Sukta 62

Mantra 1

इमा उ वां भृमयो मन्यमाना युवावते न तुज्या अभूवन् । क्व त्यदिन्द्रावरुणा यशो वां येन स्मा सिनं भरथः सखिभ्यः ॥

এই অস্থিৰ শক্তিসমূহে নিজকে বলৱান বুলি ভাবি, সদা-যৌৱন-শক্তিসম্পন্ন তোমালোকক সত্যই আঘাত কৰিব নোৱাৰিলে। হে ইন্দ্ৰ–বৰুণ, তোমালোকৰ সেই যশ ক’ত—যাৰ দ্বাৰা তোমালোক আমাৰ ভিতৰত থকা সখাসকললৈ বিজয়ী পূৰ্ণতা (সিন) বহন কৰি আনিছিলা?

Mantra 2

अयमु वां पुरुतमो रयीयञ्छश्वत्तममवसे जोहवीति । सजोषाविन्द्रावरुणा मरुद्भिर्दिवा पृथिव्या शृणुतं हवं मे ॥

এই (ঋষি) স্থায়ী ধন-সম্পদৰ বাবে, স্থায়ী সহায়ৰ বাবে, তোমালোক দুজনক অতি প্ৰচুৰভাৱে আহ্বান কৰে। হে ইন্দ্ৰ–বৰুণ, মৰুতসকলৰ সৈতে একেলগে, দ্যৌ আৰু পৃথিৱীৰ পৰা, মোৰ এই আহ্বান শুনা।

Mantra 3

अस्मे तदिन्द्रावरुणा वसु ष्यादस्मे रयिर्मरुतः सर्ववीरः । अस्मान्वरूत्रीः शरणैरवन्त्वस्मान्होत्रा भारती दक्षिणाभिः ॥

হে ইন্দ্ৰ–বৰুণ, আমাৰ ভিতৰত সেই কল্যাণ স্থাপন হওক; হে মৰুতসকল, সকলো বীৰ-শক্তিত সমৃদ্ধ পূৰ্ণ ৰায়ি আমাৰ ভিতৰত হওক। ৰক্ষাকাৰিণীসকলে আশ্ৰয়সমূহেৰে আমাক ৰক্ষা কৰক; আৰু হোত্ৰা-শক্তি ভাৰতি সঠিক অৰ্পণৰ দক্ষিণাসমূহেৰে আমাক ধাৰণ কৰক।

Mantra 4

बृहस्पते जुषस्व नो हव्यानि विश्वदेव्य । रास्व रत्नानि दाशुषे ॥

হে বৃহস্পতেঃ, বিশ্বদেৱ্য (সৰ্বদেৱসম্বন্ধী) শক্তি, আমাৰ হৱ্য-অৰ্পণসমূহত প্ৰসন্ন হওক। দাশুষে—যি দান কৰে—তাক ৰত্নসমূহ, দীপ্ত ধন-সম্পদ দান কৰা।

Mantra 5

शुचिमर्कैर्बृहस्पतिमध्वरेषु नमस्यत । अनाम्योज आ चके ॥

উজ্জ্বল অৰ্ক-স্তোত্ৰেৰে যজ্ঞ-অধ্বৰত বৃহস্পতিকে নমস্কাৰ কৰা। কিয়নো তেওঁ অনা॒ম্য—নমন নোহোৱা—ওজঃ, অচ্যুত শক্তি, প্ৰস্তুত কৰি ৰাখিছে।

Mantra 6

वृषभं चर्षणीनां विश्वरूपमदाभ्यम् । बृहस्पतिं वरेण्यम् ॥

চৰ্ষণীনাম—জনসমূহৰ—বৃষভ, বিশ্বৰূপ, অদাভ্য; সেই বাঞ্ছনীয় বৃহস্পতিকে আমি বৰি লওঁ—সৰ্বোত্তম কাম্য শক্তিৰূপে।

Mantra 7

इयं ते पूषन्नाघृणे सुष्टुतिर्देव नव्यसी । अस्माभिस्तुभ्यं शस्यते ॥

হে পূষণ, আঘৃণে (দীপ্তিমান) দেব! এই তোমাৰ বাবে আমাৰ দ্বাৰা উচ্চাৰিত নৱীন, সু-গঠিত স্তুতি; ই আমাক অন্তৰ্মুখ আৰু বহিৰ্মুখ যাত্ৰাত সঠিক পথে নেওঁক।

Mantra 8

तां जुषस्व गिरं मम वाजयन्तीमवा धियम् । वधूयुरिव योषणाम् ॥

মোৰ সেই বাণী গ্ৰহণ কৰা—যি বল-সমৃদ্ধি (বাজ) বৃদ্ধি কৰে; আৰু আমাৰ ধিয়াতো অৱতৰণ কৰা—যেনেকৈ বৰ কইনাৰ ওচৰলৈ আকৃষ্ট হয়—তেনে মন পথ-দীপ্তিলৈ সংযুক্ত হওক।

Mantra 9

यो विश्वाभि विपश्यति भुवना सं च पश्यति । स नः पूषाविता भुवत् ॥

যি জাগ্ৰত দৃষ্টিৰে সকলোকে চায়, আৰু ভুবনসমূহক একেটা দৰ্শনত একত্ৰ কৰে—সেই পূষণ আমাৰ বাবে অৱিতা, ৰক্ষক আৰু পথপ্ৰদৰ্শক হওক।

Mantra 10

तत्सवितुर्वरेण्यं भर्गो देवस्य धीमहि । धियो यो नः प्रचोदयात् ॥

সেই সৱিতৃদেৱৰ অতি বাঞ্ছনীয় ভৰ্গ (দিব্য দীপ্তি) আমি ধ্যানত ধৰি লওঁ; যি আমাৰ ধীসমূহ—বুদ্ধি, অন্তৰ্দৃষ্টি—প্ৰচোদিত কৰি আগবঢ়াওক।

Mantra 11

देवस्य सवितुर्वयं वाजयन्तः पुरंध्या । भगस्य रातिमीमहे ॥

আমি, বল-সমৃদ্ধি আগবঢ়াই, অন্তৰ-নগৰ গঢ়া চিন্তাৰে, সৱিতৃদেৱৰ পৰা ভাগদেৱৰ দান (ৰাতি) বিচাৰোঁ।

Mantra 12

देवं नरः सवितारं विप्रा यज्ञैः सुवृक्तिभिः । नमस्यन्ति धियेषिताः ॥

হে নৰসকল, বিপ্ৰসকল—অন্বেষী মনৰ আলোকিত জন—সু-গঠিত স্তোত্ৰসহ যজ্ঞে সৱিতৃদেৱক উপাসনা কৰে; প্ৰেৰিত ধীৰ বুদ্ধিৰে চালিত হৈ তেওঁলোকে নমস্কাৰ কৰে।

Mantra 13

सोमो जिगाति गातुविद्देवानामेति निष्कृतम् । ऋतस्य योनिमासदम् ॥

সোম গতি কৰে—পথ-বিদ্; দেৱসকলৰ নিৰ্ধাৰিত নিস্কৃত-দ্বাৰলৈ তেওঁ গমন কৰে। ঋতৰ যোনিত তেওঁ আসন গ্ৰহণ কৰে—সত্য-ঋত-ব্যৱস্থাৰ নিজস্ব আধাৰতে।

Mantra 14

सोमो अस्मभ्यं द्विपदे चतुष्पदे च पशवे । अनमीवा इषस्करत् ॥

আমালৈ সোম—দ্বিপদ আৰু চতুষ্পদলৈ, সকলো পশু-প্ৰাণশক্তিলৈ—আহাৰ-ৰসৰ ধাৰা অনামীৱা কৰক, আঘাত আৰু বিভাজন-ৰহিত।

Mantra 15

अस्माकमायुर्वर्धयन्नभिमातीः सहमानः । सोमः सधस्थमासदत् ॥

আমাৰ আয়ু বৃদ্ধি কৰি, বৈৰী অভিমাতিসকলক সহি-জয় কৰি, সোমে সধস্থত আসন গ্ৰহণ কৰিলে—আমাত স্থিৰ আশ্ৰয়ৰূপে প্ৰতিষ্ঠিত।

Mantra 16

आ नो मित्रावरुणा घृतैर्गव्यूतिमुक्षतम् । मध्वा रजांसि सुक्रतू ॥

হে মিত্র-বৰুণ, আমাৰ ওচৰলৈ আহাঁ; ঘৃত-দীপ্তিৰে গব্যূতি—ৰশ্মিলোকলৈ লৈ যোৱা পথ—আমালৈ উন্মুক্ত কৰি দিয়া। হে সু-কৃতু, মধুৰ মধুৰসৰে ৰজাংসি—সকল আকাশ-অন্তৰীক্ষ-লোক—পূৰ্ণ কৰি দিয়া।

Mantra 17

उरुशंसा नमोवृधा मह्ना दक्षस्य राजथः । द्राघिष्ठाभिः शुचिव्रता ॥

উৰু-শংসা—বিস্তৃত স্তৱে—নমো-বৃধা, ভক্তিৰ বৃদ্ধি কৰোঁতা, মহিমাৰে তোমালোক দক্ষে (Dakṣa)ৰ দ্বাৰা ৰাজত্ব কৰাঁ। হে শুচি-ব্ৰত, দ্ৰাঘিষ্ঠা—দূৰ-প্ৰসাৰিত—শক্তিসমূহেৰে।

Mantra 18

गृणाना जमदग्निना योनावृतस्य सीदतम् । पातं सोममृतावृधा ॥

জমদগ্নিৰে গৃণানা—স্তৱিত—তোমালোক ঋত (Ṛta)ৰ যোনিত উপবিষ্ট হওক। হে ঋতা-বৃধা, সোম পান কৰা।