Sukta 1

Mantra 1

त्वमग्ने द्युभिस्त्वमाशुशुक्षणिस्त्वमद्भ्यस्त्वमश्मनस्परि । त्वं वनेभ्यस्त्वमोषधीभ्यस्त्वं नृणां नृपते जायसे शुचिः ॥

হে অগ্নি, তুমি দ্যুলোকৰ দীপ্ত উচ্চতাসমূহৰ পৰা জন্ম লোৱা; তুমি তৎক্ষণাৎ জ্বলি উঠা প্ৰজ্বলক। তুমি জলৰ পৰা, আৰু পাথৰৰ পৰা জন্ম লোৱা। তুমি বন-অৰণ্যৰ পৰা, ঔষধি-উদ্ভিদৰ পৰা জন্ম লোৱা; হে নৃপতি—মানৱৰ অধিপতি—তুমি আমাৰ ভিতৰত শুচি জ্যোতিৰূপে জন্ম গ্ৰহণ কৰা।

Mantra 2

तवाग्ने होत्रं तव पोत्रमृत्वियं तव नेष्ट्रं त्वमग्निदृतायतः । तव प्रशास्त्रं त्वमध्वरीयसि ब्रह्मा चासि गृहपतिश्च नो दमे ॥

হে অগ্নি, হোত্র তোমাৰ; পোট্ৰ—পবিত্ৰকৰণৰ ৰক্ষক-কৰ্মও তোমাৰ; ঋতুৱিয় নেষ্ট্ৰ—ঋতু-অনুযায়ী নিয়মিত পথপ্ৰদৰ্শনো তোমাৰ। ঋতত চলা সত্য-প্ৰবৃত্ত অগ্নি তুমিয়েই। প্ৰশাস্ত্ৰ—নিয়ন্ত্ৰণকাৰী বচনো তোমাৰ; অধ্বৰ্যু-কৰ্মত তুমিয়েই যজ্ঞ সম্পাদন কৰা। তুমিয়েই ব্ৰহ্মা-শক্তি, আৰু আমাৰ গৃহৰ ভিতৰত গৃহপতি—দমৰ অধিপতি।

Mantra 3

त्वमग्न इन्द्रो वृषभः सतामसि त्वं विष्णुरुरुगायो नमस्यः । त्वं ब्रह्मा रयिविद्ब्रह्मणस्पते त्वं विधर्तः सचसे पुरंध्या ॥

হে অগ্নি, তুমিয়েই ইন্দ্ৰ—সত্‌সমূহৰ বৃষভ; তুমিয়েই বিষ্ণু—উৰুগায়, বিস্তৃত পদক্ষেপে চলা, নমস্য। তুমিয়েই ব্ৰহ্মা—ৰয়ি-বিদ্‌, সমৃদ্ধিৰ জ্ঞানী আৰু দাতা; হে ব্ৰহ্মণস্পতি, তুমিয়েই বিধাতাৰ শক্তিৰ সৈতে, আৰু পূৰন্ধ্যা—বিবেচনাশীল পূৰ্ণ বুদ্ধিৰ সৈতে সংযুক্ত হওঁ।

Mantra 4

त्वमग्ने राजा वरुणो धृतव्रतस्त्वं मित्रो भवसि दस्म ईड्यः । त्वमर्यमा सत्पतिर्यस्य सम्भुजं त्वमंशो विदथे देव भाजयुः ॥

হে অগ্নি, তুমিয়েই ৰাজা বৰুণ—ধৃতব্ৰত, দৃঢ় ব্ৰত-ধৰ্মত স্থিত; তুমিয়েই মিত্ৰ—দস্ম, ইড্য, আহ্বানযোগ্য প্ৰশংসিত। তুমিয়েই অৰ্য্যমা—সৎপতি, যাৰ দানত সঙ্গভোগৰ ভাগ মিলি যায়; আৰু তুমিয়েই অংশ—বিদথত, হে দেব, ভাগ-বণ্টনকাৰী, অংশসমূহ যথাযথভাৱে বিতৰণ কৰা।

Mantra 5

त्वमग्ने त्वष्टा विधते सुवीर्यं तव ग्नावो मित्रमहः सजात्यम् । त्वमाशुहेमा ररिषे स्वश्व्यं त्वं नरां शर्धो असि पुरूवसुः ॥

হে অগ্নি, তুমি ত্বষ্টা—যজ্ঞকাৰী বিধাতাৰ বাবে সু-বীৰ্য গঢ়ি তোলা; হে মহামিত্র, তোমাৰ সহজাত অগ্নিসকল একে জন্মৰ। তুমি শীঘ্ৰে সুৱৰ্ণ-সমৃদ্ধি আনো, স্বশ্ব্য—উৎকৃষ্ট অশ্ব-সম্পদ দানো; তুমি নৰসমূহৰ শর্ধ, বহুবসু—বিস্তৃত ঐশ্বৰ্যৰে পূৰ্ণ।

Mantra 6

त्वमग्ने रुद्रो असुरो महो दिवस्त्वं शर्धो मारुतं पृक्ष ईशिषे । त्वं वातैररुणैर्यासि शंगयस्त्वं पूषा विधतः पासि नु त्मना ॥

হে অগ্নি, তুমি ৰুদ্ৰ—মহাদ্যৌৰ অসুৰ, মহাশক্তিমান অধিপতি; তুমি মাৰুত-শর্ধৰ ওপৰত অধিপত্য কৰো, পৃক্ষ—বৃদ্ধিত বলৱান। তুমি অৰুণ বায়ুসকলৰ সৈতে গমন কৰো, শংগয়—শান্তি-দাতা; তুমি পূষা, বিধাতাক ত্মনা—নিজ শক্তিৰে ৰক্ষা কৰো।

Mantra 7

त्वमग्ने द्रविणोदा अरंकृते त्वं देवः सविता रत्नधा असि । त्वं भगो नृपते वस्व ईशिषे त्वं पायुर्दमे यस्तेऽविधत् ॥

হে অগ্নি, তুমি দ্ৰৱিণোদা—সাজু-কৰা আৰংকৃত জনৰ বাবে ধন-সমৃদ্ধিৰ দাতা; তুমি দেব সৱিতা, ৰত্নধা—ৰত্ন স্থাপনকাৰী। হে নৃপতি, তুমি ভগ—বসুসমূহৰ ওপৰত অধিপতি; যিজনে তোমাক বিধত্ কৰিছে, তাৰ দমে তুমি পায়ুৰ—গৃহৰ ৰক্ষক।

Mantra 8

त्वामग्ने दम आ विश्पतिं विशस्त्वां राजानं सुविदत्रमृञ्जते । त्वं विश्वानि स्वनीक पत्यसे त्वं सहस्राणि शता दश प्रति ॥

হে অগ্নি, গৃহৰ ভিতৰত জনসমূহে তোমাক কুলৰ অধিপতি (বিশ্পতি) ৰূপে, সঠিক বিবেচনা দানকাৰী (সুবিদত্র) ৰজা ৰূপে আগবঢ়াই স্থাপন কৰে। হে স্বনীক, তুমি সকলো দীপ্ত শক্তি আৰু সুশৃঙ্খল গণসমূহৰ ওপৰত অধিপত্য কৰোঁতা; সহস্ৰ, শত, দশ—এই সকলো অগ্ৰগামী গতিৰ সন্মুখত তুমি স্থিৰ হৈ সিহঁতক বশ কৰাঁ।

Mantra 9

त्वामग्ने पितरमिष्टिभिर्नरस्त्वां भ्रात्राय शम्या तनूरुचम् । त्वं पुत्रो भवसि यस्तेऽविधत्त्वं सखा सुशेवः पास्याधृषः ॥

হে অগ্নি, নৰসমূহে ইষ্টি-অৰ্পণে তোমাক পিতৃ ৰূপে স্থাপন কৰে; ভ্ৰাতাৰ বাবে তুমি দয়ালু, দেহ-দীপ্ত (তনূরুচ) সহচৰ হওঁ। যিজনে তোমাক প্ৰজ্বলিত কৰিলে, তাৰ তুমি পুত্ৰ হওঁ; তুমি সু-অনুগ্ৰহী বন্ধু, আৰু অদম্যভাৱে (অধৃষ) ৰক্ষা কৰাঁ।

Mantra 10

त्वमग्न ऋभुराके नमस्यस्त्वं वाजस्य क्षुमतो राय ईशिषे । त्वं वि भास्यनु दक्षि दावने त्वं विशिक्षुरसि यज्ञमातनिः ॥

হে অগ্নি, তুমি ঋভু—কুশলী স্ৰষ্টা; শিখৰত নমস্য। তুমি বলৰ প্ৰাচুৰ্য আৰু ধনৰ সমৃদ্ধ পূৰ্ণতাৰ অধিপতি। তুমি দীপ্ত হৈ সঠিক দানৰ পথ অনুসৰি প্ৰজ্বলিত হওঁ; তুমি বিচক্ষণ-শিক্ষক, যজ্ঞক বিস্তৃত কৰি মেলি ধৰা (যজ্ঞমাতনি)।

Mantra 11

त्वमग्ने अदितिर्देव दाशुषे त्वं होत्रा भारती वर्धसे गिरा । त्वमिळा शतहिमासि दक्षसे त्वं वृत्रहा वसुपते सरस्वती ॥

হে অগ্নি, দানশীল যজমানৰ বাবে তুমি অদিতি—বিশাল মুক্তিদায়িনী; তুমি হোত্ৰাৰ প্ৰেৰিত বাক্ ‘ভাৰতি’, যি স্তোত্ৰেৰে বৃদ্ধি পায়। তুমি ইলা—শতধাৰা পোষণ, দক্ষতাৰ বলৰ বাবে; তুমি বৃত্ৰহা, বসুপতি—প্ৰবাহমান প্ৰেৰণা-সৰস্বতী।

Mantra 12

त्वमग्ने सुभृत उत्तमं वयस्तव स्पार्हे वर्ण आ संदृशि श्रियः । त्वं वाजः प्रतरणो बृहन्नसि त्वं रयिर्बहुलो विश्वतस्पृथुः ॥

হে অগ্নি, সু-ধৃত, তুমি উত্তমতম বয়স্—সৰ্বোচ্চ জীৱনীশক্তি; তোমাৰ স্পৃহণীয় বৰ্ণ-প্ৰভাত শ্ৰীয়ে স্পষ্ট দৰ্শনলৈ আহে। তুমি ব্ৰহৎ বিজয়ী ‘বাজ’—যি পাৰ কৰায়; তুমি বহুল ৰয়ি—সৰ্বদিশে বিস্তৃত ধন-সমৃদ্ধি।

Mantra 13

त्वामग्न आदित्यास आस्यं त्वां जिह्वां शुचयश्चक्रिरे कवे । त्वां रातिषाचो अध्वरेषु सश्चिरे त्वे देवा हविरदन्त्याहुतम् ॥

হে অগ্নি, আদিত্যসকলে তোমাক মুখ কৰি ল’লে; হে কবি, শুচিসকলে তোমাক জিহ্বা কৰি স্থাপন কৰিলে। ৰাতিষাচ—দানৰ সহচৰসকলে যজ্ঞসমূহত তোমাৰ ওচৰত সন্নিহিত হয়; তোমাৰ ভিতৰতে দেৱতাসকলে আহুত হৱিৰ আস্বাদন কৰি গ্ৰহণ কৰে।

Mantra 14

त्वे अग्ने विश्वे अमृतासो अद्रुह आसा देवा हविरदन्त्याहुतम् । त्वया मर्तासः स्वदन्त आसुतिं त्वं गर्भो वीरुधां जज्ञिषे शुचिः ॥

হে অগ্নি, তোমাতেই সকলো অমৃত, অদ্ৰোহী দেৱতা আহুতি দিয়া হৱিৰ ভক্ষণ কৰে। তোমাৰ দ্বাৰাই মৰ্ত্যসকলে পেষিত সোমৰ আসুতিৰ স্বাদ লয়; হে শুচি, তুমি উদ্ভিদসমূহৰ গৰ্ভৰূপে জন্ম লোৱা।

Mantra 15

त्वं तान्त्सं च प्रति चासि मज्मनाग्ने सुजात प्र च देव रिच्यसे । पृक्षो यदत्र महिना वि ते भुवदनु द्यावापृथिवी रोदसी उभे ॥

হে সুজাত অগ্নি, তোমাৰ মহিমাৰে তুমি একেলগে সংগৃহীতো আৰু সম্মুখীনো; হে দেৱ, তুমি পৰিমাপৰ বাহিৰলৈ উথলি পৰি বিস্তাৰিত হওঁ। যেতিয়া ইয়াত তোমাৰ শক্তিৰে তোমাৰ পুষ্টিদায়ক প্ৰভাৱ প্ৰকাশ পায়, তেতিয়া দ্যাৱা-পৃথিৱী—উভয় ৰোদসী—তোমাৰ বিস্তাৰৰ পিছত অনুসৰণ কৰে।

Mantra 16

ये स्तोतृभ्यो गोअग्रामश्वपेशसमग्ने रातिमुपसृजन्ति सूरयः । अस्माञ्च ताँश्च प्र हि नेषि वस्य आ बृहद्वदेम विदथे सुवीराः ॥

যিসকল সূৰ্য্য (জ্ঞানী) গায়কসকলৰ বাবে গোৱে-অগ্ৰাম আৰু অশ্ব-পেশসমৃদ্ধ দান আগবঢ়ায়, হে অগ্নি—তেওঁলোককো আৰু আমাকো তুমি নিশ্চয় উত্তম কল্যাণলৈ আগুৱাই নে। আমি সুবীৰা হৈ বিদথ-সভাত ‘বৃহৎ’ বাণী উচ্চাৰণ কৰোঁ।