ទេវី in the Skanda Purana

មានព្រះសក្តិដ៏លើសលប់តែមួយ ឈរតាំងស្ថិត ជាសញ្ញានៃព្រះព្រហ្មវិទ្យា (ចំណេះដឹងអំពីបរម)។ ព្រះគណេសៈ ពោរពេញដោយអស្ចារ្យ ចិត្តផ្តោតតែការមើលព្រះនាងប៉ុណ្ណោះ។

ពេលនោះ ព្រះមហាទេវៈ អ្នកបង្ក្រាបសត្រូវដ៏មានអំណាច ត្រូវបានព្រះសក្តិដ៏អធិបតីសរសើរ។ ហើយព្រះអង្គបានមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់ព្រះបារាសក្តិថា៖ «ឱ អ្នកមានមង្គល ចូរជ្រើសពរ​មួយ»។

បន្ទាប់មក ព្រះមហាទេវ ត្រូវបានអង្វរដោយពរ​ដ៏អធិកៈបំផុតថា៖ «ឱ ព្រះអម្ចាស់ អ្នកដែលព្រះអង្គបានសម្លាប់នេះ គឺជាកូនប្រុសរបស់ខ្ញុំ មិនមានសង្ស័យឡើយ»។

«មនុស្សល្ងង់នេះ មិនស្គាល់ព្រះអង្គទេ ព្រោះគេកើតចេញពីភាគមួយនៃ ព្រក្រឹតិ។ ដូច្នេះ សូមព្រះអង្គធ្វើឲ្យកូនប្រុសនេះរស់ឡើងវិញ ដើម្បីឲ្យខ្ញុំបានពេញចិត្តផង»។

នាងគឺ មហាវិទ្យា មហាមាយា ជារូបនៃប្រាជ្ញាខ្ពស់បំផុត។ នាងគឺ រុទ្រកាលី ហើយក៏ជា អំបា—សតី ដាក្សាយណី អ្នកលើសលប់។

គាត់—ហិមាល័យ—មកដល់ទីនោះជាមួយភរិយា ហើយបាននិយាយទៅកាន់សតីដ៏មហានារីថា៖ «ឱ មហាទេវី កុំសោកស្តាយដោយសារតបស្យានេះឡើយ ឱ នាងភ្លឺរលោង»។

ដោយចង់ឃើញពារវតី ហើយមានកូនប្រុសទាំងឡាយព័ទ្ធជុំវិញ គាត់បានឃើញមហាទេវី ដែលមានសហចារីរបស់នាងព័ទ្ធជុំវិញ។

«ខ្ញុំជានរណា? អ្នកជានរណា? ហើយអ្នកដទៃទាំងនេះមកពីណា—ដែលពឹងផ្អែកលើមហាម៉ាយា?» ការបង្ហាញរបស់លោកិយនេះ គ្មានន័យដូចទឹកដោះពីក្បាលដោះពពែញី។

ឱ មហាទេវី អ្នកជាភក្តិ ជាអ្នកប្រសើរបំផុតក្នុងចំណោមអ្នកមានសំណាងធំ។ សូមឲ្យភក្តិនោះត្រូវបានអនុវត្ត និងគោរពដោយការខិតខំ ព្រោះវាត្រូវបានអ្នករកបានដោយតបស្យា។

កំបលា និងអશ્વតរា—នាគទាំងពីរដែលព្រះមហេសបានធ្វើជាគ្រឿងអលង្ការ—ត្រូវបានព្រះមហាទេវីយកទៅ ខណៈនាងនិយាយលេង និងសើច។

សូម្បីតែសំពត់គ្របកាយ (លង់ក្លុត) របស់ព្រះអង្គ នាងក៏យកទៅ ដោយពាក្យលេង និងសើច។ នៅពេលនោះ ពួកគណៈ និងមិត្តស្រីរបស់នាង ត្រូវទុក្ខដោយអៀនខ្មាស។

គាត់បានប្រើអ្នកសូត្រមន្តជាច្រើន គ្រូពេទ្យ និងវិធីព្យាបាលផ្សេងៗទៀតផងដែរ; ហើយឪពុកម្តាយរបស់ខ្ញុំផង ចិត្តត្រូវមហាមាយាប្រកបចងក្រង ក៏ធ្វើដូចគ្នា។

អ្នកណាដែលបោះបង់ព្រះរុទ្រៈជាព្រះបិតា និងអំបិកា ជាព្រះមាតា—គេរស់ដូចអ្នកបោះបង់ឪពុកខ្លួន មិនថ្វាយបិណ្ឌដល់បុព្វបុរស។ មហិមារបស់រុទ្រៈនោះ ត្រូវបានស្តូត្រដោយ «សតរុទ្រីយៈ» ដ៏អធិក។

ក្នុងនាមជាអ្នកផ្តល់កំណើតដល់មាតានៃលោក វិភាវរីបានចូលទៅក្នុងស្បូនបន្តិចម្តងៗ ហើយបានបន្ថែមពន្លឺរុងរឿងដល់ព្រះនាងនោះ—មាតាអនាគតរបស់គុហា។

ដោយបទសរសើរពុរាណៈ ដោយទំនុកច្រៀងសាមវេដៈ ដោយសរសើរតាមវេដៈ និងដោយនាមសម្ងាត់ដ៏អាថ៌កំបាំង យើងសូមក្រាបបង្គំដល់ព្រះអង្គ ឱ មហាទេវ; ហើយសូមក្រាបបង្គំម្ដងហើយម្ដងទៀតដល់មហាទេវី ព្រះមាតាធំ។

«ទោះព្រះនាងអុមា ព្រះមហាទេវី ជាព្រះភរិយារបស់ព្រះអង្គក៏ដោយ យើងខ្ញុំនៅតែមកទីនេះ (ដូចជាចង់ប្រកួតប្រជែង)។ ដូច្នេះ ការដែលអសុរាដកយកអាណាចក្ររបស់យើង គឺសមហេតុសមផល»។

«ឱ អំបិកា! គេរាប់អង្គនោះថាជាអ្នកយាមទ្វារ ជាទីពឹងនៃគុណអស្ចារ្យជាច្រើន»។ ទេវីមានព្រះវាចា៖ «ឱ ព្រះបុរាន្តក (អ្នកបំផ្លាញត្រីបុរ)! សូម្បីមានកូនដូចនេះ ក្តីប្រាថ្នារបស់ខ្ញុំក៏មិនអាចទប់បាន»។

យក្សនេះមាននាមថា បាញ្ចាលា អមដោយយក្សរាប់សែនរាប់ម៉ឺន; គេប្រគល់ឲ្យព្រះនាងទេវី ជាអ្នកបម្រើ—ពោរពេញដោយអំណាចមហាមាយាច្រើនរយ។

សម្រាប់គេ សិទ្ធិជោគជ័យនឹងកើតឡើងពិតប្រាកដ ប្រសិនបើមិនត្រូវឧបសគ្គវាយបំផ្លាញ។ ព្រោះនៅទីនេះ មានសិទ្ធាំបិកា (Siddhāmbikā) មហាទេវី ស្ថិតនៅជិតជានិច្ច។

ប្រាកដណាស់ ប្រាជ្ញារបស់អ្នកតិចណាស់; ការសិក្សាវេទរបស់អ្នកក៏ឥតប្រយោជន៍—ព្រោះអ្នកមិនទទួលស្គាល់អំបិកា មាតានៃសត្វលោកទាំងអស់។