Sukta 62

Mantra 1

इमा उ वां भृमयो मन्यमाना युवावते न तुज्या अभूवन् । क्व त्यदिन्द्रावरुणा यशो वां येन स्मा सिनं भरथः सखिभ्यः ॥

அமைதியுறும் இவ்வலிமைகள் தம்மையே வலிமைமிக்கவை என எண்ணி, எப்போதும் இளமையுடனும் பராக்கிரமத்துடனும் உள்ள உம்மிருவரையும் உண்மையில் தாக்க இயலவில்லை. ஹே இந்திர–வருணா! எங்களுள் உள்ள தோழர்களுக்காக வெற்றியுடன் நிறைந்த முழுமை (ஸின) யை நீங்கள் கொண்டு வந்த அந்தப் புகழ் இப்போது எங்கே?

Mantra 2

अयमु वां पुरुतमो रयीयञ्छश्वत्तममवसे जोहवीति । सजोषाविन्द्रावरुणा मरुद्भिर्दिवा पृथिव्या शृणुतं हवं मे ॥

இவன் (ऋஷி) நிலைத்த செல்வத்திற்காகவும் நீடித்த உதவிக்காகவும் உம்மிருவரையும் மிகுந்த அளவில் அழைக்கிறான். ஹே இந்திர–வருணா! மருத்களுடன், வானத்திலும் பூமியிலும் இருந்து, என் அழைப்பை/ஹவியை கேளுங்கள்.

Mantra 3

अस्मे तदिन्द्रावरुणा वसु ष्यादस्मे रयिर्मरुतः सर्ववीरः । अस्मान्वरूत्रीः शरणैरवन्त्वस्मान्होत्रा भारती दक्षिणाभिः ॥

ஹே இந்திர–வருணா! அந்த நன்மை எங்களுள் நிலைபெறுக; ஹே மருத்களே! எல்லா வீரத்தாலும் நிறைந்த ரயி (செல்வப் பெருக்கம்) எங்களுள் இருக்குக. காப்பாளிகள் எங்களை அடைக்கலங்களால் காக்கட்டும்; ஹோத்ரி பாரதி தன் தக்ஷிணைகள் (யாக-தானங்கள்) மூலம் எங்களைத் தாங்கட்டும்.

Mantra 4

बृहस्पते जुषस्व नो हव्यानि विश्वदेव्य । रास्व रत्नानि दाशुषे ॥

ஓ ப்ருஹஸ்பதே, ஓ விஶ்வதேவ்ய (அனைத்து தேவர்களுக்கும் உரிய சக்தியே), எங்கள் ஹவ்ய-நைவேத்யங்களை மகிழ்ந்து ஏற்றருள்வாயாக. தானம் செய்பவனான யஜமானனுக்கு ரத்ன-செல்வங்களை அருள்வாயாக—அவை ஒளிமிக்க வளங்கள்; இருப்பை நிறைவு செய்பவை.

Mantra 5

शुचिमर्कैर्बृहस्पतिमध्वरेषु नमस्यत । अनाम्योज आ चके ॥

தூய, ஒளிமிக்க ருக்-ஸ்தோத்திரங்களால் அத்வரங்களில் (யாகங்களில்) ப்ருஹஸ்பதியை வணங்குங்கள். ஏனெனில் அவர் ‘அநாம்ய ஓஜஸ்’—வளைவதில்லாத, தளராத வலிமையை—உருவாக்கி/அமைத்துள்ளார்.

Mantra 6

वृषभं चर्षणीनां विश्वरूपमदाभ्यम् । बृहस्पतिं वरेण्यम् ॥

மக்களினங்களின் வृषபன், விஶ்வரூபன், அദாப்ய (வெல்வதற்கரிய/ஏமாற்றமறியாத) ப்ருஹஸ்பதி—அவரையே நாம் வரேண்யன், பரம விரும்பத்தக்க சக்தியாகத் தேர்ந்தெடுக்கிறோம்.

Mantra 7

इयं ते पूषन्नाघृणे सुष्टुतिर्देव नव्यसी । अस्माभिस्तुभ्यं शस्यते ॥

ஓ பூஷன், ஓ ஆக்ருணே (ஒளிமிகு)! உமக்காக இந்நவீனமும் நன்கு அமைந்ததுமான ஸ்துதி; எங்களால் உமக்கே அர்ப்பணித்து உரைக்கப்படுகிறது.

Mantra 8

तां जुषस्व गिरं मम वाजयन्तीमवा धियम् । वधूयुरिव योषणाम् ॥

என் அந்த வாக்கை ஏற்றருள்வாயாக; அது வல-செழிப்பை (வாஜ) வளர்க்கும். மேலும் எங்கள் தியா (உள்ளுணர்வு)-விலும் இறங்கிவருவாயாக—மணமகன் கன்னியிடம் ஈர்க்கப்படுவது போல.

Mantra 9

यो विश्वाभि विपश्यति भुवना सं च पश्यति । स नः पूषाविता भुवत् ॥

எல்லா புவனங்களையும் விழித்த பார்வையால் காண்பவனும், உலகங்களை ஒரே சம்யக் தரிசனத்தில் ஒன்றாக்கிக் காண்பவனும்—அந்த பூஷா எங்களுக்கு அவிதா (காவலன்) ஆகட்டும்.

Mantra 10

तत्सवितुर्वरेण्यं भर्गो देवस्य धीमहि । धियो यो नः प्रचोदयात् ॥

சவிதா தேவனுடைய அந்த மிகச் சிறந்த, வணங்கத்தக்க ‘பர்க’ (தெய்வீகத் தேஜஸ்) மீது நாம் தியானம் செய்கிறோம்; அவர் எங்கள் ‘தீ’ (அறிவு-உந்துதல்)களைத் தூண்டி முன்னேற்றுவாராக.

Mantra 11

देवस्य सवितुर्वयं वाजयन्तः पुरंध्या । भगस्य रातिमीमहे ॥

நாம், வலத்தின் நிறைவுகளை முன்னெடுத்து, உள்ள்நகரை அமைக்கும் ‘புரந்தீ’ எனும் சிந்தனையுடன், சவிதா தேவனிடமிருந்து ‘பக’ (பாகா)வின் ‘ரதி’—அருள்தானத்தை—வேண்டுகிறோம்.

Mantra 12

देवं नरः सवितारं विप्रा यज्ञैः सुवृक्तिभिः । नमस्यन्ति धियेषिताः ॥

யாகமும் நன்கு அமைந்த ஸ்துதி-வாக்காலும், ஊக்கமுற்ற ‘தீ’ உடைய விப்ரர்கள் சவிதா தேவனை வழிபடுகின்றனர்; அவர்கள் வணங்கி பக்தியுடன் தலைவணங்குகின்றனர்.

Mantra 13

सोमो जिगाति गातुविद्देवानामेति निष्कृतम् । ऋतस्य योनिमासदम् ॥

சோமன் வழிகளை அறிந்தவனாய் முன்னே செல்கிறான்; தேவர்களின் நியமிக்கப்பட்ட திறப்பு/வாயிலுக்குச் செல்கிறான். அவன் ‘ருத’த்தின் யோனியில்—சத்திய-ஒழுங்கின் தன் இயல்பான அடித்தளத்தில்—அமர்கிறான்.

Mantra 14

सोमो अस्मभ्यं द्विपदे चतुष्पदे च पशवे । अनमीवा इषस्करत् ॥

எங்களுக்காக—இருகாலியும் நால்காலியும், எல்லா பசு/பசு-பிராண சக்திகளுக்காக—சோமன் ஊட்டத்தின் ஓடைகளை ‘அநாமீவ’ (நோயற்ற), தீங்கற்ற, பிளவில்லாததாக ஆக்குவானாக.

Mantra 15

अस्माकमायुर्वर्धयन्नभिमातीः सहमानः । सोमः सधस्थमासदत् ॥

எங்கள் ஆயுள்/உயிர்வலிமையை வளர்த்துக் கொண்டு, பகைமையான அழுத்தங்களைத் தாங்கி வென்று, சோமன் ‘ஸதஸ்த’—பொதுவான ஆதாரம்—இல் அமர்ந்தான்; எங்களுள் நிலையான துணையாகப் பதியட்டும்.

Mantra 16

आ नो मित्रावरुणा घृतैर्गव्यूतिमुक्षतम् । मध्वा रजांसि सुक्रतू ॥

மித்ர-வருணரே! நெய்-ஒளியுடன் எங்களிடம் வாருங்கள்; கதிர்களுக்குச் செல்லும் ‘கவ்யூதி’ பாதையை எங்களுக்காகத் திறந்து விடுங்கள். சுக்ரதுவே! தேன்-இனிமையால் ‘ரஜாஂஸி’—அனைத்து வெளி-வெளிகளையும்—நிறையச் செய்யுங்கள்.

Mantra 17

उरुशंसा नमोवृधा मह्ना दक्षस्य राजथः । द्राघिष्ठाभिः शुचिव्रता ॥

உருஷம்ஸரே! நமோவ்ருதா—வணக்கத்தை வளர்ப்பவர்களே—மகிமையால் ‘தக்ஷ’த்தின் வழியாக ஆட்சி செய்கிறீர்கள். சுசிவ்ரதரே! தொலைவெளி வரை விரியும் வல்லமைகளால் (நீங்கள்) மேலோங்குகிறீர்கள்.

Mantra 18

गृणाना जमदग्निना योनावृतस्य सीदतम् । पातं सोममृतावृधा ॥

ஜமதக்னியால் புகழப்பட்டு, ஹே (தேவர்களே)! ‘ருத’த்தின் யோனி—ஆதார-கருவில்—அமருங்கள். ருதாவ்ருதரே—ருதத்தை வளர்ப்பவர்களே—சோமத்தை அருந்துங்கள்.