Adhyaya 258

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि शशापानमिति स्मृतम् । तस्यैव दक्षिणे तीर्थं सर्वपापप्रणाशनम्

ព្រះឥશ્વរ​មានព្រះបន្ទូល៖ បន្ទាប់មក ឱ មហាទេវី គួរទៅកាន់ទីកន្លែងដែលគេហៅថា «សសាបាន»។ ខាងត្បូងរបស់វាមានទីរត្ថ (tīrtha) បរិសុទ្ធ ដែលបំផ្លាញបាបទាំងអស់។

Verse 2

यस्मिन्स्नात्वा नरः सम्यङ्नापमृत्युभयं लभेत् । शृणु यस्मात्तदुत्पत्तिं वदतो मम वल्लभे

អ្នកណាដែលងូតទឹកនៅទីនោះដោយត្រឹមត្រូវ នឹងមិនទទួលបានការភ័យខ្លាចនៃមរណភាពមិនទាន់ពេលឡើយ។ ឱ អ្នកជាទីស្រឡាញ់ ចូរស្តាប់ពីខ្ញុំ អំពីកំណើតនៃទីរត្ថនោះ ខណៈខ្ញុំប្រាប់។

Verse 3

मथित्वा सागरं देवा गृहीत्वाऽमृतमुत्तमम् । सत्वरास्तत्र ते गत्वा पपुश्चैव यथेप्सया

ក្រោយពេលកូរមហាសមុទ្រ ព្រះទេវតាទាំងឡាយបានកាន់កាប់អម្រឹតដ៏ឧត្តម។ ពួកគេប្រញាប់ទៅទីនោះ ហើយបានផឹកវាតាមបំណង។

Verse 4

पिबतां तत्र पीयूषं देवानां वरवर्णिनि । बिंदवः पतिता भूमौ शतशोथ सहस्रशः

ខណៈព្រះទេវតាទាំងឡាយកំពុងផឹកពិយូស (nectar) នៅទីនោះ ឱ នារីស្រស់ស្អាត ដំណក់ទឹកបានធ្លាក់លើផែនដី ជារយៗ ហើយជាពាន់ៗ។

Verse 5

एतस्मिन्नेव काले तु शशकस्तत्र चागतः । प्रविष्टः सलिले तत्र तृषार्तो वरवर्णिनि

នៅពេលនោះឯង សត្វទន្សាយមួយក៏បានមកដល់ទីនោះដែរ។ ដោយស្រេកទឹកខ្លាំង វាបានចូលទៅក្នុងទឹកនៅទីនោះ ឱ នារីស្រស់ស្អាត។

Verse 6

अमरत्वमनुप्राप्तो वर्द्धते सलिलालये । तं दृष्ट्वा त्रिदशाः सर्वे स्पर्द्धमाना मुहुर्मुहुः । ज्ञात्वामृतान्वितं तोयं मंत्रं चक्रुर्भयान्विताः

បានសម្រេចអមរភាព វាបានរីកចម្រើននៅក្នុងទីស្នាក់នៅនៃទឹក។ ព្រះទេវតាទាំងសាមសិបទាំងអស់ឃើញហើយ ក៏ច្រណែនប្រកួតប្រជែងជាញឹកញាប់។ ដឹងថាទឹកនោះបញ្ចូលអម្រឹត ពួកគេដោយភ័យបានរៀបចំមន្តមួយ។

Verse 7

अमृतं पतितं भूमौ भक्षयिष्यंति मानवाः । ततोऽमर्त्त्या भविष्यंति नात्र कार्या विचारणा

«អម្រឹតដែលធ្លាក់លើផែនដី មនុស្សនឹងបរិភោគ។ បន្ទាប់មកពួកគេនឹងក្លាយជាអមរ—អំពីនេះ មិនចាំបាច់សង្ស័យ ឬពិចារណាទេ»។

Verse 8

तिर्यग्योन्यां समुत्पन्नः कृपणः शशको ह्ययम् । अस्माभिः स्पर्द्धते तस्मात्ततो भयमुपस्थितम्

«ទន់ខ្សោយនេះ ជាទន្សាយក្រីក្រ កើតក្នុងកំណើតសត្វតិរច្ឆាន ប៉ុន្តែហ៊ានប្រកួតប្រជែងជាមួយយើង។ ដូច្នេះហើយ ភ័យបានកើតឡើងក្នុងចិត្តយើង ព្រោះវា»។

Verse 9

अथ प्राप्तो निशानाथो व्याधिना स परिप्लुतः । अब्रवीत्त्रिदशान्सर्वानमृतं मे प्रयच्छत

បន្ទាប់មក ព្រះចន្ទ—ម្ចាស់នៃរាត្រី—បានមកដល់ ដោយជំងឺគ្របសង្កត់ ហើយបាននិយាយទៅកាន់ព្រះទេវតាទាំងអស់ថា៖ «សូមប្រទានអម្រឹតដល់ខ្ញុំ»។

Verse 10

कृच्छ्रेण महता प्राप्तो नाहं शक्तो विसर्पितुम् । अथोचुस्त्रिदशाः सर्वे सर्वमस्माभिर्भक्षितम्

«ខ្ញុំបានមកដល់ដោយលំបាកយ៉ាងខ្លាំង; ខ្ញុំមិនអាចដើរទៅមកបានទេ»។ បន្ទាប់មក ព្រះទេវតាទាំងអស់បានឆ្លើយថា៖ «អ្វីៗទាំងអស់ ត្រូវបានយើងបរិភោគរួចហើយ»។

Verse 11

विस्मृतस्त्वं निशानाथ चिरात्कस्मादिहागतः । कुरुष्व वचनं चंद्र अस्माकं तिमिरापह

ឱ ព្រះចន្ទា ម្ចាស់នៃរាត្រី អ្នកត្រូវបានភ្លេចយូរហើយ—ហេតុអ្វីបានមកទីនេះក្រោយពេលយូរណាស់? ឱ ចន្ទ្រា អ្នកបំបាត់ភាពងងឹត សូមធ្វើតាមពាក្យស្នើររបស់យើង។

Verse 12

अस्मिञ्जलेऽमृतं भूरि पतितं पिबतां हि नः । तत्पिबस्व निशानाथ सर्वमेतज्जलाशयम्

ក្នុងទឹកនេះ មានអម្រឹតជាច្រើនបានធ្លាក់ចុះ—សូមឲ្យយើងផឹកវា។ ដូច្នេះ ឱ ម្ចាស់នៃរាត្រី សូមផឹកអាងទឹកនេះទាំងមូល។

Verse 13

अर्द्धं निपतितं चात्र सत्यमेतन्निशामय । तेषां तद्वचनं श्रुत्वा शीतरश्मिस्त्वरान्वितः

ហើយនៅទីនេះ ពាក់កណ្តាលនោះបានធ្លាក់ចុះពិតប្រាកដ—សូមដឹងថាវាជាការពិត។ ព្រះចន្ទា អ្នកមានកាំរស្មីត្រជាក់ បានឮពាក្យរបស់ពួកគេហើយ ក៏ប្រញាប់រហ័ស។

Verse 14

तृषार्तो वाऽपिबत्तोयं शशकेन समन्वितम् । अस्थिशेषं तु तत्तस्य कायं पीयूषभक्षणात्

ដោយស្រេកទឹកយ៉ាងខ្លាំង គាត់បានផឹកទឹកនោះ ដែលមានទន្សាយស្ថិតនៅក្នុងនោះ។ ព្រោះបានស៊ីអម្រឹត រាងកាយទន្សាយនោះ ត្រូវបានសល់តែឆ្អឹងប៉ុណ្ណោះ។

Verse 15

तत्क्षणात्पुष्टिमगमत्कांत्या परमया युतः । धातुषु क्षीयमाणेषु पुष्टो हि सुधया हि सः

ភ្លាមៗនោះ គាត់បានទទួលកម្លាំង និងពន្លឺដ៏អស្ចារ្យ។ ទោះធាតុក្នុងរាងកាយកំពុងស្រកចុះ ក៏គាត់ត្រូវបានចិញ្ចឹមពិតប្រាកដដោយអម្រឹត។

Verse 16

स चापि शशकस्तस्य न मृतो जठरं गतः । अद्यापि दृश्यते तत्र देहे पीयूषभक्षणात्

ហើយសត្វទន្សាយនោះ ក៏បានចូលទៅក្នុងពោះរបស់គាត់ តែមិនបានស្លាប់ឡើយ។ សូម្បីតែសព្វថ្ងៃ ក៏នៅតែឃើញវានៅទីនោះក្នុងរាងកាយ ព្រោះវាបានបរិភោគទឹកអម្រឹត។

Verse 17

तत्क्षणात्तुष्टिमगमत्कांत्या परमया युतः । अब्रुवन्खन्यतामेतद्यथा भूयो जलं भवेत्

នៅពេលនោះភ្លាមៗ គាត់ក៏បានពេញចិត្ត ហើយមានពន្លឺរុងរឿងដ៏អស្ចារ្យ។ ពួកគេបាននិយាយថា៖ «ចូរជីកទីនេះចេញ ដើម្បីឲ្យទឹកកើតឡើងវិញយ៉ាងបរិបូរណ៍»។

Verse 18

अस्माकं संगमादेतच्छुष्कं श्वभ्रं जलाशयम् । तद्युक्तं च कृतं कर्म नैतत्साधुविचेष्टितम्

«ដោយសារការជួបជុំរបស់យើងនៅទីនេះ រណ្តៅស្ងួតនេះបានក្លាយជាអាងទឹក។ ប៉ុន្តែអំពើដែលបានធ្វើពាក់ព័ន្ធនឹងវា មិនមែនជាការប្រព្រឹត្តរបស់អ្នកសុចរិតទេ»។

Verse 19

ततोऽखनंश्च ते सर्वे यावत्तोयविनिर्गमः । अथाब्रुवंस्ततः सर्वे हर्षेण महतान्विताः

បន្ទាប់មក ពួកគេទាំងអស់បានជីកបន្ត រហូតដល់ទឹកបានផុសចេញ។ បន្ទាប់ពីនោះ ពួកគេទាំងអស់ពោរពេញដោយសេចក្តីរីករាយយ៉ាងខ្លាំង ហើយបាននិយាយ។

Verse 20

यस्माच्छशेन संयुक्तं पीतमेतज्जलाशयम् । चंद्रेण हि शशापानं तस्मादेतद्भविष्यति

«ព្រោះអាងទឹកនេះ ត្រូវបានផឹកដោយភ្ជាប់ជាមួយ “ទន្សាយ” (śaśa) ហើយព្រះចន្ទដែលមានសញ្ញាទន្សាយ ក៏បានផឹកដែរ ដូច្នេះវានឹងត្រូវបានគេហៅថា “Śaśāpāna”»។

Verse 21

अत्रागत्य नरः स्नानं यः करिष्यति भक्तितः । स यास्यति परं स्थानं यत्र देवो महेश्वरः

អ្នកណាមកដល់ទីនេះ ហើយងូតទឹកដោយសទ្ធាភក្តី នោះនឹងទៅដល់ស្ថានដ៏ឧត្តម ដែលព្រះមហេស្វរៈ (ព្រះសិវៈ) ស្ថិតនៅ។

Verse 22

अत्रान्नं संप्रदास्यंति ब्राह्मणेभ्यः समा हिताः । सर्वयज्ञफलं तेषां भविष्यति न संशयः

នៅទីនេះ មនុស្សមានចិត្តល្អនឹងប្រគេនអាហារដល់ព្រះព្រាហ្មណ៍; ផលនៃយញ្ញទាំងអស់នឹងកើតមានដល់ពួកគេ ដោយគ្មានសង្ស័យ។

Verse 23

अस्मिन्दृष्टे सुराः सर्वे दृष्टाः स्युः सर्वदेवताः । एवमुक्त्वा सुराः सर्वे जग्मुश्चैव सुरालयम्

«ពេលបានឃើញទីនេះ គឺដូចបានឃើញទេវតាទាំងអស់—មែនហើយ ទេវតាទាំងមូល»។ និយាយដូច្នេះហើយ ទេវតាទាំងអស់បានចាកទៅកាន់សុរាល័យ។

Verse 24

अथ कालेन महता प्राप्ता तत्र सरस्वती । वडवाग्निं समादाय तयानुप्लावितं पुनः

ក្រោយពេលយូរណាស់ ព្រះសរស្វតីបានមកដល់ទីនោះ; នាងយកវឌវាគ្និ (ភ្លើងវឌវា) មក ហើយបានលិចលង់ទីនោះម្តងទៀត។

Verse 25

ततो मेध्यतरं जातं तीर्थं च वरवर्णिनि । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तत्र स्नानं समाचरेत्

«បន្ទាប់មក ទីរថ (tīrtha) នោះកាន់តែបរិសុទ្ធជាងមុន ឱនារីសម្បុរល្អ។ ដូច្នេះ ដោយខិតខំអស់ពីកម្លាំង គួរធ្វើការងូតទឹកនៅទីនោះ»។