Sukta 89

Mantra 1

आ नो भद्राः क्रतवो यन्तु विश्वतोऽदब्धासो अपरीतास उद्भिदः । देवा नो यथा सदमिद्वृधे असन्नप्रायुवो रक्षितारो दिवेदिवे ॥

ਸਭ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਭਦ੍ਰ ਕਰਤਵੋ—ਸ਼ੁਭ ਸੰਕਲਪ-ਸ਼ਕਤੀਆਂ—ਆਉਣ; ਅਦਬਧ, ਅਪਰੀਤ, ਉਦਭਿਦ—ਬੰਦ ਨੂੰ ਭੇਦ ਕੇ ਖੋਲ੍ਹਣ ਵਾਲੀਆਂ। ਦੇਵ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਦਾ ਵਾਧੇ ਲਈ ਹੋਣ, ਦਿਨੇ ਦਿਨ; ਪ੍ਰਾਣ-ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡਣ ਵਾਲੇ ਰਖਵਾਲੇ ਬਣ ਕੇ।

Mantra 2

देवानां भद्रा सुमतिॠजूयतां देवानां रातिरभि नो नि वर्तताम् । देवानां सख्यमुप सेदिमा वयं देवा न आयुः प्र तिरन्तु जीवसे ॥

ਦੇਵਾਂ ਦੀ ਭਦ੍ਰ ਸੁਮਤੀ ਸਾਨੂੰ ਰਿਜੂ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲਾਵੇ; ਦੇਵਾਂ ਦੀ ਰਾਤਿ—ਦੇਵ-ਦੱਤ ਦਾਤ—ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਮੁੜ ਕੇ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਟਿਕੇ। ਅਸੀਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਖ੍ਯ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਬੈਠੇ ਹਾਂ; ਦੇਵ ਸਾਡਾ ਆਯੁ ਜੀਊਣ ਲਈ ਅੱਗੇ ਲੰਘਾਉਣ—ਖ਼ਸਾਰੇ ਤੋਂ ਪਰੇ।

Mantra 3

तान्पूर्वया निविदा हूमहे वयं भगं मित्रमदितिं दक्षमस्रिधम् । अर्यमणं वरुणं सोममश्विना सरस्वती नः सुभगा मयस्करत् ॥

ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਨਿਵਿਦ् (ਆਹਵਾਨ) ਨਾਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵ-ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ—ਭਗ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਦਿਤੀ, ਅਤੇ ਅਚੂਕ ਦਕ੍ਸ਼; ਨਾਲ ਹੀ ਅਰ੍ਯਮਨ, ਵਰੁਣ, ਸੋਮ, ਅਸ਼੍ਵਿਨੌ; ਅਤੇ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਦੇਵੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸੁਭਾਗੀ ਹੋ ਕੇ ਕਲਿਆਣ (ਮਯਸ) ਕਰੇ।

Mantra 4

तन्नो वातो मयोभु वातु भेषजं तन्माता पृथिवी तत्पिता द्यौः । तद्ग्रावाणः सोमसुतो मयोभुवस्तदश्विना शृणुतं धिष्ण्या युवम् ॥

ਮਯੋਭੂ ਵਾਤ—ਪ੍ਰਾਣਵਾਯੂ—ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਭੇਸ਼ਜ, ਉਹ ਮਿੱਠਾ ਕਲਿਆਣ ਸਾਹ ਵਾਂਗ ਲਿਆਵੇ। ਮਾਤਾ ਪૃਥਿਵੀ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਦ੍ਯੌਃ ਉਹੀ ਵਰਦਾਨ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ। ਸੋਮ-ਪਿਸਣ ਵਾਲੇ ਗ੍ਰਾਵਾਣ ਅਤੇ ਪੀੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ—ਮਯੋਭੂ—ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ; ਅਤੇ ਹੇ ਧਿਸ਼ਣ੍ਯ ਅਸ਼੍ਵਿਨੌ, ਯੁਵਾਨੋ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸੁਣੋ।

Mantra 5

तमीशानं जगतस्तस्थुषस्पतिं धियंजिन्वमवसे हूमहे वयम् । पूषा नो यथा वेदसामसद्वृधे रक्षिता पायुरदब्धः स्वस्तये ॥

ਜੋ ਚਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਥਿਰ ਹੈ—ਉਸ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੇ ਈਸ਼ਾਨ, ਤਸਥੁਸ਼ਸਪਤਿ (ਥਾਵਰਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ), ਧੀ ਨੂੰ ਜਿਨ੍ਵਣ ਵਾਲੇ (ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ-ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਵਾਲੇ) ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ। ਪੁਸ਼ਨ ਸਾਡੇ ਲਈ—ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਵਧੀਏ—ਵੇਦਸਾ (ਯਥਾਰਥ ਗਿਆਨ) ਦਾ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰਖਿਅਤਾ ਅਤੇ ਪਾਯੁ (ਪਾਲਕ-ਰਖਵਾਲਾ), ਅਦਬਧ (ਅਚੂਕ/ਅਪਰਾਜਿਤ) ਹੋ ਕੇ, ਸਾਡੀ ਸਵਸਤੀ ਲਈ ਰਹੇ।

Mantra 6

स्वस्ति न इन्द्रो वृद्धश्रवाः स्वस्ति नः पूषा विश्ववेदाः । स्वस्ति नस्तार्क्ष्यो अरिष्टनेमिः स्वस्ति नो बृहस्पतिर्दधातु ॥

ਵੱਡੀ ਸੁਣਨ-ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ ਸਾਨੂੰ ਸਵਸਤੀ ਦੇਵੇ; ਸਰਵ-ਵਿਦ ਪੂਸ਼ਨ ਸਾਨੂੰ ਸਵਸਤੀ ਦੇਵੇ। ਅਖੰਡ ਚੱਕਰ ਵਾਲਾ ਤਾਰ્કਸ਼੍ਯ ਸਾਨੂੰ ਸਵਸਤੀ ਦੇਵੇ; ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਸਵਸਤੀ ਟਿਕਾਵੇ।

Mantra 7

पृषदश्वा मरुतः पृश्निमातरः शुभंयावानो विदथेषु जग्मयः । अग्निजिह्वा मनवः सूरचक्षसो विश्वे नो देवा अवसा गमन्निह ॥

ਚਿਤਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਪૃਸ਼ਨੀ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਮਰੁਤ, ਸ਼ੁਭ ਗਤੀ ਨਾਲ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਵਿਦਥਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੇ—ਇੱਥੇ ਪਹੁੰਚਣ। ਅਗਨਿ-ਜਿਹਵਾ ਵਾਲੇ, ਸੂਰਜ-ਸਮਾਨ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲੇ ਮਨਵ—ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵ—ਆਪਣੀ ਅਵਸਾ (ਸਹਾਇਤਾ) ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ।

Mantra 8

भद्रं कर्णेभिः शृणुयाम देवा भद्रं पश्येमाक्षभिर्यजत्राः । स्थिरैरङ्गैस्तुष्टुवांसस्तनूभिर्व्यशेम देवहितं यदायुः ॥

ਹੇ ਦੇਵੋ, ਅਸੀਂ ਕੰਨਾਂ ਨਾਲ ਮੰਗਲਮਈ ਹੀ ਸੁਣੀਏ; ਹੇ ਯਜਨੀਯੋ, ਅਸੀਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਮੰਗਲਮਈ ਹੀ ਵੇਖੀਏ। ਥਿਰ ਅੰਗਾਂ ਅਤੇ ਸੁਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਦੇਹਾਂ ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਦੇਵ-ਹਿਤ ਜੋ ਆਯੁ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਪੂਰਨਤਾ ਤੱਕ ਵਿਸਤਾਰ ਸਕੀਏ।

Mantra 9

शतमिन्नु शरदो अन्ति देवा यत्रा नश्चक्रा जरसं तनूनाम् । पुत्रासो यत्र पितरो भवन्ति मा नो मध्या रीरिषतायुर्गन्तोः ॥

ਹੇ ਦੇਵੋ, ਸੌ ਸ਼ਰਦ-ਰੁੱਤਾਂ (ਵਰ੍ਹੇ) ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਆਉਣ—ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਦੇਹਧਾਰੀ ਅਸਤਿਤ੍ਵ ਦੀ ਪੱਕੀ ਪੂਰਨਤਾ ਘੜੀ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਪੁੱਤਰ ਹੀ ਪਿਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੀਵਨ-ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਾਡਾ ਆਯੁਃ-ਪ੍ਰਾਣ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚੇ।

Mantra 10

अदितिर्द्यौरदितिरन्तरिक्षमदितिर्माता स पिता स पुत्रः । विश्वे देवा अदितिः पञ्च जना अदितिर्जातमदितिर्जनित्वम् ॥

ਅਦਿਤੀ ਹੀ ਦ੍ਯੌ (ਆਕਾਸ਼) ਹੈ, ਅਦਿਤੀ ਹੀ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਹੈ; ਅਦਿਤੀ ਮਾਤਾ ਹੈ—ਉਹੀ ਪਿਤਾ, ਉਹੀ ਪੁੱਤਰ। ਸਾਰੇ ਦੇਵ ਅਦਿਤੀ ਹੀ ਹਨ; ਪੰਚ ਜਨ (ਪੰਜ ਜਾਤੀਆਂ/ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ) ਵੀ ਅਦਿਤੀ ਹੀ ਹਨ। ਜੋ ਜੰਮਿਆ ਹੈ ਉਹ ਅਦਿਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕ੍ਰਿਆ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵੀ ਅਦਿਤੀ ਹੀ ਹੈ।