Sukta 37

Mantra 1

स सुतः पीतये वृषा सोमः पवित्रे अर्षति । विघ्नन्रक्षांसि देवयुः ॥

ಪಾನಾರ್ಥವಾಗಿ ಸುತಗೊಂಡ ವೃಷಾ ಸೊಮನು ಪವಿತ್ರದ ಮೂಲಕ ವೇಗವಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತಾನೆ, ದೇವಯುಃ (ದೇವರನ್ನು ಹುಡುಕುವವನು) ಆಗಿ; ಅವನು ವಿಘ್ನಗಳನ್ನೂ ರಕ್ಷಾಂಸಿಗಳನ್ನೂ (ಅಂಧಕಾರದ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು) ಚೂರುಮೂರು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

Mantra 2

स पवित्रे विचक्षणो हरिरर्षति धर्णसिः । अभि योनिं कनिक्रदत् ॥

ಅವನು ಪವಿತ್ರದಲ್ಲಿ ವಿವೇಕಿಯು; ಹರಿಯು (ಸೋಮ) ಧಾರಣಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ವೇಗವಾಗಿ ಧಾವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ ತನ್ನ ಯೋನಿ—ಮೂಲವೂ ನೆಲೆವೂ ಆದ ಸ್ಥಾನ—ದತ್ತ ಅಭಿಮುಖನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Mantra 3

स वाजी रोचना दिवः पवमानो वि धावति । रक्षोहा वारमव्ययम् ॥

ಆ ವಾಜೀ ಸೋಮನು ಪವಮಾನನಾಗಿ ದಿವ್ಯದ ರೋಚನಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿ ಧಾವಿಸುತ್ತಾನೆ; ರಕ್ಷೋಹನಾಗಿ ಅವನು ಸತ್ಯದ ಅವ್ಯಯ ವಾರದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 4

स त्रितस्याधि सानवि पवमानो अरोचयत् । जामिभिः सूर्यं सह ॥

ಸ ಪವಮಾನ ಸೋಮನು ತ್ರಿತನ ಸಾನುವಿನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿದನು; ಜಾಮಿಭಿಃ—ಸಗಾ ದೇವಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ—ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಪ್ರಕಟಗೊಳಿಸಿದನು.

Mantra 5

स वृत्रहा वृषा सुतो वरिवोविददाभ्यः । सोमो वाजमिवासरत् ॥

ಅವನು ವೃತ್ರಹಾ, ಬಲಿಷ್ಠ ವೃಷಭ—ಸುತ (ಪೀಡಿತ) ಸೋಮ—ವರಿವೋ (ವಿಶಾಲ ಮಾರ್ಗ/ಆಶ್ರಯ) ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವವನು; ಅಜೇಯ ಸೋಮನು ವಾಜ (ಬಲ-ಸಮೃದ್ಧಿ)ದಂತೆ ಧಾರೆಯಾಗಿ ಹರಿದು ಹೊರಟನು.

Mantra 6

स देवः कविनेषितोऽभि द्रोणानि धावति । इन्दुरिन्द्राय मंहना ॥

ಸ ದೇವನು, ಕವಿಯ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ, ದ್ರೋಣ (ಪಾತ್ರೆ/ಕುಂಡ)ಗಳ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸುತ್ತಾನೆ; ಇಂದುವು ಇಂದ್ರನಿಗಾಗಿ ಮಂಹನಾ (ವರ್ಧಕ ಶಕ್ತಿ)ಯನ್ನು ಹೊತ್ತು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಓಡುತ್ತದೆ.