Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 143
यश्च तं पितरं रुद्रं त्यक्त्वा मातरमं बिकाम् । वर्ततेऽसौ स्वपितरं त्यक्तोदपितृपिंडकः । यस्य रुद्रस्य माहात्म्यं शतरूद्रीयमुत्तमम्
yaśca taṃ pitaraṃ rudraṃ tyaktvā mātaramaṃ bikām | vartate'sau svapitaraṃ tyaktodapitṛpiṃḍakaḥ | yasya rudrasya māhātmyaṃ śatarūdrīyamuttamam
អ្នកណាដែលបោះបង់ព្រះរុទ្រៈជាព្រះបិតា និងអំបិកា ជាព្រះមាតា—គេរស់ដូចអ្នកបោះបង់ឪពុកខ្លួន មិនថ្វាយបិណ្ឌដល់បុព្វបុរស។ មហិមារបស់រុទ្រៈនោះ ត្រូវបានស្តូត្រដោយ «សតរុទ្រីយៈ» ដ៏អធិក។
Lomaharṣaṇa (Sūta) (deduced from Māheśvara-khaṇḍa narration context)
Scene: A didactic scene: a sage/narrator warns devotees that abandoning Rudra and Ambikā is like becoming ‘fatherless’ and neglecting ancestral offerings; in the background, a Vedic recitation of Śatarudrīya is implied with ritual implements (kuśa, water-pot).
FAQs
Rejecting Rudra and Ambikā is portrayed as severing oneself from one’s very spiritual lineage; Śiva-bhakti is aligned with Vedic authority (Śatarudrīya).
No tīrtha is specified; the verse emphasizes theological and dharmic legitimacy of Rudra worship.
It alludes to pitṛ-tarpaṇa/piṇḍa offerings as a dharmic duty, using it as an analogy for neglecting Śiva.