Sukta 89

Mantra 1

आ नो भद्राः क्रतवो यन्तु विश्वतोऽदब्धासो अपरीतास उद्भिदः । देवा नो यथा सदमिद्वृधे असन्नप्रायुवो रक्षितारो दिवेदिवे ॥

ચારે તરફથી અમારે પાસે ભદ્ર ક્રતવો—શુભ સંકલ્પશક્તિઓ—આવો; અદબ્ધ, અપરીત, ઉદ્ભિદ—બંધને ભેદી ખુલ્લું કરનાર. દેવો અમારે માટે સદા વૃદ્ધિરૂપ રહે, દિનેદિને; પ્રાણશક્તિને ન છોડનાર રક્ષક બની.

Mantra 2

देवानां भद्रा सुमतिॠजूयतां देवानां रातिरभि नो नि वर्तताम् । देवानां सख्यमुप सेदिमा वयं देवा न आयुः प्र तिरन्तु जीवसे ॥

દેવોની ભદ્ર સુમતિ અમને ઋજુ માર્ગે દોડાવે; દેવોની રાતિ—દેવદત્ત ભેટ—અમારી તરફ વળી, અમામાં સ્થિર થાય. અમે દેવોના સખ્ય પાસે ઉપસી આવ્યા છીએ; દેવો અમારો આયુઃ જીવવા માટે આગળ ધપાવે—ક્ષયથી પરે.

Mantra 3

तान्पूर्वया निविदा हूमहे वयं भगं मित्रमदितिं दक्षमस्रिधम् । अर्यमणं वरुणं सोममश्विना सरस्वती नः सुभगा मयस्करत् ॥

અમે પ્રાચીન નિવિદ્ (આહ્વાન) વડે આ દેવશક્તિઓને પોકારીએ છીએ—ભગ, મિત્ર, અદિતિ, અને અચૂક દક્ષ; તેમજ અર્યમન, વરુણ, સોમ, અશ્વિનૌ; અને સરસ્વતી દેવી અમારે માટે સુભગ બની કલ્યાણ (મયસ્) કરે.

Mantra 4

तन्नो वातो मयोभु वातु भेषजं तन्माता पृथिवी तत्पिता द्यौः । तद्ग्रावाणः सोमसुतो मयोभुवस्तदश्विना शृणुतं धिष्ण्या युवम् ॥

વાત—મયોભૂ પ્રાણવાયુ—અમને તે ભેષજ, તે મીઠું કલ્યાણ શ્વસાવે. માતા પૃથ્વી અને પિતા દ્યૌઃ એ જ વરદાન અમામાં સ્થાપે. સોમપિષણ-ગ્રાવાણો અને પિષાયેલો સોમ—મયોભૂ—તેને પ્રગટ કરે; અને હે ધિષ્ણ્ય અશ્વિનૌ, યુવાન, તમે બંને સાંભળો.

Mantra 5

तमीशानं जगतस्तस्थुषस्पतिं धियंजिन्वमवसे हूमहे वयम् । पूषा नो यथा वेदसामसद्वृधे रक्षिता पायुरदब्धः स्वस्तये ॥

જે ચાલે છે અને જે સ્થિર છે—આ સમગ્ર જગતના ઈશાન, તસ્થુષસ્પતિ (સ્થાવરનો સ્વામી), ધિયાને જિન્વનાર (વિચાર-દૃષ્ટિને પ્રેરનાર) એવા પ્રભુને અમે સહાય માટે આહ્વાન કરીએ છીએ. પુષન અમારે માટે—જેથી અમે વૃદ્ધિ પામીએ—વેદસા (યથાર્થ જ્ઞાન)નો પ્રબોધક, રક્ષિતા અને પાયુ (રક્ષક-પાલક), અદબ્ધ (અપરાજિત/અચૂક) બની, અમારી સ્વસ્તિ માટે રહે.

Mantra 6

स्वस्ति न इन्द्रो वृद्धश्रवाः स्वस्ति नः पूषा विश्ववेदाः । स्वस्ति नस्तार्क्ष्यो अरिष्टनेमिः स्वस्ति नो बृहस्पतिर्दधातु ॥

વિશાળ શ્રવણવાળા ઇન્દ્ર અમને સ્વસ્તિ આપે; સર્વવિદ પૂષન અમને સ્વસ્તિ આપે. અખંડ ચક્રવાળા તાર્ક્ષ્ય અમને સ્વસ્તિ આપે; બૃહસ્પતિ અમામાં સ્વસ્તિ સ્થાપે.

Mantra 7

पृषदश्वा मरुतः पृश्निमातरः शुभंयावानो विदथेषु जग्मयः । अग्निजिह्वा मनवः सूरचक्षसो विश्वे नो देवा अवसा गमन्निह ॥

ચિતરાં ઘોડાંવાળા, પૃશ્નિજન્યા મરુતગણ, શુભ ગતિથી ચાલતા અને વિદથોમાં આવનારા—અહીં આવી પહોંચો. અગ્નિ-જિહ્વાવાળા, સૂર્યસમાન દૃષ્ટિવાળા મનવગણ—અને સર્વ દેવો—અમારી સહાય લઈને અહીં અમારી પાસે આવો.

Mantra 8

भद्रं कर्णेभिः शृणुयाम देवा भद्रं पश्येमाक्षभिर्यजत्राः । स्थिरैरङ्गैस्तुष्टुवांसस्तनूभिर्व्यशेम देवहितं यदायुः ॥

હે દેવો, અમે કાનોથી મંગળમય જ સાંભળીએ; હે યજનીયો, અમે આંખોથી મંગળમય જ જોઈએ. સ્થિર અંગો અને સુદૃઢ દેહ સાથે સ્તુતિ કરતા, દેવહિત જે આયુષ્ય છે તેને અમે પૂર્ણતા સુધી વિસ્તારી શકીએ.

Mantra 9

शतमिन्नु शरदो अन्ति देवा यत्रा नश्चक्रा जरसं तनूनाम् । पुत्रासो यत्र पितरो भवन्ति मा नो मध्या रीरिषतायुर्गन्तोः ॥

હે દેવો, અમારે નજીક સો શરદઋતુઓ (વર્ષો) આવે—જ્યાં તમે અમારા દેહધારી અસ્તિત્વની પરિપક્વ પૂર્ણતા ઘડી છે; જ્યાં પુત્રો જ પિતાઓ બની જાય છે. જીવનયાત્રાના મધ્યમાં અમારો આયુષ્ય-પ્રાણ (આયુઃ) અમને હાનિ ન પામે.

Mantra 10

अदितिर्द्यौरदितिरन्तरिक्षमदितिर्माता स पिता स पुत्रः । विश्वे देवा अदितिः पञ्च जना अदितिर्जातमदितिर्जनित्वम् ॥

અદિતિ જ દ્યૌ (આકાશ) છે, અદિતિ જ અંતરિક્ષ છે; અદિતિ માતા છે—એ જ પિતા, એ જ પુત્ર. સર્વ દેવો અદિતિમાં છે; પંચ જન (પાંચ જાતિઓ/પ્રજાઓ) પણ અદિતિ જ છે. જે જન્મેલું છે તે અદિતિ છે, અને જન્મની ક્રિયા તથા શક્તિ પણ અદિતિ જ છે.