Sukta 89

Mantra 1

आ नो भद्राः क्रतवो यन्तु विश्वतोऽदब्धासो अपरीतास उद्भिदः । देवा नो यथा सदमिद्वृधे असन्नप्रायुवो रक्षितारो दिवेदिवे ॥

എല്ലാ ദിക്കുകളിൽ നിന്നുമെ ഞങ്ങളിലേക്കു ഭദ്ര ക്രതവഃ—ശുഭസങ്കൽപശക്തികൾ—വരട്ടെ; അദബ്ധ, അപരീത, ഉദ്ഭിദ്—അടഞ്ഞതിനെ ഭേദിച്ച് തുറക്കുന്നവർ. ദേവന്മാർ ഞങ്ങൾക്ക് എപ്പോഴും വർദ്ധിക്കുവാൻ, ദിനംപ്രതി, പ്രാണശക്തിയെ കൈവിടാത്ത രക്ഷകരായി ഇരിക്കട്ടെ.

Mantra 2

देवानां भद्रा सुमतिॠजूयतां देवानां रातिरभि नो नि वर्तताम् । देवानां सख्यमुप सेदिमा वयं देवा न आयुः प्र तिरन्तु जीवसे ॥

ദേവന്മാരുടെ ഭദ്ര സുമതി ഞങ്ങളെ ഋജു പഥത്തിലേക്ക് നയിക്കട്ടെ; ദേവന്മാരുടെ രാത്രി—ദേവദത്ത ദാനം—ഞങ്ങളിലേക്കു തിരിഞ്ഞ് ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് നിവാസമാക്കട്ടെ. ഞങ്ങൾ ദേവന്മാരുടെ സഖ്യത്തിലേക്ക് സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു; ദേവന്മാർ ഞങ്ങളുടെ ആയുസ്സിനെ ജീവിക്കുവാൻ മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുപോകട്ടെ—ക്ഷയത്തെ അതിക്രമിച്ച്.

Mantra 3

तान्पूर्वया निविदा हूमहे वयं भगं मित्रमदितिं दक्षमस्रिधम् । अर्यमणं वरुणं सोममश्विना सरस्वती नः सुभगा मयस्करत् ॥

ഞങ്ങൾ പുരാതന നിവിദ് (ആഹ്വാനം) കൊണ്ടു ഈ ദേവശക്തികളെ വിളിക്കുന്നു—ഭഗൻ, മിത്രൻ, അദിതി, തെറ്റാത്ത ദക്ഷൻ; കൂടാതെ അര്യമൻ, വരുണൻ, സോമൻ, അശ്വിനൗ; സർസ്വതി ദേവി ഞങ്ങൾക്ക് സുഭഗയായി കല്യാണം (മയസ്) വരുത്തട്ടെ.

Mantra 4

तन्नो वातो मयोभु वातु भेषजं तन्माता पृथिवी तत्पिता द्यौः । तद्ग्रावाणः सोमसुतो मयोभुवस्तदश्विना शृणुतं धिष्ण्या युवम् ॥

മയോഭൂ വാതൻ—പ്രാണവായു—ആ ഭേഷജമായ മധുരകല്യാണം ഞങ്ങളിലേക്കു ശ്വസിപ്പിക്കട്ടെ. മാതാ പൃഥിവിയും പിതാ ദ്യൗഃവും അതേ വരം ഞങ്ങളിലുറപ്പിക്കട്ടെ. സോമപിഷണ-ഗ്രാവാണങ്ങളും പിഴിഞ്ഞ സോമവും—മയോഭൂ—അതിനെ പ്രസന്നമാക്കട്ടെ; ഹേ ധിഷ്ണ്യ അശ്വിനൗ, യുവാക്കളേ, നിങ്ങൾ ഇരുവരും കേൾക്കട്ടെ.

Mantra 5

तमीशानं जगतस्तस्थुषस्पतिं धियंजिन्वमवसे हूमहे वयम् । पूषा नो यथा वेदसामसद्वृधे रक्षिता पायुरदब्धः स्वस्तये ॥

ചലിക്കുന്നതും നിൽക്കുന്നതുമായ സർവ്വജഗത്തിന്റെ ഈശാനൻ, തസ്ഥുഷസ്പതി (സ്ഥാവരങ്ങളുടെ അധിപൻ), ധിയെ ജിൻവിക്കുന്ന (ദർശന-ചിന്തയെ ഉണർത്തുന്ന) ആ പ്രഭുവിനെ ഞങ്ങൾ സഹായത്തിനായി ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. പുഷൻ ഞങ്ങൾക്ക്—ഞങ്ങൾ വർദ്ധിക്കേണ്ടതിന്—വേദസാ (യഥാർത്ഥ ജ്ഞാനം) ഉണർത്തുന്നവനായി, രക്ഷിതാവും പായു (പാലകൻ-രക്ഷകൻ)വുമായ്, അദബ്ധ (അച്യുത/അപരാജിത)നായി, ഞങ്ങളുടെ സ്വസ്തിക്കായി നിലകൊള്ളട്ടെ.

Mantra 6

स्वस्ति न इन्द्रो वृद्धश्रवाः स्वस्ति नः पूषा विश्ववेदाः । स्वस्ति नस्तार्क्ष्यो अरिष्टनेमिः स्वस्ति नो बृहस्पतिर्दधातु ॥

വിശാലശ്രവണനായ ഇന്ദ്രൻ ഞങ്ങൾക്ക് സ്വസ്തി നൽകട്ടെ; സർവ്വവിദനായ പൂഷൻ ഞങ്ങൾക്ക് സ്വസ്തി നൽകട്ടെ. അഖണ്ഡചക്രമുള്ള താർക്ഷ്യൻ ഞങ്ങൾക്ക് സ്വസ്തി നൽകട്ടെ; ബൃഹസ്പതി ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് സ്വസ്തി സ്ഥാപിക്കട്ടെ.

Mantra 7

पृषदश्वा मरुतः पृश्निमातरः शुभंयावानो विदथेषु जग्मयः । अग्निजिह्वा मनवः सूरचक्षसो विश्वे नो देवा अवसा गमन्निह ॥

പുള്ളിക്കുതിരകളുള്ള, പൃശ്നിയിൽ ജനിച്ച മരുതുകൾ, ശുഭഗതിയോടെ സഞ്ചരിച്ച് വിധഥങ്ങളിലേക്കു വരുന്നവർ—ഇവിടെ എത്തട്ടെ. അഗ്നിജിഹ്വയുള്ള, സൂര്യസമദൃഷ്ടിയുള്ള മനവന്മാർ—എല്ലാ ദേവന്മാരും—തങ്ങളുടെ അവസാ (സഹായം) സഹിതം ഇവിടെ ഞങ്ങളിലേക്കു വരട്ടെ.

Mantra 8

भद्रं कर्णेभिः शृणुयाम देवा भद्रं पश्येमाक्षभिर्यजत्राः । स्थिरैरङ्गैस्तुष्टुवांसस्तनूभिर्व्यशेम देवहितं यदायुः ॥

ദേവന്മാരേ, ഞങ്ങൾ കാതുകളാൽ മംഗളകരമായതേ കേൾക്കട്ടെ; യജ്യരേ, ഞങ്ങൾ കണ്ണുകളാൽ മംഗളകരമായതേ കാണട്ടെ. സ്ഥിരമായ അംഗങ്ങളോടും സുസ്ഥ ദേഹങ്ങളോടും കൂടി സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട്, ദേവഹിതമായ ആയുസ്സിനെ ഞങ്ങൾ പൂർണ്ണതയിലേക്കു വ്യാപിപ്പിക്കട്ടെ.

Mantra 9

शतमिन्नु शरदो अन्ति देवा यत्रा नश्चक्रा जरसं तनूनाम् । पुत्रासो यत्र पितरो भवन्ति मा नो मध्या रीरिषतायुर्गन्तोः ॥

ഹേ ദേവന്മാരേ, നൂറു ശരദൃതുക്കൾ (വർഷങ്ങൾ) ഞങ്ങളോടടുത്തുവരട്ടെ—നിങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ ദേഹധാരിത്വത്തിന്റെ പരിപാക്വ പൂർണ്ണത രൂപപ്പെടുത്തിയിടത്ത്; അവിടെ പുത്രന്മാർ തന്നേ പിതാക്കളാകുന്നു. ജീവിതയാത്രയുടെ മദ്ധ്യത്തിൽ ഞങ്ങളുടെ ആയുസ്-പ്രാണം (ആയുഃ) ഞങ്ങൾക്ക് ഹാനിയിലാകരുതേ.

Mantra 10

अदितिर्द्यौरदितिरन्तरिक्षमदितिर्माता स पिता स पुत्रः । विश्वे देवा अदितिः पञ्च जना अदितिर्जातमदितिर्जनित्वम् ॥

അദിതിയേ ദ്യൗഃ (ആകാശം), അദിതിയേ അന്തരിക്ഷം; അദിതിയേ മാതാവ്—അവളേ പിതാവ്, അവളേ പുത്രൻ. സർവ്വ ദേവന്മാരും അദിതിയേ; പഞ്ച ജന (അഞ്ച ജനവിഭാഗങ്ങൾ/പ്രജകൾ)യും അദിതിയേ. ജനിച്ചതും അദിതിയേ, ജനനത്തിന്റെ ക്രിയയും ശക്തിയും അദിതിയേ.