຫ້ງ, ແລະຟັນຍື່ນອອກຢ່າງນ່າສະພຶງ

Verse 14

महाविशालमौलिं च प्रोर्ध्वीभूतशिरोरुहम् । प्रलंबकर्णपालीकं पिंगलश्मश्रुभीषणम्

ຫົວຂອງເຂົາໃຫຍ່ມະຫາສານ ຜົມຊູງຕັ້ງຂຶ້ນ; ຕິ່ງຫູຍ້ອຍຍາວ ແລະເຂົາດູນ່າຢ້ານດ້ວຍໜວດສີເຫຼືອງນ້ຳຕານທີ່ແຂງກະດ້າງ।

Verse 15

प्रलंबित ललज्जिह्वमत्युत्कट कृकाटिकम् । स्थूलास्थि जत्रु संस्थानं दीर्घस्कंधद्वयोत्कटम्

ລີ້ນຂອງເຂົາຍາວຫ້ອຍອອກມາ ຄໍປູດໂດດເດັ່ນຢ່າງພິກົນ; ກະດູກໄຫປາລ້າ ແລະໂຄງອົກສ່ວນເທິງໜາໃຫຍ່ ແລະບ່າທັງສອງຍາວຫນັກຈົນນ່າສະພຶງກົວ।

Verse 16

निमग्नकक्षाकुहरं शुष्कह्रस्व भुजद्वयम् । विरलांगुलिहस्ताग्रं नतपीन नखावलिम्

ຮ່ອງຂ້າງແຂນຂອງເຂົາຍຸບລຶກ ແຂນທັງສອງແຫ້ງແລະສັ້ນ; ປາຍມືມີນິ້ວບາງໆປະປາຍ ແລະເລັບງໍກັບໜາຂຶ້ນ।

Verse 17

विशुष्क पांसुलोत्क्रोडं पृष्ठलग्नोदरत्वचम् । कटीतटेन विकटं निर्मांसत्रिकबंधनम्

ແອວແລະສະໂພກຂອງເຂົາແຫ້ງຜາກແລະເປື້ອນຝຸ່ນ; ຜິວທ້ອງແນບຕິດກັບຫຼັງ. ແອວບິດເບືອນນ່າຢ້ານ ແລະຂໍ້ຕໍ່ຫຼັງຖືກມັດດ້ວຍປົມກະດູກໄຮ້ເນື້ອ।

Verse 18

प्रलंब स्फिग्युगयुतं शुष्कमुष्काल्पमेहनम् । दीर्घनिर्मांसलोरूकं स्थूलजान्वस्थिपंजरम्

ກົ້ນຂອງເຂົາຫ້ອຍຕ່ຳ; ອັນດະຫ້ຽວຫົດ ແລະອະວັຍະວະນ້ອຍ. ຂາອ່ອນຍາວແຕ່ໄຮ້ເນື້ອ ແລະຫົວເຂົ່າໜັກດັ່ງກົງກະດູກອັນນ່າຢ້ານ।

Verse 19

अस्थिचर्मावशेषं च शिराजालितविग्रहम् । शिरालं दीर्घजंघं च स्थूलगुल्फास्थिभीषणम्

ຮ່າງກາຍນັ້ນເຫຼືອພຽງແຕ່ໜັງຫຸ້ມກະດູກ ເຕັມໄປດ້ວຍເສັ້ນເລືອດທີ່ໂປໂລອອກມາຄືກັບຕາໜ່າງ. ລາວມີຂາຍາວ ແລະ ກະດູກຂໍ້ຕີນໃຫຍ່ ເບິ່ງແລ້ວໜ້າຢ້ານກົວ.

Verse 20

अतिविस्तृत पादं च दीर्घवक्रकृशांगुलिम् । अस्थिचर्मावशेषेण शिराताडितविग्रहम्

ຕີນຂອງລາວກວ້າງໃຫຍ່ຜິດປົກກະຕິ, ນິ້ວຕີນຍາວ, ຄົດງໍ ແລະ ຜອມແຫ້ງ. ຍ້ອນມີພຽງແຕ່ກະດູກ ແລະ ໜັງ, ຮ່າງກາຍທັງໝົດຂອງລາວຈຶ່ງເບິ່ງຄືວ່າຖືກທຸບຕີ ແລະ ເຕັມໄປດ້ວຍເສັ້ນເລືອດທີ່ໂປໂລອອກມາ.

Verse 21

विकटं भीषणाकारं क्षुत्क्षाममतिलोमशम् । दावदग्धद्रुमाकारमति चंचललोचनम्

ຮູບຮ່າງໜ້າກຽດໜ້າຢ້ານກົວ, ຈ່ອຍຜອມຍ້ອນຄວາມຫິວໂຫຍ ແລະ ມີຂົນປົກຄຸມຮ່າງກາຍຢ່າງໜາແໜ້ນ. ລາວເບິ່ງຄືກັບຕົ້ນໄມ້ທີ່ຖືກໄຟປ່າເຜົາໄໝ້ ແລະ ດວງຕາຂອງລາວກໍຕື່ນຕົກໃຈຢູ່ຕະຫຼອດເວລາ.

Verse 22

मूर्तं भयानकमिव सर्वप्राणिभयप्रदम् । हृदयाकंपनं दृष्ट्वा तं प्रेतं वृद्धतापसः । अतिदीनाननं कस्त्वमिति धैर्येण पृष्टवान्

ເມື່ອເຫັນເຜດຕົນນັ້ນ ຜູ້ປຽບສະເໝືອນຄວາມຢ້ານກົວທີ່ປະກົດຕົວຂຶ້ນ ແລະ ສ້າງຄວາມຫວາດຫວັ່ນໃຫ້ແກ່ສິ່ງມີຊີວິດທັງຫຼາຍ ລືສີເຖົ້າຈຶ່ງຖາມດ້ວຍຄວາມກ້າຫານວ່າ: 'ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າໜ້າສົງສານທີ່ສຸດ ເຈົ້າແມ່ນໃຜ?'

Verse 23

कुतस्त्वमिह संप्राप्तः कस्मात्ते गतिरीदृशी । अनुक्रोशधियारक्षः पृच्छामि वद निर्भयम्

'ເຈົ້າມາແຕ່ໃສ? ເປັນຫຍັງສະພາບຂອງເຈົ້າຈຶ່ງເປັນແບບນີ້? ໂອ ວິນຍານ, ຂ້າຖາມເຈົ້າດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ຈົ່ງເວົ້າໂດຍບໍ່ຕ້ອງຢ້ານກົວ.'

Verse 24

अस्माकं तापसानां च न भयं त्वद्विधान्मनाक् । शिवनामसहस्राणां विभूतिकृतवर्मणाम्

ພວກເຮົາຜູ້ຖືຕະບະບໍ່ມີຄວາມຢ້ານແມ່ນແຕ່ນ້ອຍຕໍ່ສັດຢ່າງເຈົ້າ ເພາະພວກເຮົາສວມເກາະດ້ວຍວິພູຕິ (ຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ) ແລະໄດ້ຮັບການຄຸ້ມຄອງດ້ວຍການສວດພັນນາມຂອງພຣະສິວະ

Verse 25

तापसोदीरितमिति तद्रक्षः प्रीतिपूवर्कम् । निशम्य प्रांजलिः प्राह तं कृपालुं तपोधनम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງຜູ້ຖືຕະບະ ຣາກສະນັ້ນກໍປິຕິຍິນດີ; ມືປະນົມນ້ອມຄໍານັບ ແລ້ວກ່າວກັບມຸນີຜູ້ເມດຕາ ຜູ້ມີທະນະແຫ່ງຕະບະ

Verse 26

राक्षस उवाच । अनुक्रोशोस्ति यदि ते भगवंस्तापसोत्तम । स्ववृत्तांतं तदा वच्मि शृणुष्वावहितः क्षणम्

ຣາກສະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພະພະຄະວັນ ຜູ້ຍອດໃນຫມູ່ຜູ້ຖືຕະບະ, ຖ້າທ່ານມີກະຣຸນາ ຂ້າຈະເລົ່າເລື່ອງຂອງຂ້າເອງ; ຂໍໃຫ້ຟັງດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈຊົ່ວຄະນະ”

Verse 27

प्रतिष्ठानाभिधानोस्ति देशो गोदावरी तटे । तीर्थप्रतिग्रहरुचिस्तत्रासं ब्राह्मणस्त्वहम्

ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ໍາໂຄທາວະຣີ ມີດິນແດນໜຶ່ງຊື່ “ປຣະຕິສະຖານ” ຢູ່. ທີ່ນັ້ນຂ້າເຄີຍຢູ່ເປັນພຣາຫມະນ ແລະພໍໃຈໃນການຮັບທານບູຊາທີ່ເກືອບກັບພິທີຕີຣຖະ (ການຈາລິກ)

Verse 28

तेन कर्मविपाकेन प्राप्तोस्मि गतिमीदृशीम् । मरुस्थले महाघोरे तरुतोयविवर्जिते

ດ້ວຍຜົນກຳນັ້ນສຸກງອມ ຂ້າຈຶ່ງໄດ້ພົບຊະຕາກຳແບບນີ້—ຖືກຂວ້າງໄປສູ່ທະເລຊາຍອັນນ່າຢ້ານ ປາສະຈາກທັງຕົ້ນໄມ້ແລະນ້ໍາ

Verse 29

गतो बहुतरः कालस्तत्र मे वसतो मुने । क्षुधितस्य तृषार्तस्य शीततापसहस्य च

ໂອ ມຸນີ, ເວລາອັນຍາວນານໄດ້ຜ່ານໄປ ໃນຂະນະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ຫິວໂຫຍ, ຖືກທຸກທ້ອນໂດຍຄວາມຫິວນ້ຳ, ແລະອົດທົນທັງໜາວແລະຮ້ອນ.

Verse 30

वर्षत्यपि महामेघे धारासारैर्दिवानिशम् । प्रावृट्कालेऽनिले वाति किंचित्प्रावरणं न मे

ແມ່ນແຕ່ເມກໃຫຍ່ຫຼັ່ງຝົນເປັນສາຍ ທັງກາງວັນກາງຄືນ, ແລະລົມລະດູຝົນພັດມາ, ຂ້າພະເຈົ້າກໍບໍ່ມີຜ້າຄຸ້ມກາຍແມ່ນແຕ່ນ້ອຍນິດ.

Verse 31

पर्वण्यदत्तदाना ये कृततीर्थप्रतिग्रहाः । त इमां योनिमृच्छंति महादुःख निबंधनीम्

ຜູ້ໃດບໍ່ໃຫ້ທານໃນວັນພິທີອັນສັກສິດ ແຕ່ກັບຮັບທານບູຊາຈາກການໄປທີຣະຖະ, ຜູ້ນັ້ນຈະຕົກສູ່ສະພາບຢົນີນີ້ເອງ—ເປັນພັນທະນາການແຫ່ງທຸກຂ໌ໃຫຍ່.

Verse 32

गते बहुतिथे काले मरुभूमौ मुने मया । दृष्टो ब्राह्मणदायाद एकदा कश्चिदागतः

ເມື່ອເວລາອັນຍາວນານຜ່ານໄປແລ້ວ, ໂອ ມຸນີ, ໃນທະເລຊາຍນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍເຫັນຄັ້ງໜຶ່ງ ຜູ້ໜຶ່ງຜູ້ເປັນລູກຫຼານຂອງພຣາຫມັນ ມາຮອດທີ່ນັ້ນ.

Verse 33

सूर्योदयमनुप्राप्य संध्याविधिविवर्जितः । कृत्वा मूत्रपुरीषे तु शौचाचमनवर्जितः

ເມື່ອຮອດເວລາຕາເວັນຂຶ້ນ ລາວໄດ້ລະເລີຍພິທີສັນທະຍາຕາມທຳນຽມ; ແລະຫຼັງຈາກປັດສະວະແລະຖ່າຍໜັກ ກໍຍັງບໍ່ເຮັດການຊຳລະແລະອາຈະມະນະ (ācamanam) ເລີຍ.

Verse 34

मुक्तकच्छमशौचं च संध्याकर्मविवर्जितम् । तं दृष्ट्वा तच्छरीरेहं संक्रांतो भोगलिप्सया

ເມື່ອເຫັນພຣາຫມັນນັ້ນ—ແຕ່ງກາຍປະມາດ ບໍ່ບໍລິສຸດ ແລະລະທິ້ງພິທີສັນທະຍາ—ດ້ວຍຄວາມໂລບໃນຄວາມສຸກ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງເຂົ້າໄປສິງໃນກາຍຂອງລາວໃນທີ່ນີ້ເອງ।

Verse 35

स द्विजो मंदभाग्यान्मे केनचिद्वणिजा सह । अर्थलोभेन संप्राप्तः पुरीं पुण्यामिमां मुने

ໂອ ມຸນີ, ພຣາຫມັນນັ້ນ—ເປັນຄວາມອັບໂຊກແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ—ໄດ້ມາຮອດນະຄອນອັນສັກສິດນີ້ພ້ອມກັບພໍ່ຄ້າຄົນໜຶ່ງ ໂດຍຖືກຂັບດັນດ້ວຍຄວາມໂລບໃນຊັບສິນ।

Verse 36

अंतःपुरि प्रविष्टोभूत्स द्विजो मुनिसत्तम । तच्छरीराद्बहिर्भूतस्त्वहं पापैः समं क्षणात्

ໂອ ມຸນີຜູ້ຍິ່ງ, ເມື່ອພຣາຫມັນນັ້ນເຂົ້າໄປໃນເຂດພາຍໃນ, ຂ້າພະເຈົ້າພ້ອມບາບທັງຫມົດກໍຖືກຂັບອອກຈາກກາຍຂອງລາວໃນພິບຕາ।

Verse 37

प्रवेशो नास्ति चास्माकं प्रेतानां तपसां निधे । महतां पातकानां च वाराणस्यां शिवाज्ञया

ໂອ ຄັງສົມບັດແຫ່ງຕະປະ, ດ້ວຍພຣະບັນຊາຂອງພຣະສິວະ ພວກເຮົາເປັນເປຣຕາ—ແລະບາບໃຫຍ່ທັງຫມົດ—ບໍ່ມີທາງເຂົ້າສູ່ວາຣານະສີໄດ້।

Verse 38

अद्यापि तानि पापानि तद्बहिर्निर्गमेच्छया । बहिरेव हि तिष्ठंति सीम्नि प्रमथसाध्वसात्

ຈົນທຸກມື້ນີ້ ບາບເຫຼົ່ານັ້ນປາຖະໜາຈະດຶງລາວອອກໄປຂ້າງນອກ ຈຶ່ງຢືນຢູ່ແຕ່ຊາຍແດນ—ຢູ່ນອກເຂດເທົ່ານັ້ນ—ເນື່ອງຈາກຢ້ານເຫຼົ່າປຣະມະຖະຂອງພຣະສິວະ।

Verse 39

अद्य श्वो वा परश्वो वा स बहिर्निर्गमिष्यति । इत्याशया स्थिताः स्मो वै यावदद्य तपोधन

“ມື້ນີ້ ຫຼື ມື້ອື່ນ ຫຼື ມື້ຮື້ນ ທ່ານຈະອອກໄປຂ້າງນອກ”—ດ້ວຍຄວາມຫວັງນີ້ ພວກເຮົາຈຶ່ງຄອຍຢູ່ຈົນບັດນີ້, ໂອ ຜູ້ມັ່ງຄັ່ງດ້ວຍຕະປະ।

Verse 40

नाद्यापि स बहिर्गच्छेन्नाद्याप्याशा प्रयाति नः । इत्यास्महे निराधारा आशापाश नियंत्रिताः

ຈົນບັດນີ້ ທ່ານກໍຍັງບໍ່ອອກໄປຂ້າງນອກ ແລະ ຄວາມຫວັງຂອງພວກເຮົາກໍຍັງບໍ່ຈາກໄປ। ດັ່ງນັ້ນພວກເຮົາຢູ່ແບບບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ ຖືກບ່ວງແຫ່ງຄວາມຫວັງຮັດໄວ້।

Verse 41

चित्रमद्यतनं वच्मि तपस्विंस्तन्निशामय । अतीव भावि कल्याणमिति मन्येऽधुनैव हि

ຂ້ອຍຈະເລົ່າອັດສະຈັນຂອງມື້ນີ້—ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ນັກບຳເພັນຕະປະ। ຂ້ອຍເຫັນວ່າ ມົງຄຸນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ກຳລັງຈະເກີດຂຶ້ນໃນບັດນີ້ແທ້।

Verse 42

आप्रयागं प्रतिदिनं प्रयामः क्षुधिता वयम् । आहारकाम्यया क्वापि परं नो किंचिदाप्नुमः

ແມ່ນວ່າພວກເຮົາຫິວ ພວກເຮົາກໍເດີນທາງທຸກມື້ໄປຮອດປຣະຍາກ ເພື່ອສະແຫວງອາຫານ; ແຕ່ພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ຫຍັງເລີຍ।

Verse 43

संति सर्वत्र फलिनः पादपाः प्रतिकाननम् । जलाशयाश्च स्वच्छापाः संति भूम्यां पदेपदे

ທຸກແຫ່ງ ໃນປ່ານ້ອຍແຕ່ລະແຫ່ງ ມີຕົ້ນໄມ້ອອກໝາກ; ແລະໃນແຜ່ນດິນ ກໍມີອ່າງນ້ຳນ້ຳໃສຢູ່ທຸກຍ່າງກ້າວ।

Verse 44

अन्यान्यपि च भक्ष्याणि सर्वेषां सुलभान्यहो । पानान्यपि विचित्राणि संति भूयांसि सर्वतः

ອາຫານອື່ນໆອີກຫຼາຍຢ່າງ—ທຸກຄົນຫາໄດ້ງ່າຍ—ມີຢູ່ທີ່ນີ້ແທ້; ແລະທົ່ວທິດທາງກໍມີເຄື່ອງດື່ມຫຼາກຫຼາຍຢ່າງຢູ່ຫຼາຍ.

Verse 45

परं नो दृग्गतान्येव दूरे दूरे व्रजंत्यहो । दैवादद्यैकमायांतं दृष्ट्वा कार्पटिकं मुने

ແຕ່ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເຂົ້າມາໃນສາຍຕາຂອງພວກເຮົາ ໂອ້! ມັນກໍຖອຍຫ່າງອອກໄປໄກໆ. ແຕ່ມື້ນີ້ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງວາສະນາ, ໂອ້ ມຸນີ, ເຫັນນັກຂໍທານນຸ່ງຜ້າຂາດຮຸ່ງຣິ່ງຄົນໜຶ່ງກຳລັງເຂົ້າມາ…

Verse 46

तस्यांतिकमहं प्राप्तः क्षुधया परिपीडितः । प्रसह्य भक्षयाम्येनमिति मत्वा त्वरान्वितः

ຖືກຄວາມຫິວບີບຄັ້ນ ຂ້ອຍຈຶ່ງຮີບເຂົ້າໄປໃກ້ເຂົາ; ແລະຄິດວ່າ ‘ຂ້ອຍຈະບັງຄັບໃຫ້ເຂົາພ່າຍ ແລ້ວກິນເຂົາ’ ຈຶ່ງຮີບຮ້ອນກ້າວໄປຂ້າງໜ້າ।

Verse 47

यावत्तं तु जिघृक्षामि तावत्तद्वदनांबुजात् । शिवनामपवित्रा वाङ्निरगाद्विघ्नहारिणी

ແຕ່ໃນຂະນະທີ່ຂ້ອຍກຳລັງຈະຈັບເຂົາ ຈາກດອກບົວແຫ່ງປາກຂອງເຂົາ ກໍມີວາຈາ—ບໍລິສຸດດ້ວຍນາມພຣະສິວະ—ຜຸດອອກມາ ອັນກຳຈັດອຸປະສັກທັງປວງ।

Verse 48

शिवनामस्मरणतो मदीयमपि पातकम् । मंदीभूतं ततस्तेन प्रवेशं लब्धवानहम्

ດ້ວຍການລະລຶກນາມພຣະສິວະ ແມ່ນແຕ່ບາບຂອງຂ້ອຍເອງກໍອ່ອນກຳລັງລົງ; ແລະເນື່ອງຈາກນັ້ນ ຂ້ອຍກໍໄດ້ຮັບການເຂົ້າໄປ (ພ້ອມກັບເຂົາ).

Verse 49

सीमस्थैः प्रमथैर्नाहं सद्यो दृग्गोचरीकृतः । शिवनामश्रुतौ येषां तान्न पश्येद्यमोपि यत्

ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ປາກົດໃຫ້ພວກປຣະມະຖະຜູ້ຢືນຍາມຢູ່ຊາຍແດນເຫັນໃນທັນທີ; ຜູ້ໃດໄດ້ຟັງນາມພຣະສິວະ ແມ່ນແຕ່ພຣະຍົມກໍບໍ່ເຫັນເຂົາເຈົ້າ।

Verse 50

अंतर्गेहस्य सीमानं प्राप्तस्तेन सहाधुना । स तु कार्पटिको मध्यं प्रविष्टोहमिहस्थितः

ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າມາຮອດຂອບເຂດແຫ່ງລານພາຍໃນພ້ອມກັບເຂົາ; ນັກບວດຜູ້ນຸ່ງຜ້າຂາດຮຸ່ງຣິ່ງນັ້ນເຂົ້າໄປກາງແລ້ວ ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າຍັງຢືນຢູ່ນີ້।

Verse 51

आत्मानं बहुमन्येहं त्वां विलोक्याधुना मुने । मामुद्धर कृपालो त्वं योनेरस्मात्सदारुणात्

ໂອ ມຸນີ, ບັດນີ້ເມື່ອໄດ້ເຫັນທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າຖືວ່າຕົນເອງໂຊກດີຢ່າງຍິ່ງ; ໂອ ຜູ້ເມດຕາ ຂໍໃຫ້ຍົກຂ້າພະເຈົ້າອອກຈາກສະພາບຢູ່ໃນຄັນອັນນ່າຢ້ານນີ້ເຖີດ!

Verse 52

इति प्रेतवचः श्रुत्वा स कृपालुस्तपोधनः । मनसा चिंतयामास धिङ्निजार्थोद्यमान्नरान्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງເປຣຕະນັ້ນ ນັກບວດຜູ້ເມດຕາ ຜູ້ເປັນຂຸມຊັບແຫ່ງຕະປະ ກໍຄິດໃນໃຈວ່າ: “ຊ່າງນ່າຕໍານິ! ມະນຸດຜູ້ພາກພຽນແຕ່ເພື່ອປະໂຫຍດຕົນເອງ!”

Verse 53

स्वोदरं भर यः सर्वे पशुपक्षिमृगादयः । स एव धन्यः संसारे यः परार्थोद्यतः सदा

ສັດທັງປວງ—ງົວ, ນົກ, ສັດປ່າ ແລະອື່ນໆ—ລ້ວນແຕ່ເຕີມທ້ອງຂອງຕົນ; ແຕ່ໃນໂລກນີ້ ຜູ້ທີ່ເປັນຜູ້ມີບຸນແທ້ ແມ່ນຜູ້ທີ່ພາກພຽນເພື່ອປະໂຫຍດຜູ້ອື່ນຢູ່ເສມອ।

Verse 54

तपसाद्य निजेनाहं प्रेतमेतमघातुरम् । मामेव शरणं प्राप्तमुद्धरिष्याम्यसंशयम्

ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງຕະປະຂອງຂ້າເອງ ຂ້າຈະຊ່ວຍປົດປ່ອຍເປຣດຜູ້ທຸກທໍລະມານນີ້—ຜູ້ມາພຶ່ງພາຂ້າແຕ່ຜູ້ດຽວ—ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສໃດໆ.

Verse 55

विमृश्येति स वै चित्ते पिशाचं प्राह सत्तमः । विमलोदे सरस्यस्मिन्स्नाहि रे पापनुत्तये

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາໃນໃຈແລ້ວ ທ່ານຜູ້ປະເສີດນັ້ນໄດ້ກ່າວກັບປິສາຈະວ່າ: “ຈົ່ງອາບນ້ຳໃນສະລະວິມະໂລດານີ້ ເພື່ອຂັບບາບອອກ”

Verse 56

पिशाच ते पिशाचत्वं तीर्थस्यास्य प्रभावतः । कपर्दीशेक्षणादद्य क्षणात्क्षीणं विनंक्ष्यति

ໂອ ປິສາຈະ, ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງຕີຣະຖະນີ້—ແລະດ້ວຍພຽງສາຍຕາຂອງກະປັຣດີອີສະ—ຄວາມເປັນປິສາຈະຂອງເຈົ້າຈະຖືກກັດກິນແລະສູນໄປໃນພິບຕາວັນນີ້

Verse 57

श्रुत्वेति स मुनेर्वाक्यं प्रेतः प्राह प्रणम्य तम् । प्रीतात्मा प्रीतमनसं प्रबद्धकरसंपुटः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງມຸນີ ເປຣດນັ້ນໄດ້ກາບນົບນ້ອມແລ້ວກ່າວ—ໃຈຊື່ນບານ ຈິດຍິນດີ ແລະປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ

Verse 58

पानीयं पातुमपि नो लभेयं मुनिसत्तम । स्नानस्य का कथा नाथ रक्षेयुर्जलदेवताः

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າຍັງບໍ່ໄດ້ນ້ຳໃຫ້ດື່ມເລີຍ. ແລ້ວຈະເວົ້າເຖິງການອາບນ້ຳໄດ້ແນວໃດ, ໂອ ນາຖ? ເທວະດາແຫ່ງນ້ຳຈະຫ້າມຂ້າ

Verse 59

पानस्याप्यत्र का वार्ता जलस्पर्शोपि दुर्लभः । इति प्रेतोक्तमाकर्ण्य स भृशं प्रीतिमानभूत्

“ຢູ່ບ່ອນນີ້ ຈະຫວັງໄດ້ແນວໃດແມ່ນແຕ່ການດື່ມ? ແມ່ນແຕ່ການແຕະນ້ຳກໍຫາຍາກ.” ໄດ້ຍິນຄຳຂອງພຣີດ ເຂົາກໍປິຕິຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ।

Verse 60

उवाच च तपस्वी तं जगदुद्धरणक्षमः । गृहाणेमां विभूतिं त्वं ललाटफलके कुरु

ຕໍ່ມາ ນັກຕະປະຜູ້ສາມາດຍົກກູ້ໂລກ ໄດ້ກ່າວກັບເຂົາວ່າ: “ຈົ່ງຮັບວິພູຕິອັນສັກສິດນີ້ ແລ້ວທາໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກ.”

Verse 61

अस्माद्विभूतिमाहात्म्यात्प्रेत कोपि न कुत्रचित् । बाधा करोति कस्यापि महापातकिनोप्यहो

“ດ້ວຍມະຫາອານຸພາບຂອງວິພູຕິນີ້ ພຣີດໃດໆ ຢູ່ໃສກໍບໍ່ອາດກໍ່ກວນໃຜໄດ້—ນ່າອັດສະຈັນ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີບາບໃຫຍ່ກໍບໍ່ໄດ້.”

Verse 62

भालं विभूतिधवलं विलोक्य यमकिंकराः । पापिनोपि पलायंते भीताः पाशुपतास्त्रतः

ເມື່ອເຫັນໜ້າຜາກຂາວຜ່ອງດ້ວຍວິພູຕິ ບໍລິວານຂອງຍົມກໍພາກັນໜີ—ແມ່ນແຕ່ຄົນບາບ—ດ້ວຍຄວາມຢ້ານປານຖືກອາວຸດປາຊຸປະຕະຟັນ.

Verse 63

अस्थिध्वजांकितं दृष्ट्वा यथा पांथा जलाशयम् । दूरं यंति तथा भस्म भालांकं यमकिंकराः

ດັ່ງນັກເດີນທາງເຫັນປ້າຍຊີ້ໄປຫາອ່າງນ້ຳ ແລ້ວເດີນໄປໄກຕາມທິດນັ້ນ ຢ່າງໃດ; ຍາມກິ້ງກະຣາກໍຖອຍໜີໄປໄກ ເມື່ອເຫັນໜ້າຜາກທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍຂີ້ເທົ່າ (ພະສະມະ) ສັນນັ້ນ.

Verse 64

कृतभूति तनुत्राणं शिवमंत्रैर्नरोत्तमम् । नोपसर्पंति नियतमपि हिंस्राः समंततः

ວິພູຕິອັນສັກສິດ ທີ່ຖືກປຸກເສກດ້ວຍມົນຕຣາພຣະສິວະ ເປັນເກາະຄຸ້ມຄອງກາຍຂອງບຸລຸດຜູ້ປະເສີດ; ແມ່ນແຕ່ສັດຮ້າຍຮອບດ້ານກໍບໍ່ກ້າເຂົ້າໃກ້ເລີຍ।

Verse 66

सर्वेभ्यो दुष्टसत्त्वेभ्यो यतो रक्षेदहर्निशम् । रक्षत्येषा ततः प्रोक्ता विभूतिर्भूतिकृद्यतः

ເນື່ອງຈາກມັນຄຸ້ມຄອງທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ ຈາກສັດຊົ່ວທັງປວງ ແລະມັນເອງເປັນຜູ້ປົກປ້ອງ ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ “ວິພູຕິ” ເພາະມັນປະທານຄວາມຜາສຸກແລະສິຣິມົງຄົນ।

Verse 67

भासनाद्भर्त्सनाद्भस्म पांसुः पांसुत्वदायतः । पापानां क्षारणात्क्षारो बुधेरेवं निरुच्यते

ເອີ້ນວ່າ “ພັສມະ” ເພາະມັນໃຫ້ແສງແລະຕຳນິຄວາມຊົ່ວ; ເອີ້ນວ່າ “ປາງສຸ” ເພາະມັນເຮັດໃຫ້ທຸກສິ່ງເປັນດຸດຝຸ່ນ; ແລະເອີ້ນວ່າ “ກະສາຣະ” ເພາະມັນຂູດລ້າງບາບ—ບັນດາຜູ້ຮູ້ອະທິບາຍໄວ້ດັ່ງນີ້।

Verse 68

गृहीत्वा धारमध्यात्स भस्म प्रेतकरेऽर्पयत् । सोप्यादरात्समादाय भालदेशे न्यवेशयत्

ເຂົາໄດ້ເອົາຂີ້ເຖົ່າຈາກກາງສາຍນ້ຳ ແລ້ວວາງໃສ່ມືຂອງເປຣຕະ; ຝ່າຍນັ້ນກໍຮັບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວທາໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກຂອງຕົນ।

Verse 69

विभूतिधारिणं वीक्ष्य पिशाचं जलदेवताः । जलावगाहनपरं वारयांचक्रिरे न तम्

ເມື່ອເທວະດາແຫ່ງນ້ຳເຫັນປິສາຈະຜູ້ປະດັບດ້ວຍວິພູຕິ ພວກເຂົາກໍບໍ່ໄດ້ຫ້າມເຂົາເລີຍ; ແມ່ນແຕ່ເຂົາມຸ່ງໝັ້ນຈະລົງນ້ຳເພື່ອອາບຊຳລະກໍຕາມ।

Verse 70

स्नात्वा पीत्वा स निर्गच्छेद्यावत्तस्माज्जलाशयात् । तावत्पैशाच्यमगमद्दिव्यदेहमवाप च

ເມື່ອອາບນ້ຳແລະດື່ມນ້ຳແລ້ວ ທັນທີທີ່ລາວອອກຈາກອ່າງນ້ຳນັ້ນ ສະພາບປິສາດກໍຫາຍໄປ ແລະໄດ້ຮັບກາຍທິບ.

Verse 71

दिव्यमालांबरधरो दिव्यगंधानुलेपनः । दिव्ययानं समारुह्य वर्त्म प्राप्तोथ पावनम्

ລາວສວມພວງມາລາແລະເຄື່ອງນຸ່ງທິບ ທາດ້ວຍກິ່ນຫອມສະຫວັນ ແລ້ວຂຶ້ນຍານທິບ ແລະຕໍ່ມາໄດ້ເຖິງທາງອັນຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ

Verse 72

गच्छता तेन गगने स तपस्वी नमस्कृतः । प्रोच्चैः प्रोवाच भगवन्मोचितोस्मि त्वयानघ

ເມື່ອລາວເດີນທາງໃນອາກາດ ນັກຕະປະນັ້ນໄດ້ນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະລຶສີ ແລ້ວຮ້ອງດັງວ່າ “ໂອ ພຣະພະຄະວານ, ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ໂດຍພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າພົ້ນແລ້ວ!”

Verse 73

तस्मात्कदर्ययोनित्वादतीव परिनिंदितात् । अस्य तीर्थस्य माहात्म्याद्दिव्यदेहमवाप्तवान्

ຈາກກຳເນີດອັນຕໍ່າຕ້ອຍ ແລະຖືກດູໝິ່ນຢ່າງຫນັກ ໂດຍອານຸພາບມະຫາຕະມະຍະຂອງຕີຣຖະນີ້ ລາວໄດ້ຮັບກາຍທິບ

Verse 74

पिशाचमोचनं तीर्थमद्यारभ्य समाख्यया । अन्येषामपि पैशाच्यमिदं स्नानाद्धरिष्यति

ນັບແຕ່ມື້ນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ ຕີຣຖະນີ້ຈະຖືກເອີ້ນວ່າ “ປິສາດໂມຈະນາ ຕີຣຖະ”; ແລະສໍາລັບຜູ້ອື່ນດ້ວຍ ການອາບນ້ຳທີ່ນີ້ຈະກໍາຈັດສະພາບປິສາດໄດ້

Verse 75

अस्मिंस्तीर्थे महापुण्ये ये स्नास्यंतीह मानवाः । पिंडांश्च निर्वपिष्यंति संध्यातर्पणपूर्वकम्

ໃນທີຣຖະອັນມີບຸນຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້ ຜູ້ໃດມາອາບນ້ຳທີ່ນີ້ ແລ້ວປະກອບພິທີສັນທະຍາ ແລະ ທຳຕັຣປະນະ ກ່ອນຈຶ່ງຖວາຍປິນຑະແດ່ບັນພະບຸລຸດ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ບຸນທາງທຳອັນໃຫຍ່ຫຼວງຈາກການບູຊາບັນພະບຸລຸດນີ້।

Verse 76

दैवात्पैशाच्यमापन्नास्तेषां पितृपितामहाः । तेपि पैशाच्यमुत्सृज्य यास्यंति परमां गतिम्

ແມ່ນແຕ່ໂດຍຊະຕາກຳ ບິດາ ປູ່ ແລະ ປູ່ທວດຂອງເຂົາຈະຕົກຢູ່ໃນສະພາບດັ່ງປິສາຈ (piśāca) ກໍຕາມ ພວກເຂົາກໍຈະລະທິ້ງສະພາບນັ້ນ ແລ້ວໄປສູ່ຄະຕິອັນສູງສຸດ।

Verse 77

अद्यशुक्लचतुर्दश्यां मार्गेमासि तपोनिधे । अत्र स्नानादिकं कार्यं पैशाच्यपरिमोचनम

ໂອ ຄັງສົມບັດແຫ່ງຕະປະ! ມື້ນີ້ ໃນວັນຈະຕຸຣທະສີ ຂ້າງຂຶ້ນ ເດືອນມາຣຄະສີຣສະ ຄວນກະທຳການອາບນ້ຳ ແລະ ພິທີທີ່ເກີ່ຍວຂ້ອງທີ່ນີ້; ນີ້ແມ່ນການປົດປ່ອຍຈາກເຄາະປິສາຈ (piśāca)។

Verse 78

इमां सांवत्सरीं यात्रां ये करिष्यंति मानवाः । तीर्थप्रतिग्रहात्पापान्निःसरिष्यंति ते नराः

ຜູ້ໃດທຳຍາຕຣາປະຈຳປີນີ້ ດ້ວຍການໄດ້ຮັບພຣະອະນຸກຣະຫະຂອງທີຣຖະ ຈະອອກພົ້ນຈາກບາບ ແລະ ປະຖິ້ມບາບໄວ້ຂ້າງຫຼັງ।

Verse 79

पिशाचमोचने स्नात्वा कपर्दीशं समर्च्य च । कृत्वा तत्रान्नदानं च नरोन्यत्रापि निर्भयाः

ເມື່ອອາບນ້ຳທີ່ ປິສາຈະໂມຈະນະ (Piśācamocana) ແລ້ວ ບູຊາພຣະກະປັຣຑີສະ (Kapardīśa) ແລະ ຖວາຍອາຫານເປັນທານທີ່ນັ້ນ ບຸກຄົນຍ່ອມເປັນຜູ້ບໍ່ຫວາດກົວ ແມ່ນແຕ່ຢູ່ບ່ອນອື່ນກໍດີ।

Verse 80

मार्गशुक्लचतुर्दश्यां कपर्दीश्वर संनिधौ । स्नात्वान्यत्रापि मरणान्न पैशाच्यमवाप्नुयुः

ໃນວັນຂຶ້ນ 14 ຄ່ຳ ເດືອນມາຣກະສີຣສະ ເມື່ອອາບນ້ຳສັກສິດຢູ່ໃນສະນິດຂອງກະປັດດີອີສະວະຣະ ແມ່ນແຕ່ຕາຍຢູ່ບ່ອນອື່ນ ກໍບໍ່ຕົກໃນຄວາມທຸກພິສາຈະ (paiśācya) ເລີຍ।

Verse 81

इत्युक्त्वा दिव्यपुरुषो भूयोभूयो नमस्य तम् । तपोधनं महाभागो दिव्यां गतिमवाप्तवान्

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ບຸລຸດທິບພະຍະນັ້ນໄດ້ນົບນ້ອມກົດກະບົດຕໍ່ມະຫາຕະໂປທະນະຊ້ຳໆ; ແລະທ່ານຜູ້ມີພາກບຸນນັ້ນໄດ້ບັນລຸຄະຕິທິບພະຍະ।

Verse 82

तपोधनोपि तं दृष्ट्वा महाश्चर्यं घटोद्भव । कपर्दीश्वरमाराध्य कालान्निर्वाणमाप्तवान्

ໂອ ອະກັສຕະຍະ ຜູ້ເກີດຈາກໝໍ້, ແມ່ນແຕ່ຕະໂປທະນະນັ້ນເຫັນອັດສະຈັນໃຫຍ່ແລ້ວ ກໍໄດ້ອາຣາທະນາບູຊາກະປັດດີອີສະວະຣະ; ແລະເມື່ອການເວລາສົມຄວນ ທ່ານໄດ້ບັນລຸນິຣວານ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນສຸດທ້າຍ)។

Verse 83

पिशाचमोचनं तीर्थं तदारभ्य महामुने । वाराणस्यां परां ख्यातिमगमत्सर्वपापहृत्

ໂອ ມະຫາມຸນີ, ນັບແຕ່ເວລານັ້ນເປັນຕົ້ນມາ ຕີຣຖະ «ພິສາຈະໂມຈະນະ» ໃນວາຣານະສີ ໄດ້ມີຊື່ສຽງສູງສຸດ ເພາະມັນກຳຈັດບາບທັງປວງ।

Verse 84

पैशाचमोचने तीर्थे संभोज्य शिवयोगिनम् । कोटिभोज्यफलं सम्यगेकैक परिसंख्यया

ທີ່ຕີຣຖະໄພສາຈະໂມຈະນະ ການຖວາຍອາຫານແກ່ຊິວະໂຍຄີ ຍ່ອມໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບການເລີ້ຍງແຂກນັບໂກຕິ—ບຸນຂອງແຕ່ລະການກະທຳຖືກນັບແບບນີ້ໂດຍຖືກຕ້ອງ।

Verse 85

श्रुत्वाध्यायमिमं पुण्यं नरो नियतमानसः । भूतैः प्रेतैः पिशाचैश्च कदाचिन्नाभिभूयते

ຜູ້ໃດມີໃຈສະຫງົບແນ່ນອນ ໄດ້ຟັງບົດອັນເປັນບຸນນີ້ແລ້ວ ຈະບໍ່ຖືກພູດ ເປຣດ ແລະປິສາດຄອບງຳໃນເວລາໃດໆ.

Verse 86

बालग्रहाभिभूतानां बालानां शांतिकारकम् । पठनीयं प्रयत्नेन महाख्यानमिदं परम्

ມະຫາອາຂະຍານອັນສູງສຸດນີ້ ຄວນສວດອ່ານດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ; ມັນນຳຄວາມສະຫງົບແລະການຄຸ້ມຄອງແກ່ເດັກນ້ອຍທີ່ຖືກບາລາ-ຄຣະຫະລົບກວນ.

Verse 87

इदमाख्यानमाकर्ण्य गच्छन्देशांतरं नरः । चोरव्याघ्रपिशाचाद्यैर्नाभिभूयेत कुत्रचित्

ຜູ້ໃດໄດ້ຟັງເລື່ອງອັນສັກສິດນີ້ ແມ່ນແຕ່ເດີນທາງໄປດິນແດນອື່ນ ກໍບໍ່ຖືກໂຈນ ເສືອ ປິສາດ ແລະອື່ນໆ ຄອບງຳຢູ່ບ່ອນໃດເລີຍ.