Sukta 85

Mantra 1

प्र सम्राजे बृहदर्चा गभीरं ब्रह्म प्रियं वरुणाय श्रुताय । वि यो जघान शमितेव चर्मोपस्तिरे पृथिवीं सूर्याय ॥

Awitin nang malakas ang malawak at malalim na banal na salita kay Varuna, ang Hari na diniririn. Siya na naglatag ng Lupa para sa Araw, tulad ng paghata ng isang manggagawa ng katad, na nagtatag ng maayos na lugar para sa liwanag na gumalaw.

Mantra 2

वनेषु व्यन्तरिक्षं ततान वाजमर्वत्सु पय उस्रियासु । हृत्सु क्रतुं वरुणो अप्स्वग्निं दिवि सूर्यमदधात्सोममद्रौ ॥

Sa mga kagubatan ay iniunat niya ang kalagitnaang espasyo; itinakda niya ang kasaganaan sa mga kabayo, ang gatas sa mga nagniningning na baka. Si Varuna ay naglagay ng kalooban sa mga puso, si Agni sa tubig, ang Araw sa langit, at si Soma sa bato, sa bawat kapangyarihan ay inilagay sa tamang pook.

Mantra 3

नीचीनबारं वरुणः कवन्धं प्र ससर्ज रोदसी अन्तरिक्षम् । तेन विश्वस्य भुवनस्य राजा यवं न वृष्टिर्व्युनत्ति भूम ॥

Inilabas ni Varuna ang pababang takip, ang takip na lambong sa pagitan ng Langit at Lupa, patungo sa kalagitnaang mundo. Sa pamamagitan ng gawaing ito, ang Hari ng lahat ng nagiging ay naghihiwalay at nagkakalat ng pundasyon ng ating pagkatao, tulad ng ulan na nagpapakuluwatan at nagbubukas ng bukid para sa paglago, ginagawang handa ang loob na lupa para sa pagbababa ng katotohanan at paglagong espirituwal.

Mantra 4

उनत्ति भूमिं पृथिवीमुत द्यां यदा दुग्धं वरुणो वष्ट्यादित् । समभ्रेण वसत पर्वतासस्तविषीयन्तः श्रथयन्त वीराः ॥

Binabasa at binubuksan niya ang lupa, ang malawak na pundasyon, at maging ang langit, kapag ibig ni Varuna na magbuhos ang gatas na esensya. Nang magkagayon, ang mga bundok ay nagbibihis ng ulap; ang mga malalakas, na nagtitipon ng lakas, ay nagpapakuluwatan sa nakatali, kaya ang mga nakaharang na enerhiya ay sumusuko at ang bukid ng buhay ay ginagawang kayang gamitin para sa paglagong espirituwal.

Mantra 5

इमामू ष्वासुरस्य श्रुतस्य महीं मायां वरुणस्य प्र वोचम् । मानेनेव तस्थिवाँ अन्तरिक्षे वि यो ममे पृथिवीं सूर्येण ॥

Ngayon ay ipinahahayag ko ang dakilang gawain ni Varuna, ang Asura, ang naririnig sa malayo: siya ay nakatayo sa kalagitnaang rehiyon na para bang may hawak na panukat, at kanyang sinusukat ang lupa sa pamamagitan ng Araw, nagtatalaga ng tamang sukat sa ating buhay sa ilalim ng liwanag ng katotohanan.

Mantra 6

इमामू नु कवितमस्य मायां महीं देवस्य नकिरा दधर्ष । एकं यदुद्ना न पृणन्त्येनीरासिञ्चन्तीरवनयः समुद्रम् ॥

Ang dakilang kapangyarihang ito ng pinakamatanaw na diyos, walang sinuman ang nakapanaig dito. Bagama't ang mga ilog ay walang humpay na nagbubuhos ng kanilang tubig, hindi nila napupuno ang Isang Karagatan: gayundin, ang mga kilos ng buhay ay maaaring tipunin sa walang hanggan nang hindi ito nauubos, ang walang hanggan ni Varuna ay humahawak sa lahat ng agos habang pinapanatili ang kaayusan ng kanilang daloy.

Mantra 7

अर्यम्यं वरुण मित्र्यं वा सखायं वा सदमिद्भ्रातरं वा । वेशं वा नित्यं वरुणारणं वा यत्सीमागश्चकृमा शिश्रथस्तत् ॥

Kung ito ay laban sa pagkakaisa ni Aryaman, o laban sa katotohanan ni Mitra, o laban sa isang kaibigan, o isang tapat na kapatid; kung laban sa isa sa ating sariling tahanan o isang laging kasamang karamay, kahit anong kasalanan ang nagawa namin, pakawalan ang buhol na iyon, O Varuna. Bitawan ang panloob na gapos upang tayo ay makabalik sa batas ng tamang pagkatao.

Mantra 8

कितवासो यद्रिरिपुर्न दीवि यद्वा घा सत्यमुत यन्न विद्म । सर्वा ता वि ष्य शिथिरेव देवाधा ते स्याम वरुण प्रियासः ॥

Kahit anong nagawa namin sa mapusok na paglalaro, o sa pagkapoot, o sa liwanag ng araw; kahit anong ginawa namin na alam namin na katotohanan, at kahit anong ginawa namin na hindi namin alam, ipaglahat ang lahat ng ito na magkahiwa-hiwalay at magpakuluwatan, O diyos, na para bang isang kaluwagang gapos. Nang magkagayon ay maging minamahal kami sa iyo, O Varuna, na muling nagpapahinga sa iyong malawak na kaayusan.