Sukta 17

Mantra 1

समिध्यमानः प्रथमानु धर्मा समक्तुभिरज्यते विश्ववारः । शोचिष्केशो घृतनिर्णिक्पावकः सुयज्ञो अग्निर्यजथाय देवान् ॥

Entzündet schreitet er zuerst nach dem urersten Gesetz des Ritus; mit Nächten und Tagen wird er gesalbt, der Träger aller begehrten Gaben. Mit flammendem Haar, im Glanz des geklärten Butters, der Läuterer — Agni, der das Opfer vollendet — geht zur Verehrung, die die Götter herbeiführt.

Mantra 2

यथायजो होत्रमग्ने पृथिव्या यथा दिवो जातवेदश्चिकित्वान् । एवानेन हविषा यक्षि देवान्मनुष्वद्यज्ञं प्र तिरेममद्य ॥

Wie du einst, o Agni, das Hotar‑Amt auf Erden vollzogst, und wie du es vom Himmel her, o Jātavedas, wissend und einsichtig tatest — so opfere nun mit dieser Opfergabe (havis) den Göttern nach Menschenart; führe dieses yajña voran, über seine jetzige Grenze hinaus, heute.

Mantra 3

त्रीण्यायूंषि तव जातवेदस्तिस्र आजानीरुषसस्ते अग्ने । ताभिर्देवानामवो यक्षि विद्वानथा भव यजमानाय शं योः ॥

Drei sind deine Lebenskräfte, o Jātavedas; drei sind die Morgenröten, deine nahgeborenen Verwandten, o Agni. Mit ihnen opfere, wissend, um der Götter Beistand zu gewinnen; dann werde dem Opfernden Heil — Frieden und glückliche Weite.

Mantra 4

अग्निं सुदीतिं सुदृशं गृणन्तो नमस्यामस्त्वेड्यं जातवेदः । त्वां दूतमरतिं हव्यवाहं देवा अकृण्वन्नमृतस्य नाभिम् ॥

Agni, wohlentflammt und schön zu schauen, besingend, verneigen wir uns vor dir, o Jātavedas, des Suchens würdig. Dich machten die Götter zum Boten, zum unermüdlichen Wanderer, zum Träger der Opfergabe — zum Nabel des Unsterblichen.

Mantra 5

यस्त्वद्धोता पूर्वो अग्ने यजीयान्द्विता च सत्ता स्वधया च शम्भुः । तस्यानु धर्म प्र यजा चिकित्वोऽथ नो धा अध्वरं देववीतौ ॥

Der, der dein erster Hotar war, o Agni, der Verehrungswürdigere, der auch als zweite Gegenwart besteht, in eigener Svadhā sich selbst tragend und heilbringend: seinem Dharma-Orden folgend, opfere voran mit wachem Wissen; dann richte uns den Lauf des Adhvara im Götterwillkommen.