Sukta 89

Mantra 1

आ नो भद्राः क्रतवो यन्तु विश्वतोऽदब्धासो अपरीतास उद्भिदः । देवा नो यथा सदमिद्वृधे असन्नप्रायुवो रक्षितारो दिवेदिवे ॥

সকলো দিশৰ পৰা আমাৰ ওচৰলৈ ভদ্ৰ ক্ৰতু—উত্তম সংকল্প-শক্তিসমূহ—আহক; যিসকল অদব্ধ—অপ্ৰতাৰ্য, অপৰীত—অজেয়, আৰু উদ্ভিদ—আবদ্ধক ভাঙি উন্মোচনকাৰী। দেৱতাসকল যেন আমাৰ বৃদ্ধি-হেতু সদায়েই থাকক—দিনে দিনে—প্ৰাণশক্তি নক্ষয় কৰা নোহোৱা ৰক্ষক ৰূপে।

Mantra 2

देवानां भद्रा सुमतिॠजूयतां देवानां रातिरभि नो नि वर्तताम् । देवानां सख्यमुप सेदिमा वयं देवा न आयुः प्र तिरन्तु जीवसे ॥

দেৱতাসকলৰ ভদ্ৰ সুমতি আমাক ঋজু-পথত আগবঢ়াওক; দেৱতাসকলৰ ৰাতি—দান—আমালৈ ঘূৰি আহি আমাৰ ভিতৰত স্থিত হওক। আমি দেৱতাসকলৰ সখ্যলৈ উপনীত হ’লোঁ; দেৱতাসকল আমাৰ আয়ুঃ—জীৱনীশক্তি—জীৱনৰ বাবে আগলৈ পাৰ কৰাওক, ক্ষয়ৰ সীমা অতিক্ৰম কৰাই।

Mantra 3

तान्पूर्वया निविदा हूमहे वयं भगं मित्रमदितिं दक्षमस्रिधम् । अर्यमणं वरुणं सोममश्विना सरस्वती नः सुभगा मयस्करत् ॥

পূৰ্বতন নিভিদা (আহ্বান)ৰে আমি এই দেবশক্তিসকলক আহ্বান কৰোঁ—ভগ, মিত্ৰ, অদিতি, আৰু অচ্যুত-বিবেচক দক্ষ; লগতে আৰ্যমণ, বৰুণ, সোম, অশ্বিনদ্বয়; আৰু সুভাগা সৰস্বতী আমাৰ বাবে কল্যাণময় সুখ-শান্তি দান কৰক।

Mantra 4

तन्नो वातो मयोभु वातु भेषजं तन्माता पृथिवी तत्पिता द्यौः । तद्ग्रावाणः सोमसुतो मयोभुवस्तदश्विना शृणुतं धिष्ण्या युवम् ॥

আমালৈ ময়োভূ (আনন্দদায়ক) সেই ভেষজ-সুধা বাত (বায়ু)য়ে বোৱাই আনক; মাতা পৃথিৱী আৰু পিতা দ্যৌ (দ্যৌঃ) সেই একে অনুগ্রহ স্থাপন কৰক। সোম-পেষণ-শিলাসকল আৰু নিসৃত সোম, ময়োভূসকল, তাক উপস্থিত কৰক; আৰু ধিষ্ণ্য (দক্ষ) অশ্বিনদ্বয়, তোমালোক দুয়ো শুনা।

Mantra 5

तमीशानं जगतस्तस्थुषस्पतिं धियंजिन्वमवसे हूमहे वयम् । पूषा नो यथा वेदसामसद्वृधे रक्षिता पायुरदब्धः स्वस्तये ॥

যি চলমান আৰু স্থিৰ সকলো জগতৰ ঈশান, তস্থুষস্পতিঃ (অচলৰ অধিপতি) সেই প্ৰভুক—ধিয়ং জিন্বম্ (ধী-চিন্তা জাগ্ৰত কৰোঁতা)—সহায়ৰ বাবে আমি আহ্বান কৰোঁ। পুষণ আমাৰ বাবে—যাতে আমি বৃদ্ধি পাওঁ—বেদসা (সঠিক জ্ঞান) জাগ্ৰত কৰোঁতা, ৰক্ষিতা-পায়ুঃ (ৰক্ষক-অভিভাৱক), অদব্ধ (অবিচল), স্বস্তয়ে (কল্যাণৰ বাবে) হওঁক।

Mantra 6

स्वस्ति न इन्द्रो वृद्धश्रवाः स्वस्ति नः पूषा विश्ववेदाः । स्वस्ति नस्तार्क्ष्यो अरिष्टनेमिः स्वस्ति नो बृहस्पतिर्दधातु ॥

আমালৈ স্বস্তি আনক বিস্তৃত-শ্ৰৱা ইন্দ্ৰ; আমালৈ স্বস্তি আনক বিশ্ববেদা পূষণ। আমালৈ স্বস্তি আনক অরিষ্টনেমি তাৰ্ক্ষ্য; আৰু বृहস্পতিয়ে আমাৰ ভিতৰত স্বস্তি স্থাপন কৰক।

Mantra 7

पृषदश्वा मरुतः पृश्निमातरः शुभंयावानो विदथेषु जग्मयः । अग्निजिह्वा मनवः सूरचक्षसो विश्वे नो देवा अवसा गमन्निह ॥

পৃষ্ণিমাতৃ, পৃষদশ্বা মৰুতসকল—শুভগামী, বিদথসমূহলৈ আগবঢ়া—আহক। অগ্নিজিহ্বা, সূৰচক্ষু মনৱসকল—আৰু আমাৰ সকলো দেৱতা—সহায়-অৱসা লৈ ইয়ালৈ আমাৰ ওচৰলৈ আহক।

Mantra 8

भद्रं कर्णेभिः शृणुयाम देवा भद्रं पश्येमाक्षभिर्यजत्राः । स्थिरैरङ्गैस्तुष्टुवांसस्तनूभिर्व्यशेम देवहितं यदायुः ॥

হে দেৱসকল, আমাৰ কাণেৰে মঙ্গলময় কথা শুনিব পাৰোঁ; হে যজ্যসকল, আমাৰ চকুৰে মঙ্গলময় বস্তু দেখিব পাৰোঁ। স্থিৰ অঙ্গ-প্ৰত্যঙ্গ আৰু সুস্থ দেহেৰে স্তৱ কৰোঁতে, দেৱহিত যি আয়ু, তাক আমি সম্পূৰ্ণভাৱে বিস্তাৰ কৰিব পাৰোঁ।

Mantra 9

शतमिन्नु शरदो अन्ति देवा यत्रा नश्चक्रा जरसं तनूनाम् । पुत्रासो यत्र पितरो भवन्ति मा नो मध्या रीरिषतायुर्गन्तोः ॥

হে দেৱতাসকল, আমাৰ ওচৰলৈ শত শৰৎ (শত-বছৰ) আহক—য’ত তোমালোকে আমাৰ দেহধাৰী সত্তাৰ জৰাৰ পূৰ্ণতা, পৰিপক্বতা গঢ়ি দিছা; য’ত পুত্ৰসকলেই পিতৃ হয়। আমাৰ আয়ু-যাত্ৰাৰ মাজপথত আমাৰ প্ৰাণশক্তি যেন আঘাত নাপায়।

Mantra 10

अदितिर्द्यौरदितिरन्तरिक्षमदितिर्माता स पिता स पुत्रः । विश्वे देवा अदितिः पञ्च जना अदितिर्जातमदितिर्जनित्वम् ॥

অদিতিই দ্যৌ (আকাশ), অদিতিই অন্তৰিক্ষ; অদিতিই মাতা—সেই পিতা, সেই পুত্ৰ। সকলো দেৱতাই অদিতি; পঞ্চ জনাও অদিতি। যি জন্মে, সেয়ো অদিতি; আৰু জন্মদানৰ কৰ্ম-শক্তিও অদিতি।